Jeremias 44

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَاڒْ نِّي د-إِفّْغنْ غَارْ إِرْمِييَا إِ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي مَاجْذَالْ ذ ثَاحْفَانْحِيسْ ذ نُوفْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن فَاثْرُوسْ، إِ إِنَّانْ:

¹ Palavra que veio a Jeremias, acerca de todos os judeus moradores da terra do Egito, em Migdol, em Tafnes, em Mênfis e na terra de Patros, dizendo:

² ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثژْرِيمْ ڒْغَارْ إِ ڭِّيغْ خْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَا خْزَارْ، ڒخُّو ذوْڒنْثْ نِيثنْثِي ذ ڒْخِيرْبثْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ،

² Assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Vistes todo o mal que fiz cair sobre Jerusalém e sobre todas as cidades de Judá; e eis que hoje são elas uma desolação, e ninguém habita nelas,

³ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ؤُمِي ذ أَيِي سْعَارنْ أَڒَامِي وهّْبنْ ڒبْخُورْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْعبْذنْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي إِنِّي وَارْ سِّيننْ نِيثْنِي، ڒَا ذ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْومْ.

³ por causa da maldade que fizeram, para me irarem, indo queimar incenso e servir a outros deuses que eles nunca conheceram, eles, vós e vossos pais.

⁴ نشّْ سّكّغْ-د غَارْومْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، عَاذْ زڭْ ؤُمزْوَارُو سّكّغْ ثنْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: وَارْ تّڭّمْ نّْعِي-يَا نِّي شَارّْهغْ نشّْ أَطَّاسْ.

⁴ Todavia, começando eu de madrugada, lhes enviei os meus servos, os profetas, para lhes dizer: Não façais esta coisa abominável que aborreço.

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ ؤُمِي د-ذوْڒنْ نذْمنْ زِي ڒْغَارْ نْسنْ، ؤُمِي وَارْ وهّْبنْ عَاذْ كْثَارْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي.

⁵ Mas eles não obedeceram, nem inclinaram os ouvidos para se converterem da sua maldade, para não queimarem incenso a outros deuses.

⁶ س ؤُيَا إِ فَارْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذ وغْضَابْ إِنُو خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ذ ڒْخِيرْبثْ، تّْوَارذْدْجنْثْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.‘ “

⁶ Derramou-se, pois, a minha indignação e a minha ira, acenderam-se nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, que se tornaram em deserto e em assolação, como hoje se vê.

⁷ ”خنِّي ڒخُّو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’مَايمِّي ثتّڭّمْ ڒْغَارْ أَمْ وَانِيثَا خْ ثُوذَارْثْ نْومْ أَڒَامِي ثْقطَّامْ خْ ورْيَازْ ذ ثمْغَارْثْ، أَحنْجِيرْ ذ ؤُسيْمِي زِي ڒْوسْطْ ن يَاهُوذَا أَڒَامِي وَارْ خَاومْ إِشطّْ مِينْ إِقِّيمنْ؟

⁷ Agora, pois, assim diz o Senhor , Deus dos Exércitos, o Deus de Israel: Por que fazeis vós tão grande mal contra vós mesmos, eliminando homens e mulheres, crianças e aqueles que mamam do meio de Judá, a fim de que não vos fique resto algum?

⁸ مَايمِّي إِ ذ أَيِي ثْسعَّارمْ س ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْومْ، ؤُمِي ثسّْبخَّارَامْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا مَانِي غَارْ د-ثِيوْضمْ ڒخُّو حِيمَا أَذْ ذِينِّي ثْزذْغمْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَڒَامِي غَا ثْقضْعمْ إِخفْ نْومْ أَمُّو ؤُ حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ڒْحڭْرَا جَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ؟

⁸ Por que me irritais com as obras de vossas mãos, queimando incenso a outros deuses na terra do Egito, aonde viestes para morar, para que a vós mesmos vos elimineis e para que vos torneis objeto de desprezo e de opróbrio entre todas as nações da terra?

⁹ مَا ثتُّومْ كنِّيوْ قَاعْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ڒْغَارْ إِ ثڭِّيمْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ؟

⁹ Esquecestes já as maldades de vossos pais, as maldades dos reis de Judá, as maldades das suas mulheres, as vossas maldades e as maldades das vossas mulheres, maldades cometidas na terra de Judá e nas ruas de Jerusalém?

¹⁰ أَڒْ أَسّْ-أَ إِ ذِي ندْجْ عَاذْ وَارْ تّْوَارّْژنْ ذڭْ وُوڒْ، وَارْ زَّايِي تّڭّْوْذنْ ؤُ وَارْ ضفَّارَانْ شَّارِيعَا إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي كنِّيوْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.‘ “

¹⁰ Não se humilharam até ao dia de hoje, não temeram, não andaram na minha lei nem nos meus estatutos, que pus diante de vós e diante de vossos pais.

¹¹ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَرّغْ ؤُذمْ إِنُو إِ ڒْغَارْ خَاومْ ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ مَارَّا يَاهُوذَا.

¹¹ Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Eis que voltarei o rosto contra vós outros para mal e para eliminar a todo o Judá.

¹² نشّْ أَذْ كّْسغْ مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، إِنِّي إِعمّْذنْ أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ مَارَّا، أَذْ وْضَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ. نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ ذ ڒْحڭْرَا.

¹² Tomarei o resto de Judá que se obstinou em entrar na terra do Egito para morar, onde será ele de todo consumido; cairá à espada e à fome; desde o menor até ao maior perecerão; morrerão à espada e à fome; e serão objeto de maldição, espanto, desprezo e opróbrio.

¹³ نشّْ أَذْ خڒْفغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خڒْفغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، س سِّيفْ، س ڒَاژْ ؤُ س طَّاعُونْ.

¹³ Porque castigarei os que habitam na terra do Egito, como o fiz a Jerusalém, com a espada, a fome e a peste,

¹⁴ زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، زڭْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، وَارْ إِنجِّيمْ نِيغْ إِتَّاركّْوَاڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا مَانِي تّخْسنْ أَذْ د -عقْبنْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ زذْغنْ. وَارْ د-تّعْقِيبنْ شَا، مْغِيرْ شَا إِنِّي إِنجْمنْ.‘ “

¹⁴ de maneira que, dos restantes de Judá que vieram à terra do Egito para morar, não haverá quem escape e sobreviva para tornar à terra de Judá, à qual desejam voltar para morar; mas não tornarão senão alguns fugitivos.

¹⁵ خنِّي أَرِّينْ-د خْ إِرْمِييَا مَارَّا إِرْيَازنْ، إِنِّي إِسّْننْ أَقَا ثِيمْغَارِينْ نْسنْ وهّْبنْثْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي، ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ إِ ذِينْ إِبدّنْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ، مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي فَاثْرُوسْ، نَّانْ:

¹⁵ Então, responderam a Jeremias todos os homens que sabiam que suas mulheres queimavam incenso a outros deuses e todas as mulheres que se achavam ali em pé, grande multidão, como também todo o povo que habitava na terra do Egito, em Patros, dizendo:

¹⁶ ”خْ وَاوَاڒْ إِ كِيذْنغْ ثسِّيوْڒذْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي، وَارْ غَاركْ نتّسْڒِي شَا.

¹⁶ Quanto à palavra que nos anunciaste em nome do Senhor , não te obedeceremos a ti;

¹⁷ مَاغَارْ كُوڒْ أَوَاڒْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّغْ أَذْ ث نڭّْ ؤُمِي غَا نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ ؤُمِي ذ أَسْ إِ غَا نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا نڭَّا، نشِّينْ ذ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّغْ، ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي ثُوغَا نجِّيونْ نشِّينْ س وغْرُومْ ؤُ ثُوغَا أَنغْ مْلِيحْ، ثُوغَا وَارْ ذِينْ ثَارْجِيجَاثْ زِي حذْ.

¹⁷ antes, certamente, toda a palavra que saiu da nossa boca, isto é, queimaremos incenso à Rainha dos Céus e lhe ofereceremos libações, como nós, nossos pais, nossos reis e nossos príncipes temos feito, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; tínhamos fartura de pão, prosperávamos e não víamos mal algum.

¹⁸ زڭْ وَامِي مَاشَا نسّْبدّْ نتّْوهّبْ ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ زڭْ ؤُسيّبْ ن ثوْهِيبِينْ إِ نتَّاثْ، أَقَا نحْوَاجْ ؤُ نفْنَا نشِّينْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ.

¹⁸ Mas, desde que cessamos de queimar incenso à Rainha dos Céus e de lhe oferecer libações, tivemos falta de tudo e fomos consumidos pela espada e pela fome.

¹⁹ مَاڒَا نشِّينْ نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا، نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ، مَا نْهْڒَا أَرْڭَابْ ذ ڒْخَاضَارْ ن يرْيَازنْ نّغْ نڭَّا أَسْ ثِيفْضِيرِينْ إِ صّذْقثْ نِّي ذَايسْ يَارْوسنْ ؤُ نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ؟“

¹⁹ Quando queimávamos incenso à Rainha dos Céus e lhe oferecíamos libações, acaso, lhe fizemos bolos que a retratavam e lhe oferecemos libações, sem nossos maridos?

²⁰ خنِّي إِسِّيوڒْ إِرْمِييَا غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، غَارْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِ د خَاسْ يَارِّينْ أَمُّو، إِنَّا:

²⁰ Então, disse Jeremias a todo o povo, aos homens e às mulheres, a todo o povo que lhe tinha dado esta resposta, dizendo:

²¹ ”ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ نِّي ثسّْبخَّارمْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، كنِّيوْ ذ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِجدْجِيذنْ نْومْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْومْ ذ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ، مَا وَارْ ثنْثْ إِذَارْ سِيذِي نِيغْ وَارْ د-ؤُسِينْثْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ؟

²¹ Quanto ao incenso que queimastes nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vós e vossos pais, os vossos reis e os vossos príncipes e o povo da terra, acaso, não se lembrou disso o Senhor , nem lhe andou isso pela mente?

²² سِيذِي وَارْ إِقِّيمْ عَاذْ إِصبَّارْ أَومْ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ، خْ جّْعَايفْ إِ ثڭِّيمْ. س ؤُينِّي ثذْوڒْ ثمُّورْثْ نْومْ ذ ڒْخَارْبثْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِخْڒَانْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

²² O Senhor já não podia por mais tempo sofrer a maldade das vossas obras, as abominações que cometestes; pelo que a vossa terra se tornou deserta, um objeto de espanto e de desprezo e desabitada, como hoje se vê.

²³ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيوْيمْ-د ڒبْخُورْ ؤُ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثُويُورمْ ذِي شَّارِيعَا نّسْ، ذِي ثْوصَّا نّسْ ؤُ ذِي شّْهَاذَاثْ نّسْ، خْ ؤُيَا إِ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْغَارْ-أَ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.“

²³ Pois queimastes incenso e pecastes contra o Senhor , não obedecestes à voz do Senhor e na sua lei e nos seus testemunhos não andastes; por isso, vos sobreveio este mal, como hoje se vê.

²⁴ خنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ إِ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²⁴ Disse mais Jeremias a todo o povo e a todas as mulheres: Ouvi a palavra do Senhor , vós, todo o Judá, que estais na terra do Egito:

²⁵ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِقَّارْ: ’خْ كنِّيوْ ؤُ خْ ثمْغَارِينْ نْومْ، أَقَا ثنَّامْ ث س ؤُقمُّومْ نْومْ ؤُ س إِفَاسّنْ نْومْ ثڭِّيمْ ث، ثنَّامْ: أَموْشِي ن وَاوَاڒْ إِ نڭَّا، أَذْ ث نْكمّڒْ نِيشَانْ حِيمَا أَذْ نْقدّمْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ حِيمَا أَذْ نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ. خنِّي كمّْڒمْ نِيشَانْ لْوُوعُوذْ إِ ثْوَاعْذمْ ؤُ ڭّمْ س ثِيذتّْ مِينْ ثُوغَا ثْوَاعْذمْ.‘ “

²⁵ Assim fala o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel, dizendo: Vós e vossas mulheres não somente fizestes por vossa boca, senão também que cumpristes por vossas mãos os vossos votos, a saber: Certamente cumpriremos os nossos votos, que fizemos, de queimar incenso à Rainha dos Céus e de lhe oferecer libações. Confirmai, pois, perfeitamente, os vossos votos, sim, cumpri-os.

²⁶ ”س ؤُيَا سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا إِ إِزدّْغنْ ذِي مِيصْرَا: ’خْزَارْ، نشّْ جُّودْجغْ س يِيسمْ إِنُو أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي، وَارْ إِتّْوَاڒَاغَا س يِيسمْ إِنُو عَاذْ زِي شَا ن ورْيَازْ مَامّشْ مَا إِڭَّا زِي يَاهُوذَا ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ يِينِي: س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي!

²⁶ Portanto, ouvi a palavra do Senhor , vós, todo o Judá, que habitais na terra do Egito: Eis que eu juro pelo meu grande nome, diz o Senhor , que nunca mais será pronunciado o meu nome por boca de qualquer homem de Judá em toda a terra do Egito, dizendo: Tão certo como vive o Senhor Deus.

²⁷ خْزَارْ، نشّْ أَذْ خَاسنْعسّغْ إِ ڒْغَارْ، وَارْ إِدْجِي إِ ڒْخَارْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ هلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ أَڒْ غَا تّْوَاكّْسنْ.

²⁷ Eis que velarei sobre eles para mal e não para bem; todos os homens de Judá que estão na terra do Egito serão consumidos à espada e à fome, até que se acabem de todo.

²⁸ مَاشَا إِنِّي يَاروْڒنْ زِي سِّيفْ، أَذْ د-ذوْڒنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، مْغِيرْ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ. مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا إِ د-إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينْ زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَذْ سّْننْ أَوَاڒْ ن مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمْ إِبدّْ، ونِّي إِنُو نِيغْ ونِّي نْسنْ.

²⁸ Os que escaparem da espada tornarão da terra do Egito à terra de Judá, poucos em número; e todos os restantes de Judá que vieram à terra do Egito para morar saberão se subsistirá a minha palavra ou a sua.

²⁹ مَانْ أَيَا أَذْ أَومْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒنْ إِنُو خَاومْ أَذْ خَاومْ إِڒِينْ إِ ڒْغَارْ.

²⁹ Isto vos será sinal de que eu vos castigarei neste lugar, diz o Senhor , para que saibais que certamente subsistirão as minhas palavras contra vós outros para mal.

³⁰ مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ فِيرْعُونْ حُوفْرَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ سِّيوْضغْ صِيذْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، ڒعْذُو نّسْ ونِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ.‘ “

³⁰ Eis o sinal, diz o Senhor : Eu entregarei o Faraó-Hofra, rei do Egito, nas mãos de seus inimigos, nas mãos dos que procuram a sua morte, como entreguei Zedequias, rei de Judá, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, que era seu inimigo e procurava tirar-lhe a vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →