João 4

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، أَقَا إِفَارِيسِييّنْ سْڒِينْ بلِّي نتَّا إِتّڭّْ ؤُ إِسّْغطَّاصْ إِمحْضَارنْ كْثَارْ زِي يُوحَانَّا

¹ O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João

² - وَاخَّا يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِسّغْضِيصْ شَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ -

² {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.

³ إِفّغْ-د زِي يَاهُوذِييَّا، إِرُوحْ عَاوذْ غَارْ لْجَالِيلْ.

³ Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.

⁴ مَاشَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِشُوقْ ذِي سَامَارْيَا.

⁴ Ora, devia passar por Samaria.

⁵ نتَّا يُوسَا-د غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، قَّارنْ أَسْ سُوخَارْ، ثنِّي غَارْ طَّارْفْ ن إِيَّارْ إِ إِوْشَا يَاعْقُوبْ إِ مِّيسْ يُوسُوفْ.

⁵ Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.

⁶ ثُوغَا ذِينْ أَنُو ن يَاعْقُوبْ. يُوحڒْ يَاسُوع زڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا إِرُوحْ إِقِّيمْ أَمنِّي غَارْ وَانُو، ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ستَّا، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَزْينْ ن وَاسّْ.

⁶ Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.

⁷ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا حِيمَا أَذْ ثَاڭمْ أَمَانْ. يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ، أَذْ سْوغْ!“،

⁷ Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ مِينْزِي إِمحْضَارنْ نّسْ ثُوغَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا إِ يِيخفْ نْسنْ.

⁸ {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}

⁹ ثَامْغَارْثْ ن سَامَارْيَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثتَّارذْ زَّايِي أَذْ ثسْوذْ، أَقَا شكْ ذ ؤُذَايْ ؤُ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا؟“ مِينْزِي ؤُذَاينْ وَارْ نُّومنْ تّمْصُورُوفنْ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن سَامَارْيَا.

⁹ Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}

¹⁰ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاعْلِيكْ ثسّْنذْ ثِيموْشَا ن أَربِّي ذ ونِّي ذ أَمْ إِقَّارنْ: ’أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ!‘، إِڒِي شمْ ثتَّارْ ت زَّايسْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ يِيڒِي إِوْشْ أَمْ أَمَانْ إِدَّارنْ.“

¹⁰ Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.

¹¹ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ غَاركْ إِ زِي غَا ثَاڭْمذْ ؤُشَا أَنُو يُودْجغْ، مَانِيسْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ أَمَانْ إِدَّارنْ؟

¹¹ A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?

¹² مَا شكْ ذ أَمقّْرَانْ زِي جذِّيثْنغْ يَاعْقُوبْ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَنُو وَانِيثَا، إِسْوَا زَّايسْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ؟“

¹² És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?

¹³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ-أَ، أَذْ إِفُوذْ عَاوذْ،

¹³ Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,

¹⁴ مَاشَا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا وَارْ إِتّْفَاذِيعمَّارْصْ. مِينْزِي أَمَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، أَذْ ذَايسْ ذوْڒنْ ذ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِ د إِتّفّْغنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

¹⁴ mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.

¹⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، أوْشْ أَيِي أَمَانْ-أَ حِيمَا وَارْ تّْفِيذغْ، وَارْ د-تِّيسغْ عَاذْ ذَا، حِيمَا أَذْ أَڭْمغْ.“

¹⁵ A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!

¹⁶ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”رُوحْ، ڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نّمْ ؤُشَا ذْوڒْ-د ذَانِيثَا.“

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ثسِّيوْڒذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!‘،

¹⁷ A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.

¹⁸ مِينْزِي ثُوغَا غَارمْ خمْسَا ن يرْيَازنْ ذ ونِّي غَارمْ ڒخُّو، وَارْ إِدْجِي بُو ذ أَرْيَازْ نّمْ. مَانْ أَيَا إِ ثنِّيذْ ذ ثِيذتّْ.“

¹⁸ Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، تّْوَاڒِيغْ بلِّي شكْ ذ أَنَابِي.

¹⁹ Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...

²⁰ ڒجْذُوذْ نّغْ سجْذنْ ذڭْ وذْرَارْ-أَ، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ مَانِي إِدْجَا ومْشَانْ إِ ذِي إِشُووَّارْ أَذْ نسْجذْ.“

²⁰ Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.

²¹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”تِّيقّْ أَيِي، أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا ثَاسَاعّثْ أَذْ د-ثَاسْ إِ ذِي وَارْ ثْعبّْذمْ بَابَا ؤُڒَا ذڭْ وذْرَارْ-أَ ؤُڒَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²¹ Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.

²² كنِّيوْ ثْعبّْذمْ مِينْ وَارْ ثسِّينمْ، مَاشَا نشِّينْ نْعبّذْ مِينْ نسّنْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ زڭْ وُوذَاينْ.

²² Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.

²³ مَاشَا أَذْ د-ثَاوضْ ثْسَاعّثْ، نتَّاثْ أَقَا-ت ڒخُّو، بلِّي إِنِّي إِعبّْذنْ نِيشَانْ، أَذْعبْذنْ بَابَا ذِي أَرُّوحْ ؤُ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي بَابَا يَارزُّو إِنِّي ث إِ غَا إِعبْذنْ أَمُّو.

²³ Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.

²⁴ أَربِّي ذ أَرُّوحْ ؤُ إِنِّي ث إِعبّْذنْ، إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْعبْذنْ س أَرُّوحْ ذ ثِيذتّْ.“

²⁴ Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.

²⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ سّْنغْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ لْمَاسِيحْ. خْمِي د غَا يَاسْ نتَّا، أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ كُوڒْشِي.“

²⁵ Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذ نشّْ، ونِّي كِيمْ إِسَّاوَاڒنْ.“

²⁶ Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.

²⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، تّْعجْبنْ ڒَامِي ث ؤُفِينْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنِي: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“ نِيغْ: ”مَايمِّي أَكِيذسْ ثسَّاوَاڒذْ؟“

²⁷ Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?

²⁸ خَاسْ ؤُشَا ثجَّا ثمْغَارْثْ أَقدُّوحْ نّسْ س وَامَانْ، ثُويُورْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنَّا إِ إِوْذَانْ:

²⁸ A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:

²⁹ ”أَرَاحمْ-د، أَذْ ثْژَارمْ أَرْيَازْ إِ ذ أَيِي إِنَّا مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ. مَا أَذْ ثَاغْ نتَّا ذ لْمَاسِيحْ؟“

²⁹ Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?

³⁰ إِوْذَانْ فّْغنْ-د زِي ثنْذِينْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ.

³⁰ Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.

³¹ جَارْ ؤُ جَارْ تَّارنْ زَّايسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أشّْ!“

³¹ Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.

³² مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ أَقَا غَارِي إِجّْ ن مَاشَّا حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ، وَارْ ت ثسِّينمْ شَا كنِّيوْ.“

³² Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.

³³ إِمحْضَارنْ مّْسقْسَانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا يِيوْيِي أَسْ-د حذْ شَا ن مَاشَّا؟“

³³ Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?

³⁴ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَّا إِنُو أَقَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُ أَذْ كمّْڒغْ ڒْخذْمثْ نّسْ.

³⁴ Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.

³⁵ مَا وَارْ ثقَّارمْ: ’إِقِّيمْ عَاذْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ؤُشَا أَذْ د-ثَاسْ صَّابثْ‘؟‘ خْزَارمْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، خْزَارمْ ذڭْ إِيَّارنْ، أَقَا وَارْغنْ، وجْذنْ إِ صَّابثْ.

³⁵ Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.

³⁶ ونِّي إِمجَّارنْ أَذْ إِكْسِي ڒْمُونثْ نّسْ، إِيْرُو ڒْغِيدْجثْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، حِيمَا أَذْ فَارْحنْ جْمِيعْ ونِّي إِزَارّْعنْ ذ ونِّي إِمجَّارنْ.

³⁶ O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.

³⁷ مِينْزِي ذِي مَانْ أَيَا أَقَا أَوَاڒْ-أَ ذ ثِيذتّْ: ’إِجّنْ أَذْ إِزَارْعْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ إِمْجَارْ.‘

³⁷ Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.

³⁸ نشّْ سّكّغْ-د كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثمْجَارمْ مِينْ ؤُمِي وَارْ ثخْذِيممْ كنِّيوْ. إِنّغْنِي ثُوغَا خدّْمنْ، كنِّيوْ ثُوذْفمْ غَارْ ڒْخذْمثْ نْسنْ.“

³⁸ Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.

³⁹ أَطَّاسْ ن إِسَامَارِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي ؤُمْننْ زَّايسْ خْ وَاوَاڒْ ن ثمْغَارْثْ إِ ثُوغَا إِشهّْذنْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ.“

³⁹ Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.

⁴⁰ ڒَامِي غَارسْ د-ؤُسِينْ إِسَامَارِييّنْ نِّي، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذِينِّي.

⁴⁰ Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.

⁴¹ ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ زَّايسْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ نّسْ،

⁴¹ Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.

⁴² نَّانْ إِ ثمْغَارْثْ نِّي: ”نشِّينْ وَارْ نتِّيمنْ شَا عَاذْ زِي مِينْ ذ أَنغْ ثنِّيذْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا إِ-ث س يِيخفْ نّغْ، نسّنْ بلِّي وَا س ثِيذتّْ ذ لْمَاسِيحْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

⁴² E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ لْجَالِيلْ.

⁴³ Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.

⁴⁴ مِينْزِي يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ أَقَا إِشْهذْ بلِّي أَنَابِي وَارْ غَارسْ بُو شَّانْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁴ {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}

⁴⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ لْجَالِيلْ، أَرحّْبنْ ث-إِ-د إِجَالِيلِييّنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ ڒْعِيذْ.

⁴⁵ Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.

⁴⁶ يُوسَا-د يَاسُوع عَاوذْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن قَانَا ذِي لْجَالِيلْ مَانِي يَارَّا أَمَانْ ذ بِينُو. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ غَارسْ مِّيسْ إِهْڒشْ.

⁴⁶ Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.

⁴⁷ ڒَامِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ، إِرُوحْ غَارسْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ د-إِهْوَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْڭنْفَا مِّيسْ، ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ أَذْ إِمّثْ.

⁴⁷ Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.

⁴⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ وَارْ تِّيمْنمْ شَا مَاڒَا وَارْ ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ.“

⁴⁸ Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...

⁴⁹ إِنَّا أَسْ ؤُخدَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”أَ سِيذِي، هْوَا-د قْبڒْ إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ إِنُو.“

⁴⁹ Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!

⁵⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ أَرْيَازْ نِّي إِتِّيقّْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع ؤُشَا إِرُوحْ.

⁵⁰ Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ ڒَامِي د-إِهْوَا، مّڒْقَانْ أَكِيذسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خبَّارنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ“.

⁵¹ Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.

⁵² إِسّقْسَا ثنْ خْ ثْسَاعّثْ مِينْ ذِي إِڭّنْفَا. نَّانْ أَسْ: ”إِضنَّاضْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ سبْعَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ ثَامزْوَارُوثْ ن ؤُزِيڒْ، ثجَّا خَاسْ ثْمسِّي.“

⁵² Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.

⁵³ خنِّي إِسّنْ بَابَاسْ بلِّي أَقَا إِمْسَارْ غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ يُومنْ نتَّا ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁵³ Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.

⁵⁴ ثَا ثُوغَا عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِڭَّا يَاسُوع زڭْ وَامِي د-إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ.

⁵⁴ Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →