João 13

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ قْبڒْ إِ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع أَقَا ثَاسَاعّثْ نّسْ ثِيوضْ-د بلِّي أَذْ إِفّغْ زِي دُّونشْثْ-أَ غَارْ بَابَاسْ، ثُوغَا إِتّخْسْ إِنِّي إِدْجَانْ نّسْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي دُّونشْثْ، ؤُشَا نتَّا إِتّخْسْ إِ-ثنْ أَڒْ أَنڭَّارُو.

¹ Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.

² غَارْ ؤُمنْسِي، ؤُمِي إِعَارْنْ شِّيطَانْ ؤُڒْ ن يَاهُوذَا، مِّيسْ ن شِيمْعُونْ إِسْخَارِييُوطِي، مَاحنْذْ أَذْ ث إِسلّمْ،

² Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.

³ إِكَّارْ-د يَاسُوع خْ ؤُمنْسِي، مِينْزِي ثُوغَا إِسّنْ بلِّي بَابَاسْ إِوْشَا أَسْ كُوڒْشِي ذڭْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ بلِّي إِفّغْ-د زِي غَارْ أَربِّي ؤُ غَارْ أَربِّي إِ غَا إِرَاحْ،

³ Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.

⁴ ؤُشَا إِكّسْ أَرُّوضْ نّسْ، إِكْسِي إِجّْ ن ؤُمنْذِيڒْ ؤُشَا إِبْيسْ إِ-ث إِ يِيخفْ نّسْ.

⁴ Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.

⁵ إِفَارّغْ أَمَانْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ؤُشَا إِبْذَا إِسِّيرِيذْ إِضَارنْ ن إِمحْضَارنْ، إِمسّحْ أَسنْ س ؤُمنْذِيڒْ إِ زِي ثُوغَا إِبْيسْ.

⁵ Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.

⁶ ڒَامِي د-يُوسَا غَارْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ سِيذِي، مَا أَذْ ثسِّيرْذذْ إِضَارنْ إِنُو؟“

⁶ Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?

⁷ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”شكْ وَارْ ثفْهِيمذْ شَا ڒخُّو مِينْ تّڭّغْ، مَاشَا أَذْ ثْفهْمذْ مَانْ أَيَا أَوَارْنِي مَانَاونِّي.“

⁷ Jesus respondeu:

⁸ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ: ”قَاعْعمَّارْصْ أَذْ ثسِّيرْذذْ إِضَارنْ إِنُو.“ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”مَاڒَا وَارْ ذ أَشْ سِّيرْذغْ، وَارْ غَاركْ ثتِّيڒِي بُو ثَاسْغَارْثْ أَكِيذِي.“

⁸ — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.

⁹ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ: ”أَ سِيذِي، خنِّي وَارْ ثسِّيرِيذْ إِضَارنْ إِنُو وَاهَا، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِفَاسّنْ إِنُو ذ ؤُزدْجِيفْ إِنُو.“

⁹ — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.

¹⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ونِّي إِتّْوَاسِيرْذنْ قَاعْ ذِي ثْبَانْيُوثْ، وَارْ إِحْذِيجْ مْغِيرْ أَذْ تّْوَاسِيرْذنْ إِضَارنْ نّسْ وَاهَا، مِينْزِي عَاذْ نتَّا ذ أَمزْذَاڭْ. ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ثِيزْذِيڭمْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي مَارَّا.“

¹⁰ Aí Jesus disse:

¹¹ يَاسُوع ثُوغَا إِسّنْ وِي ث غَا إِغْذَارنْ، س ؤُينِّي إِنَّا: ”كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا مَارَّا ذ إِمزْذَاڭْ.“

¹¹ Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”

¹² أَوَارْنِي ڒَامِي إِسِّيرْذْ إِضَارنْ نْسنْ، يَارْضْ أَرُّوضْ نّسْ عَاوذْ، خنِّي إِقِّيمْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثْفهْممْ مِينْ ذَايْومْ ڭِّيغْ؟

¹² Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:

¹³ كنِّيوْ ثتّْڒَاغَامْ أَيِي ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ!‘ ذ ’سِيذِيثْنغْ!‘، ؤُشَا ثِيذتّْ إِ ثنَّامْ، مِينْزِي وَا ذ نشّْ.

