Jeremias 7

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَاڒْ نِّي د-إِفّْغنْ زِي سِيذِي غَارْ إِرْمِييَا، إِنَّا:

¹ A palavra que da parte do Senhor veio a Jeremias, dizendo:

² ”بدّْ ذِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا ڒَاغَا ذِينِّي أَوَاڒْ-أَ، إِنِي: ’سْڒمْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، أَ يَاهُوذَا مَارَّا، كنِّيوْ إِنِّي إِتَّاذْفنْ زِي ثوُّورَا-يَا حِيمَا أَذْ ثْبنْذْقمْ زَّاثْ إِ سِيذِي.

² Põe-te à porta da casa do Senhor, e proclama ali esta palavra, e dize: Ouvi a palavra do Senhor, todos de Judá, os que entrais por estas portas, para adorardes ao Senhor.

³ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل:عذْڒمْ إِبْرِيذنْ نّمْ ذ ثْمڭَّا نْومْ، خنِّي نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّْزذْغغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

³ Assim diz o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: Emendai os vossos caminhos e as vossas obras, e vos farei habitar neste lugar.

⁴ وَارْ تّْشَاڒمْ خْ وَاوَاڒنْ ن إِخَارِّيقنْ أَمْ ثقَّارمْ: زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي، زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي، زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي، أَقَا-ت ذ ثَا زعْمَا!

⁴ Não vos fieis em palavras falsas, dizendo: Templo do Senhor, templo do Senhor, templo do Senhor são estes.

⁵ مَاغَارْ مْغِيرْ مَاڒَا ثْعذْڒمْ إِبْرِيذنْ نْومْ ذ ثْمڭَّا نْومْ نِيشَانْ، مَاڒَا س ثِيذتّْ ثتّڭّمْ س ڒْحقّْ جَارْ ورْيَازْ ذ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ،

⁵ Mas, se deveras emendardes os vossos caminhos e as vossas obras; se deveras executardes a justiça entre um homem e o seu próximo;

⁶ وَارْ حصَّارمْ أَبَارَّانِي، أَيُوجِيڒْ ذ ثَاجَّاتْشْ، ؤُ وَارْ سِّيزِّيڒمْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُ وَارْ ضفَّارمْ إِربِّيثنْ نّغْنِي إِ ؤُضيّعْ نْومْ،

⁶ se não oprimirdes o estrangeiro, e o órfão, e a viúva, nem derramardes sangue inocente neste lugar, nem andardes após outros deuses para vosso próprio mal,

⁷ خنِّي نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّْزذْغغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ، ذِي ثمُّورْثْ إِ وْشِيغْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ، زِي ڒبْذَا أَڒْ ڒبْذَا.

⁷ então eu vos farei habitar neste lugar, na terra que dei a vossos pais desde os tempos antigos e para sempre.

⁸ خْزَارْ، كنِّيوْ ثتّْشَاڒَامْ خْ إِخَارِّيقنْ نِّي وَارْ إِنفّْعنْ ذِي وَالُو.

⁸ Eis que vós confiais em palavras falsas, que para nada são proveitosas.

⁹ ثتَّاشَارمْ، ثْنقّمْ، ثْزنَّامْ، ثتّْجَادْجَامْ ژُورْ، ثتّْقدَّاممْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ بَاعْلْ ؤُ ثْضفَّارَامْ إِربِّيثنْ نّغْنِي نِّي وَارْ ثسِّينمْ،

⁹ Furtareis vós, e matareis, e cometereis adultério, e jurareis falsamente, e queimareis incenso a Baal, e andareis após outros deuses que não conhecestes,

¹⁰ ؤُشَا خنِّي أَذْ د-ثَاسمْ ثْبدّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ذِي ثَادَّارْثْ-أَ مِينْ خفْ إِتّْوَابَارّحْ س يِيسمْ إِنُو، ؤُشَا خنِّي ثْزعْممْ عَاذْ أَذْ ثقَّارمْ: ’نشِّينْ نتّْوَاسّنْجمْ!‘، ؤُشَا خنِّي ثتّْعَاوَاذمْ ثتّڭّمْ مَارَّا جّْعَايفْ-أَ!

¹⁰ e então vireis, e vos apresentareis diante de mim nesta casa, que se chama pelo meu nome, e direis: Somos livres para praticardes ainda todas essas abominações?

¹¹ مَا ثذْوڒْ ثَادَّارْثْ-أَ مِينْ خفْ إِتّْوَابَارّحْ إِسمْ إِنُو ذ إِفْرِي ن إِخوَّاننْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ؟ خْزَارْ، نشّْ ژْرِيغْ ث مْلِيحْ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“

¹¹ Tornou-se, pois, esta casa, que se chama pelo meu nome, uma caverna de salteadores aos vossos olhos? Eis que eu, eu mesmo, vi isso, diz o Senhor.

¹² ”وَاخَّا، ؤُيُورمْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ إِنُو ذِي شِيلُو مَانِي ثُوغَا سّْزذْغغْ إِسمْ إِنُو ذڭْ ؤُمزْوَارُو. خْزَارمْ مِينْ زَّايسْ ڭِّيغْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَارْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل.

¹² Mas ide agora ao meu lugar, que estava em Siló, onde, ao princípio, fiz habitar o meu nome, e vede o que lhe fiz, por causa da maldade do meu povo Israel.

¹³ خنِّي ڒخُّو، مِينْزِي كنِّيوْ ثڭِّيمْ مَارَّا ثِيمڭَّا-يَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ؤُ نشّْ سِّيوْڒغْ أَكِيذْومْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا، ؤُ نشّْ ڒَاغِيغْ-د خَاومْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ د-ثَارِّيمْ،

¹³ Agora, pois, porquanto fizestes todas estas obras, diz o Senhor, e quando eu vos falei insistentemente, vós não ouvistes, e quando vos chamei, não respondestes,

¹⁴ س ؤُينِّي نشّْ أَذْ ڭّغْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ-أَ مِينْ خفْ إِتّْوَابَارّحْ إِسمْ إِنُو، مِينْ خفْ ثتّْشَاڒَامْ، ؤُ أَكْ-ذ ومْشَانْ-أَ نِّي وْشِيغْ إِ كنِّيوْ ذ ڒجْذُوذْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ڭِّيغْ أَكْ-ذ شِيلُو.

¹⁴ farei também a esta casa, que se chama pelo meu nome, na qual confiais, e a este lugar, que vos dei a vós e a vossos pais, como fiz a Siló.

¹⁵ نشّْ أَذْ كنِّيوْ نْضَارغْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ نْضَارغْ مَارَّا أَيْثْمَاثْومْ، مَارَّا زَّارِيعثْ ن إِفْرَايِيمْ.“

¹⁵ E eu vos lançarei da minha presença, como lancei todos os vossos irmãos, toda a linhagem de Efraim.

¹⁶ ”أَ شكْ، وَارْ تّْژَادْجْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ؤُ وَارْ سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّشْ حِيمَا أَذْ ثْرُوذْ نِيغْ أَذْ ثژَّادْجذْ ؤُ وَارْ تّْغِيمِي ثتّْرُوذْ-د غَارِي، مَاغَارْ نشّْ وَارْ غَاركْ د-تّسْڒِيغْ.

¹⁶ Tu, pois, não ores por este povo, nem levantes por ele clamor ou oração, nem me importunes; pois eu não te ouvirei.

¹⁷ مَا وَارْ ثتّْوِيڒِيذْ مِينْ تّڭّنْ نِيثْنِي ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ؟

¹⁷ Não vês tu o que eles andam fazendo nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém?

¹⁸ إِحنْجِيرنْ سّْمُونَامْ أَكشُّوضْ، إِبَابَاثنْ نْسنْ سّْرَاقَّانْ ثِيمسِّي، ؤُ ثِيمْغَارِينْ تّڭّْونْثْ أَرشْثِي حِيمَا أَذْ سّْوجْذنْثْ ثِيفْضِيڒِينْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ حِيمَا أَذْ فَارّْغنْثْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ زَّاثْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي مَاحنْذْ أَذْ أَيِي سْعَارنْ.

¹⁸ Os filhos apanham a lenha, e os pais acendem o fogo, e as mulheres amassam a farinha para fazerem bolos à rainha do céu, e oferecem libações a outros deuses, a fim de me provocarem à ira.

¹⁹ مَا سْعَارنْ أَيِي، إِقَّارْ سِيذِي؟ مَا وَارْ ث تّڭّنْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِ ڒفْضِيحثْ ن سِيمَانْثْ نْسنْ؟

¹⁹ Acaso é a mim que eles provocam à ira? diz o Senhor; não se provocam a si mesmos, para a sua própria confusão?

²⁰ س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، خْزَارْ، أَذْ إِتّْوَافَارّغْ وغْضَابْ إِنُو ذ وسْعَارْ إِنُو خْ ومْشَانْ-أَ: خْ إِوْذَانْ، خْ إِمُودَّارنْ، خْ ثْشجُّورَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُ خْ ڒْغِيدْجثْ ن وُوذمْ ن ثمُّورْثْ. أَذْ يَارقّْ وَاهْ، ؤُ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاسّخْسِي.“

²⁰ Portanto assim diz o Senhor Deus: Eis que a minha ira e o meu furor se derramarão sobre este lugar, sobre os homens e sobre os animais, sobre as árvores do campo e sobre os frutos da terra; sim, acender-se-á, e não se apagará.

²¹ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’سْمُونمْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ نْومْ أَكْ-ذ ثْغَارْصَا نْومْ ؤُشَا شّمْ أَيْسُومْ نْسنْثْ.

²¹ Assim diz o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: Ajuntai os vossos holocaustos aos vossos sacrifícios, e comei a carne.

²² مَاغَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثنْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ ڒجْذُوذْ نْومْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ وصِّيغْ خْ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصِي.

²² Pois não falei a vossos pais no dia em que os tirei da terra do Egito, nem lhes ordenei coisa alguma acerca de holocaustos ou sacrifícios.

²³ مَاشَا نشّْ ؤُمُورغْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ؤُمِي نِّيغْ: ’سْڒمْ-د غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو، خنِّي نشّْ أَذْ أَومْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي ؤُ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِيڒِيمْ ذ ڒْڭنْسْ ؤُ أَذْ ثُويُورمْ ذِي أَبْرِيذْ مَارَّا نِّي ذ أَومْ إِ غَا ؤُمُورغْ مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِيمْ مْلِيحْ!‘

²³ Mas isto lhes ordenei: Dai ouvidos à minha voz, e eu serei o vosso Deus, e vós sereis o meu povo; andai em todo o caminho que eu vos mandar, para que vos vá bem.

²⁴ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ، وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ ؤُمزُّوغْ، نِيثْنِي ضْفَارنْ إِخَارِّيصنْ ذ ڒقْسَاحثْ ن وُوڒْ أَعفَّانْ نْسنْ، ؤُ نِيثْنِي ذوْڒنْ غَارْ ضفَّارْ، وَارْ إِدْجِي غَارْ زَّاثْ.

²⁴ Mas não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos; porém andaram nos seus próprios conselhos, no propósito do seu coração malvado; e andaram para trás, e não para diante.

²⁵ زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي فّْغنْ ڒجْذُوذْ نْومْ زِي مِيصْرَا أَڒْ أَسّْ-أَ، سّكّغْ-د غَارْومْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، زڭْ وُوسَّانْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا.

²⁵ Desde o dia em que vossos pais saíram da terra do Egito, até hoje, tenho-vos enviado insistentemente todos os meus servos, os profetas, dia após dia;

²⁶ نِيثْنِي وَارْ غَارِي سْڒِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ. نِيثْنِي أَرْنِينْ ذِي ڒقْسَاحثْ مَاهُو ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²⁶ contudo não me deram ouvidos, nem inclinaram os seus ouvidos, mas endureceram a sua cerviz. Fizeram pior do que seus pais.

²⁷ أَذْ كِيذْسنْ ثسَّاوَاڒذْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ذ أَكْ تّسْڒِينْ شَا. شكْ أَذْ أَسنْ ثْڒَاغِيذْ، مَاشَا وَارْ خَاكْ د-تَّارِّينْ.

²⁷ Dir-lhes-ás pois todas estas palavras, mas não te darão ouvidos; chamá-los-ás, mas não te responderão.

²⁸ س ؤُيَا إِنِي أَسنْ: ’وَا ذ ڒْڭنْسْ إِ وَارْ إِتّسْڒِينْ غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، ؤُ وَارْ إِتّجِّينْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاوبّخْ. أَقَا ثِيذتّْ ثتّْوَاردّدْجْ ؤُ ثتّْوَاقسّْ زڭْ ؤُقمُّومْ نْسنْ!‘ “

²⁸ E lhes dirás: Esta é a nação que não obedeceu a voz do Senhor seu Deus e não aceitou a correção; já pereceu a verdade, e está exterminada da sua boca.

²⁹ ”حفّْ ثَاجّْ نّشْ ن وعْزَاڒْ ؤُشَا نْضَارْ إِ-ث، وّثْ س إِڭجْذُورنْ خْ ڒڭْعُوذِي مَانِي تّْوهّْبنْثْ دّْبَايحْ، مَاغَارْ سِيذِي إِنْضَارْ جِّيڒْ مِينْ خفْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ نّسْ، ؤُشَا إِجَّا إِ-ث.

²⁹ Corta os teus cabelos, Jerusalém, e lança-os fora, e levanta um pranto sobre os altos escalvados; porque o Senhor já rejeitou e desamparou esta geração, objeto do seu furor.

³⁰ مَاغَارْ إِحنْجِيرنْ ن يَاهُوذَا ڭِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. نِيثْنِي سّْبدّنْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ ذِي ثَادَّارْثْ مِينْ خفْ إِتّْوَاڒَاغَا س يِيسمْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ت سّْخمّْجنْ.

³⁰ Porque os filhos de Judá fizeram o que era mau aos meus olhos, diz o Senhor; puseram as suas abominações na casa que se chama pelo meu nome, para a contaminarem.

³¹ نِيثْنِي سّْبدّنْ ڒڭْعُوذِي ن ثُوفَاثْ مَانِي تّْوهّْبنْثْ دّْبَايحْ، ذ ثِينِّي إِدْجَانْ ذِي ثغْزُورْثْ ن مِّيسْ ن هِينُّومْ، حِيمَا أَذْ سّْشمْضنْ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نْسنْ ذِي ثْمسِّي، مِينْعمَّارْصْ وَارْ ذ أَسنْ ؤُمُورغْ ذ مِينْعمَّارْصْ وَارْ ذ أَيِي د-إِدَّارنْ غَارْ ڒْبَاڒْ.“

³¹ E edificaram os altos de Tofete, que está no Vale do filho de Hinom, para queimarem no fogo a seus filhos e a suas filhas, o que nunca ordenei, nem me veio à mente.

³² ”س ؤُيَا، خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، وَارْ ذ أَسْ تّْڒَاغَانْ عَاذْ ’ثُوفَاثْ‘ نِيغْ ’ثَاغْزُورْثْ ن مِّيسْ ن هِينُّومْ‘، مَاشَا ’ثَاغْزُورْثْ ن ونْغَايْ‘، ؤُشَا ذِي ثُوفَاثْ أَذْ نضْڒنْ إِمتَّانْ، مِينْزِي مَانِي نّغْنِي وَارْ ذِينْ أَمْشَانْ.

³² Portanto, eis que vêm os dias, diz o Senhor, em que não se chamará mais Tofete, nem Vale do filho de Hinom, mas o Vale da Matança; pois enterrarão em Tofete, por não haver mais outro lugar.

³³ ڒْخشْبَاثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ ذوْڒنْثْ ذ مَاشَّا إِ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ؤُ إِ ڒْمَاڒْ ن ييَّارْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ثنْ إِسِّيڭّْوِيذْ.

³³ E os cadáveres deste povo servirão de pasto às aves do céu e aos animais da terra; e ninguém os enxotará.

³⁴ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ زڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ أَذْ سّْبدّغْ ثْمِيجَّا ن ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ثْمِيجَّا ن ڒفْرَاحثْ، ثْمِيجَّا ن مُوڒَايْ ذ ثْمِيجَّا ن ثسْڒِيثْ، مَاغَارْ ثَامُّورْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ڒْخَارْبثْ.“

³⁴ E farei cessar nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém, a voz de gozo e a voz de alegria, a voz de noivo e a voz de noiva; porque a terra se tornará em desolação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →