João 4

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، أَقَا إِفَارِيسِييّنْ سْڒِينْ بلِّي نتَّا إِتّڭّْ ؤُ إِسّْغطَّاصْ إِمحْضَارنْ كْثَارْ زِي يُوحَانَّا

¹ E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João

² - وَاخَّا يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِسّغْضِيصْ شَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ -

² (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),

³ إِفّغْ-د زِي يَاهُوذِييَّا، إِرُوحْ عَاوذْ غَارْ لْجَالِيلْ.

³ deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.

⁴ مَاشَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِشُوقْ ذِي سَامَارْيَا.

⁴ E era-lhe necessário passar por Samaria.

⁵ نتَّا يُوسَا-د غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، قَّارنْ أَسْ سُوخَارْ، ثنِّي غَارْ طَّارْفْ ن إِيَّارْ إِ إِوْشَا يَاعْقُوبْ إِ مِّيسْ يُوسُوفْ.

⁵ Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.

⁶ ثُوغَا ذِينْ أَنُو ن يَاعْقُوبْ. يُوحڒْ يَاسُوع زڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا إِرُوحْ إِقِّيمْ أَمنِّي غَارْ وَانُو، ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ستَّا، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَزْينْ ن وَاسّْ.

⁶ E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.

⁷ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا حِيمَا أَذْ ثَاڭمْ أَمَانْ. يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ، أَذْ سْوغْ!“،

⁷ Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ مِينْزِي إِمحْضَارنْ نّسْ ثُوغَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا إِ يِيخفْ نْسنْ.

⁸ Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.

⁹ ثَامْغَارْثْ ن سَامَارْيَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثتَّارذْ زَّايِي أَذْ ثسْوذْ، أَقَا شكْ ذ ؤُذَايْ ؤُ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا؟“ مِينْزِي ؤُذَاينْ وَارْ نُّومنْ تّمْصُورُوفنْ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن سَامَارْيَا.

⁹ Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?

¹⁰ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاعْلِيكْ ثسّْنذْ ثِيموْشَا ن أَربِّي ذ ونِّي ذ أَمْ إِقَّارنْ: ’أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ!‘، إِڒِي شمْ ثتَّارْ ت زَّايسْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ يِيڒِي إِوْشْ أَمْ أَمَانْ إِدَّارنْ.“

¹⁰ Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.

¹¹ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ غَاركْ إِ زِي غَا ثَاڭْمذْ ؤُشَا أَنُو يُودْجغْ، مَانِيسْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ أَمَانْ إِدَّارنْ؟

¹¹ Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?

¹² مَا شكْ ذ أَمقّْرَانْ زِي جذِّيثْنغْ يَاعْقُوبْ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَنُو وَانِيثَا، إِسْوَا زَّايسْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ؟“

¹² És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?

¹³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ-أَ، أَذْ إِفُوذْ عَاوذْ،

¹³ Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,

¹⁴ مَاشَا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا وَارْ إِتّْفَاذِيعمَّارْصْ. مِينْزِي أَمَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، أَذْ ذَايسْ ذوْڒنْ ذ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِ د إِتّفّْغنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.

¹⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، أوْشْ أَيِي أَمَانْ-أَ حِيمَا وَارْ تّْفِيذغْ، وَارْ د-تِّيسغْ عَاذْ ذَا، حِيمَا أَذْ أَڭْمغْ.“

¹⁵ Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.

¹⁶ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”رُوحْ، ڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نّمْ ؤُشَا ذْوڒْ-د ذَانِيثَا.“

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ثسِّيوْڒذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!‘،

¹⁷ A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,

¹⁸ مِينْزِي ثُوغَا غَارمْ خمْسَا ن يرْيَازنْ ذ ونِّي غَارمْ ڒخُّو، وَارْ إِدْجِي بُو ذ أَرْيَازْ نّمْ. مَانْ أَيَا إِ ثنِّيذْ ذ ثِيذتّْ.“

¹⁸ porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، تّْوَاڒِيغْ بلِّي شكْ ذ أَنَابِي.

¹⁹ Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.

²⁰ ڒجْذُوذْ نّغْ سجْذنْ ذڭْ وذْرَارْ-أَ، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ مَانِي إِدْجَا ومْشَانْ إِ ذِي إِشُووَّارْ أَذْ نسْجذْ.“

²⁰ Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.

²¹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”تِّيقّْ أَيِي، أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا ثَاسَاعّثْ أَذْ د-ثَاسْ إِ ذِي وَارْ ثْعبّْذمْ بَابَا ؤُڒَا ذڭْ وذْرَارْ-أَ ؤُڒَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²¹ Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²² كنِّيوْ ثْعبّْذمْ مِينْ وَارْ ثسِّينمْ، مَاشَا نشِّينْ نْعبّذْ مِينْ نسّنْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ زڭْ وُوذَاينْ.

²² Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.

²³ مَاشَا أَذْ د-ثَاوضْ ثْسَاعّثْ، نتَّاثْ أَقَا-ت ڒخُّو، بلِّي إِنِّي إِعبّْذنْ نِيشَانْ، أَذْعبْذنْ بَابَا ذِي أَرُّوحْ ؤُ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي بَابَا يَارزُّو إِنِّي ث إِ غَا إِعبْذنْ أَمُّو.

²³ Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.

²⁴ أَربِّي ذ أَرُّوحْ ؤُ إِنِّي ث إِعبّْذنْ، إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْعبْذنْ س أَرُّوحْ ذ ثِيذتّْ.“

²⁴ Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ سّْنغْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ لْمَاسِيحْ. خْمِي د غَا يَاسْ نتَّا، أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ كُوڒْشِي.“

²⁵ A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذ نشّْ، ونِّي كِيمْ إِسَّاوَاڒنْ.“

²⁶ Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.

²⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، تّْعجْبنْ ڒَامِي ث ؤُفِينْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنِي: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“ نِيغْ: ”مَايمِّي أَكِيذسْ ثسَّاوَاڒذْ؟“

²⁷ E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?

²⁸ خَاسْ ؤُشَا ثجَّا ثمْغَارْثْ أَقدُّوحْ نّسْ س وَامَانْ، ثُويُورْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنَّا إِ إِوْذَانْ:

²⁸ Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:

²⁹ ”أَرَاحمْ-د، أَذْ ثْژَارمْ أَرْيَازْ إِ ذ أَيِي إِنَّا مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ. مَا أَذْ ثَاغْ نتَّا ذ لْمَاسِيحْ؟“

²⁹ Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?

³⁰ إِوْذَانْ فّْغنْ-د زِي ثنْذِينْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ.

³⁰ Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.

³¹ جَارْ ؤُ جَارْ تَّارنْ زَّايسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أشّْ!“

³¹ E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.

³² مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ أَقَا غَارِي إِجّْ ن مَاشَّا حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ، وَارْ ت ثسِّينمْ شَا كنِّيوْ.“

³² Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.

³³ إِمحْضَارنْ مّْسقْسَانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا يِيوْيِي أَسْ-د حذْ شَا ن مَاشَّا؟“

³³ Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?

³⁴ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَّا إِنُو أَقَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُ أَذْ كمّْڒغْ ڒْخذْمثْ نّسْ.

³⁴ Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.

³⁵ مَا وَارْ ثقَّارمْ: ’إِقِّيمْ عَاذْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ؤُشَا أَذْ د-ثَاسْ صَّابثْ‘؟‘ خْزَارمْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، خْزَارمْ ذڭْ إِيَّارنْ، أَقَا وَارْغنْ، وجْذنْ إِ صَّابثْ.

³⁵ Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.

³⁶ ونِّي إِمجَّارنْ أَذْ إِكْسِي ڒْمُونثْ نّسْ، إِيْرُو ڒْغِيدْجثْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، حِيمَا أَذْ فَارْحنْ جْمِيعْ ونِّي إِزَارّْعنْ ذ ونِّي إِمجَّارنْ.

³⁶ E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.

³⁷ مِينْزِي ذِي مَانْ أَيَا أَقَا أَوَاڒْ-أَ ذ ثِيذتّْ: ’إِجّنْ أَذْ إِزَارْعْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ إِمْجَارْ.‘

³⁷ Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.

³⁸ نشّْ سّكّغْ-د كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثمْجَارمْ مِينْ ؤُمِي وَارْ ثخْذِيممْ كنِّيوْ. إِنّغْنِي ثُوغَا خدّْمنْ، كنِّيوْ ثُوذْفمْ غَارْ ڒْخذْمثْ نْسنْ.“

³⁸ Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁹ أَطَّاسْ ن إِسَامَارِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي ؤُمْننْ زَّايسْ خْ وَاوَاڒْ ن ثمْغَارْثْ إِ ثُوغَا إِشهّْذنْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ.“

³⁹ E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.

⁴⁰ ڒَامِي غَارسْ د-ؤُسِينْ إِسَامَارِييّنْ نِّي، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذِينِّي.

⁴⁰ Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.

⁴¹ ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ زَّايسْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ نّسْ،

⁴¹ E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.

⁴² نَّانْ إِ ثمْغَارْثْ نِّي: ”نشِّينْ وَارْ نتِّيمنْ شَا عَاذْ زِي مِينْ ذ أَنغْ ثنِّيذْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا إِ-ث س يِيخفْ نّغْ، نسّنْ بلِّي وَا س ثِيذتّْ ذ لْمَاسِيحْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

⁴² E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.

⁴³ أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ لْجَالِيلْ.

⁴³ E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.

⁴⁴ مِينْزِي يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ أَقَا إِشْهذْ بلِّي أَنَابِي وَارْ غَارسْ بُو شَّانْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁴ Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.

⁴⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ لْجَالِيلْ، أَرحّْبنْ ث-إِ-د إِجَالِيلِييّنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ ڒْعِيذْ.

⁴⁵ Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.

⁴⁶ يُوسَا-د يَاسُوع عَاوذْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن قَانَا ذِي لْجَالِيلْ مَانِي يَارَّا أَمَانْ ذ بِينُو. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ غَارسْ مِّيسْ إِهْڒشْ.

⁴⁶ Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.

⁴⁷ ڒَامِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ، إِرُوحْ غَارسْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ د-إِهْوَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْڭنْفَا مِّيسْ، ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ أَذْ إِمّثْ.

⁴⁷ Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.

⁴⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ وَارْ تِّيمْنمْ شَا مَاڒَا وَارْ ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ.“

⁴⁸ Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.

⁴⁹ إِنَّا أَسْ ؤُخدَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”أَ سِيذِي، هْوَا-د قْبڒْ إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ إِنُو.“

⁴⁹ Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.

⁵⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ أَرْيَازْ نِّي إِتِّيقّْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع ؤُشَا إِرُوحْ.

⁵⁰ Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.

⁵¹ ڒَامِي د-إِهْوَا، مّڒْقَانْ أَكِيذسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خبَّارنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ“.

⁵¹ E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.

⁵² إِسّقْسَا ثنْ خْ ثْسَاعّثْ مِينْ ذِي إِڭّنْفَا. نَّانْ أَسْ: ”إِضنَّاضْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ سبْعَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ ثَامزْوَارُوثْ ن ؤُزِيڒْ، ثجَّا خَاسْ ثْمسِّي.“

⁵² Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.

⁵³ خنِّي إِسّنْ بَابَاسْ بلِّي أَقَا إِمْسَارْ غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ يُومنْ نتَّا ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁵³ Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.

⁵⁴ ثَا ثُوغَا عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِڭَّا يَاسُوع زڭْ وَامِي د-إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ.

⁵⁴ Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →