João 11
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِهْڒشْ، قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ، زِي ذْشَارْ ن بَايْثْ-عَانْيَا. نتَّا ثُوغَا ذ ؤُمَاسْ ن مَارْيَامْ ذ مَارْثَا.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 مَارْيَامْ ثَانِيثَا نتَّاثْ ذ ثنِّي إِ ثُوغَا إِذهْننْ يَاسُوع س ڒفْوَاحثْ ن مِيرُّو ؤُ ثمْسحْ إِضَارنْ نّسْ س ؤُشُووَّافْ نّسْ، ؤُ ؤُمَاسْ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا إِهْڒشْ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 سّكّنْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن سُويثْمَاسْ إِجّنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْثْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، خْزَارْ، ونِّي ثخْسذْ، أَقَا إِهْڒشْ.“
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”ڒهْڒَاشْ-أَ وَارْ إِدْجِي شَا إِ ڒْموْثْ، مَاشَا إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ مِّيسْ ن أَربِّي.“
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 ثُوغَا يَاسُوع إِتّخْسْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ ذ أَلِيعَازَارْ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 أَڒَامِي إِسْڒَا أَقَا أَلِيعَازَارْ إِهْڒشْ، ڒخْذنِّي إِقِّيمْ عَاذْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثُوغَا.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ عَاوذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا!“
7 Então disse aos seus discípulos:
8 إِمحْضَارنْ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، ذْرُوسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ شكْ أَرجْمنْ، مَامّشْ شكْ أَذْ ثْرَاحذْ ذِينِّي عَاوذْ؟“
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 يَارَّا-د يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذِينْ ثنْعَاشْ ن ثْسَاعّثِينْ ذڭْ ؤُزِيڒْ؟ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ يُويُورْ س ؤُزِيڒْ، وَارْ إِتّْنقْرِيضْ شَا، مِينْزِي إِتّْوَاڒَا ثَافَاوْثْ ن دُّونشْثْ-أَ.
9 Jesus respondeu:
10 مَاشَا مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ أَذْ يُويُورْ س دْجِيڒثْ، أَذْ إِنْقَارضْ، مِينْزِي وَارْ ذَايسْ بُو ثْفَاوْثْ.“
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”أَلِيعَازَارْ، أَمدُّوكّڒْ نّغْ أَقَا إِطّصْ، مَاشَا أَذْ رَاحغْ حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ.“
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا نتَّا إِطّصْ، خنِّي أَذْ إِڭّنْفَا!“
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 مَاشَا يَاسُوع ؤُغَا إِسَّاوَاڒْ خْ ڒْموْثْ نّسْ، مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا إِسَّاوَاڒْ خْ أَرَّاحثْ ن يِيضصْ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع س بْطَايْطَايْ: ”أَقَا أَلِيعَازَارْ إِمُّوثْ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 ؤُ نشّْ فَارْحغْ أَومْ ؤُمِي نشّْ وَارْ ذِينْ دْجِيغْ، حِيمَا أَذْ ثَامْنمْ. مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثْرَاحمْ ذِينِّي.“
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 إِنَّا ثُومَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ’أَشْنِيوْ‘، إِ إِمحْضَارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ، حِيمَا أَذْ نمّثْ أَكِيذسْ.“
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 ڒَامِي د-يِيوضْ يَاسُوع غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، يُوفَا أَقَا عْذُونْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي ثُوغَا-ث ذڭْ ونْضڒْ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 بَايْثْ-عَانْيَا ثُوغَا ثُوذسْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ خمّسْطَاشْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا كِيلُومِيثْرْ. ◼ 11:18 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ ؤُسِينْ-د غَارْ مَارْثَا ذ مَارْيَامْ حِيمَا أَذْ ثنْثْعزَّانْ خْ ؤُمَاثْسنْثْ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْثَا، أَقَا يَاسُوع يِيوضْ-د، ثفّغْ حِيمَا أَذْ ث ثڒْقَا، مَاشَا مَارْيَامْ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 ثنَّا مَارْثَا إِ يَاسُوع: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ شكْ ثُوغَا ذَا، إِڒِي وَارْ إِتّْمتِّي شَا ؤُمَا.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 مَاشَا ڒخُّو عَاذْ سّْنغْ عَاوذْ بلِّي مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارذْ زِي أَربِّي، نتَّا أَذْ أَشْ ث إِوْشْ.“
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَذْ د-إِكَّارْ ؤُمَامْ.“
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 ثنَّا أَسْ مَارْثَا: ”سّْنغْ بلِّي أَذْ د-إِكَّارْ ذِي ثْنُوكْرَا ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”نشّْ ذ ثَانُوكْرَا ذ ثُوذَارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَامْننْ، أَذْ إِدَّارْ، وَاخَّا إِمُّوثْ.
25 Então Jesus afirmou:
26 مَارَّا ونِّي إِدَّارنْ ؤُشَا يُومنْ زَّايِي، وَارْ إِتّْمتِّي إِ ڒبْذَا. مَا ثُومْنذْ ذِي مَانْ أَيَا؟“
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمْنغْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي ونِّي ثُوغَا إِ ذ تَّاسنْ غَارْ دُّونشْثْ.“
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 أَوَارْنِي ڒَامِي ثنَّا أَيَا، ثْرُوحْ ثْڒَاغَا إِ ؤُتْشْمَاسْ مَارْيَامْ س ڒْحسّْ، ثنَّا أَسْ: ”أَمْسڒْمَاذْ نّغْ يُوسَا-د، إِتّْڒَاغَا-د خَامْ.“
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 ڒَامِي ثسْڒَا مَارْيَامْ أَيَا، ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثْرُوحْ غَارسْ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 ثُوغَا يَاسُوع وَارْ د-يُوسِي شَا عَاذْ غَارْ ذْشَارْ، مَاشَا ثُوغَا-ث عَاذْ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ث ثڒْقَا مَارْثَا.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 ؤُڒَا ذ ؤُذَاينْ، إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي ثَادَّارْثْ، ثُوغَا تّْعزَّانْ ت، ضفَّارنْ ت ڒَامِي ژْرِينْ أَقَا مَارْيَامْ ثكَّارْ س ثَازْڒَا، ثفّغْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا ثْرُوحْ غَارْ ونْضڒْ حِيمَا أَذْ ثْرُو ذِينِّي.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 ڒَامِي د-ثُوسَا مَارْيَامْ غَارْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا ثژْرَا إِ-ث، ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، معْلِيكْ ثُوغَا شكْ ذَانِيثَا، إِڒِي ؤُمَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا!“
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 ڒَامِي ت إِژْرَا يَاسُوع ثتّْرُو، ؤُڒَا ذ وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ أَكِيذسْ تّْرُونْ، إِنّهْوڒْ أَرُّوحْ نّسْ، إِنْهزّْ ذِي ڒعْمَارْ نّسْ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 إِنَّا: ”مَانِي ث ثسَّارْسمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”أَرَاحْ-د، أَ سِيذِيثْنغْ، أَذْ ثخْزَارذْ!“
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 خنِّي فّْغنْثْ أَسْ-د إِ يَاسُوع إِمطَّاونْ.
35 Jesus chorou.
36 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”خْزَارمْ، مشْحَاڒْ ث إِتّخْسْ.“
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 مَاشَا شَا زَّايْسنْ نَّانْ: ”مَا وَارْ إِزمَّارْ وَا، ونِّي يَارزْمنْ ثِيطَّاوِينْ إِ ؤُذَارْغَاڒْ، أَذْ إِڭّْ شَا مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا؟“
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ وَاخَّامْ ن ونْضڒْ، إِنّهْوڒْ يَاسُوع أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نّسْ. أَخَّامْ ن ونْضڒْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن إِفْرِي ؤُشَا إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ثُوغَا ثمَّارْسْ خْ وَاذَافْ نّسْ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 يَاسُوع إِنَّا: ”كْسِيمْ ثَاصْضَارْثْ-أَ.“ ثنَّا أَسْ مَارْثَا، ؤُتْشْمَاسْ ن ونِّي إِمُّوثنْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا يَارْصُوضْ، مِينْزِي ثعْذُو خَاسْ أَربْعَا ن وُوسَّانْ.“
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ذ أَمْ نِّيغْ، مَاڒَا ثُومْنذْ، أَذْ ثْژَارذْ أَعُودْجِي ن أَربِّي؟“
40 Jesus respondeu:
41 كّْسِينْ ثَاصْضَارْثْ. خنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ سنّجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، عَافَاكْ ڒَامِي ذ أَيِي ثسْڒِيذْ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 نشّْ سّْنغْ أَقَا ڒبْذَا ثتّسْڒِيذْ غَارِي، مَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْغَاشِي إِ ذ أَيِي د-إِنّْضنْ، نِّيغْ ث، حِيمَا أَذْ أَمْننْ بلِّي شكْ ثسّكّذْ أَيِي-د.“
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِڒَاغَا س جّهْذْ: ”أَلِيعَازَارْ، فّغْ-د!“
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 ڒخْذنِّي إِفّغْ-د ؤُمتِّينْ، ثُوغَا إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ نّسْ شَارْفنْ س ڒشْفنْ نْ ڒقْطنْ ؤُ ثُوغَا إِجّْ ؤُمنْذِيڒْ نْ ڒقْطنْ إِتّْوَاشَارْفْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ. إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”فسْيمْ أَسْ-د. جّمْ ث أَذْ إِرَاحْ.“
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 أَطَّاسْ ن وُوذَاينْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ مَارْيَامْ، ؤُشَا ژْرِينْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، ؤُمْننْ زَّايسْ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 مَاشَا شَا زَّايْسنْ رُوحنْ غَارْ إِفَارِيسِييّنْ، نَّانْ أَسنْ مِينْ إِڭَّا يَاسُوع.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 ؤُشَا ڭِّينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِجّْ ن ؤُمُونِي، نَّانْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، مِينْزِي أَرْيَازْ-أَ إِتّڭّْ أَطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 مَاڒَا نجَّا إِ-ث أَمْيَا، مَارَّا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ. خنِّي أَذْ د-أَسنْ إِرُومَانِييّنْ، أَذْ زَّايْنغْ كّْسنْ أَمْشَانْ نّغْ إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ إِوْذَانْ ن ڒْڭنْسْ نّغْ.“
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 إِنَّا أَسنْ إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ قَايَافَا، نتَّا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ وَالُو،
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ؤُشَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي إِنفّعْ إِ نشِّينْ خْ مِينِّي إِ غَا إِمّثْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، ؤُشَا وَارْ إِتّْمتِّي شَا ڒْڭنْسْ نّغْ مَارَّا.“
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 وَارْ إِنِي شَا مَانْ أَيَا زڭْ إِخفْ نّسْ، مَاشَا، ؤُمِي ثُوغَا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي، ثُوغَا إِتّْنبَّا بلِّي يَاسُوع أَذْ إِمّثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 وَارْ إِدْجِي حَاشَا ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ، مَاشَا ؤُڒَا حِيمَا أَذْ إِسّْمُونْ إِحنْجِيرنْ إِتّْوَازُوزَّارنْ ن أَربِّي غَارْ إِجّنْ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 زڭْ وَاسّْ نِّي نْوَانْ أَذْ ث نْغنْ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 مَاشَا يَاسُوع وَارْ إِقِّيمْ إِڭُّورْ جَارْ وُوذَاينْ س بْطَايْطَايْ، مَاشَا إِرُوحْ سّنِّي غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثُوذسْ ڒخْڒَا، غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 ثُوغَا ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ عْڒَاينْ يِيوضْ-د. أَطَّاسْ زِي ذْشُورَاثْ ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ طهَّارنْ إِخفْ نْسنْ قْبڒْ ڒْعِيذْ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 نِيثْنِي ثُوغَا أَرزُّونْ خْ يَاسُوع، نَّانْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي نِيثْنِي بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”مِينْ ثتّْوَاڒَامْ؟ مَا زعْمَا وَارْ د-إِتِّيسْ غَارْ ڒْعِيذْ؟“
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ وصَّانْ بلِّي، مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِسّنْ مَانِي إِدْجَا، أَذْ ث إِنِي، حِيمَا أَذْ ث طّْفنْ.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.