João 4

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، أَقَا إِفَارِيسِييّنْ سْڒِينْ بلِّي نتَّا إِتّڭّْ ؤُ إِسّْغطَّاصْ إِمحْضَارنْ كْثَارْ زِي يُوحَانَّا

¹ Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João

² - وَاخَّا يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِسّغْضِيصْ شَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ -

² (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),

³ إِفّغْ-د زِي يَاهُوذِييَّا، إِرُوحْ عَاوذْ غَارْ لْجَالِيلْ.

³ deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.

⁴ مَاشَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِشُوقْ ذِي سَامَارْيَا.

⁴ E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.

⁵ نتَّا يُوسَا-د غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، قَّارنْ أَسْ سُوخَارْ، ثنِّي غَارْ طَّارْفْ ن إِيَّارْ إِ إِوْشَا يَاعْقُوبْ إِ مِّيسْ يُوسُوفْ.

⁵ Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.

⁶ ثُوغَا ذِينْ أَنُو ن يَاعْقُوبْ. يُوحڒْ يَاسُوع زڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا إِرُوحْ إِقِّيمْ أَمنِّي غَارْ وَانُو، ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ستَّا، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَزْينْ ن وَاسّْ.

⁶ Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.

⁷ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا حِيمَا أَذْ ثَاڭمْ أَمَانْ. يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ، أَذْ سْوغْ!“،

⁷ Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ مِينْزِي إِمحْضَارنْ نّسْ ثُوغَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا إِ يِيخفْ نْسنْ.

⁸ Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.

⁹ ثَامْغَارْثْ ن سَامَارْيَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثتَّارذْ زَّايِي أَذْ ثسْوذْ، أَقَا شكْ ذ ؤُذَايْ ؤُ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا؟“ مِينْزِي ؤُذَاينْ وَارْ نُّومنْ تّمْصُورُوفنْ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن سَامَارْيَا.

⁹ Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?

¹⁰ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاعْلِيكْ ثسّْنذْ ثِيموْشَا ن أَربِّي ذ ونِّي ذ أَمْ إِقَّارنْ: ’أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ!‘، إِڒِي شمْ ثتَّارْ ت زَّايسْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ يِيڒِي إِوْشْ أَمْ أَمَانْ إِدَّارنْ.“

¹⁰ Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.

¹¹ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ غَاركْ إِ زِي غَا ثَاڭْمذْ ؤُشَا أَنُو يُودْجغْ، مَانِيسْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ أَمَانْ إِدَّارنْ؟

¹¹ Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?

¹² مَا شكْ ذ أَمقّْرَانْ زِي جذِّيثْنغْ يَاعْقُوبْ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَنُو وَانِيثَا، إِسْوَا زَّايسْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ؟“

¹² És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?

¹³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ-أَ، أَذْ إِفُوذْ عَاوذْ،

¹³ Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;

¹⁴ مَاشَا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا وَارْ إِتّْفَاذِيعمَّارْصْ. مِينْزِي أَمَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، أَذْ ذَايسْ ذوْڒنْ ذ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِ د إِتّفّْغنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

¹⁴ aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.

¹⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، أوْشْ أَيِي أَمَانْ-أَ حِيمَا وَارْ تّْفِيذغْ، وَارْ د-تِّيسغْ عَاذْ ذَا، حِيمَا أَذْ أَڭْمغْ.“

¹⁵ Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.

¹⁶ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”رُوحْ، ڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نّمْ ؤُشَا ذْوڒْ-د ذَانِيثَا.“

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ثسِّيوْڒذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!‘،

¹⁷ ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;

¹⁸ مِينْزِي ثُوغَا غَارمْ خمْسَا ن يرْيَازنْ ذ ونِّي غَارمْ ڒخُّو، وَارْ إِدْجِي بُو ذ أَرْيَازْ نّمْ. مَانْ أَيَا إِ ثنِّيذْ ذ ثِيذتّْ.“

¹⁸ porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، تّْوَاڒِيغْ بلِّي شكْ ذ أَنَابِي.

¹⁹ Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.

²⁰ ڒجْذُوذْ نّغْ سجْذنْ ذڭْ وذْرَارْ-أَ، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ مَانِي إِدْجَا ومْشَانْ إِ ذِي إِشُووَّارْ أَذْ نسْجذْ.“

²⁰ Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²¹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”تِّيقّْ أَيِي، أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا ثَاسَاعّثْ أَذْ د-ثَاسْ إِ ذِي وَارْ ثْعبّْذمْ بَابَا ؤُڒَا ذڭْ وذْرَارْ-أَ ؤُڒَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²¹ Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²² كنِّيوْ ثْعبّْذمْ مِينْ وَارْ ثسِّينمْ، مَاشَا نشِّينْ نْعبّذْ مِينْ نسّنْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ زڭْ وُوذَاينْ.

²² Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.

²³ مَاشَا أَذْ د-ثَاوضْ ثْسَاعّثْ، نتَّاثْ أَقَا-ت ڒخُّو، بلِّي إِنِّي إِعبّْذنْ نِيشَانْ، أَذْعبْذنْ بَابَا ذِي أَرُّوحْ ؤُ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي بَابَا يَارزُّو إِنِّي ث إِ غَا إِعبْذنْ أَمُّو.

²³ Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.

²⁴ أَربِّي ذ أَرُّوحْ ؤُ إِنِّي ث إِعبّْذنْ، إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْعبْذنْ س أَرُّوحْ ذ ثِيذتّْ.“

²⁴ Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ سّْنغْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ لْمَاسِيحْ. خْمِي د غَا يَاسْ نتَّا، أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ كُوڒْشِي.“

²⁵ Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذ نشّْ، ونِّي كِيمْ إِسَّاوَاڒنْ.“

²⁶ Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.

²⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، تّْعجْبنْ ڒَامِي ث ؤُفِينْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنِي: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“ نِيغْ: ”مَايمِّي أَكِيذسْ ثسَّاوَاڒذْ؟“

²⁷ Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?

²⁸ خَاسْ ؤُشَا ثجَّا ثمْغَارْثْ أَقدُّوحْ نّسْ س وَامَانْ، ثُويُورْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنَّا إِ إِوْذَانْ:

²⁸ Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:

²⁹ ”أَرَاحمْ-د، أَذْ ثْژَارمْ أَرْيَازْ إِ ذ أَيِي إِنَّا مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ. مَا أَذْ ثَاغْ نتَّا ذ لْمَاسِيحْ؟“

²⁹ Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!

³⁰ إِوْذَانْ فّْغنْ-د زِي ثنْذِينْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ.

³⁰ Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.

³¹ جَارْ ؤُ جَارْ تَّارنْ زَّايسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أشّْ!“

³¹ Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!

³² مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ أَقَا غَارِي إِجّْ ن مَاشَّا حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ، وَارْ ت ثسِّينمْ شَا كنِّيوْ.“

³² Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.

³³ إِمحْضَارنْ مّْسقْسَانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا يِيوْيِي أَسْ-د حذْ شَا ن مَاشَّا؟“

³³ Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?

³⁴ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَّا إِنُو أَقَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُ أَذْ كمّْڒغْ ڒْخذْمثْ نّسْ.

³⁴ Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.

³⁵ مَا وَارْ ثقَّارمْ: ’إِقِّيمْ عَاذْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ؤُشَا أَذْ د-ثَاسْ صَّابثْ‘؟‘ خْزَارمْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، خْزَارمْ ذڭْ إِيَّارنْ، أَقَا وَارْغنْ، وجْذنْ إِ صَّابثْ.

³⁵ Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.

³⁶ ونِّي إِمجَّارنْ أَذْ إِكْسِي ڒْمُونثْ نّسْ، إِيْرُو ڒْغِيدْجثْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، حِيمَا أَذْ فَارْحنْ جْمِيعْ ونِّي إِزَارّْعنْ ذ ونِّي إِمجَّارنْ.

³⁶ O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.

³⁷ مِينْزِي ذِي مَانْ أَيَا أَقَا أَوَاڒْ-أَ ذ ثِيذتّْ: ’إِجّنْ أَذْ إِزَارْعْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ إِمْجَارْ.‘

³⁷ Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.

³⁸ نشّْ سّكّغْ-د كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثمْجَارمْ مِينْ ؤُمِي وَارْ ثخْذِيممْ كنِّيوْ. إِنّغْنِي ثُوغَا خدّْمنْ، كنِّيوْ ثُوذْفمْ غَارْ ڒْخذْمثْ نْسنْ.“

³⁸ Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁹ أَطَّاسْ ن إِسَامَارِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي ؤُمْننْ زَّايسْ خْ وَاوَاڒْ ن ثمْغَارْثْ إِ ثُوغَا إِشهّْذنْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ.“

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.

⁴⁰ ڒَامِي غَارسْ د-ؤُسِينْ إِسَامَارِييّنْ نِّي، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذِينِّي.

⁴⁰ Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.

⁴¹ ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ زَّايسْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ نّسْ،

⁴¹ Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,

⁴² نَّانْ إِ ثمْغَارْثْ نِّي: ”نشِّينْ وَارْ نتِّيمنْ شَا عَاذْ زِي مِينْ ذ أَنغْ ثنِّيذْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا إِ-ث س يِيخفْ نّغْ، نسّنْ بلِّي وَا س ثِيذتّْ ذ لْمَاسِيحْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

⁴² e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ لْجَالِيلْ.

⁴³ Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.

⁴⁴ مِينْزِي يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ أَقَا إِشْهذْ بلِّي أَنَابِي وَارْ غَارسْ بُو شَّانْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁴ Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.

⁴⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ لْجَالِيلْ، أَرحّْبنْ ث-إِ-د إِجَالِيلِييّنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ ڒْعِيذْ.

⁴⁵ Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.

⁴⁶ يُوسَا-د يَاسُوع عَاوذْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن قَانَا ذِي لْجَالِيلْ مَانِي يَارَّا أَمَانْ ذ بِينُو. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ غَارسْ مِّيسْ إِهْڒشْ.

⁴⁶ Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.

⁴⁷ ڒَامِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ، إِرُوحْ غَارسْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ د-إِهْوَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْڭنْفَا مِّيسْ، ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ أَذْ إِمّثْ.

⁴⁷ Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.

⁴⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ وَارْ تِّيمْنمْ شَا مَاڒَا وَارْ ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ.“

⁴⁸ Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.

⁴⁹ إِنَّا أَسْ ؤُخدَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”أَ سِيذِي، هْوَا-د قْبڒْ إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ إِنُو.“

⁴⁹ Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.

⁵⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ أَرْيَازْ نِّي إِتِّيقّْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع ؤُشَا إِرُوحْ.

⁵⁰ Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ ڒَامِي د-إِهْوَا، مّڒْقَانْ أَكِيذسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خبَّارنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ“.

⁵¹ Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.

⁵² إِسّقْسَا ثنْ خْ ثْسَاعّثْ مِينْ ذِي إِڭّنْفَا. نَّانْ أَسْ: ”إِضنَّاضْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ سبْعَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ ثَامزْوَارُوثْ ن ؤُزِيڒْ، ثجَّا خَاسْ ثْمسِّي.“

⁵² Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.

⁵³ خنِّي إِسّنْ بَابَاسْ بلِّي أَقَا إِمْسَارْ غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ يُومنْ نتَّا ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁵³ Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.

⁵⁴ ثَا ثُوغَا عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِڭَّا يَاسُوع زڭْ وَامِي د-إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ.

⁵⁴ Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →