João 11
rifa (RIFA) vs ACF
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِهْڒشْ، قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ، زِي ذْشَارْ ن بَايْثْ-عَانْيَا. نتَّا ثُوغَا ذ ؤُمَاسْ ن مَارْيَامْ ذ مَارْثَا.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 مَارْيَامْ ثَانِيثَا نتَّاثْ ذ ثنِّي إِ ثُوغَا إِذهْننْ يَاسُوع س ڒفْوَاحثْ ن مِيرُّو ؤُ ثمْسحْ إِضَارنْ نّسْ س ؤُشُووَّافْ نّسْ، ؤُ ؤُمَاسْ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا إِهْڒشْ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 سّكّنْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن سُويثْمَاسْ إِجّنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْثْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، خْزَارْ، ونِّي ثخْسذْ، أَقَا إِهْڒشْ.“
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”ڒهْڒَاشْ-أَ وَارْ إِدْجِي شَا إِ ڒْموْثْ، مَاشَا إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن أَربِّي.“
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 ثُوغَا يَاسُوع إِتّخْسْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ ذ أَلِيعَازَارْ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 أَڒَامِي إِسْڒَا أَقَا أَلِيعَازَارْ إِهْڒشْ، ڒخْذنِّي إِقِّيمْ عَاذْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثُوغَا.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا!“
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 إِمحْضَارنْ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ذْرُوسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ شكْ أَرجْمنْ، مَامّشْ شكْ أَذْ ثْرَاحذْ ذِينِّي عَاوذْ؟“
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 يَارَّا-د يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذِينْ ثنْعَاشْ ن ثْسَاعّثِينْ ذڭْ ؤُزِيڒْ؟ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ يُويُورْ س ؤُزِيڒْ، وَارْ إِتّْنقْرِيضْ شَا، مِينْزِي إِتّْوَاڒَا ثَافَاوْثْ ن دُّونشْثْ-أَ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 مَاشَا مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ أَذْ يُويُورْ س دْجِيڒثْ، أَذْ إِنْقَارضْ، مِينْزِي وَارْ ذَايسْ بُو ثْفَاوْثْ.“
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”أَلِيعَازَارْ، أَمدُّوكّڒْ نّغْ أَقَا إِطّصْ، مَاشَا أَذْ رَاحغْ حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ.“
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا نتَّا إِطّصْ، خنِّي أَذْ إِڭّنْفَا!“
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 مَاشَا يَاسُوع ؤُغَا إِسَّاوَاڒْ خْ ڒْموْثْ نّسْ، مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا إِسَّاوَاڒْ خْ أَرَّاحثْ ن يِيضصْ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع س بْطَايْطَايْ: ”أَقَا أَلِيعَازَارْ إِمُّوثْ.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 ؤُ نشّْ فَارْحغْ أَومْ ؤُمِي نشّْ وَارْ ذِينْ دْجِيغْ، حِيمَا أَذْ ثَامْنمْ. مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثْرَاحمْ ذِينِّي.“
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 إِنَّا ثُومَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ’أَشْنِيوْ‘، إِ إِمحْضَارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ، حِيمَا أَذْ نمّثْ أَكِيذسْ.“
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 ڒَامِي د-يِيوضْ يَاسُوع غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، يُوفَا أَقَا عْذُونْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا-ث ذڭْ ونْضڒْ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 بَايْثْ-عَانْيَا ثُوغَا ثُوذسْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ خمّسْطَاشْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا كِيلُومِيثْرْ. ◼ 11:18 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ؤُسِينْ-د غَارْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ حِيمَا أَذْ ثنْثْعزَّانْ خْ ؤُمَاثْسنْثْ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْثَا، أَقَا يَاسُوع يِيوضْ-د، ثفّغْ حِيمَا أَذْ ث ثڒْقَا، مَاشَا مَارْيَامْ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 ثنَّا مَارْثَا إِ يَاسُوع: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ شكْ ثُوغَا ذَا، إِڒِي وَارْ إِتّْمتِّي شَا ؤُمَا.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 مَاشَا ڒخُّو عَاذْ سّْنغْ عَاوذْ بلِّي مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارذْ زِي أَربِّي، نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ.“
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَذْ د-إِكَّارْ ؤُمَامْ.“
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 ثنَّا أَسْ مَارْثَا: ”سّْنغْ بلِّي أَذْ د-إِكَّارْ ذِي ثْنُوكْرَا ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ ثَانُوكْرَا ذ ثُوذَارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَامْننْ، أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِمُّوثْ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 مَارَّا ونِّي إِدَّارنْ ؤُشَا يُومنْ زَّايِي، وَارْ إِتّْمتِّي إِ ڒبْذَا. مَا ثُومْنذْ ذِي مَانْ أَيَا؟“
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمْنغْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ثُوغَا إِ ذ تَّاسنْ غَارْ دُّونشْثْ.“
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 أَوَارْنِي ڒَامِي ثنَّا أَيَا، ثْرُوحْ ثْڒَاغَا إِ ؤُتْشْمَاسْ مَارْيَامْ س ڒْحسّْ، ثنَّا أَسْ: ”أَمْسڒْمَاذْ نّغْ يُوسَا-د، إِتّْڒَاغَا-د خَامْ.“
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْيَامْ أَيَا، ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثْرُوحْ غَارسْ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 ثُوغَا يَاسُوع وَارْ د-يُوسِي شَا عَاذْ غَارْ ذْشَارْ، مَاشَا ثُوغَا-ث عَاذْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثڒْقَا مَارْثَا.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ، إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي ثَادَّارْثْ، ثُوغَا تّْعزَّانْ ت، ضفَّارنْ ت ڒَامِي ژْرِينْ أَقَا مَارْيَامْ ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثفّغْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا ثْرُوحْ غَارْ ونْضڒْ حِيمَا أَذْ ثْرُو ذِينِّي.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 ڒَامِي د-ثُوسَا مَارْيَامْ غَارْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا ثژْرَا إِ-ث، ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ ثُوغَا شكْ ذَانِيثَا، إِڒِي ؤُمَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا!“
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 ڒَامِي ت إِژْرَا يَاسُوع ثتّْرُو، ؤُڒَا ذ وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ تّْرُونْ، إِنّهْوڒْ أَرُّوحْ نّسْ، إِنْهزّْ ذِي ڒعْمَارْ نّسْ.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 إِنَّا: ”مَانِي ث ثسَّارْسمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”أَرَاحْ-د، أَ سِيذِيثْنغْ، أَذْ ثخْزَارذْ!“
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 خنِّي فّْغنْثْ أَسْ-د إِ يَاسُوع إِمطَّاونْ.
35 Jesus chorou.
36 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”خْزَارمْ، مشْحَاڒْ ث إِتّخْسْ.“
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 مَاشَا شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مَا وَارْ إِزمَّارْ وَا، ونِّي يَارزْمنْ ثِيطَّاوِينْ إِ ؤُذَارْغَاڒْ، أَذْ إِڭّْ شَا مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا؟“
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ وَاخَّامْ ن ونْضڒْ، إِنّهْوڒْ يَاسُوع أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نّسْ. أَخَّامْ ن ونْضڒْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن إِفْرِي ؤُشَا إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ثُوغَا ثمَّارْسْ خْ وَاذَافْ نّسْ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 يَاسُوع إِنَّا: ”كْسِيمْ ثَاصْضَارْثْ-أَ.“ ثنَّا أَسْ مَارْثَا، ؤُتْشْمَاسْ ن ونِّي إِمُّوثنْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا يَارْصُوضْ، مِينْزِي ثعْذُو خَاسْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ.“
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذ أَمْ نِّيغْ، مَاڒَا ثُومْنذْ، أَذْ ثْژَارذْ أَعُودْجِي ن أَربِّي؟“
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 كّْسِينْ ثَاصْضَارْثْ. خنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سنّجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، عَافَاكْ ڒَامِي ذ أَيِي ثسْڒِيذْ.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 نشّْ سّْنغْ أَقَا ڒبْذَا ثتّسْڒِيذْ غَارِي، مَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْغَاشِي إِ ذ أَيِي د-إِنّْضنْ، نِّيغْ ث، حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي شكْ ثسّكّذْ أَيِي-د.“
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِڒَاغَا س جّهْذْ: ”أَلِيعَازَارْ، فّغْ-د!“
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 ڒخْذنِّي إِفّغْ-د ؤُمتِّينْ، ثُوغَا إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ نّسْ شَارْفنْ س ڒشْفنْ نْ ڒقْطنْ ؤُ ثُوغَا إِجّْ ؤُمنْذِيڒْ نْ ڒقْطنْ إِتّْوَاشَارْفْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”فسْيمْ أَسْ-د. جّمْ ث أَذْ إِرَاحْ.“
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ مَارْيَامْ، ؤُشَا ژْرِينْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، ؤُمْننْ زَّايسْ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 مَاشَا شَا زَّايْسنْ رُوحنْ غَارْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسنْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 ؤُشَا ڭِّينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِجّْ ن ؤُمُونِي، نَّانْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، مِينْزِي أَرْيَازْ-أَ إِتّڭّْ أَطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 مَاڒَا نجَّا إِ-ث أَمْيَا، مَارَّا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ. خنِّي أَذْ د-أَسنْ إِرُومَانِييّنْ، أَذْ زَّايْنغْ كّْسنْ أَمْشَانْ نّغْ إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ إِوْذَانْ ن ڒْڭنْسْ نّغْ.“
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 إِنَّا أَسنْ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ قَايَافَا، نتَّا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ وَالُو،
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ؤُشَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِنفّعْ إِ نشِّينْ خْ مِينِّي إِ غَا إِمّثْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، ؤُشَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا ڒْڭنْسْ نّغْ مَارَّا.“
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 وَارْ إِنِي شَا مَانْ أَيَا زڭْ إِخفْ نّسْ، مَاشَا، ؤُمِي ثُوغَا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ثُوغَا إِتّْنبَّا بلِّي يَاسُوع أَذْ إِمّثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 وَارْ إِدْجِي حَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، مَاشَا ؤُڒَا حِيمَا أَذْ إِسّْمُونْ إِحنْجِيرنْ إِتّْوَازُوزَّارنْ ن أَربِّي غَارْ إِجّنْ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 زڭْ وَاسّْ نِّي نْوَانْ أَذْ ث نْغنْ.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 مَاشَا يَاسُوع وَارْ إِقِّيمْ إِڭُّورْ جَارْ وُوذَاينْ س بْطَايْطَايْ، مَاشَا إِرُوحْ سّنِّي غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثُوذسْ ڒخْڒَا، غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 ثُوغَا ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ عْڒَاينْ يِيوضْ-د. أَطَّاسْ زِي ذْشُورَاثْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ طهَّارنْ إِخفْ نْسنْ قْبڒْ ڒْعِيذْ.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 نِيثْنِي ثُوغَا أَرزُّونْ خْ يَاسُوع، نَّانْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي نِيثْنِي بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”مِينْ ثتّْوَاڒَامْ؟ مَا زعْمَا وَارْ د-إِتِّيسْ غَارْ ڒْعِيذْ؟“
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ وصَّانْ بلِّي، مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسّنْ مَانِي إِدْجَا، أَذْ ث إِنِي، حِيمَا أَذْ ث طّْفنْ.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.