João 10
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِتِّيذْفنْ زِي ثوَّارْثْ غَارْ ڒْكُورِي ن وُودْجِي، مَاشَا أَذْ إِڭعّذْ مَانِيسْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ أَشفَّارْ ذ أَخوَّانْ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 مَاشَا ونِّي إِ غَا يَاذْفنْ زِي ثوَّارْثْ، نتَّا ذ أَمكْسَاوْ ن ثْحِيمَارْثْ.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 أَعسَّاسْ ن ثوَّارْثْ أَذْ أَسْ يَارْزمْ إِ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْسڒْ ثْحِيمَارْثْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ. نتَّا أَذْ إِڒَاغَا إِ وُودْجِي نّسْ س إِسْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِسُّوفّغْ غَارْ بَارَّا.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ نّسْ، أَذْ يُويُورْ زَّاثسْ، ؤُشَا أَذْ ث-إِ-د-ضْفَارنْ وُودْجِي نّسْ، مِينْزِي سّْننْ ثْمِيجَّا نّسْ.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 مَاشَا أَبَارَّانِي وَارْ ث ثْضفَّارْ ثْحِيمَارْثْعمَّارْصْ، مَاشَا أَذْ زَّايسْ ثَارْوڒْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينْ ثْمِيجَّا ن ؤُبَارَّانِي.“
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع أَمتِّيڒْ-أَ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ شَا إِ ثْمسْڒَايِينْ مِينْ خفْ ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ ن ثْحِيمَارْثْ.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ قْبڒْ إِنُو أَقَا أَثنْ ذ إِشفَّارنْ ذ إِخوَّاننْ. مَاشَا ثَاحِيمَارْثْ وَارْ ذ أَسنْ ثسْڒِي شَا.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَاذْفنْ، أَذْ إِدَّارْ. نتَّا أَذْ يَاذفْ، أَذْ إِفّغْ ؤُشَا أَذْ يَافْ مَانِي غَا يَارْوسْ.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 أَشفَّارْ وَارْ د-إِتِّيسْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ يَاشَارْ، أَذْ إِنغْ ؤُ أَذْ إِسّْهلّكْ. نشّْ مَاشَا ؤُسِيغْ-د حِيمَا أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذ ؤُفيّضْ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ إِسّْرُوسَا ثُوذَارْثْ نّسْ إِ ثْحِيمَارْثْ نّسْ.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 مَاشَا أَمْشَارَايْ، ونِّي وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَمكْسَاوْ، وَارْ إِدْجِي شَا ذ بَابْ ن وُودْجِي، خْ مِينِّي إِ غَا إِژَارْ ؤُشّنْ يُوسَا-د، أَذْ يجّْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ يَارْوڒْ. خنِّي أَذْ د-يَاسْ وُوشّنْ، أَذْ إِخْضفْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ ت إِزُّوزَارْ.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 أَمْشَارَايْ يَارْوڒْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَمْشَارَايْ، وَارْ ث إِشْقِي ثَاحِيمَارْثْ.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. سّْنغْ ؤُدْجِي إِنُو ؤُشَا ؤُدْجِي إِنُو سّْننْ أَيِي،
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي إِسّنْ بَابَا، أَمُّو إِ سّْنغْ نشّْ بَابَا. نشّْ أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِنُو إِ ثْحِيمَارْثْ.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 غَارِي عَاذْ ؤُدْجِي نّغْنِي، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ شَا زِي ڒْكُوڒِي-يَا. إِشُووَّارْ أَيِي أَذْ ثنْ د-سّْمُونغْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ مَارَّا ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 س مَانْ أَيَا إِتّخْسْ أَيِي بَابَا، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ ثُوذَارْثْ إِنُو حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ زَّايِي ت إِكْسِي، مَاشَا نشّْ وْشِيغْ ت س ڒْخَاضَارْ إِنُو. غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت وْشغْ ؤُ غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ. ثَاوْصيّثْ-أَ طّْفغْ ت زِي بَابَا.“
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 خنِّي إِمْسَارْ عَاوذْ ؤُبطُّو جَارْ وُوذَاينْ س سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 أَطَّاسْ زَّايْسنْ نَّانْ: ”أَقَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ، نتَّا ذ أَطمّسْ أَمقّْرَانْ. مَايمِّي غَارسْ ثتّسْڒَامْ؟“
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَوَاڒنْ-أَ وَارْ دْجِينْ شَا ن إِجّْ ن ؤُمَارْيَاحْ. مَا إِزمَّارْ إِجّْ ن شِّيطَانْ أَذْ يَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِذَارْغَاڒنْ؟“
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن ؤُذشّنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذ ڒْمشْثَا.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 يَاسُوع إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 نّْضنْ أَسْ-د وُوذَاينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَنغْ إِ غَا ثجّذْ نُويڒْ عَاذْ؟ مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، إِنِي أَنغْ ث س بْطَايْطَايْ.“
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”نِّيغْ أَومْ ث ؤُشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ. ڒخْذَايمْ إِ ڭِّيغْ س يِيسمْ ن بَابَا، شهّْذنْثْ خَافِي.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَومْ نِّيغْ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 ؤُدْجِي إِنُو إِسْڒَا غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ نشّْ سّْنغْ أَسنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ أَيِي-د ضْفَارنْ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 أَذْ أَسنْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُشَا وَارْ تّْوَاهلّْكنْعمَّارْصْ قَاعْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ثنْ إِخطّفْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 بَابَا ونِّي ذ أَيِي ثنْ إِوْشِينْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ كُوڒْشِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِخْضفْ زڭْ ؤُفُوسْ ن بَابَا.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 نشّْ ذ بَابَا ذ إِجّنْ.“
30 Eu e o Pai somos um.
31 خنِّي كْسِينْ وُوذَاينْ عَاوذْ إِژْرَا حِيمَا أَذْ ث أَرجْمنْ.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا سّشْنغْ أَومْ أَطَّاسْ ن ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ زِي بَابَا. إِ مَانْ ڒْخذْمثْ زَّايْسنْثْ إِ ثخْسمْ أَذْ أَيِي ثَارجْممْ؟“
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”وَارْ شكْ نَارجّمْ خْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثَاصبْحَانْثْ، مَاشَا ؤُمِي ثكْفَارذْ ؤُ ثَارِّيذْ إِخفْ نّشْ ذ أَربِّي، وَاخَّا شكْ ذ بْنَاذمْ إِ ثدْجِيذْ.“
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثُورِي ذِي شَّارِيعَا نْومْ: ’نشّْ نِّيغْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ‘؟
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 مَاڒَا نتَّا إِسمَّا ثنْ ’إِربِّيثنْ‘، يِينِّي ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَارْژنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ،
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 مَامّشْ ثقَّارمْ كنِّيوْ خْ ونِّي إِتّْوَاقدّْسنْ زِي بَابَا ؤُ خْ ونِّي إِسّكّْ إِ-ث-إِ-د غَارْ دُّونشْثْ: ’أَقَا شكْ ثكْفَارذْ!‘، مِينْزِي نشّْ نِّيغْ: ’أَقَا نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘؟
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 مَاڒَا نشّْ وَارْ خدّْمغْ شَا ڒخْذَايمْ ن بَابَا، خنِّي وَارْ ذَايِي تِّيمْنمْ شَا.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 مَاشَا مَاڒَا خذْمغْ ثنْثْ، أَمْنمْ خنِّي ذِي ڒخْذَايمْ، وَاخَّا كنِّيوْ عَاذْ وَارْ ذَايِي ثُومِينمْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا بَابَا ذَايِي ؤُ نشّْ أَقَا أَيِي ذِي بَابَا.“
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ عَاوذْ، مَاشَا إِخْثُوتّڒْ أَسنْ جَارْ إِفَاسّنْ نْسنْ.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 إِرُوحْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن إِغْزَارْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِسّْغطَّاصْ يُوحَانَّا ذڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 ؤُسِينْ-د غَارسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، نَّانْ: ”يُوحَانَّا وَارْ إِڭِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، مَاشَا مَارَّا مِينْ إِنَّا خْ ورْيَازْ-أَ ذ ثِيذتّْ!“
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 ؤُشَا ؤُمْننْ ذَايسْ أَطَّاسْ ذِيهَا.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.