¹³ Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.

¹⁴ مَاڒَا نشّْ ذ سِيذِي نْومْ ذ أَمْسڒْمَاذْ نْومْ، ؤُشَا سِّيرْذغْ إِضَارنْ نْومْ، مَاهُو إِتّْخصَّا ؤُڒَا إِ كنِّيوْ أَذْ ثسِّيرْذمْ إِضَارنْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي!

¹⁴ Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.

¹⁵ مِينْزِي نشّْ زعْمَا وْشِيغْ أَومْ أَمذْيَا-يَا، حِيمَا، أَمْ مَامّشْ ڭِّيغْ نشّْ أَكِيذْومْ، أَذْ ثڭّمْ كنِّيوْ عَاوذْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا.

¹⁵ Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.

¹⁶ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُمْسخَّارْ ونِّي يُوعْڒَانْ خْ سِيذسْ، ؤُڒَا ذ أَرقَّاسْ يُوعْڒَانْ خْ ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.

¹⁶ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.

¹⁷ مَاڒَا ثسّْنمْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ، أَذْ ثِيڒِيمْ ثتّْوَابَارْكمْ مَاڒَا ثڭِّيمْ زَّايْسنْثْ.

¹⁷ Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.

¹⁸ وَارْ ث قَّارغْ شَا خَاومْ مَارَّا، مَاغَارْ سّْنغْ إِنِّي إِ خْضَارغْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ يُورَانْ ذڭْ وذْلِيسْ إِ إِقَّارنْ: ’ونِّي إِ غَا إِشّنْ زڭْ وغْرُومْ أَكِيذِي، أَقَا إِسّْڭعّذْ خَافِي أَنِيرْزْ نّسْ.‘

¹⁸ — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as

¹⁹ ڒخُّو أَذْ أَومْ ث إِنِيغْ قْبڒْ مَا أَذْ إِمْسَارْ، حِيمَا، خْ مِينِّي إِ غَا إِمْسَارْ، أَذْ ثَامْنمْ بلِّي أَقَا ذ نشّْ.

¹⁹ Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “

²⁰ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي إِ غَا إِقبْڒنْ ونِّي د غَا سّكّغْ، أَذْ أَيِي إِقْبڒْ، ؤُ ونِّي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، أَذْ إِقْبڒْ ؤُڒَا ذ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

²⁰ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.

²¹ ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنّهْوڒْ أَرُّوحْ نّسْ أَطَّاسْ، ؤُشَا إِشْهذْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ ذَايِي إِغْذرْ!“

²¹ Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:

²² إِمحْضَارنْ خْزَارنْ غَارْ وَايَاوْيَا، مِينْزِي وَارْ سِّيننْ ذِي مِينْ خفْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ.

²² Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.

²³ ثُوغَا ذِينْ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ إِ ثُوغَا إِتّخْسْ يَاسُوع، ثُوغَا إِسنّذْ غَارْ وحْسِينْ ن يَاسُوع.

²³ Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.

²⁴ إِسّْشنْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ غَارسْ، حِيمَا نتَّا أَذْ ث إِسّقْسَا مِينْ إِعْنَا ونِّي مِينْ خفْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَمُّو.

²⁴ Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.

²⁵ أَمحْضَارْ نِّي يَارَّا إِخفْ نّسْ إِتّْميّڒْ غَارْ إِذْمَارنْ ن يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مِينْ إِعْنَا؟“

²⁵ Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?

²⁶ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”ذ ونِّي ؤُمِي غَا سِّيسْنغْ أَڒقِّيمْ ن وغْرُومْ، أَذْ أَسْ ث وْشغْ.“ ڒخْذنِّي إِسِّيسنْ أَڒقِّيمْ ن وغْرُومْ، إِوْشَا أَسْ ث-إِ-د إِ يَاهُوذَا، مِّيسْ ن شِيمْعُونْ إِسْخَارِييُوطِي.

²⁶ — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.

²⁷ أَوَارْنِي إِطّفْ ؤُڒقِّيمْ ن وغْرُومْ، يُوذفْ إِ-ث شِّيطَانْ. إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ ث ثڭّذْ، أڭّْ إِ-ث ذغْيَا.“

²⁷ E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:

²⁸ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ غَارْ ؤُمنْسِي وَارْ إِسِّينْ مَايمِّي نتَّا إِ ذ أَسْ إِنَّا مَانْ أَيَا.

²⁸ Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.

²⁹ مَاغَارْ إِتّْغِيڒْ أَسنْ إِ شَا زَّايْسنْ، ؤُمِي يَاهُوذَا أَقَا-ث خْ سّنْذُوقْ، أَقَا يَاسُوع يُومُورْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِسغْ شَا مِينْ حْذَاجنْ نِيثْنِي إِ ڒْعِيذْ، نِيغْ حِيمَا أَذْ إِوْشْ شَا إِ إِمزْڒَاضْ.

²⁹ Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.

³⁰ وَانِيثَا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِطّفْ أَڒقِّيمْ ن وغْرُومْ، إِفّغْ ذغْيَا. ثُوغَا ذ دْجِيڒثْ ؤُمِي إِفّغْ.

³⁰ Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.

³¹ إِنَّا يَاسُوع: ”أَقَا ڒخُّو إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُشَا إِتّْوَاسّْعُودْجْ أَربِّي ذَايسْ.

³¹ Quando Judas saiu, Jesus disse:

³² مَاڒَا أَربِّي أَقَا إِتّْوَاسّْعُودْجْ ذَايسْ، ڒخْذنِّي أَربِّي أَذْ إِسّْعُودْجْ إِخفْ نّسْ ذَايسْ، وَاهْ، أَذْ ث إِسّْعُودْجْ ذغْيَا.

³² E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.

³³ أَ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِمژْيَاننْ، نشّْ أَقَا أَيِي أَكِيذْومْ ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ عَاذْ. كنِّيوْ أَذْ خَافِي ثَارْزُومْ، ؤُشَا أَمْ مَامّشْ نِّيغْ إِ وُوذَاينْ: ’مَانِي غَا رَاحغْ نشّْ، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ د-ثَاسمْ!‘، أَمُّو إِ ذ أَومْ غَا إِنِيغْ عَاوذْ ڒخُّو.

³³ Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.

³⁴ ثَاوْصيّثْ ن جْذِيذْ إِ ذ أَومْ غَا وْشغْ حِيمَا أَذْ ثخْسمْ إِجّنْ ونّغْنِي. أَمْ مَامّشْ نشّْ تّخْسغْ كنِّيوْ، إِتّْخصَّا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَذْ ثخْسمْ أَيَاوْيَا.

³⁴ Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.

³⁵ س مَانْ أَيَا أَذْ سّْننْ مَارَّا، أَقَا كنِّيوْ ذ إِمحْضَارنْ إِنُو، مَاڒَا ذِينْ غَارْومْ ثَايْرِي جَارْ أَومْ.“

³⁵ Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.

³⁶ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَانِي غَا ثْرَاحذْ؟“ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَانِي غَا رَاحغْ نشّْ، وَارْ ثْزمَّارذْ ڒخُّو أَذْ أَيِي ثضْفَارذْ، مَاشَا غَارْ ؤُنڭَّارُو أَذْ ثَاسذْ.“

³⁶ Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:

³⁷ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي وَارْ زمَّارغْ أَذْ أَسغْ أَوَارْنِي أَشْ ڒخُّو؟ نشّْ أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِنُو إِ شكْ.“

³⁷ Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!

³⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثسَّارْسذْ ثُوذَارْثْ نّشْ ذِي طّْوعْ إِنُو؟ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ: وَارْ إِسْقُوقُوعْ ؤُيَاژِيضْ، قْبڒْ مَا أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁸ — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →