Josué 22

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ خنِّي إِڒَاغَا-د يَاشُووَا إِ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِجَاذِييّنْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا،

¹ Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés

² إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثحْضَامْ مَارَّا مِينْ خفْ إِ ذ أَومْ يُومُورْ مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُ كنِّيوْ ثسْڒَامْ عَاوذْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو ذِي مَارَّا مِينْ خفْ ذ أَومْ ؤُمُورغْ.

² e lhes disse: — Vocês fizeram tudo o que Moisés, servo do

³ كنِّيوْ وَارْ ثسْمِيحمْ شَا ذڭْ أَيْثْمَاثْومْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ أَڒْ أَسّْ-أَ ؤُ ثحْضَامْ أَحطُّو ن ڒُومُورْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ.

³ Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos; pelo contrário, tiveram o cuidado de guardar o mandamento do Senhor , seu Deus.

⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِڭَّا سِيذِي، أَربِّي نْومْ، إِ أَيْثْمَاثْومْ أَرَّاحثْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسنْ ت إِوَاعْذْ.عقْبمْ خنِّي ڒخُّو غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نْومْ نِّي ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

⁴ Agora o Senhor , seu Deus, já concedeu repouso aos irmãos de vocês, como lhes havia prometido. Voltem, pois, agora, e vão para as suas tendas, à terra que lhes pertence, que Moisés, servo do Senhor , deu a vocês do outro lado do Jordão.

⁵ مَاشَا حْضَامْ مْلِيحْ أَذْ ثڭّمْ ڒُومُورْ ذ شَّارِيعَا إِ ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثخْسمْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، أَذْ ثُويُورمْ ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ثحْضَامْ مَارَّا ڒُومُورَاثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ ثْڒصْقمْ ؤُ أَذْ أَسْ ثْسخَّارمْ س مَارَّا وُوڒْ ذ مَارَّا ڒعْمَارْ نْومْ.“

⁵ Mas tenham o maior cuidado em guardar o mandamento e a lei que Moisés, servo do Senhor , lhes ordenou: que vocês amem o Senhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, sejam fiéis a ele e o sirvam de todo o coração e de toda a alma.

⁶ إِبَاركْ إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَرڭّْوْحنْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

⁶ Assim, Josué os abençoou e os despediu. E eles foram para as suas tendas.

⁷ إِ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ثُوغَا إِوْشَا مُوسَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ذِي بَاشَانْ، مَاشَا إِ يِيجّْ ن وزْينْ نّغْنِي إِوْشَا أَسْ يَاشُووَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ خْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ن لْ-ؤُرْذُونْ زِي مَانِيسْ ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ. ؤُمِي ثنْ إِسّكّْ يَاشُووَا غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ، إِبَاركْ إِ-ثنْ

⁷ Ora, Moisés tinha dado herança em Basã à meia tribo de Manassés; porém à outra metade da tribo Josué deu herança entre os seus irmãos, deste lado do Jordão, para o oeste. E Josué, ao despedi-los para as suas tendas, os abençoou

⁸ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”س وَاڭْڒَا ذ أَمقّْرَانْ أَذْ ثْعقْبمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، س وَاطَّاسْ ن ڒبْهَايمْ ؤُ س نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ؤُ س نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُ س وَاطَّاسْ ن وَارُّوضْ. بْضَامْ ثَاكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ.“

⁸ e lhes disse: — Voltem para as suas tendas com grandes riquezas, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam com os seus irmãos o despojo que tomaram dos inimigos.

⁹ عقْبنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا، فّْغنْ زِي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِڭّْوجّنْ خْ شِيلُو نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒْمُوڒْكْ نْسنْ نِّي إِطّْفنْ ذ أَڭْڒَا عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

⁹ Assim, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e se retiraram dos filhos de Israel em Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua propriedade, de que foram feitos possuidores, segundo o mandado do Senhor , por meio de Moisés.

¹⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ نِّي إِدْجَانْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، بْنَانْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ.

¹⁰ Quando chegaram à região próxima ao Jordão, na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, altar grande e vistoso.

¹¹ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا قَّارنْ: ”خْزَارمْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا بْنَانْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ خْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ، خْ ؤُغزْذِيسْ ن لْ-ؤُرْذُونْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

¹¹ Os filhos de Israel ouviram dizer: — Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar diante da terra de Canaã, perto do Jordão, do lado dos filhos de Israel.

¹² ؤُمِي سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَيَا، ثْمُونْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي شِيلُو حِيمَا أَذْ فّْغنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ س إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹² Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para fazer guerra contra eles.

¹³ ؤُشَا سّكّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ أَلِيعَازَارْ، غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي جِيلْعَاذْ،

¹³ E os filhos de Israel enviaram Fineias, filho do sacerdote Eleazar, aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés.

¹⁴ ؤُ سّكّنْ أَكِيذسْعشْرَا ن ڒْحُوكَّامْ، إِجّْ ن ڒْحَاكمْ زِي كُوڒْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثَادَّارْثْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ إِ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁴ Com ele foram dez chefes, um de cada tribo de Israel, sendo cada um deles chefe da casa de seus pais entre os grupos de milhares de Israel.

¹⁵ ؤُسِينْ-د نِيثْنِي غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، نَّانْ أَسنْ:

¹⁵ Eles se dirigiram à terra de Gileade, onde estavam os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, e lhes falaram, dizendo:

¹⁶ ”أَمُّو إِ ثسِّيوڒْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي: مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒغْذَارْ-أَ إِ زِي ثغْذَارمْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل ؤُمِي ثْحيّْذمْ أَسّْ-أَ زِي ضفَّارْ ن سِيذِي، ؤُمِي ثبْنَامْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي أَسّْ-أَ؟

¹⁶ — Assim diz toda a congregação do Senhor : Que infidelidade é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para vocês, para se rebelarem contra o Senhor ?

¹⁷ مَا وَارْ إِدْجِي شْفَا أَنغْ ڒْمُوعْصِييّثْ ن فَاغُورْ، ڒْمُوعْصِييّثْ إِ زِي غَارْ أَسّْ-أَ عَاذْ وَارْ نتّْوَاسِّيزْذڭْ ؤُ زَّايسْ إِ ثوْضَا جّْرِيحشْثْ خْ ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي؟

¹⁷ Será que não nos bastou a iniquidade de Peor, de que até hoje ainda não nos purificamos, apesar de ter vindo uma praga sobre a congregação do Senhor ,

¹⁸ مَا أَقَا كنِّيوْ أَسّْ-أَ ثوْشِيمْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ خنِّي، ؤُمِي غَا ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ سِيذِي، أَذْ إِفُّوڭمْ نتَّا خْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟

¹⁸ para que hoje vocês deixem de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se rebelam contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com toda a congregação de Israel.

¹⁹ مَاڒَا زعْمَا ثخْمجْ ثمُّورْثْ إِ إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا نْومْ، خنِّي عْذُومْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن سِيذِي ؤُ مَانِي ثدْجَا ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي ؤُشَا كْسِيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن وڭْرَا ذِي ڒْوسْطْ نّغْ، مَاشَا وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خْ سِيذِي ؤُ وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خَانغْ ؤُمِي غَا ثبْنَامْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ يِيخفْ نْومْ، مْغِيرْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ.

¹⁹ Se a terra que vocês receberam por herança é imunda, passem para a terra que pertence ao Senhor , onde está o tabernáculo do Senhor , e tomem posse entre nós. Porém não se rebelem contra o Senhor , nem se rebelem contra nós, edificando para vocês um altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus.

²⁰ مَا ثُوغَا عَاخَانْ، مِّيسْ ن زَارَاحْ، وَارْ إِغْذَارْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن مِينْ إِتّْوَاحَارّْمنْ إِ ؤُثحِّي ؤُ خنِّي مَا وَارْ د-إِتِّيسْ ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ خْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي وَارْ إِمُّوثْ وحّْضسْ وَاهَا ذِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ.‘ “

²⁰ Não cometeu Acã, filho de Zera, infidelidade no que diz respeito às coisas condenadas? E não veio ira sobre toda a congregação de Israel? Pois aquele homem não morreu sozinho na sua iniquidade.

²¹ خنِّي أَرِّينْ-د أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل:

²¹ Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam aos cabeças dos grupos de milhares de Israel:

²² ”أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ، سِيذِي، أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ إِسّنْ إِ-ث ؤُ إِسْرَائِيل أَذْ ث إِسّنْ عَاوذْ! مَاڒَا إِفّغْ-د أَيَا زڭْ ؤُغوّغْ نِيغْ زِي ڒغْذَارْ خْ سِيذِي، خنِّي وَارْ خَانغْ ثْشطَّارْ شَا أَسّْ-أَ،

²² — O Poderoso, Deus, o Senhor ! O Poderoso, Deus, o Senhor , ele sabe, e Israel mesmo o saberá. Se foi em rebeldia ou por infidelidade contra o Senhor que fizemos isso, não nos poupem a vida no dia de hoje.

²³ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نبْنَا إِ نشِّينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نْقدّمْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا، أجّْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ ث إِبقّشْ.

²³ Se edificamos um altar para deixarmos de seguir o Senhor , ou para, sobre ele, oferecermos holocausto e oferta de cereais, ou, sobre ele, fazermos oferta pacífica, que o Senhor mesmo nos responsabilize por isso.

²⁴ ؤُشْثْ خَانغْ، مَاڒَا وَارْ نڭِّي أَيَا زڭْ ومْنُوسْ ؤُمِي نقَّارْ: ’إِحنْجِيرنْ نْومْ زمَّارنْ أَذْ إِنِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ ثِيوشَّا: مِينْ جَارْ أَومْ-د أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل؟

²⁴ Pelo contrário, fizemos isso por causa da seguinte preocupação: amanhã talvez os filhos de vocês dirão aos nossos filhos: “O que é que vocês têm a ver com o Senhor , o Deus de Israel?

²⁵ سِيذِي إِڭَّا لْ-ؤُرْذُونْ ذ أَيْمِيرْ جَارْ أَنغْ ذ كنِّيوْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ! كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي!‘ أَمُّو زمَّارنْ أَذْ سّْبدّنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ إِحنْجِيرنْ نّغْ خْ ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي.

²⁵ Porque o Senhor pôs o Jordão por limite entre nós e vocês, ó filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm nada a ver com o Senhor !” E, assim, bem poderiam os filhos de vocês afastar os nossos filhos do temor do Senhor .

²⁶ خْ ؤُينِّي ننَّا: أجّْ أَنغْ أَذْ نبْنَا أَعَالْطَارْ-أَ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُڒَا إِ ثْغَارْصْثْ،

²⁶ Por isso dissemos: “Vamos edificar um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,

²⁷ مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ ؤُ جَارْ جِّيڒَاثْ نّغْ أَوَارْنِي أَنغْ، حِيمَا أَذْ نْسخَّارْ ذِي ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ س ثْغَارْصِي نّغْ ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصِي نّغْ نّغْنِي ذ ثْغَارْصِي نّغْ ن ڒهْنَا ؤُ حِيمَا إِحنْجِيرنْ نْومْ وَارْ قَّارنْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ: كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي.

²⁷ mas para que entre nós e vocês e entre as nossas gerações depois de nós nos sirva de testemunho, e possamos servir o Senhor na presença dele com os nossos holocaustos, os nossos sacrifícios e as nossas ofertas pacíficas.” E também para que, no futuro, os filhos de vocês não digam aos nossos filhos: “Vocês não têm nada a ver com o Senhor .”

²⁸ نشِّينْ ننَّا: مَاڒَا إِمْسَارْ ثِيوشَّا أَذْ إِنِينْ نِيثْنِي أَيَا إِ نشِّينْ ؤُ إِ جِّيڒَاثْ أَوَارْنِي أَنغْ، خنِّي أَذْ نِينِي: ’خْزَارمْ، أَمذْيَا ن ڒبْنِي ن ؤُعَالْطَارْ-أَ ن سِيذِي نِّي إِڭِّينْ ڒجْذُوذْ نّغْ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ.‘

²⁸ Por isso dissemos: Se, no futuro, disserem algo assim a nós ou aos nossos descendentes, responderemos: “Vejam o modelo do altar do Senhor que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício, mas para testemunho entre nós e vocês.”

²⁹ إِڭّْوجْ خَانغْ أَقَا نشِّينْ أَذْ نْغوّغْ خْ سِيذِي نِيغْ أَسّْ-أَ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُمِي غَا نبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، إِلَّا أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثْزذِّيغْثْ نّسْ.“

²⁹ Longe de nós a intenção de nos rebelarmos contra o Senhor e deixarmos hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para holocausto, oferta de cereais ou sacrifício, altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo.

³⁰ أَكهَّانْ فِينَاحَاسْ ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ، سْڒِينْ أَوَاڒنْ إِ إِسِّيوْڒنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ أَيْثْ ن مَانَاسَّا ؤُ ثُوغَا أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

³⁰ Quando o sacerdote Fineias, os chefes da congregação e os cabeças dos grupos de milhares de Israel que estavam com ele ouviram as palavras que disseram os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés, deram-se por satisfeitos.

³¹ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، إِنَّا إِ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ إِ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ إِ أَيْثْ ن مَانَاسَّا: ”أَسّْ-أَ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ نّغْ ؤُمِي كنِّيوْ وَارْ ثغْذَارمْ شَا سِيذِي. س ؤُيَا كنِّيوْ ثْفكّمْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي.“

³¹ E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: — Hoje sabemos que o

³² خنِّي يَارڭّْوحْ ؤُكهَّانْ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ زڭْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ، زِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ ذَايْسنْ ڒخْبَارْ.

³² Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os chefes, deixando os filhos de Rúben e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes deram relatório de tudo.

³³ ثُوغَا ثَامسْڒَاشْثْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا حمْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَربِّي ؤُ وَارْ ذ أَسنْ نَّانْ عَاذْ أَذْ فّْغنْ أَذْ مّنْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَردّْدْجنْ ثَامُّورْثْ إِ ذِي ثُوغَا زدّْغنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ.

³³ Com esta resposta os filhos de Israel se deram por satisfeitos e bendisseram a Deus. E não falaram mais de ir e fazer guerra contra eles, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.

³⁴ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ڒَاغَانْ أَسْ إِ ؤُعَالْطَارْ نِّي: ”أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَنغْ أَقَا سِيذِي ذ أَربِّي.“

³⁴ Os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de “Testemunho”, porque disseram: “É um testemunho entre nós de que o Senhor é Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →