João 11
rifa (RIFA) vs ARA
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِهْڒشْ، قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ، زِي ذْشَارْ ن بَايْثْ-عَانْيَا. نتَّا ثُوغَا ذ ؤُمَاسْ ن مَارْيَامْ ذ مَارْثَا.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 مَارْيَامْ ثَانِيثَا نتَّاثْ ذ ثنِّي إِ ثُوغَا إِذهْننْ يَاسُوع س ڒفْوَاحثْ ن مِيرُّو ؤُ ثمْسحْ إِضَارنْ نّسْ س ؤُشُووَّافْ نّسْ، ؤُ ؤُمَاسْ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا إِهْڒشْ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 سّكّنْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن سُويثْمَاسْ إِجّنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْثْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، خْزَارْ، ونِّي ثخْسذْ، أَقَا إِهْڒشْ.“
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”ڒهْڒَاشْ-أَ وَارْ إِدْجِي شَا إِ ڒْموْثْ، مَاشَا إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن أَربِّي.“
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 ثُوغَا يَاسُوع إِتّخْسْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ ذ أَلِيعَازَارْ.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 أَڒَامِي إِسْڒَا أَقَا أَلِيعَازَارْ إِهْڒشْ، ڒخْذنِّي إِقِّيمْ عَاذْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثُوغَا.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا!“
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 إِمحْضَارنْ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ذْرُوسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ شكْ أَرجْمنْ، مَامّشْ شكْ أَذْ ثْرَاحذْ ذِينِّي عَاوذْ؟“
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 يَارَّا-د يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذِينْ ثنْعَاشْ ن ثْسَاعّثِينْ ذڭْ ؤُزِيڒْ؟ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ يُويُورْ س ؤُزِيڒْ، وَارْ إِتّْنقْرِيضْ شَا، مِينْزِي إِتّْوَاڒَا ثَافَاوْثْ ن دُّونشْثْ-أَ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 مَاشَا مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ أَذْ يُويُورْ س دْجِيڒثْ، أَذْ إِنْقَارضْ، مِينْزِي وَارْ ذَايسْ بُو ثْفَاوْثْ.“
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”أَلِيعَازَارْ، أَمدُّوكّڒْ نّغْ أَقَا إِطّصْ، مَاشَا أَذْ رَاحغْ حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ.“
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا نتَّا إِطّصْ، خنِّي أَذْ إِڭّنْفَا!“
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 مَاشَا يَاسُوع ؤُغَا إِسَّاوَاڒْ خْ ڒْموْثْ نّسْ، مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا إِسَّاوَاڒْ خْ أَرَّاحثْ ن يِيضصْ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع س بْطَايْطَايْ: ”أَقَا أَلِيعَازَارْ إِمُّوثْ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ؤُ نشّْ فَارْحغْ أَومْ ؤُمِي نشّْ وَارْ ذِينْ دْجِيغْ، حِيمَا أَذْ ثَامْنمْ. مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثْرَاحمْ ذِينِّي.“
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 إِنَّا ثُومَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ’أَشْنِيوْ‘، إِ إِمحْضَارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ، حِيمَا أَذْ نمّثْ أَكِيذسْ.“
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 ڒَامِي د-يِيوضْ يَاسُوع غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، يُوفَا أَقَا عْذُونْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا-ث ذڭْ ونْضڒْ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 بَايْثْ-عَانْيَا ثُوغَا ثُوذسْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ خمّسْطَاشْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا كِيلُومِيثْرْ. ◼ 11:18 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ؤُسِينْ-د غَارْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ حِيمَا أَذْ ثنْثْعزَّانْ خْ ؤُمَاثْسنْثْ.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْثَا، أَقَا يَاسُوع يِيوضْ-د، ثفّغْ حِيمَا أَذْ ث ثڒْقَا، مَاشَا مَارْيَامْ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 ثنَّا مَارْثَا إِ يَاسُوع: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ شكْ ثُوغَا ذَا، إِڒِي وَارْ إِتّْمتِّي شَا ؤُمَا.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 مَاشَا ڒخُّو عَاذْ سّْنغْ عَاوذْ بلِّي مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارذْ زِي أَربِّي، نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ.“
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَذْ د-إِكَّارْ ؤُمَامْ.“
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 ثنَّا أَسْ مَارْثَا: ”سّْنغْ بلِّي أَذْ د-إِكَّارْ ذِي ثْنُوكْرَا ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ ثَانُوكْرَا ذ ثُوذَارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَامْننْ، أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِمُّوثْ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 مَارَّا ونِّي إِدَّارنْ ؤُشَا يُومنْ زَّايِي، وَارْ إِتّْمتِّي إِ ڒبْذَا. مَا ثُومْنذْ ذِي مَانْ أَيَا؟“
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمْنغْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ثُوغَا إِ ذ تَّاسنْ غَارْ دُّونشْثْ.“
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 أَوَارْنِي ڒَامِي ثنَّا أَيَا، ثْرُوحْ ثْڒَاغَا إِ ؤُتْشْمَاسْ مَارْيَامْ س ڒْحسّْ، ثنَّا أَسْ: ”أَمْسڒْمَاذْ نّغْ يُوسَا-د، إِتّْڒَاغَا-د خَامْ.“
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْيَامْ أَيَا، ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثْرُوحْ غَارسْ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 ثُوغَا يَاسُوع وَارْ د-يُوسِي شَا عَاذْ غَارْ ذْشَارْ، مَاشَا ثُوغَا-ث عَاذْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثڒْقَا مَارْثَا.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ، إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي ثَادَّارْثْ، ثُوغَا تّْعزَّانْ ت، ضفَّارنْ ت ڒَامِي ژْرِينْ أَقَا مَارْيَامْ ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثفّغْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا ثْرُوحْ غَارْ ونْضڒْ حِيمَا أَذْ ثْرُو ذِينِّي.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 ڒَامِي د-ثُوسَا مَارْيَامْ غَارْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا ثژْرَا إِ-ث، ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ ثُوغَا شكْ ذَانِيثَا، إِڒِي ؤُمَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا!“
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 ڒَامِي ت إِژْرَا يَاسُوع ثتّْرُو، ؤُڒَا ذ وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ تّْرُونْ، إِنّهْوڒْ أَرُّوحْ نّسْ، إِنْهزّْ ذِي ڒعْمَارْ نّسْ.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 إِنَّا: ”مَانِي ث ثسَّارْسمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”أَرَاحْ-د، أَ سِيذِيثْنغْ، أَذْ ثخْزَارذْ!“
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 خنِّي فّْغنْثْ أَسْ-د إِ يَاسُوع إِمطَّاونْ.
35 Jesus chorou.
36 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”خْزَارمْ، مشْحَاڒْ ث إِتّخْسْ.“
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 مَاشَا شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مَا وَارْ إِزمَّارْ وَا، ونِّي يَارزْمنْ ثِيطَّاوِينْ إِ ؤُذَارْغَاڒْ، أَذْ إِڭّْ شَا مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا؟“
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ وَاخَّامْ ن ونْضڒْ، إِنّهْوڒْ يَاسُوع أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نّسْ. أَخَّامْ ن ونْضڒْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن إِفْرِي ؤُشَا إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ثُوغَا ثمَّارْسْ خْ وَاذَافْ نّسْ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 يَاسُوع إِنَّا: ”كْسِيمْ ثَاصْضَارْثْ-أَ.“ ثنَّا أَسْ مَارْثَا، ؤُتْشْمَاسْ ن ونِّي إِمُّوثنْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا يَارْصُوضْ، مِينْزِي ثعْذُو خَاسْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ.“
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذ أَمْ نِّيغْ، مَاڒَا ثُومْنذْ، أَذْ ثْژَارذْ أَعُودْجِي ن أَربِّي؟“
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 كّْسِينْ ثَاصْضَارْثْ. خنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سنّجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، عَافَاكْ ڒَامِي ذ أَيِي ثسْڒِيذْ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 نشّْ سّْنغْ أَقَا ڒبْذَا ثتّسْڒِيذْ غَارِي، مَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْغَاشِي إِ ذ أَيِي د-إِنّْضنْ، نِّيغْ ث، حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي شكْ ثسّكّذْ أَيِي-د.“
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِڒَاغَا س جّهْذْ: ”أَلِيعَازَارْ، فّغْ-د!“
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 ڒخْذنِّي إِفّغْ-د ؤُمتِّينْ، ثُوغَا إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ نّسْ شَارْفنْ س ڒشْفنْ نْ ڒقْطنْ ؤُ ثُوغَا إِجّْ ؤُمنْذِيڒْ نْ ڒقْطنْ إِتّْوَاشَارْفْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”فسْيمْ أَسْ-د. جّمْ ث أَذْ إِرَاحْ.“
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ مَارْيَامْ، ؤُشَا ژْرِينْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، ؤُمْننْ زَّايسْ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 مَاشَا شَا زَّايْسنْ رُوحنْ غَارْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسنْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 ؤُشَا ڭِّينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِجّْ ن ؤُمُونِي، نَّانْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، مِينْزِي أَرْيَازْ-أَ إِتّڭّْ أَطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 مَاڒَا نجَّا إِ-ث أَمْيَا، مَارَّا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ. خنِّي أَذْ د-أَسنْ إِرُومَانِييّنْ، أَذْ زَّايْنغْ كّْسنْ أَمْشَانْ نّغْ إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ إِوْذَانْ ن ڒْڭنْسْ نّغْ.“
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 إِنَّا أَسنْ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ قَايَافَا، نتَّا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ وَالُو،
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ؤُشَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِنفّعْ إِ نشِّينْ خْ مِينِّي إِ غَا إِمّثْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، ؤُشَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا ڒْڭنْسْ نّغْ مَارَّا.“
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 وَارْ إِنِي شَا مَانْ أَيَا زڭْ إِخفْ نّسْ، مَاشَا، ؤُمِي ثُوغَا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ثُوغَا إِتّْنبَّا بلِّي يَاسُوع أَذْ إِمّثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 وَارْ إِدْجِي حَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، مَاشَا ؤُڒَا حِيمَا أَذْ إِسّْمُونْ إِحنْجِيرنْ إِتّْوَازُوزَّارنْ ن أَربِّي غَارْ إِجّنْ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 زڭْ وَاسّْ نِّي نْوَانْ أَذْ ث نْغنْ.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 مَاشَا يَاسُوع وَارْ إِقِّيمْ إِڭُّورْ جَارْ وُوذَاينْ س بْطَايْطَايْ، مَاشَا إِرُوحْ سّنِّي غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثُوذسْ ڒخْڒَا، غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 ثُوغَا ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ عْڒَاينْ يِيوضْ-د. أَطَّاسْ زِي ذْشُورَاثْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ طهَّارنْ إِخفْ نْسنْ قْبڒْ ڒْعِيذْ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 نِيثْنِي ثُوغَا أَرزُّونْ خْ يَاسُوع، نَّانْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي نِيثْنِي بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”مِينْ ثتّْوَاڒَامْ؟ مَا زعْمَا وَارْ د-إِتِّيسْ غَارْ ڒْعِيذْ؟“
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ وصَّانْ بلِّي، مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسّنْ مَانِي إِدْجَا، أَذْ ث إِنِي، حِيمَا أَذْ ث طّْفنْ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.