João 4

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، أَقَا إِفَارِيسِييّنْ سْڒِينْ بلِّي نتَّا إِتّڭّْ ؤُ إِسّْغطَّاصْ إِمحْضَارنْ كْثَارْ زِي يُوحَانَّا

¹ Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João

² - وَاخَّا يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِسّغْضِيصْ شَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ -

² — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,

³ إِفّغْ-د زِي يَاهُوذِييَّا، إِرُوحْ عَاوذْ غَارْ لْجَالِيلْ.

³ deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.

⁴ مَاشَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِشُوقْ ذِي سَامَارْيَا.

⁴ E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.

⁵ نتَّا يُوسَا-د غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، قَّارنْ أَسْ سُوخَارْ، ثنِّي غَارْ طَّارْفْ ن إِيَّارْ إِ إِوْشَا يَاعْقُوبْ إِ مِّيسْ يُوسُوفْ.

⁵ Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.

⁶ ثُوغَا ذِينْ أَنُو ن يَاعْقُوبْ. يُوحڒْ يَاسُوع زڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا إِرُوحْ إِقِّيمْ أَمنِّي غَارْ وَانُو، ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ستَّا، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَزْينْ ن وَاسّْ.

⁶ Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.

⁷ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا حِيمَا أَذْ ثَاڭمْ أَمَانْ. يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ، أَذْ سْوغْ!“،

⁷ Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:

⁸ مِينْزِي إِمحْضَارنْ نّسْ ثُوغَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا إِ يِيخفْ نْسنْ.

⁸ Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.

⁹ ثَامْغَارْثْ ن سَامَارْيَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثتَّارذْ زَّايِي أَذْ ثسْوذْ، أَقَا شكْ ذ ؤُذَايْ ؤُ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا؟“ مِينْزِي ؤُذَاينْ وَارْ نُّومنْ تّمْصُورُوفنْ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن سَامَارْيَا.

⁹ Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.

¹⁰ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاعْلِيكْ ثسّْنذْ ثِيموْشَا ن أَربِّي ذ ونِّي ذ أَمْ إِقَّارنْ: ’أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ!‘، إِڒِي شمْ ثتَّارْ ت زَّايسْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ يِيڒِي إِوْشْ أَمْ أَمَانْ إِدَّارنْ.“

¹⁰ Jesus respondeu:

¹¹ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ غَاركْ إِ زِي غَا ثَاڭْمذْ ؤُشَا أَنُو يُودْجغْ، مَانِيسْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ أَمَانْ إِدَّارنْ؟

¹¹ Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?

¹² مَا شكْ ذ أَمقّْرَانْ زِي جذِّيثْنغْ يَاعْقُوبْ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَنُو وَانِيثَا، إِسْوَا زَّايسْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ؟“

¹² Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?

¹³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ-أَ، أَذْ إِفُوذْ عَاوذْ،

¹³ Jesus respondeu:

¹⁴ مَاشَا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا وَارْ إِتّْفَاذِيعمَّارْصْ. مِينْزِي أَمَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، أَذْ ذَايسْ ذوْڒنْ ذ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِ د إِتّفّْغنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.

¹⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، أوْشْ أَيِي أَمَانْ-أَ حِيمَا وَارْ تّْفِيذغْ، وَارْ د-تِّيسغْ عَاذْ ذَا، حِيمَا أَذْ أَڭْمغْ.“

¹⁵ A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.

¹⁶ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”رُوحْ، ڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نّمْ ؤُشَا ذْوڒْ-د ذَانِيثَا.“

¹⁶ Jesus disse:

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ثسِّيوْڒذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!‘،

¹⁷ Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:

¹⁸ مِينْزِي ثُوغَا غَارمْ خمْسَا ن يرْيَازنْ ذ ونِّي غَارمْ ڒخُّو، وَارْ إِدْجِي بُو ذ أَرْيَازْ نّمْ. مَانْ أَيَا إِ ثنِّيذْ ذ ثِيذتّْ.“

¹⁸ Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، تّْوَاڒِيغْ بلِّي شكْ ذ أَنَابِي.

¹⁹ A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!

²⁰ ڒجْذُوذْ نّغْ سجْذنْ ذڭْ وذْرَارْ-أَ، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ مَانِي إِدْجَا ومْشَانْ إِ ذِي إِشُووَّارْ أَذْ نسْجذْ.“

²⁰ Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²¹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”تِّيقّْ أَيِي، أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا ثَاسَاعّثْ أَذْ د-ثَاسْ إِ ذِي وَارْ ثْعبّْذمْ بَابَا ؤُڒَا ذڭْ وذْرَارْ-أَ ؤُڒَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²¹ Jesus respondeu:

²² كنِّيوْ ثْعبّْذمْ مِينْ وَارْ ثسِّينمْ، مَاشَا نشِّينْ نْعبّذْ مِينْ نسّنْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ زڭْ وُوذَاينْ.

²² Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.

²³ مَاشَا أَذْ د-ثَاوضْ ثْسَاعّثْ، نتَّاثْ أَقَا-ت ڒخُّو، بلِّي إِنِّي إِعبّْذنْ نِيشَانْ، أَذْعبْذنْ بَابَا ذِي أَرُّوحْ ؤُ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي بَابَا يَارزُّو إِنِّي ث إِ غَا إِعبْذنْ أَمُّو.

²³ Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.

²⁴ أَربِّي ذ أَرُّوحْ ؤُ إِنِّي ث إِعبّْذنْ، إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْعبْذنْ س أَرُّوحْ ذ ثِيذتّْ.“

²⁴ Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ سّْنغْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ لْمَاسِيحْ. خْمِي د غَا يَاسْ نتَّا، أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ كُوڒْشِي.“

²⁵ A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذ نشّْ، ونِّي كِيمْ إِسَّاوَاڒنْ.“

²⁶ Então Jesus disse:

²⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، تّْعجْبنْ ڒَامِي ث ؤُفِينْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنِي: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“ نِيغْ: ”مَايمِّي أَكِيذسْ ثسَّاوَاڒذْ؟“

²⁷ Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”

²⁸ خَاسْ ؤُشَا ثجَّا ثمْغَارْثْ أَقدُّوحْ نّسْ س وَامَانْ، ثُويُورْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنَّا إِ إِوْذَانْ:

²⁸ Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:

²⁹ ”أَرَاحمْ-د، أَذْ ثْژَارمْ أَرْيَازْ إِ ذ أَيِي إِنَّا مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ. مَا أَذْ ثَاغْ نتَّا ذ لْمَاسِيحْ؟“

²⁹ — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?

³⁰ إِوْذَانْ فّْغنْ-د زِي ثنْذِينْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ.

³⁰ Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.

³¹ جَارْ ؤُ جَارْ تَّارنْ زَّايسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أشّْ!“

³¹ Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!

³² مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ أَقَا غَارِي إِجّْ ن مَاشَّا حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ، وَارْ ت ثسِّينمْ شَا كنِّيوْ.“

³² Mas ele lhes disse:

³³ إِمحْضَارنْ مّْسقْسَانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا يِيوْيِي أَسْ-د حذْ شَا ن مَاشَّا؟“

³³ Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?

³⁴ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَّا إِنُو أَقَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُ أَذْ كمّْڒغْ ڒْخذْمثْ نّسْ.

³⁴ Jesus lhes declarou:

³⁵ مَا وَارْ ثقَّارمْ: ’إِقِّيمْ عَاذْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ؤُشَا أَذْ د-ثَاسْ صَّابثْ‘؟‘ خْزَارمْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، خْزَارمْ ذڭْ إِيَّارنْ، أَقَا وَارْغنْ، وجْذنْ إِ صَّابثْ.

³⁵ Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.

³⁶ ونِّي إِمجَّارنْ أَذْ إِكْسِي ڒْمُونثْ نّسْ، إِيْرُو ڒْغِيدْجثْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، حِيمَا أَذْ فَارْحنْ جْمِيعْ ونِّي إِزَارّْعنْ ذ ونِّي إِمجَّارنْ.

³⁶ Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.

³⁷ مِينْزِي ذِي مَانْ أَيَا أَقَا أَوَاڒْ-أَ ذ ثِيذتّْ: ’إِجّنْ أَذْ إِزَارْعْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ إِمْجَارْ.‘

³⁷ Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”

³⁸ نشّْ سّكّغْ-د كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثمْجَارمْ مِينْ ؤُمِي وَارْ ثخْذِيممْ كنِّيوْ. إِنّغْنِي ثُوغَا خدّْمنْ، كنِّيوْ ثُوذْفمْ غَارْ ڒْخذْمثْ نْسنْ.“

³⁸ Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.

³⁹ أَطَّاسْ ن إِسَامَارِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي ؤُمْننْ زَّايسْ خْ وَاوَاڒْ ن ثمْغَارْثْ إِ ثُوغَا إِشهّْذنْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ.“

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”

⁴⁰ ڒَامِي غَارسْ د-ؤُسِينْ إِسَامَارِييّنْ نِّي، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذِينِّي.

⁴⁰ Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.

⁴¹ ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ زَّايسْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ نّسْ،

⁴¹ Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.

⁴² نَّانْ إِ ثمْغَارْثْ نِّي: ”نشِّينْ وَارْ نتِّيمنْ شَا عَاذْ زِي مِينْ ذ أَنغْ ثنِّيذْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا إِ-ث س يِيخفْ نّغْ، نسّنْ بلِّي وَا س ثِيذتّْ ذ لْمَاسِيحْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

⁴² E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ لْجَالِيلْ.

⁴³ Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.

⁴⁴ مِينْزِي يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ أَقَا إِشْهذْ بلِّي أَنَابِي وَارْ غَارسْ بُو شَّانْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁴ Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.

⁴⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ لْجَالِيلْ، أَرحّْبنْ ث-إِ-د إِجَالِيلِييّنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ ڒْعِيذْ.

⁴⁵ Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.

⁴⁶ يُوسَا-د يَاسُوع عَاوذْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن قَانَا ذِي لْجَالِيلْ مَانِي يَارَّا أَمَانْ ذ بِينُو. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ غَارسْ مِّيسْ إِهْڒشْ.

⁴⁶ Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.

⁴⁷ ڒَامِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ، إِرُوحْ غَارسْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ د-إِهْوَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْڭنْفَا مِّيسْ، ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ أَذْ إِمّثْ.

⁴⁷ Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.

⁴⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ وَارْ تِّيمْنمْ شَا مَاڒَا وَارْ ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ.“

⁴⁸ Então Jesus lhe disse:

⁴⁹ إِنَّا أَسْ ؤُخدَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”أَ سِيذِي، هْوَا-د قْبڒْ إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ إِنُو.“

⁴⁹ O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!

⁵⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ أَرْيَازْ نِّي إِتِّيقّْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع ؤُشَا إِرُوحْ.

⁵⁰ Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ ڒَامِي د-إِهْوَا، مّڒْقَانْ أَكِيذسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خبَّارنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ“.

⁵¹ Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.

⁵² إِسّقْسَا ثنْ خْ ثْسَاعّثْ مِينْ ذِي إِڭّنْفَا. نَّانْ أَسْ: ”إِضنَّاضْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ سبْعَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ ثَامزْوَارُوثْ ن ؤُزِيڒْ، ثجَّا خَاسْ ثْمسِّي.“

⁵² Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.

⁵³ خنِّي إِسّنْ بَابَاسْ بلِّي أَقَا إِمْسَارْ غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ يُومنْ نتَّا ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁵³ Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.

⁵⁴ ثَا ثُوغَا عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِڭَّا يَاسُوع زڭْ وَامِي د-إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ.

⁵⁴ Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →