João 11
rifa (RIFA) vs NVT
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِهْڒشْ، قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ، زِي ذْشَارْ ن بَايْثْ-عَانْيَا. نتَّا ثُوغَا ذ ؤُمَاسْ ن مَارْيَامْ ذ مَارْثَا.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 مَارْيَامْ ثَانِيثَا نتَّاثْ ذ ثنِّي إِ ثُوغَا إِذهْننْ يَاسُوع س ڒفْوَاحثْ ن مِيرُّو ؤُ ثمْسحْ إِضَارنْ نّسْ س ؤُشُووَّافْ نّسْ، ؤُ ؤُمَاسْ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا إِهْڒشْ.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 سّكّنْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن سُويثْمَاسْ إِجّنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْثْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، خْزَارْ، ونِّي ثخْسذْ، أَقَا إِهْڒشْ.“
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”ڒهْڒَاشْ-أَ وَارْ إِدْجِي شَا إِ ڒْموْثْ، مَاشَا إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن أَربِّي.“
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 ثُوغَا يَاسُوع إِتّخْسْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ ذ أَلِيعَازَارْ.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 أَڒَامِي إِسْڒَا أَقَا أَلِيعَازَارْ إِهْڒشْ، ڒخْذنِّي إِقِّيمْ عَاذْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثُوغَا.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا!“
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 إِمحْضَارنْ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ذْرُوسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ شكْ أَرجْمنْ، مَامّشْ شكْ أَذْ ثْرَاحذْ ذِينِّي عَاوذْ؟“
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 يَارَّا-د يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذِينْ ثنْعَاشْ ن ثْسَاعّثِينْ ذڭْ ؤُزِيڒْ؟ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ يُويُورْ س ؤُزِيڒْ، وَارْ إِتّْنقْرِيضْ شَا، مِينْزِي إِتّْوَاڒَا ثَافَاوْثْ ن دُّونشْثْ-أَ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 مَاشَا مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ أَذْ يُويُورْ س دْجِيڒثْ، أَذْ إِنْقَارضْ، مِينْزِي وَارْ ذَايسْ بُو ثْفَاوْثْ.“
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”أَلِيعَازَارْ، أَمدُّوكّڒْ نّغْ أَقَا إِطّصْ، مَاشَا أَذْ رَاحغْ حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ.“
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا نتَّا إِطّصْ، خنِّي أَذْ إِڭّنْفَا!“
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 مَاشَا يَاسُوع ؤُغَا إِسَّاوَاڒْ خْ ڒْموْثْ نّسْ، مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا إِسَّاوَاڒْ خْ أَرَّاحثْ ن يِيضصْ.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع س بْطَايْطَايْ: ”أَقَا أَلِيعَازَارْ إِمُّوثْ.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 ؤُ نشّْ فَارْحغْ أَومْ ؤُمِي نشّْ وَارْ ذِينْ دْجِيغْ، حِيمَا أَذْ ثَامْنمْ. مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثْرَاحمْ ذِينِّي.“
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 إِنَّا ثُومَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ’أَشْنِيوْ‘، إِ إِمحْضَارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ، حِيمَا أَذْ نمّثْ أَكِيذسْ.“
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 ڒَامِي د-يِيوضْ يَاسُوع غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، يُوفَا أَقَا عْذُونْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا-ث ذڭْ ونْضڒْ.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 بَايْثْ-عَانْيَا ثُوغَا ثُوذسْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ خمّسْطَاشْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا كِيلُومِيثْرْ. ◼ 11:18 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ؤُسِينْ-د غَارْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ حِيمَا أَذْ ثنْثْعزَّانْ خْ ؤُمَاثْسنْثْ.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْثَا، أَقَا يَاسُوع يِيوضْ-د، ثفّغْ حِيمَا أَذْ ث ثڒْقَا، مَاشَا مَارْيَامْ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 ثنَّا مَارْثَا إِ يَاسُوع: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ شكْ ثُوغَا ذَا، إِڒِي وَارْ إِتّْمتِّي شَا ؤُمَا.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 مَاشَا ڒخُّو عَاذْ سّْنغْ عَاوذْ بلِّي مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارذْ زِي أَربِّي، نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ.“
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَذْ د-إِكَّارْ ؤُمَامْ.“
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 ثنَّا أَسْ مَارْثَا: ”سّْنغْ بلِّي أَذْ د-إِكَّارْ ذِي ثْنُوكْرَا ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ ثَانُوكْرَا ذ ثُوذَارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَامْننْ، أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِمُّوثْ.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 مَارَّا ونِّي إِدَّارنْ ؤُشَا يُومنْ زَّايِي، وَارْ إِتّْمتِّي إِ ڒبْذَا. مَا ثُومْنذْ ذِي مَانْ أَيَا؟“
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمْنغْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ثُوغَا إِ ذ تَّاسنْ غَارْ دُّونشْثْ.“
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 أَوَارْنِي ڒَامِي ثنَّا أَيَا، ثْرُوحْ ثْڒَاغَا إِ ؤُتْشْمَاسْ مَارْيَامْ س ڒْحسّْ، ثنَّا أَسْ: ”أَمْسڒْمَاذْ نّغْ يُوسَا-د، إِتّْڒَاغَا-د خَامْ.“
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْيَامْ أَيَا، ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثْرُوحْ غَارسْ.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 ثُوغَا يَاسُوع وَارْ د-يُوسِي شَا عَاذْ غَارْ ذْشَارْ، مَاشَا ثُوغَا-ث عَاذْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثڒْقَا مَارْثَا.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ، إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي ثَادَّارْثْ، ثُوغَا تّْعزَّانْ ت، ضفَّارنْ ت ڒَامِي ژْرِينْ أَقَا مَارْيَامْ ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثفّغْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا ثْرُوحْ غَارْ ونْضڒْ حِيمَا أَذْ ثْرُو ذِينِّي.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 ڒَامِي د-ثُوسَا مَارْيَامْ غَارْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا ثژْرَا إِ-ث، ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ ثُوغَا شكْ ذَانِيثَا، إِڒِي ؤُمَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا!“
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 ڒَامِي ت إِژْرَا يَاسُوع ثتّْرُو، ؤُڒَا ذ وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ تّْرُونْ، إِنّهْوڒْ أَرُّوحْ نّسْ، إِنْهزّْ ذِي ڒعْمَارْ نّسْ.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 إِنَّا: ”مَانِي ث ثسَّارْسمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”أَرَاحْ-د، أَ سِيذِيثْنغْ، أَذْ ثخْزَارذْ!“
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 خنِّي فّْغنْثْ أَسْ-د إِ يَاسُوع إِمطَّاونْ.
35 Jesus chorou.
36 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”خْزَارمْ، مشْحَاڒْ ث إِتّخْسْ.“
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 مَاشَا شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مَا وَارْ إِزمَّارْ وَا، ونِّي يَارزْمنْ ثِيطَّاوِينْ إِ ؤُذَارْغَاڒْ، أَذْ إِڭّْ شَا مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا؟“
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ وَاخَّامْ ن ونْضڒْ، إِنّهْوڒْ يَاسُوع أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نّسْ. أَخَّامْ ن ونْضڒْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن إِفْرِي ؤُشَا إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ثُوغَا ثمَّارْسْ خْ وَاذَافْ نّسْ.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 يَاسُوع إِنَّا: ”كْسِيمْ ثَاصْضَارْثْ-أَ.“ ثنَّا أَسْ مَارْثَا، ؤُتْشْمَاسْ ن ونِّي إِمُّوثنْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا يَارْصُوضْ، مِينْزِي ثعْذُو خَاسْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ.“
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذ أَمْ نِّيغْ، مَاڒَا ثُومْنذْ، أَذْ ثْژَارذْ أَعُودْجِي ن أَربِّي؟“
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 كّْسِينْ ثَاصْضَارْثْ. خنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سنّجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، عَافَاكْ ڒَامِي ذ أَيِي ثسْڒِيذْ.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 نشّْ سّْنغْ أَقَا ڒبْذَا ثتّسْڒِيذْ غَارِي، مَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْغَاشِي إِ ذ أَيِي د-إِنّْضنْ، نِّيغْ ث، حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي شكْ ثسّكّذْ أَيِي-د.“
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِڒَاغَا س جّهْذْ: ”أَلِيعَازَارْ، فّغْ-د!“
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 ڒخْذنِّي إِفّغْ-د ؤُمتِّينْ، ثُوغَا إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ نّسْ شَارْفنْ س ڒشْفنْ نْ ڒقْطنْ ؤُ ثُوغَا إِجّْ ؤُمنْذِيڒْ نْ ڒقْطنْ إِتّْوَاشَارْفْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”فسْيمْ أَسْ-د. جّمْ ث أَذْ إِرَاحْ.“
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ مَارْيَامْ، ؤُشَا ژْرِينْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، ؤُمْننْ زَّايسْ.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 مَاشَا شَا زَّايْسنْ رُوحنْ غَارْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسنْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 ؤُشَا ڭِّينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِجّْ ن ؤُمُونِي، نَّانْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، مِينْزِي أَرْيَازْ-أَ إِتّڭّْ أَطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 مَاڒَا نجَّا إِ-ث أَمْيَا، مَارَّا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ. خنِّي أَذْ د-أَسنْ إِرُومَانِييّنْ، أَذْ زَّايْنغْ كّْسنْ أَمْشَانْ نّغْ إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ إِوْذَانْ ن ڒْڭنْسْ نّغْ.“
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 إِنَّا أَسنْ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ قَايَافَا، نتَّا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ وَالُو،
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ؤُشَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِنفّعْ إِ نشِّينْ خْ مِينِّي إِ غَا إِمّثْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، ؤُشَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا ڒْڭنْسْ نّغْ مَارَّا.“
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 وَارْ إِنِي شَا مَانْ أَيَا زڭْ إِخفْ نّسْ، مَاشَا، ؤُمِي ثُوغَا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ثُوغَا إِتّْنبَّا بلِّي يَاسُوع أَذْ إِمّثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 وَارْ إِدْجِي حَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، مَاشَا ؤُڒَا حِيمَا أَذْ إِسّْمُونْ إِحنْجِيرنْ إِتّْوَازُوزَّارنْ ن أَربِّي غَارْ إِجّنْ.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 زڭْ وَاسّْ نِّي نْوَانْ أَذْ ث نْغنْ.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 مَاشَا يَاسُوع وَارْ إِقِّيمْ إِڭُّورْ جَارْ وُوذَاينْ س بْطَايْطَايْ، مَاشَا إِرُوحْ سّنِّي غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثُوذسْ ڒخْڒَا، غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 ثُوغَا ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ عْڒَاينْ يِيوضْ-د. أَطَّاسْ زِي ذْشُورَاثْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ طهَّارنْ إِخفْ نْسنْ قْبڒْ ڒْعِيذْ.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 نِيثْنِي ثُوغَا أَرزُّونْ خْ يَاسُوع، نَّانْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي نِيثْنِي بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”مِينْ ثتّْوَاڒَامْ؟ مَا زعْمَا وَارْ د-إِتِّيسْ غَارْ ڒْعِيذْ؟“
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ وصَّانْ بلِّي، مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسّنْ مَانِي إِدْجَا، أَذْ ث إِنِي، حِيمَا أَذْ ث طّْفنْ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.