João 4

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، أَقَا إِفَارِيسِييّنْ سْڒِينْ بلِّي نتَّا إِتّڭّْ ؤُ إِسّْغطَّاصْ إِمحْضَارنْ كْثَارْ زِي يُوحَانَّا

¹ Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,

² - وَاخَّا يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِسّغْضِيصْ شَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ -

² embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.

³ إِفّغْ-د زِي يَاهُوذِييَّا، إِرُوحْ عَاوذْ غَارْ لْجَالِيلْ.

³ Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.

⁴ مَاشَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِشُوقْ ذِي سَامَارْيَا.

⁴ Era-lhe necessário passar por Samaria.

⁵ نتَّا يُوسَا-د غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، قَّارنْ أَسْ سُوخَارْ، ثنِّي غَارْ طَّارْفْ ن إِيَّارْ إِ إِوْشَا يَاعْقُوبْ إِ مِّيسْ يُوسُوفْ.

⁵ Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.

⁶ ثُوغَا ذِينْ أَنُو ن يَاعْقُوبْ. يُوحڒْ يَاسُوع زڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا إِرُوحْ إِقِّيمْ أَمنِّي غَارْ وَانُو، ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ستَّا، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَزْينْ ن وَاسّْ.

⁶ Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.

⁷ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا حِيمَا أَذْ ثَاڭمْ أَمَانْ. يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ، أَذْ سْوغْ!“،

⁷ Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".

⁸ مِينْزِي إِمحْضَارنْ نّسْ ثُوغَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَاحنْذْ أَذْ سْغنْ مَاشَّا إِ يِيخفْ نْسنْ.

⁸ ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )

⁹ ثَامْغَارْثْ ن سَامَارْيَا ثنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثتَّارذْ زَّايِي أَذْ ثسْوذْ، أَقَا شكْ ذ ؤُذَايْ ؤُ نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ زِي سَامَارْيَا؟“ مِينْزِي ؤُذَاينْ وَارْ نُّومنْ تّمْصُورُوفنْ أَكْ-ذ إِمزْذَاغْ ن سَامَارْيَا.

⁹ A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )

¹⁰ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاعْلِيكْ ثسّْنذْ ثِيموْشَا ن أَربِّي ذ ونِّي ذ أَمْ إِقَّارنْ: ’أوْشْ أَيِي أَذْ سْوغْ!‘، إِڒِي شمْ ثتَّارْ ت زَّايسْ، ؤُشَا نتَّا أَذْ يِيڒِي إِوْشْ أَمْ أَمَانْ إِدَّارنْ.“

¹⁰ Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".

¹¹ ثنَّا أَسْ ثمْغَارْثْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ غَاركْ إِ زِي غَا ثَاڭْمذْ ؤُشَا أَنُو يُودْجغْ، مَانِيسْ إِ ذ غَا ثَاوْيذْ أَمَانْ إِدَّارنْ؟

¹¹ Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?

¹² مَا شكْ ذ أَمقّْرَانْ زِي جذِّيثْنغْ يَاعْقُوبْ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَنُو وَانِيثَا، إِسْوَا زَّايسْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ؟“

¹² Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "

¹³ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ-أَ، أَذْ إِفُوذْ عَاوذْ،

¹³ Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,

¹⁴ مَاشَا ونِّي إِ غَا إِسْونْ زڭْ وَامَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا وَارْ إِتّْفَاذِيعمَّارْصْ. مِينْزِي أَمَانْ إِ ذ أَسْ غَا وْشغْ نشّْ، أَذْ ذَايسْ ذوْڒنْ ذ ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِ د إِتّفّْغنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

¹⁴ mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".

¹⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، أوْشْ أَيِي أَمَانْ-أَ حِيمَا وَارْ تّْفِيذغْ، وَارْ د-تِّيسغْ عَاذْ ذَا، حِيمَا أَذْ أَڭْمغْ.“

¹⁵ A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".

¹⁶ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”رُوحْ، ڒَاغَا-د إِ ورْيَازْ نّمْ ؤُشَا ذْوڒْ-د ذَانِيثَا.“

¹⁶ Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".

¹⁷ نتَّاثْ ثنَّا أَسْ: ”وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ثسِّيوْڒذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ غَارِي بُو ورْيَازْ!‘،

¹⁷ "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.

¹⁸ مِينْزِي ثُوغَا غَارمْ خمْسَا ن يرْيَازنْ ذ ونِّي غَارمْ ڒخُّو، وَارْ إِدْجِي بُو ذ أَرْيَازْ نّمْ. مَانْ أَيَا إِ ثنِّيذْ ذ ثِيذتّْ.“

¹⁸ O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".

¹⁹ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، تّْوَاڒِيغْ بلِّي شكْ ذ أَنَابِي.

¹⁹ Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.

²⁰ ڒجْذُوذْ نّغْ سجْذنْ ذڭْ وذْرَارْ-أَ، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ بلِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ مَانِي إِدْجَا ومْشَانْ إِ ذِي إِشُووَّارْ أَذْ نسْجذْ.“

²⁰ Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".

²¹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”تِّيقّْ أَيِي، أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا ثَاسَاعّثْ أَذْ د-ثَاسْ إِ ذِي وَارْ ثْعبّْذمْ بَابَا ؤُڒَا ذڭْ وذْرَارْ-أَ ؤُڒَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²¹ Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.

²² كنِّيوْ ثْعبّْذمْ مِينْ وَارْ ثسِّينمْ، مَاشَا نشِّينْ نْعبّذْ مِينْ نسّنْ، مِينْزِي ثُوذَارْثْ زڭْ وُوذَاينْ.

²² Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.

²³ مَاشَا أَذْ د-ثَاوضْ ثْسَاعّثْ، نتَّاثْ أَقَا-ت ڒخُّو، بلِّي إِنِّي إِعبّْذنْ نِيشَانْ، أَذْعبْذنْ بَابَا ذِي أَرُّوحْ ؤُ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي بَابَا يَارزُّو إِنِّي ث إِ غَا إِعبْذنْ أَمُّو.

²³ No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.

²⁴ أَربِّي ذ أَرُّوحْ ؤُ إِنِّي ث إِعبّْذنْ، إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْعبْذنْ س أَرُّوحْ ذ ثِيذتّْ.“

²⁴ Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".

²⁵ ثَامْغَارْثْ ثنَّا أَسْ: ”نشّْ سّْنغْ بلِّي أَذْ د-يَاسْ لْمَاسِيحْ. خْمِي د غَا يَاسْ نتَّا، أَذْ أَنغْ إِسّڒْمذْ كُوڒْشِي.“

²⁵ Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَقَا ذ نشّْ، ونِّي كِيمْ إِسَّاوَاڒنْ.“

²⁶ Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".

²⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، تّْعجْبنْ ڒَامِي ث ؤُفِينْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِنِي: ”مِينْ ثَارزُّوذْ؟“ نِيغْ: ”مَايمِّي أَكِيذسْ ثسَّاوَاڒذْ؟“

²⁷ Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "

²⁸ خَاسْ ؤُشَا ثجَّا ثمْغَارْثْ أَقدُّوحْ نّسْ س وَامَانْ، ثُويُورْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثنَّا إِ إِوْذَانْ:

²⁸ Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:

²⁹ ”أَرَاحمْ-د، أَذْ ثْژَارمْ أَرْيَازْ إِ ذ أَيِي إِنَّا مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ. مَا أَذْ ثَاغْ نتَّا ذ لْمَاسِيحْ؟“

²⁹ "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "

³⁰ إِوْذَانْ فّْغنْ-د زِي ثنْذِينْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ.

³⁰ Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.

³¹ جَارْ ؤُ جَارْ تَّارنْ زَّايسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، أشّْ!“

³¹ Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".

³² مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ أَقَا غَارِي إِجّْ ن مَاشَّا حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ، وَارْ ت ثسِّينمْ شَا كنِّيوْ.“

³² Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".

³³ إِمحْضَارنْ مّْسقْسَانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا يِيوْيِي أَسْ-د حذْ شَا ن مَاشَّا؟“

³³ Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "

³⁴ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَاشَّا إِنُو أَقَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُ أَذْ كمّْڒغْ ڒْخذْمثْ نّسْ.

³⁴ Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.

³⁵ مَا وَارْ ثقَّارمْ: ’إِقِّيمْ عَاذْ أَربْعَا ن إِيُورنْ ؤُشَا أَذْ د-ثَاسْ صَّابثْ‘؟‘ خْزَارمْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، خْزَارمْ ذڭْ إِيَّارنْ، أَقَا وَارْغنْ، وجْذنْ إِ صَّابثْ.

³⁵ Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.

³⁶ ونِّي إِمجَّارنْ أَذْ إِكْسِي ڒْمُونثْ نّسْ، إِيْرُو ڒْغِيدْجثْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، حِيمَا أَذْ فَارْحنْ جْمِيعْ ونِّي إِزَارّْعنْ ذ ونِّي إِمجَّارنْ.

³⁶ Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.

³⁷ مِينْزِي ذِي مَانْ أَيَا أَقَا أَوَاڒْ-أَ ذ ثِيذتّْ: ’إِجّنْ أَذْ إِزَارْعْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ إِمْجَارْ.‘

³⁷ Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.

³⁸ نشّْ سّكّغْ-د كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثمْجَارمْ مِينْ ؤُمِي وَارْ ثخْذِيممْ كنِّيوْ. إِنّغْنِي ثُوغَا خدّْمنْ، كنِّيوْ ثُوذْفمْ غَارْ ڒْخذْمثْ نْسنْ.“

³⁸ Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".

³⁹ أَطَّاسْ ن إِسَامَارِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي ؤُمْننْ زَّايسْ خْ وَاوَاڒْ ن ثمْغَارْثْ إِ ثُوغَا إِشهّْذنْ: ”نتَّا إِنَّا أَيِي مَارَّا مِينْ ڭِّيغْ.“

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".

⁴⁰ ڒَامِي غَارسْ د-ؤُسِينْ إِسَامَارِييّنْ نِّي، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذِينِّي.

⁴⁰ Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.

⁴¹ ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ زَّايسْ زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ نّسْ،

⁴¹ E por causa da sua palavra, muitos outros creram.

⁴² نَّانْ إِ ثمْغَارْثْ نِّي: ”نشِّينْ وَارْ نتِّيمنْ شَا عَاذْ زِي مِينْ ذ أَنغْ ثنِّيذْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْڒَا إِ-ث س يِيخفْ نّغْ، نسّنْ بلِّي وَا س ثِيذتّْ ذ لْمَاسِيحْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

⁴² E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".

⁴³ أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ لْجَالِيلْ.

⁴³ Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.

⁴⁴ مِينْزِي يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ أَقَا إِشْهذْ بلِّي أَنَابِي وَارْ غَارسْ بُو شَّانْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ.

⁴⁴ ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )

⁴⁵ ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ لْجَالِيلْ، أَرحّْبنْ ث-إِ-د إِجَالِيلِييّنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذِي ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارْ ڒْعِيذْ.

⁴⁵ Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.

⁴⁶ يُوسَا-د يَاسُوع عَاوذْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن قَانَا ذِي لْجَالِيلْ مَانِي يَارَّا أَمَانْ ذ بِينُو. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن ؤُجدْجِيذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ غَارسْ مِّيسْ إِهْڒشْ.

⁴⁶ Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.

⁴⁷ ڒَامِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع يُوسَا-د زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ، إِرُوحْ غَارسْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ د-إِهْوَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْڭنْفَا مِّيسْ، ونِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ أَذْ إِمّثْ.

⁴⁷ Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.

⁴⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كنِّيوْ وَارْ تِّيمْنمْ شَا مَاڒَا وَارْ ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ.“

⁴⁸ Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".

⁴⁹ إِنَّا أَسْ ؤُخدَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”أَ سِيذِي، هْوَا-د قْبڒْ إِ غَا إِمّثْ ؤُحنْجِيرْ إِنُو.“

⁴⁹ O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".

⁵⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ أَرْيَازْ نِّي إِتِّيقّْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع ؤُشَا إِرُوحْ.

⁵⁰ Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ ڒَامِي د-إِهْوَا، مّڒْقَانْ أَكِيذسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خبَّارنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ“.

⁵¹ Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.

⁵² إِسّقْسَا ثنْ خْ ثْسَاعّثْ مِينْ ذِي إِڭّنْفَا. نَّانْ أَسْ: ”إِضنَّاضْ غَارْ ثْسَاعّثْ وِيسّْ سبْعَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثْسَاعّثْ ثَامزْوَارُوثْ ن ؤُزِيڒْ، ثجَّا خَاسْ ثْمسِّي.“

⁵² Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".

⁵³ خنِّي إِسّنْ بَابَاسْ بلِّي أَقَا إِمْسَارْ غَارْ ثْسَاعّثْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا مِّيشْ إِدَّارْ!“ يُومنْ نتَّا ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁵³ Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.

⁵⁴ ثَا ثُوغَا عَاوذْ ذ ڒعْڒَامثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِڭَّا يَاسُوع زڭْ وَامِي د-إِفّغْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ لْجَالِيلْ.

⁵⁴ Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →