João 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِتِّيذْفنْ زِي ثوَّارْثْ غَارْ ڒْكُورِي ن وُودْجِي، مَاشَا أَذْ إِڭعّذْ مَانِيسْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ أَشفَّارْ ذ أَخوَّانْ.

¹ Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.

² مَاشَا ونِّي إِ غَا يَاذْفنْ زِي ثوَّارْثْ، نتَّا ذ أَمكْسَاوْ ن ثْحِيمَارْثْ.

² Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.

³ أَعسَّاسْ ن ثوَّارْثْ أَذْ أَسْ يَارْزمْ إِ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْسڒْ ثْحِيمَارْثْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ. نتَّا أَذْ إِڒَاغَا إِ وُودْجِي نّسْ س إِسْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِسُّوفّغْ غَارْ بَارَّا.

³ A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.

⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ نّسْ، أَذْ يُويُورْ زَّاثسْ، ؤُشَا أَذْ ث-إِ-د-ضْفَارنْ وُودْجِي نّسْ، مِينْزِي سّْننْ ثْمِيجَّا نّسْ.

⁴ Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.

⁵ مَاشَا أَبَارَّانِي وَارْ ث ثْضفَّارْ ثْحِيمَارْثْعمَّارْصْ، مَاشَا أَذْ زَّايسْ ثَارْوڒْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينْ ثْمِيجَّا ن ؤُبَارَّانِي.“

⁵ Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.

⁶ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع أَمتِّيڒْ-أَ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ شَا إِ ثْمسْڒَايِينْ مِينْ خفْ ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ.

⁶ Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.

⁷ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ ن ثْحِيمَارْثْ.

⁷ Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.

⁸ مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ قْبڒْ إِنُو أَقَا أَثنْ ذ إِشفَّارنْ ذ إِخوَّاننْ. مَاشَا ثَاحِيمَارْثْ وَارْ ذ أَسنْ ثسْڒِي شَا.

⁸ Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.

⁹ نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَاذْفنْ، أَذْ إِدَّارْ. نتَّا أَذْ يَاذفْ، أَذْ إِفّغْ ؤُشَا أَذْ يَافْ مَانِي غَا يَارْوسْ.

⁹ Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.

¹⁰ أَشفَّارْ وَارْ د-إِتِّيسْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ يَاشَارْ، أَذْ إِنغْ ؤُ أَذْ إِسّْهلّكْ. نشّْ مَاشَا ؤُسِيغْ-د حِيمَا أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذ ؤُفيّضْ.

¹⁰ O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.

¹¹ نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ إِسّْرُوسَا ثُوذَارْثْ نّسْ إِ ثْحِيمَارْثْ نّسْ.

¹¹ Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.

¹² مَاشَا أَمْشَارَايْ، ونِّي وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَمكْسَاوْ، وَارْ إِدْجِي شَا ذ بَابْ ن وُودْجِي، خْ مِينِّي إِ غَا إِژَارْ ؤُشّنْ يُوسَا-د، أَذْ يجّْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ يَارْوڒْ. خنِّي أَذْ د-يَاسْ وُوشّنْ، أَذْ إِخْضفْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ ت إِزُّوزَارْ.

¹² O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.

¹³ أَمْشَارَايْ يَارْوڒْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَمْشَارَايْ، وَارْ ث إِشْقِي ثَاحِيمَارْثْ.

¹³ O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.

¹⁴ نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. سّْنغْ ؤُدْجِي إِنُو ؤُشَا ؤُدْجِي إِنُو سّْننْ أَيِي،

¹⁴ Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,

¹⁵ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي إِسّنْ بَابَا، أَمُّو إِ سّْنغْ نشّْ بَابَا. نشّْ أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِنُو إِ ثْحِيمَارْثْ.

¹⁵ como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.

¹⁶ غَارِي عَاذْ ؤُدْجِي نّغْنِي، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ شَا زِي ڒْكُوڒِي-يَا. إِشُووَّارْ أَيِي أَذْ ثنْ د-سّْمُونغْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ مَارَّا ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ.

¹⁶ Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.

¹⁷ س مَانْ أَيَا إِتّخْسْ أَيِي بَابَا، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ ثُوذَارْثْ إِنُو حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ.

¹⁷ O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.

¹⁸ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ زَّايِي ت إِكْسِي، مَاشَا نشّْ وْشِيغْ ت س ڒْخَاضَارْ إِنُو. غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت وْشغْ ؤُ غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ. ثَاوْصيّثْ-أَ طّْفغْ ت زِي بَابَا.“

¹⁸ Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.

¹⁹ خنِّي إِمْسَارْ عَاوذْ ؤُبطُّو جَارْ وُوذَاينْ س سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ.

¹⁹ A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.

²⁰ أَطَّاسْ زَّايْسنْ نَّانْ: ”أَقَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ، نتَّا ذ أَطمّسْ أَمقّْرَانْ. مَايمِّي غَارسْ ثتّسْڒَامْ؟“

²⁰ Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?

²¹ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَوَاڒنْ-أَ وَارْ دْجِينْ شَا ن إِجّْ ن ؤُمَارْيَاحْ. مَا إِزمَّارْ إِجّْ ن شِّيطَانْ أَذْ يَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِذَارْغَاڒنْ؟“

²¹ Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?

²² يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن ؤُذشّنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذ ڒْمشْثَا.

²² Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.

²³ يَاسُوع إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.

²³ Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.

²⁴ نّْضنْ أَسْ-د وُوذَاينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَنغْ إِ غَا ثجّذْ نُويڒْ عَاذْ؟ مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، إِنِي أَنغْ ث س بْطَايْطَايْ.“

²⁴ Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.

²⁵ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”نِّيغْ أَومْ ث ؤُشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ. ڒخْذَايمْ إِ ڭِّيغْ س يِيسمْ ن بَابَا، شهّْذنْثْ خَافِي.

²⁵ Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.

²⁶ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَومْ نِّيغْ.

²⁶ Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.

²⁷ ؤُدْجِي إِنُو إِسْڒَا غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ نشّْ سّْنغْ أَسنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ أَيِي-د ضْفَارنْ.

²⁷ As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.

²⁸ أَذْ أَسنْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُشَا وَارْ تّْوَاهلّْكنْعمَّارْصْ قَاعْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ثنْ إِخطّفْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.

²⁸ Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.

²⁹ بَابَا ونِّي ذ أَيِي ثنْ إِوْشِينْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ كُوڒْشِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِخْضفْ زڭْ ؤُفُوسْ ن بَابَا.

²⁹ Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.

³⁰ نشّْ ذ بَابَا ذ إِجّنْ.“

³⁰ Eu e o Pai somos um.

³¹ خنِّي كْسِينْ وُوذَاينْ عَاوذْ إِژْرَا حِيمَا أَذْ ث أَرجْمنْ.

³¹ Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.

³² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا سّشْنغْ أَومْ أَطَّاسْ ن ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ زِي بَابَا. إِ مَانْ ڒْخذْمثْ زَّايْسنْثْ إِ ثخْسمْ أَذْ أَيِي ثَارجْممْ؟“

³² Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?

³³ نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”وَارْ شكْ نَارجّمْ خْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثَاصبْحَانْثْ، مَاشَا ؤُمِي ثكْفَارذْ ؤُ ثَارِّيذْ إِخفْ نّشْ ذ أَربِّي، وَاخَّا شكْ ذ بْنَاذمْ إِ ثدْجِيذْ.“

³³ Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثُورِي ذِي شَّارِيعَا نْومْ: ’نشّْ نِّيغْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ‘؟

³⁴ Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?

³⁵ مَاڒَا نتَّا إِسمَّا ثنْ ’إِربِّيثنْ‘، يِينِّي ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَارْژنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ،

³⁵ Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},

³⁶ مَامّشْ ثقَّارمْ كنِّيوْ خْ ونِّي إِتّْوَاقدّْسنْ زِي بَابَا ؤُ خْ ونِّي إِسّكّْ إِ-ث-إِ-د غَارْ دُّونشْثْ: ’أَقَا شكْ ثكْفَارذْ!‘، مِينْزِي نشّْ نِّيغْ: ’أَقَا نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘؟

³⁶ como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?

³⁷ مَاڒَا نشّْ وَارْ خدّْمغْ شَا ڒخْذَايمْ ن بَابَا، خنِّي وَارْ ذَايِي تِّيمْنمْ شَا.

³⁷ Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.

³⁸ مَاشَا مَاڒَا خذْمغْ ثنْثْ، أَمْنمْ خنِّي ذِي ڒخْذَايمْ، وَاخَّا كنِّيوْ عَاذْ وَارْ ذَايِي ثُومِينمْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا بَابَا ذَايِي ؤُ نشّْ أَقَا أَيِي ذِي بَابَا.“

³⁸ Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.

³⁹ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ عَاوذْ، مَاشَا إِخْثُوتّڒْ أَسنْ جَارْ إِفَاسّنْ نْسنْ.

³⁹ Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.

⁴⁰ إِرُوحْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن إِغْزَارْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِسّْغطَّاصْ يُوحَانَّا ذڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي.

⁴⁰ Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.

⁴¹ ؤُسِينْ-د غَارسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، نَّانْ: ”يُوحَانَّا وَارْ إِڭِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، مَاشَا مَارَّا مِينْ إِنَّا خْ ورْيَازْ-أَ ذ ثِيذتّْ!“

⁴¹ Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,

⁴² ؤُشَا ؤُمْننْ ذَايسْ أَطَّاسْ ذِيهَا.

⁴² mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →