Josué 22

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ خنِّي إِڒَاغَا-د يَاشُووَا إِ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِجَاذِييّنْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا،

¹ Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste

² إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثحْضَامْ مَارَّا مِينْ خفْ إِ ذ أَومْ يُومُورْ مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُ كنِّيوْ ثسْڒَامْ عَاوذْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو ذِي مَارَّا مِينْ خفْ ذ أَومْ ؤُمُورغْ.

² e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,

³ كنِّيوْ وَارْ ثسْمِيحمْ شَا ذڭْ أَيْثْمَاثْومْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ أَڒْ أَسّْ-أَ ؤُ ثحْضَامْ أَحطُّو ن ڒُومُورْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ.

³ Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .

⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِڭَّا سِيذِي، أَربِّي نْومْ، إِ أَيْثْمَاثْومْ أَرَّاحثْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسنْ ت إِوَاعْذْ.عقْبمْ خنِّي ڒخُّو غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نْومْ نِّي ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

⁴ Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.

⁵ مَاشَا حْضَامْ مْلِيحْ أَذْ ثڭّمْ ڒُومُورْ ذ شَّارِيعَا إِ ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثخْسمْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، أَذْ ثُويُورمْ ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ثحْضَامْ مَارَّا ڒُومُورَاثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ ثْڒصْقمْ ؤُ أَذْ أَسْ ثْسخَّارمْ س مَارَّا وُوڒْ ذ مَارَّا ڒعْمَارْ نْومْ.“

⁵ Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.

⁶ إِبَاركْ إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَرڭّْوْحنْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

⁶ Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.

⁷ إِ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ثُوغَا إِوْشَا مُوسَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ذِي بَاشَانْ، مَاشَا إِ يِيجّْ ن وزْينْ نّغْنِي إِوْشَا أَسْ يَاشُووَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ خْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ن لْ-ؤُرْذُونْ زِي مَانِيسْ ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ. ؤُمِي ثنْ إِسّكّْ يَاشُووَا غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ، إِبَاركْ إِ-ثنْ

⁷ Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os

⁸ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”س وَاڭْڒَا ذ أَمقّْرَانْ أَذْ ثْعقْبمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، س وَاطَّاسْ ن ڒبْهَايمْ ؤُ س نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ؤُ س نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُ س وَاطَّاسْ ن وَارُّوضْ. بْضَامْ ثَاكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ.“

⁸ e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.

⁹ عقْبنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا، فّْغنْ زِي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِڭّْوجّنْ خْ شِيلُو نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒْمُوڒْكْ نْسنْ نِّي إِطّْفنْ ذ أَڭْڒَا عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

⁹ Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.

¹⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ نِّي إِدْجَانْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، بْنَانْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ.

¹⁰ Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.

¹¹ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا قَّارنْ: ”خْزَارمْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا بْنَانْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ خْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ، خْ ؤُغزْذِيسْ ن لْ-ؤُرْذُونْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

¹¹ Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!

¹² ؤُمِي سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَيَا، ثْمُونْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي شِيلُو حِيمَا أَذْ فّْغنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ س إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹² Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.

¹³ ؤُشَا سّكّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ أَلِيعَازَارْ، غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي جِيلْعَاذْ،

¹³ Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.

¹⁴ ؤُ سّكّنْ أَكِيذسْعشْرَا ن ڒْحُوكَّامْ، إِجّْ ن ڒْحَاكمْ زِي كُوڒْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثَادَّارْثْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ إِ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁴ Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.

¹⁵ ؤُسِينْ-د نِيثْنِي غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، نَّانْ أَسنْ:

¹⁵ Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:

¹⁶ ”أَمُّو إِ ثسِّيوڒْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي: مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒغْذَارْ-أَ إِ زِي ثغْذَارمْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل ؤُمِي ثْحيّْذمْ أَسّْ-أَ زِي ضفَّارْ ن سِيذِي، ؤُمِي ثبْنَامْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي أَسّْ-أَ؟

¹⁶ — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?

¹⁷ مَا وَارْ إِدْجِي شْفَا أَنغْ ڒْمُوعْصِييّثْ ن فَاغُورْ، ڒْمُوعْصِييّثْ إِ زِي غَارْ أَسّْ-أَ عَاذْ وَارْ نتّْوَاسِّيزْذڭْ ؤُ زَّايسْ إِ ثوْضَا جّْرِيحشْثْ خْ ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي؟

¹⁷ Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?

¹⁸ مَا أَقَا كنِّيوْ أَسّْ-أَ ثوْشِيمْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ خنِّي، ؤُمِي غَا ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ سِيذِي، أَذْ إِفُّوڭمْ نتَّا خْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟

¹⁸ Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.

¹⁹ مَاڒَا زعْمَا ثخْمجْ ثمُّورْثْ إِ إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا نْومْ، خنِّي عْذُومْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن سِيذِي ؤُ مَانِي ثدْجَا ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي ؤُشَا كْسِيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن وڭْرَا ذِي ڒْوسْطْ نّغْ، مَاشَا وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خْ سِيذِي ؤُ وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خَانغْ ؤُمِي غَا ثبْنَامْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ يِيخفْ نْومْ، مْغِيرْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ.

¹⁹ Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.

²⁰ مَا ثُوغَا عَاخَانْ، مِّيسْ ن زَارَاحْ، وَارْ إِغْذَارْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن مِينْ إِتّْوَاحَارّْمنْ إِ ؤُثحِّي ؤُ خنِّي مَا وَارْ د-إِتِّيسْ ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ خْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي وَارْ إِمُّوثْ وحّْضسْ وَاهَا ذِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ.‘ “

²⁰ Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”

²¹ خنِّي أَرِّينْ-د أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل:

²¹ Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:

²² ”أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ، سِيذِي، أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ إِسّنْ إِ-ث ؤُ إِسْرَائِيل أَذْ ث إِسّنْ عَاوذْ! مَاڒَا إِفّغْ-د أَيَا زڭْ ؤُغوّغْ نِيغْ زِي ڒغْذَارْ خْ سِيذِي، خنِّي وَارْ خَانغْ ثْشطَّارْ شَا أَسّْ-أَ،

²² — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.

²³ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نبْنَا إِ نشِّينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نْقدّمْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا، أجّْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ ث إِبقّشْ.

²³ Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!

²⁴ ؤُشْثْ خَانغْ، مَاڒَا وَارْ نڭِّي أَيَا زڭْ ومْنُوسْ ؤُمِي نقَّارْ: ’إِحنْجِيرنْ نْومْ زمَّارنْ أَذْ إِنِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ ثِيوشَّا: مِينْ جَارْ أَومْ-د أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل؟

²⁴ Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?

²⁵ سِيذِي إِڭَّا لْ-ؤُرْذُونْ ذ أَيْمِيرْ جَارْ أَنغْ ذ كنِّيوْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ! كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي!‘ أَمُّو زمَّارنْ أَذْ سّْبدّنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ إِحنْجِيرنْ نّغْ خْ ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي.

²⁵ O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .

²⁶ خْ ؤُينِّي ننَّا: أجّْ أَنغْ أَذْ نبْنَا أَعَالْطَارْ-أَ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُڒَا إِ ثْغَارْصْثْ،

²⁶ Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.

²⁷ مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ ؤُ جَارْ جِّيڒَاثْ نّغْ أَوَارْنِي أَنغْ، حِيمَا أَذْ نْسخَّارْ ذِي ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ س ثْغَارْصِي نّغْ ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصِي نّغْ نّغْنِي ذ ثْغَارْصِي نّغْ ن ڒهْنَا ؤُ حِيمَا إِحنْجِيرنْ نْومْ وَارْ قَّارنْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ: كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي.

²⁷ Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”

²⁸ نشِّينْ ننَّا: مَاڒَا إِمْسَارْ ثِيوشَّا أَذْ إِنِينْ نِيثْنِي أَيَا إِ نشِّينْ ؤُ إِ جِّيڒَاثْ أَوَارْنِي أَنغْ، خنِّي أَذْ نِينِي: ’خْزَارمْ، أَمذْيَا ن ڒبْنِي ن ؤُعَالْطَارْ-أَ ن سِيذِي نِّي إِڭِّينْ ڒجْذُوذْ نّغْ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ.‘

²⁸ Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”

²⁹ إِڭّْوجْ خَانغْ أَقَا نشِّينْ أَذْ نْغوّغْ خْ سِيذِي نِيغْ أَسّْ-أَ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُمِي غَا نبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، إِلَّا أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثْزذِّيغْثْ نّسْ.“

²⁹ Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.

³⁰ أَكهَّانْ فِينَاحَاسْ ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ، سْڒِينْ أَوَاڒنْ إِ إِسِّيوْڒنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ أَيْثْ ن مَانَاسَّا ؤُ ثُوغَا أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

³⁰ O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.

³¹ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، إِنَّا إِ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ إِ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ إِ أَيْثْ ن مَانَاسَّا: ”أَسّْ-أَ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ نّغْ ؤُمِي كنِّيوْ وَارْ ثغْذَارمْ شَا سِيذِي. س ؤُيَا كنِّيوْ ثْفكّمْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي.“

³¹ E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o

³² خنِّي يَارڭّْوحْ ؤُكهَّانْ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ زڭْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ، زِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ ذَايْسنْ ڒخْبَارْ.

³² Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.

³³ ثُوغَا ثَامسْڒَاشْثْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا حمْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَربِّي ؤُ وَارْ ذ أَسنْ نَّانْ عَاذْ أَذْ فّْغنْ أَذْ مّنْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَردّْدْجنْ ثَامُّورْثْ إِ ذِي ثُوغَا زدّْغنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ.

³³ O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.

³⁴ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ڒَاغَانْ أَسْ إِ ؤُعَالْطَارْ نِّي: ”أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَنغْ أَقَا سِيذِي ذ أَربِّي.“

³⁴ E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →