Jeremias 44

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَاڒْ نِّي د-إِفّْغنْ غَارْ إِرْمِييَا إِ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي مَاجْذَالْ ذ ثَاحْفَانْحِيسْ ذ نُوفْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن فَاثْرُوسْ، إِ إِنَّانْ:

¹ Eis a palavra que foi dirigida a Jeremias a propósito de todos os judeus, residentes no Egito, em Migdol, em Táfnis, em Mênfis e na região de Faturés:

² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثژْرِيمْ ڒْغَارْ إِ ڭِّيغْ خْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَا خْزَارْ، ڒخُّو ذوْڒنْثْ نِيثنْثِي ذ ڒْخِيرْبثْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ،

² Eis o que diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: vistes todas as calamidades que fiz recair sobre Jerusalém e sobre todas as cidades de Judá. Converteram-se, agora, em desertos inabitáveis.

³ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ؤُمِي ذ أَيِي سْعَارنْ أَڒَامِي وهّْبنْ ڒبْخُورْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْعبْذنْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي إِنِّي وَارْ سِّيننْ نِيثْنِي، ڒَا ذ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْومْ.

³ {Tudo isso aconteceu} por causa do mal que cometeram, irritando-me por incensarem e renderem culto a deuses estranhos que não conheciam, nem vós nem vossos pais.

⁴ نشّْ سّكّغْ-د غَارْومْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، عَاذْ زڭْ ؤُمزْوَارُو سّكّغْ ثنْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: وَارْ تّڭّمْ نّْعِي-يَا نِّي شَارّْهغْ نشّْ أَطَّاسْ.

⁴ Desde o início, contudo, jamais cessei de enviar-vos os profetas, meus servos, a fim de dizer-vos que não devíeis cometer tão detestáveis abominações.

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ ؤُمِي د-ذوْڒنْ نذْمنْ زِي ڒْغَارْ نْسنْ، ؤُمِي وَارْ وهّْبنْ عَاذْ كْثَارْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي.

⁵ Não me escutaram, porém, e nem deram ouvidos, recusando abandonar sua maldade e cessar de oferecer incenso a deuses estranhos.

⁶ س ؤُيَا إِ فَارْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذ وغْضَابْ إِنُو خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ذ ڒْخِيرْبثْ، تّْوَارذْدْجنْثْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.‘ “

⁶ Assim, sobre eles recaiu toda a minha cólera, consumindo as cidades de Judá e as ruas de Jerusalém, que ficaram reduzidas ao estado de devastação, como hoje se apresentam.

⁷ ”خنِّي ڒخُّو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’مَايمِّي ثتّڭّمْ ڒْغَارْ أَمْ وَانِيثَا خْ ثُوذَارْثْ نْومْ أَڒَامِي ثْقطَّامْ خْ ورْيَازْ ذ ثمْغَارْثْ، أَحنْجِيرْ ذ ؤُسيْمِي زِي ڒْوسْطْ ن يَاهُوذَا أَڒَامِي وَارْ خَاومْ إِشطّْ مِينْ إِقِّيمنْ؟

⁷ E, agora, eis o que diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: por que trabalhais assim contra vós mesmos, causando desse modo no seio de Judá a exterminação dos homens, das mulheres, das crianças e dos meninos de peito, a tal ponto que de vosso povo ninguém sobreviverá,

⁸ مَايمِّي إِ ذ أَيِي ثْسعَّارمْ س ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْومْ، ؤُمِي ثسّْبخَّارَامْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا مَانِي غَارْ د-ثِيوْضمْ ڒخُّو حِيمَا أَذْ ذِينِّي ثْزذْغمْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَڒَامِي غَا ثْقضْعمْ إِخفْ نْومْ أَمُّو ؤُ حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ڒْحڭْرَا جَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ؟

⁸ dado que me irritastes pela vossa vida, ofertando incenso a deuses estranhos, aqui no Egito, aonde viestes estabelecer-vos? Por que perecer e tornar-vos entre todas as nações da terra um tema de maldição e objeto de vergonha?

⁹ مَا ثتُّومْ كنِّيوْ قَاعْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ڒْغَارْ إِ ثڭِّيمْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ؟

⁹ Esquecestes os crimes de vossos pais, os dos reis de Judá e das mulheres de vossa terra, vossos próprios crimes e os de vossas mulheres, cometidos na terra de Judá e nas ruas de Jerusalém?

¹⁰ أَڒْ أَسّْ-أَ إِ ذِي ندْجْ عَاذْ وَارْ تّْوَارّْژنْ ذڭْ وُوڒْ، وَارْ زَّايِي تّڭّْوْذنْ ؤُ وَارْ ضفَّارَانْ شَّارِيعَا إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي كنِّيوْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.‘ “

¹⁰ Nenhum arrependimento até hoje sentiram, nem temor tiveram. Não observaram minha lei, nem os mandamentos que vos havia imposto assim como a vossos pais.

¹¹ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَرّغْ ؤُذمْ إِنُو إِ ڒْغَارْ خَاومْ ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ مَارَّا يَاهُوذَا.

¹¹ Eis por que, assim disse o Senhor dos exércitos, Deus de Israel, vou desviar de vós a minha face para vossa desgraça e extermínio de Judá.

¹² نشّْ أَذْ كّْسغْ مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، إِنِّي إِعمّْذنْ أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ مَارَّا، أَذْ وْضَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ. نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ ذ ڒْحڭْرَا.

¹² E tomarei o resto de Judá que quis vir habitar no Egito. Perecerão todos, vítimas da espada e da fome. Perecerão pequenos e grandes, pela espada e pela fome; serão citados como execráveis, e constituirão objeto de espanto, de maldição e de opróbrio.

¹³ نشّْ أَذْ خڒْفغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خڒْفغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، س سِّيفْ، س ڒَاژْ ؤُ س طَّاعُونْ.

¹³ Castigarei os que residem no Egito, como o fiz em Jerusalém, pela espada, pela fome e pela peste.

¹⁴ زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، زڭْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، وَارْ إِنجِّيمْ نِيغْ إِتَّاركّْوَاڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا مَانِي تّخْسنْ أَذْ د -عقْبنْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ زذْغنْ. وَارْ د-تّعْقِيبنْ شَا، مْغِيرْ شَا إِنِّي إِنجْمنْ.‘ “

¹⁴ Dos que vieram de Judá estabelecer-se no Egito, nenhum escapará nem sobreviverá para regressar à Judéia, local a que aspiram voltar para lá de novo habitar. Ninguém voltará, a não ser alguns fugitivos.

¹⁵ خنِّي أَرِّينْ-د خْ إِرْمِييَا مَارَّا إِرْيَازنْ، إِنِّي إِسّْننْ أَقَا ثِيمْغَارِينْ نْسنْ وهّْبنْثْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي، ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ إِ ذِينْ إِبدّنْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ، مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي فَاثْرُوسْ، نَّانْ:

¹⁵ Então, todos os homens, cientes de que suas mulheres ofereciam incenso aos deuses estranhos, todas as mulheres em grande número lá reunidas e todo o povo residente em Faturés, no Egito, responderam a Jeremias:

¹⁶ ”خْ وَاوَاڒْ إِ كِيذْنغْ ثسِّيوْڒذْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي، وَارْ غَاركْ نتّسْڒِي شَا.

¹⁶ O que nos dizes em nome do Senhor não o aceitamos.

¹⁷ مَاغَارْ كُوڒْ أَوَاڒْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّغْ أَذْ ث نڭّْ ؤُمِي غَا نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ ؤُمِي ذ أَسْ إِ غَا نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا نڭَّا، نشِّينْ ذ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّغْ، ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي ثُوغَا نجِّيونْ نشِّينْ س وغْرُومْ ؤُ ثُوغَا أَنغْ مْلِيحْ، ثُوغَا وَارْ ذِينْ ثَارْجِيجَاثْ زِي حذْ.

¹⁷ Cumpriremos, porém, todas as promessas que fizemos de queimar incenso à rainha do céu e de lhe oferecer libações, como o fazíamos, nós e nossos pais, nossos reis e chefes, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém. Então, tínhamos pão em fartura, vivíamos na abundância e não sabíamos o que fosse a desgraça.

¹⁸ زڭْ وَامِي مَاشَا نسّْبدّْ نتّْوهّبْ ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ زڭْ ؤُسيّبْ ن ثوْهِيبِينْ إِ نتَّاثْ، أَقَا نحْوَاجْ ؤُ نفْنَا نشِّينْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ.

¹⁸ Ora, depois que cessamos de queimar incenso à rainha do céu e de lhe oferecer libações, tudo nos falta, e perecemos pela espada e pela fome.

¹⁹ مَاڒَا نشِّينْ نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا، نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ، مَا نْهْڒَا أَرْڭَابْ ذ ڒْخَاضَارْ ن يرْيَازنْ نّغْ نڭَّا أَسْ ثِيفْضِيرِينْ إِ صّذْقثْ نِّي ذَايسْ يَارْوسنْ ؤُ نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ؟“

¹⁹ Além disso, quando queimamos incenso à rainha do céu e lhe oferecemos libações, é, porventura, sem o consentimento de nossos maridos que ofertamos torta à sua efígie e lhe rendemos libações?

²⁰ خنِّي إِسِّيوڒْ إِرْمِييَا غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، غَارْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِ د خَاسْ يَارِّينْ أَمُّو، إِنَّا:

²⁰ Dirigiu-se então Jeremias à multidão, aos homens e mulheres e a quantos lhe haviam assim respondido:

²¹ ”ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ نِّي ثسّْبخَّارمْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، كنِّيوْ ذ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِجدْجِيذنْ نْومْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْومْ ذ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ، مَا وَارْ ثنْثْ إِذَارْ سِيذِي نِيغْ وَارْ د-ؤُسِينْثْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ؟

²¹ Do incenso que queimastes, disse-lhes, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vós, vossos pais, vossos reis e chefes, assim como o povo, não se terá recordado o Senhor e nisso não terá pensado?

²² سِيذِي وَارْ إِقِّيمْ عَاذْ إِصبَّارْ أَومْ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ، خْ جّْعَايفْ إِ ثڭِّيمْ. س ؤُينِّي ثذْوڒْ ثمُّورْثْ نْومْ ذ ڒْخَارْبثْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِخْڒَانْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

²² Não tendo o Senhor podido suportar mais tempo a maldade de vossos atos e abominações, foi nossa terra reduzida ao estado de solidão, devastada e amaldiçoada, onde ninguém mais habita, como hoje se apresenta.

²³ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيوْيمْ-د ڒبْخُورْ ؤُ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثُويُورمْ ذِي شَّارِيعَا نّسْ، ذِي ثْوصَّا نّسْ ؤُ ذِي شّْهَاذَاثْ نّسْ، خْ ؤُيَا إِ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْغَارْ-أَ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.“

²³ E, se a calamidade presente vos adveio, é porque oferecestes o incenso desse modo, pecando contra o Senhor, e porque lhe recusastes ouvir a voz e observar suas leis e preceitos.

²⁴ خنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ إِ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²⁴ Jeremias acrescentou, a respeito do povo e das mulheres: Escutai a palavra do Senhor, povo de Judá que reside no Egito.

²⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِقَّارْ: ’خْ كنِّيوْ ؤُ خْ ثمْغَارِينْ نْومْ، أَقَا ثنَّامْ ث س ؤُقمُّومْ نْومْ ؤُ س إِفَاسّنْ نْومْ ثڭِّيمْ ث، ثنَّامْ: أَموْشِي ن وَاوَاڒْ إِ نڭَّا، أَذْ ث نْكمّڒْ نِيشَانْ حِيمَا أَذْ نْقدّمْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ حِيمَا أَذْ نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ. خنِّي كمّْڒمْ نِيشَانْ لْوُوعُوذْ إِ ثْوَاعْذمْ ؤُ ڭّمْ س ثِيذتّْ مِينْ ثُوغَا ثْوَاعْذمْ.‘ “

²⁵ Eis o que diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: vós e vossas mulheres fazeis com as mãos o que diz a vossa boca. Dizeis: cumpriremos as promessas de oferecer incenso e libações em honra da rainha do céu. - Pois bem! Cumpri vossos votos, mantende vossas promessas.

²⁶ ”س ؤُيَا سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا إِ إِزدّْغنْ ذِي مِيصْرَا: ’خْزَارْ، نشّْ جُّودْجغْ س يِيسمْ إِنُو أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي، وَارْ إِتّْوَاڒَاغَا س يِيسمْ إِنُو عَاذْ زِي شَا ن ورْيَازْ مَامّشْ مَا إِڭَّا زِي يَاهُوذَا ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ يِينِي: س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي!

²⁶ Escutai, porém, a palavra do Senhor, judeus que habitais no Egito. Eis, diz o Senhor, pelo meu grande nome eu juro! Esse nome não será mais pronunciado em todo o Egito por nenhum homem de Judá, dizendo: Pela vida do Senhor Javé!

²⁷ خْزَارْ، نشّْ أَذْ خَاسنْعسّغْ إِ ڒْغَارْ، وَارْ إِدْجِي إِ ڒْخَارْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ هلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ أَڒْ غَا تّْوَاكّْسنْ.

²⁷ Vou ocupar-me com eles para a desgraça e não para o bem. Todos os judeus que residem no Egito perecerão pela espada e pela fome, até o total aniquilamento.

²⁸ مَاشَا إِنِّي يَاروْڒنْ زِي سِّيفْ، أَذْ د-ذوْڒنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، مْغِيرْ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ. مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا إِ د-إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينْ زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَذْ سّْننْ أَوَاڒْ ن مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمْ إِبدّْ، ونِّي إِنُو نِيغْ ونِّي نْسنْ.

²⁸ O pequeno número deles que escapar à espada voltará do Egito para Judá. Os sobreviventes de Judá que vierem estabelecer-se no Egito saberão que predição se há de consumar, se a minha, ou a deles.

²⁹ مَانْ أَيَا أَذْ أَومْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒنْ إِنُو خَاومْ أَذْ خَاومْ إِڒِينْ إِ ڒْغَارْ.

²⁹ Eis o sinal - oráculo do Senhor - pelo qual reconhecereis que, aqui mesmo, me laçarei contra vós, a fim de que saibais que minha predição se há de cumprir com certeza para a vossa desgraça.

³⁰ مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ فِيرْعُونْ حُوفْرَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ سِّيوْضغْ صِيذْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، ڒعْذُو نّسْ ونِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ.‘ “

³⁰ Eis o que diz o Senhor: vou entregar o faraó Hofra, rei do Egito, aos seus inimigos e àqueles que lhe querem roubar a vida, assim como entreguei Sedecias, rei de Judá, ao poder de Nabucodonosor, rei de Babilônia, seu inimigo, e que lhe procurava tirar a vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →