Jeremias 44

rifa (RIFA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 أَوَاڒْ نِّي د-إِفّْغنْ غَارْ إِرْمِييَا إِ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي مَاجْذَالْ ذ ثَاحْفَانْحِيسْ ذ نُوفْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ ن فَاثْرُوسْ، إِ إِنَّانْ:
1 Deus me falou a respeito de todos os judeus que estavam vivendo no Egito, nas cidades de Migdol, Tafnes e Mênfis e no Sul do país.
2 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثژْرِيمْ ڒْغَارْ إِ ڭِّيغْ خْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا، ؤُشَا خْزَارْ، ڒخُّو ذوْڒنْثْ نِيثنْثِي ذ ڒْخِيرْبثْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ،
2 O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, disse: — Vocês viram a desgraça que eu fiz cair sobre Jerusalém e sobre todas as outras cidades de Judá. Até hoje, estão arrasadas, e ninguém mora nelas.
3 زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ؤُمِي ذ أَيِي سْعَارنْ أَڒَامِي وهّْبنْ ڒبْخُورْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْعبْذنْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي إِنِّي وَارْ سِّيننْ نِيثْنِي، ڒَا ذ كنِّيوْ ؤُڒَا ذ ڒجْذُوذْ نْومْ.
3 Isso aconteceu porque o povo dessas cidades fez coisas más e assim provocou a minha ira . Eles ofereceram sacrifícios a outros deuses e foram atrás de deuses que nem eles, nem vocês, nem os antepassados de vocês haviam adorado antes.
4 نشّْ سّكّغْ-د غَارْومْ مَارَّا إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، عَاذْ زڭْ ؤُمزْوَارُو سّكّغْ ثنْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: وَارْ تّڭّمْ نّْعِي-يَا نِّي شَارّْهغْ نشّْ أَطَّاسْ.
4 Eu sempre continuei a mandar a vocês todos os meus servos , os profetas , para lhes dizerem que não fizessem essa coisa horrível que eu detesto.
5 نِيثْنِي مَاشَا وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ ؤُمِي د-ذوْڒنْ نذْمنْ زِي ڒْغَارْ نْسنْ، ؤُمِي وَارْ وهّْبنْ عَاذْ كْثَارْ ثِيوْهِيبِينْ نْسنْ ن ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي.
5 Mas vocês não quiseram dar atenção e não obedeceram. Não quiseram deixar esse mau costume de oferecer sacrifícios aos ídolos.
6 س ؤُيَا إِ فَارْغغْ أَسْعَارْ إِنُو ذ وغْضَابْ إِنُو خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي ذوْڒنْثْ ذ ڒْخِيرْبثْ، تّْوَارذْدْجنْثْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.‘ “
6 Por isso, eu fiz cair a minha ira e o meu furor sobre as cidades de Judá e sobre as ruas de Jerusalém e as incendiei. Elas ficaram arrasadas e até hoje são um espetáculo de horror.
7 ”خنِّي ڒخُّو، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’مَايمِّي ثتّڭّمْ ڒْغَارْ أَمْ وَانِيثَا خْ ثُوذَارْثْ نْومْ أَڒَامِي ثْقطَّامْ خْ ورْيَازْ ذ ثمْغَارْثْ، أَحنْجِيرْ ذ ؤُسيْمِي زِي ڒْوسْطْ ن يَاهُوذَا أَڒَامِي وَارْ خَاومْ إِشطّْ مِينْ إِقِّيمنْ؟
7 — Por isso, eu, o Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, pergunto agora: por que vocês estão fazendo este mal tão grande contra vocês mesmos? Será que estão querendo destruir homens e mulheres, crianças e bebês, de modo que não fique sobrando ninguém?
8 مَايمِّي إِ ذ أَيِي ثْسعَّارمْ س ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نْومْ، ؤُمِي ثسّْبخَّارَامْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا مَانِي غَارْ د-ثِيوْضمْ ڒخُّو حِيمَا أَذْ ذِينِّي ثْزذْغمْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَڒَامِي غَا ثْقضْعمْ إِخفْ نْومْ أَمُّو ؤُ حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ڒْحڭْرَا جَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ؟
8 Por que é que vocês me irritam com os seus ídolos, oferecendo sacrifícios a outros deuses aqui no Egito, onde vieram morar? Será que estão fazendo isso para se destruírem, e para que todas as nações da terra zombem de vocês e usem o seu nome para rogar pragas?
9 مَا ثتُّومْ كنِّيوْ قَاعْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذْ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْسنْ ؤُڒَا ذ ڒْغَارْ إِ ثڭِّيمْ كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ذ ڒْغَارْ إِ ڭِّينْثْ ثمْغَارِينْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ؟
9 Será que já esqueceram as maldades que foram feitas nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém pelos seus antepassados, pelos reis de Judá e as suas mulheres e por vocês e as suas mulheres?
10 أَڒْ أَسّْ-أَ إِ ذِي ندْجْ عَاذْ وَارْ تّْوَارّْژنْ ذڭْ وُوڒْ، وَارْ زَّايِي تّڭّْوْذنْ ؤُ وَارْ ضفَّارَانْ شَّارِيعَا إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي كنِّيوْ وْشِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.‘ “
10 Mas até hoje vocês não se humilharam, não me respeitaram e não viveram de acordo com as leis e os mandamentos que dei a vocês e aos seus antepassados.
11 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَرّغْ ؤُذمْ إِنُو إِ ڒْغَارْ خَاومْ ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ مَارَّا يَاهُوذَا.
11 — Portanto, eu, o Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, destruirei vocês e acabarei completamente com o povo de Judá.
12 نشّْ أَذْ كّْسغْ مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، إِنِّي إِعمّْذنْ أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ مَارَّا، أَذْ وْضَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. نِيثْنِي أَذْ تّْوَاهلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ. نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن وخْزِي ذ ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ ذ ڒْحڭْرَا.
12 Será destruído todo o povo de Judá que ficou na sua terra e depois resolveu ir morar no Egito. Todos eles, tanto os importantes como os humildes, morrerão no Egito: morrerão na guerra ou de fome. Eles serão um espetáculo de horror. Os outros zombarão deles e usarão o seu nome para rogar pragas.
13 نشّْ أَذْ خڒْفغْ زڭْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خڒْفغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ، س سِّيفْ، س ڒَاژْ ؤُ س طَّاعُونْ.
13 Eu castigarei aqueles que estão morando no Egito como castiguei Jerusalém, isto é, com guerra, fome e doença.
14 زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا، زڭْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ ذِينِّي زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، وَارْ إِنجِّيمْ نِيغْ إِتَّاركّْوَاڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، حِيمَا أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا مَانِي تّخْسنْ أَذْ د -عقْبنْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ زذْغنْ. وَارْ د-تّعْقِيبنْ شَا، مْغِيرْ شَا إِنِّي إِنجْمنْ.‘ “
14 Aqueles que ficaram em Judá e depois vieram morar no Egito não escaparão; nenhum deles ficará vivo. Eles gostariam de voltar para morar na terra de Judá, mas nenhum deles vai poder fazer isso. Só alguns fugitivos voltarão para lá.
15 خنِّي أَرِّينْ-د خْ إِرْمِييَا مَارَّا إِرْيَازنْ، إِنِّي إِسّْننْ أَقَا ثِيمْغَارِينْ نْسنْ وهّْبنْثْ ڒبْخُورْ إِ إِربِّيثنْ إِنّغْنِي، ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ إِ ذِينْ إِبدّنْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ، مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذِي فَاثْرُوسْ، نَّانْ:
15 Uma grande multidão veio falar comigo. Eram todos os homens que sabiam que as suas mulheres tinham oferecido sacrifícios a outros deuses, e todas as mulheres que estavam ali, e os judeus que viviam no Sul do Egito. Eles disseram:
16 ”خْ وَاوَاڒْ إِ كِيذْنغْ ثسِّيوْڒذْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي، وَارْ غَاركْ نتّسْڒِي شَا.
16 — Nós não vamos dar atenção ao que você nos disse em nome de Deus, o Senhor .
17 مَاغَارْ كُوڒْ أَوَاڒْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّغْ أَذْ ث نڭّْ ؤُمِي غَا نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ ؤُمِي ذ أَسْ إِ غَا نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا نڭَّا، نشِّينْ ذ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّغْ، ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ؤُمِي ثُوغَا نجِّيونْ نشِّينْ س وغْرُومْ ؤُ ثُوغَا أَنغْ مْلِيحْ، ثُوغَا وَارْ ذِينْ ثَارْجِيجَاثْ زِي حذْ.
17 Pelo contrário, vamos fazer tudo o que prometemos. Vamos oferecer sacrifícios à deusa chamada “Rainha do Céu”. Vamos fazer a ela oferta de bebidas, como nós e os nossos antepassados, os nossos reis e as nossas autoridades costumávamos fazer nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém. Naquele tempo, tínhamos muita comida, os negócios iam bem, e nenhum mal nos acontecia.
18 زڭْ وَامِي مَاشَا نسّْبدّْ نتّْوهّبْ ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ زڭْ ؤُسيّبْ ن ثوْهِيبِينْ إِ نتَّاثْ، أَقَا نحْوَاجْ ؤُ نفْنَا نشِّينْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ.
18 Mas, desde que paramos de oferecer sacrifícios à Rainha do Céu e deixamos de lhe fazer ofertas de bebidas, começou a nos faltar tudo, e o nosso povo tem morrido na guerra e de fome.
19 مَاڒَا نشِّينْ نسّْبخَّارْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا، نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ، مَا نْهْڒَا أَرْڭَابْ ذ ڒْخَاضَارْ ن يرْيَازنْ نّغْ نڭَّا أَسْ ثِيفْضِيرِينْ إِ صّذْقثْ نِّي ذَايسْ يَارْوسنْ ؤُ نْسيّبْ أَسْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ؟“
19 E as mulheres disseram: — Os nossos maridos achavam bom quando assávamos bolos marcados com a figura da imagem da Rainha do Céu e quando lhe oferecíamos sacrifícios e fazíamos ofertas de bebidas.
20 خنِّي إِسِّيوڒْ إِرْمِييَا غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، غَارْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا إِ د خَاسْ يَارِّينْ أَمُّو، إِنَّا:
20 Ao ouvir essa resposta, eu disse o seguinte a todo o povo, aos homens e às mulheres:
21 ”ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ نِّي ثسّْبخَّارمْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ خْ إِبْرِيذنْ ن ؤُرْشَالِيمْ، كنِّيوْ ذ ڒجْذُوذْ نْومْ، إِجدْجِيذنْ نْومْ ذ ڒْحُوكَّامْ نْومْ ذ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ، مَا وَارْ ثنْثْ إِذَارْ سِيذِي نِيغْ وَارْ د-ؤُسِينْثْ غَارْ ڒْبَاڒْ نّسْ؟
21 — Será que vocês estão pensando que o Senhor não sabia ou que tinha esquecido os sacrifícios que vocês e os seus antepassados, os seus reis, as suas autoridades e o povo de Judá ofereceram nas suas cidades e nas ruas de Jerusalém?
22 سِيذِي وَارْ إِقِّيمْ عَاذْ إِصبَّارْ أَومْ خْ ثْمڭَّا نْومْ ثِيعفَّانِينْ، خْ جّْعَايفْ إِ ثڭِّيمْ. س ؤُينِّي ثذْوڒْ ثمُّورْثْ نْومْ ذ ڒْخَارْبثْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِخْڒَانْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ ذ نّعْڒثْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.
22 Por isso, a terra de vocês é hoje um deserto, e ninguém vive lá. Ela se tornou um espetáculo de horror, e as pessoas usam o seu nome para rogar pragas. Isso porque o Senhor não podia mais aguentar o que vocês estavam fazendo, isto é, as maldades e as coisas que ele detesta.
23 مِينْزِي كنِّيوْ ثِيوْيمْ-د ڒبْخُورْ ؤُ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ وَارْ ثسْڒِيمْ شَا غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي ؤُ وَارْ ثُويُورمْ ذِي شَّارِيعَا نّسْ، ذِي ثْوصَّا نّسْ ؤُ ذِي شّْهَاذَاثْ نّسْ، خْ ؤُيَا إِ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْغَارْ-أَ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.“
23 Essa desgraça aconteceu e continua até hoje porque vocês ofereceram sacrifícios a outros deuses e pecaram contra o Senhor . Vocês não estavam vivendo de acordo com os ensinos, as instruções e os mandamentos dele. — Tanto vocês como as suas mulheres fizeram promessas à Rainha do Céu. Vocês prometeram que iam lhe oferecer sacrifícios e fazer ofertas de bebidas e têm cumprido essa promessa. Está bem! Paguem as suas promessas! Cumpram os votos que fizeram!
24 خنِّي إِنَّا إِرْمِييَا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ إِ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
24 — ausente —
25 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِقَّارْ: ’خْ كنِّيوْ ؤُ خْ ثمْغَارِينْ نْومْ، أَقَا ثنَّامْ ث س ؤُقمُّومْ نْومْ ؤُ س إِفَاسّنْ نْومْ ثڭِّيمْ ث، ثنَّامْ: أَموْشِي ن وَاوَاڒْ إِ نڭَّا، أَذْ ث نْكمّڒْ نِيشَانْ حِيمَا أَذْ نْقدّمْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ إِ ثْجدْجِيذْثْ ن ؤُجنَّا ؤُ حِيمَا أَذْ نْسيّبْ ثِيوْهِيبِينْ ن ؤُسيّبْ. خنِّي كمّْڒمْ نِيشَانْ لْوُوعُوذْ إِ ثْوَاعْذمْ ؤُ ڭّمْ س ثِيذتّْ مِينْ ثُوغَا ثْوَاعْذمْ.‘ “
25 — ausente —
26 ”س ؤُيَا سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، مَارَّا يَاهُوذَا إِ إِزدّْغنْ ذِي مِيصْرَا: ’خْزَارْ، نشّْ جُّودْجغْ س يِيسمْ إِنُو أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي، وَارْ إِتّْوَاڒَاغَا س يِيسمْ إِنُو عَاذْ زِي شَا ن ورْيَازْ مَامّشْ مَا إِڭَّا زِي يَاهُوذَا ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ يِينِي: س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي!
26 Mas agora escutem bem a promessa que eu, o Senhor , vou fazer em meu poderoso nome a todos vocês, judeus que estão no Egito. Nunca mais deixarei que nenhum de vocês use o meu nome para fazer uma promessa, dizendo: “Juro pela vida do Senhor , nosso Deus.”
27 خْزَارْ، نشّْ أَذْ خَاسنْعسّغْ إِ ڒْغَارْ، وَارْ إِدْجِي إِ ڒْخَارْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَذْ هلّْكنْ س سِّيفْ ذ ڒَاژْ أَڒْ غَا تّْوَاكّْسنْ.
27 Eu não vou trazer para vocês a felicidade, mas a desgraça. Vocês, todo o povo de Judá que vive no Egito, vão morrer na guerra ou de doença, até que se acabem.
28 مَاشَا إِنِّي يَاروْڒنْ زِي سِّيفْ، أَذْ د-ذوْڒنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا، مْغِيرْ إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ. مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُوذَا إِ د-إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا حِيمَا أَذْ ذِينْ زذْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ، أَذْ سّْننْ أَوَاڒْ ن مَانْ ونْ إِ غَا إِقِّيمْ إِبدّْ، ونِّي إِنُو نِيغْ ونِّي نْسنْ.
28 Mas alguns escaparão da morte e voltarão do Egito para Judá. Então todos os que continuaram vivos em Judá e que vieram para o Egito ficarão sabendo qual foi a palavra que se cumpriu, se a minha ou a deles.
29 مَانْ أَيَا أَذْ أَومْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَقَا نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا أَوَاڒنْ إِنُو خَاومْ أَذْ خَاومْ إِڒِينْ إِ ڒْغَارْ.
29 Eu, o Senhor , dou a vocês um sinal como prova de que os castigarei neste lugar e de que a minha promessa de destruí-los se cumprirá.
30 مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: خْزَارْ، نشّْ أَذْ سِّيوْضغْ فِيرْعُونْ حُوفْرَاعْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نّسْ ؤُ غَارْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ سِّيوْضغْ صِيذْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، غَارْ ؤُفُوسْ ن نابُوخَاذْرَاصَّارْ، أَجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، ڒعْذُو نّسْ ونِّي ثُوغَا يَارزُّونْ ثُوذَارْثْ نّسْ.‘ “
30 O sinal é este: eu entregarei o rei Hofra, do Egito, nas mãos dos seus inimigos que querem matá-lo, assim como entreguei o rei Zedequias, de Judá, ao rei Nabucodonosor, da Babilônia, que era seu inimigo e queria matá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.