Jeremias 44

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَاڒْ نِّي د-إِفّْغنْ غَارْ إِرْمِييَا إِ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي مَاجْذَالْ ذ ثَاحْفَانْحِيسْ ذ نُوفْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن فَاثْرُوسْ، إِ إِنَّانْ:

¹ A palavra que veio a Jeremias, acerca de todos os judeus, que habitavam na terra do Egito, em Migdol, em Tapanes, em Mênfis, e no país de Patros:

² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثژْرِيمْ ڒْغَارْ إِ ڭِّيغْ خْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَا خْزَارْ، ڒخُّو ذوْڒنْثْ نِيثنْثِي ذ ڒْخِيرْبثْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ،

² Assim diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Vós vistes todo o mal que fiz cair sobre Jerusalém, e sobre todas as cidades de Judá; e eis que elas são hoje uma desolação, e ninguém nelas habita;

³ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ؤُمِي ذ أَيِي سْعَارنْ أَڒَامِي وهّْبنْ ڒبْخُورْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْعبْذنْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي إِنِّي وَارْ سِّيننْ نِيثْنِي، ڒَا ذ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْومْ.

³ por causa da sua maldade que fizeram, para me irarem, indo queimar incenso, e servir a outros deuses, a quem eles nunca conheceram, nem eles, nem vós, nem vossos pais.

⁴ نشّْ سّكّغْ-د غَارْومْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، عَاذْ زڭْ ؤُمزْوَارُو سّكّغْ ثنْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: وَارْ تّڭّمْ نّْعِي-يَا نِّي شَارّْهغْ نشّْ أَطَّاسْ.

⁴ Todavia eu vos enviei persistentemente todos os meus servos, os profetas, para vos dizer: Ora, não façais esta coisa abominável que odeio!

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ ؤُمِي د-ذوْڒنْ نذْمنْ زِي ڒْغَارْ نْسنْ، ؤُمِي وَارْ وهّْبنْ عَاذْ كْثَارْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي.

⁵ Mas eles não escutaram, nem inclinaram os seus ouvidos, para se converterem da sua maldade, para não queimarem incenso a outros deuses.

⁶ س ؤُيَا إِ فَارْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذ وغْضَابْ إِنُو خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ذ ڒْخِيرْبثْ، تّْوَارذْدْجنْثْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.‘ “

⁶ Pelo que se derramou a minha indignação e a minha ira, e acendeu-se nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém; e elas tornaram-se em deserto e em desolação, como hoje se vê.

⁷ ”خنِّي ڒخُّو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’مَايمِّي ثتّڭّمْ ڒْغَارْ أَمْ وَانِيثَا خْ ثُوذَارْثْ نْومْ أَڒَامِي ثْقطَّامْ خْ ورْيَازْ ذ ثمْغَارْثْ، أَحنْجِيرْ ذ ؤُسيْمِي زِي ڒْوسْطْ ن يَاهُوذَا أَڒَامِي وَارْ خَاومْ إِشطّْ مِينْ إِقِّيمنْ؟

⁷ Agora, pois, assim diz o Senhor, Deus dos exércitos, Deus de Israel: Por que fazeis vós tão grande mal contra vós mesmos, para desarraigardes o homem e a mulher, a criança e o que mama, dentre vós, do meio de Judá, a fim de não vos deixardes ali resto algum;

⁸ مَايمِّي إِ ذ أَيِي ثْسعَّارمْ س ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْومْ، ؤُمِي ثسّْبخَّارَامْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا مَانِي غَارْ د-ثِيوْضمْ ڒخُّو حِيمَا أَذْ ذِينِّي ثْزذْغمْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَڒَامِي غَا ثْقضْعمْ إِخفْ نْومْ أَمُّو ؤُ حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ڒْحڭْرَا جَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ؟

⁸ irando-me com as obras de vossas mãos, queimando incenso a outros deuses na terra do Egito, aonde vós entrastes para lá peregrinardes, para que sejais exterminados, e para que sirvais de maldição e de opróbrio entre todas as nações da terra?

⁹ مَا ثتُّومْ كنِّيوْ قَاعْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ڒْغَارْ إِ ثڭِّيمْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ؟

⁹ Esquecestes já as maldades de vossos pais, as maldades dos reis de Judá, as maldades das suas mulheres, as vossas maldades e as maldades das vossas mulheres, cometidas na terra de Judá e nas ruas de Jerusalém?

¹⁰ أَڒْ أَسّْ-أَ إِ ذِي ندْجْ عَاذْ وَارْ تّْوَارّْژنْ ذڭْ وُوڒْ، وَارْ زَّايِي تّڭّْوْذنْ ؤُ وَارْ ضفَّارَانْ شَّارِيعَا إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي كنِّيوْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.‘ “

¹⁰ Não se humilharam até o dia de hoje, nem temeram, nem andaram na minha lei, nem nos meus estatutos, que pus diante de vós e diante de vossos pais.

¹¹ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَرّغْ ؤُذمْ إِنُو إِ ڒْغَارْ خَاومْ ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ مَارَّا يَاهُوذَا.

¹¹ Portanto assim diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Eis que eu ponho o meu rosto contra vós para mal, e para desarraigar todo o Judá.

¹² نشّْ أَذْ كّْسغْ مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، إِنِّي إِعمّْذنْ أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ مَارَّا، أَذْ وْضَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ. نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ ذ ڒْحڭْرَا.

¹² E tomarei os que restam de Judá, os quais puseram o seu rosto para entrar na terra do Egito, a fim de lá peregrinarem, e todos eles serão consumidos; na terra do Egito cairão; à espada, e de fome serão consumidos; desde o menor até o maior morrerão à espada e de fome; e tornar-se-ão um espetáculo de execração, de espanto, de maldição e de opróbrio.

¹³ نشّْ أَذْ خڒْفغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خڒْفغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، س سِّيفْ، س ڒَاژْ ؤُ س طَّاعُونْ.

¹³ Pois castigarei os que habitam na terra do Egito, como castiguei Jerusalém, com a espada, a fome e a peste.

¹⁴ زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، زڭْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، وَارْ إِنجِّيمْ نِيغْ إِتَّاركّْوَاڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا مَانِي تّخْسنْ أَذْ د -عقْبنْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ زذْغنْ. وَارْ د-تّعْقِيبنْ شَا، مْغِيرْ شَا إِنِّي إِنجْمنْ.‘ “

¹⁴ De maneira que, da parte remanescente de Judá que entrou na terra do Egito a fim de lá peregrinar, não haverá quem escape e fique para tornar à terra de Judá, à qual era seu grande desejo voltar, para ali habitar; mas não voltarão, senão um pugilo de fugitivos.

¹⁵ خنِّي أَرِّينْ-د خْ إِرْمِييَا مَارَّا إِرْيَازنْ، إِنِّي إِسّْننْ أَقَا ثِيمْغَارِينْ نْسنْ وهّْبنْثْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي، ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ إِ ذِينْ إِبدّنْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ، مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي فَاثْرُوسْ، نَّانْ:

¹⁵ Então responderam a Jeremias todos os homens que sabiam que suas mulheres queimavam incenso a outros deuses, e todas as mulheres que estavam presentes, uma grande multidão, a saber, todo o povo que habitava na terra do Egito, em Patros, dizendo:

¹⁶ ”خْ وَاوَاڒْ إِ كِيذْنغْ ثسِّيوْڒذْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي، وَارْ غَاركْ نتّسْڒِي شَا.

¹⁶ Quanto à palavra que nos anunciaste em nome do Senhor, não te obedeceremos a ti;

¹⁷ مَاغَارْ كُوڒْ أَوَاڒْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّغْ أَذْ ث نڭّْ ؤُمِي غَا نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ ؤُمِي ذ أَسْ إِ غَا نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا نڭَّا، نشِّينْ ذ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّغْ، ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي ثُوغَا نجِّيونْ نشِّينْ س وغْرُومْ ؤُ ثُوغَا أَنغْ مْلِيحْ، ثُوغَا وَارْ ذِينْ ثَارْجِيجَاثْ زِي حذْ.

¹⁷ mas certamente cumpriremos toda a palavra que saiu da nossa boca, de queimarmos incenso à rainha do céu, e de lhe oferecermos libações, como nós e nossos pais, nossos reis e nossos príncipes, temos feito, nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém; então tínhamos fartura de pão, e prosperávamos, e não vimos mal algum.

¹⁸ زڭْ وَامِي مَاشَا نسّْبدّْ نتّْوهّبْ ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ زڭْ ؤُسيّبْ ن ثوْهِيبِينْ إِ نتَّاثْ، أَقَا نحْوَاجْ ؤُ نفْنَا نشِّينْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ.

¹⁸ Mas desde que cessamos de queimar incenso à rainha do céu, e de lhe oferecer libações, temos tido falta de tudo, e temos sido consumidos pela espada e pela fome.

¹⁹ مَاڒَا نشِّينْ نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا، نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ، مَا نْهْڒَا أَرْڭَابْ ذ ڒْخَاضَارْ ن يرْيَازنْ نّغْ نڭَّا أَسْ ثِيفْضِيرِينْ إِ صّذْقثْ نِّي ذَايسْ يَارْوسنْ ؤُ نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ؟“

¹⁹ E nós, as mulheres, quando queimávamos incenso à rainha do céu, e lhe oferecíamos libações, acaso lhe fizemos bolos para a adorar e lhe oferecemos libações sem nossos maridos?

²⁰ خنِّي إِسِّيوڒْ إِرْمِييَا غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، غَارْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِ د خَاسْ يَارِّينْ أَمُّو، إِنَّا:

²⁰ Então disse Jeremias a todo o povo, aos homens e às mulheres, e a todo o povo que lhe havia dado essa resposta, dizendo:

²¹ ”ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ نِّي ثسّْبخَّارمْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، كنِّيوْ ذ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِجدْجِيذنْ نْومْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْومْ ذ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ، مَا وَارْ ثنْثْ إِذَارْ سِيذِي نِيغْ وَارْ د-ؤُسِينْثْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ؟

²¹ Porventura não se lembrou o Senhor, e não lhe veio à mente o incenso que queimastes nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vós e vossos pais, vossos reis e vossos príncipes, como também o povo da terra?

²² سِيذِي وَارْ إِقِّيمْ عَاذْ إِصبَّارْ أَومْ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ، خْ جّْعَايفْ إِ ثڭِّيمْ. س ؤُينِّي ثذْوڒْ ثمُّورْثْ نْومْ ذ ڒْخَارْبثْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِخْڒَانْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

²² O Senhor não podia por mais tempo suportar a maldade das vossas ações, as abominações que cometestes; pelo que se tornou a vossa terra em desolação, e em espanto, e em maldição, sem habitantes, como hoje se vê.

²³ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيوْيمْ-د ڒبْخُورْ ؤُ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثُويُورمْ ذِي شَّارِيعَا نّسْ، ذِي ثْوصَّا نّسْ ؤُ ذِي شّْهَاذَاثْ نّسْ، خْ ؤُيَا إِ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْغَارْ-أَ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.“

²³ Porquanto queimastes incenso, e pecastes contra o Senhor, não obedecendo à voz do Senhor, nem andando na sua lei, nos seus estatutos e nos seus testemunhos; por isso vos sobreveio este mal, como se vê neste dia.

²⁴ خنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ إِ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²⁴ Disse mais Jeremias a todo o povo e a todas as mulheres: Ouvi a palavra do Senhor, vós, todo o Judá, que estais na terra do Egito.

²⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِقَّارْ: ’خْ كنِّيوْ ؤُ خْ ثمْغَارِينْ نْومْ، أَقَا ثنَّامْ ث س ؤُقمُّومْ نْومْ ؤُ س إِفَاسّنْ نْومْ ثڭِّيمْ ث، ثنَّامْ: أَموْشِي ن وَاوَاڒْ إِ نڭَّا، أَذْ ث نْكمّڒْ نِيشَانْ حِيمَا أَذْ نْقدّمْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ حِيمَا أَذْ نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ. خنِّي كمّْڒمْ نِيشَانْ لْوُوعُوذْ إِ ثْوَاعْذمْ ؤُ ڭّمْ س ثِيذتّْ مِينْ ثُوغَا ثْوَاعْذمْ.‘ “

²⁵ Assim fala o Senhor dos exércitos, Deus de Israel, dizendo: Vós e vossas mulheres falastes por vossa boca, e com as vossas mãos o cumpristes, dizendo: Certamente cumpriremos os nossos votos que fizemos, de queimarmos incenso à rainha do céu e de lhe derramarmos libações; confirmai, pois, os vossos votos, e cumpri-os!

²⁶ ”س ؤُيَا سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا إِ إِزدّْغنْ ذِي مِيصْرَا: ’خْزَارْ، نشّْ جُّودْجغْ س يِيسمْ إِنُو أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي، وَارْ إِتّْوَاڒَاغَا س يِيسمْ إِنُو عَاذْ زِي شَا ن ورْيَازْ مَامّشْ مَا إِڭَّا زِي يَاهُوذَا ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ يِينِي: س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي!

²⁶ Ouvi, pois, a palavra do Senhor, todos os de Judá que habitais na terra do Egito: Eis que eu juro pelo meu grande nome, diz o Senhor, que nunca mais será pronunciado o meu nome pela boca de nenhum homem de Judá em toda a terra do Egito, dizendo: Como vive o Senhor Deus!

²⁷ خْزَارْ، نشّْ أَذْ خَاسنْعسّغْ إِ ڒْغَارْ، وَارْ إِدْجِي إِ ڒْخَارْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ هلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ أَڒْ غَا تّْوَاكّْسنْ.

²⁷ Eis que velarei sobre eles para o mal, e não para o bem; e serão consumidos todos os homens de Judá que estão na terra do Egito, pela espada e pela fome, até que de todo se acabem.

²⁸ مَاشَا إِنِّي يَاروْڒنْ زِي سِّيفْ، أَذْ د-ذوْڒنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، مْغِيرْ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ. مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا إِ د-إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينْ زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَذْ سّْننْ أَوَاڒْ ن مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمْ إِبدّْ، ونِّي إِنُو نِيغْ ونِّي نْسنْ.

²⁸ E os que escaparem da espada voltarão da terra do Egito para a terra de Judá, poucos em número; e saberá todo o resto de Judá que entrou na terra do Egito para peregrinar ali, se subsistirá a minha palavra ou a sua.

²⁹ مَانْ أَيَا أَذْ أَومْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒنْ إِنُو خَاومْ أَذْ خَاومْ إِڒِينْ إِ ڒْغَارْ.

²⁹ E isto vos servirá de sinal, diz o Senhor, de que eu vos castigarei neste lugar, para que saibais que certamente subsistirão as minhas palavras contra vós para o mal:

³⁰ مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ فِيرْعُونْ حُوفْرَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ سِّيوْضغْ صِيذْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، ڒعْذُو نّسْ ونِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ.‘ “

³⁰ Assim diz o Senhor: Eis que eu entregarei Faraó-Hofra, rei do Egito, na mão de seus inimigos, e na mão dos que procuram a sua morte; como entreguei Zedequias, rei de Judá, na mão de Nabucodonosor, rei de Babilônia, seu inimigo, e que procurava a sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →