João 10
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِتِّيذْفنْ زِي ثوَّارْثْ غَارْ ڒْكُورِي ن وُودْجِي، مَاشَا أَذْ إِڭعّذْ مَانِيسْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ أَشفَّارْ ذ أَخوَّانْ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 مَاشَا ونِّي إِ غَا يَاذْفنْ زِي ثوَّارْثْ، نتَّا ذ أَمكْسَاوْ ن ثْحِيمَارْثْ.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 أَعسَّاسْ ن ثوَّارْثْ أَذْ أَسْ يَارْزمْ إِ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْسڒْ ثْحِيمَارْثْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ. نتَّا أَذْ إِڒَاغَا إِ وُودْجِي نّسْ س إِسْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِسُّوفّغْ غَارْ بَارَّا.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ نّسْ، أَذْ يُويُورْ زَّاثسْ، ؤُشَا أَذْ ث-إِ-د-ضْفَارنْ وُودْجِي نّسْ، مِينْزِي سّْننْ ثْمِيجَّا نّسْ.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 مَاشَا أَبَارَّانِي وَارْ ث ثْضفَّارْ ثْحِيمَارْثْعمَّارْصْ، مَاشَا أَذْ زَّايسْ ثَارْوڒْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينْ ثْمِيجَّا ن ؤُبَارَّانِي.“
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع أَمتِّيڒْ-أَ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ شَا إِ ثْمسْڒَايِينْ مِينْ خفْ ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ ن ثْحِيمَارْثْ.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ قْبڒْ إِنُو أَقَا أَثنْ ذ إِشفَّارنْ ذ إِخوَّاننْ. مَاشَا ثَاحِيمَارْثْ وَارْ ذ أَسنْ ثسْڒِي شَا.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَاذْفنْ، أَذْ إِدَّارْ. نتَّا أَذْ يَاذفْ، أَذْ إِفّغْ ؤُشَا أَذْ يَافْ مَانِي غَا يَارْوسْ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 أَشفَّارْ وَارْ د-إِتِّيسْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ يَاشَارْ، أَذْ إِنغْ ؤُ أَذْ إِسّْهلّكْ. نشّْ مَاشَا ؤُسِيغْ-د حِيمَا أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذ ؤُفيّضْ.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ إِسّْرُوسَا ثُوذَارْثْ نّسْ إِ ثْحِيمَارْثْ نّسْ.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 مَاشَا أَمْشَارَايْ، ونِّي وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَمكْسَاوْ، وَارْ إِدْجِي شَا ذ بَابْ ن وُودْجِي، خْ مِينِّي إِ غَا إِژَارْ ؤُشّنْ يُوسَا-د، أَذْ يجّْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ يَارْوڒْ. خنِّي أَذْ د-يَاسْ وُوشّنْ، أَذْ إِخْضفْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ ت إِزُّوزَارْ.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 أَمْشَارَايْ يَارْوڒْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَمْشَارَايْ، وَارْ ث إِشْقِي ثَاحِيمَارْثْ.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. سّْنغْ ؤُدْجِي إِنُو ؤُشَا ؤُدْجِي إِنُو سّْننْ أَيِي،
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي إِسّنْ بَابَا، أَمُّو إِ سّْنغْ نشّْ بَابَا. نشّْ أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِنُو إِ ثْحِيمَارْثْ.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 غَارِي عَاذْ ؤُدْجِي نّغْنِي، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ شَا زِي ڒْكُوڒِي-يَا. إِشُووَّارْ أَيِي أَذْ ثنْ د-سّْمُونغْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ مَارَّا ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 س مَانْ أَيَا إِتّخْسْ أَيِي بَابَا، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ ثُوذَارْثْ إِنُو حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ زَّايِي ت إِكْسِي، مَاشَا نشّْ وْشِيغْ ت س ڒْخَاضَارْ إِنُو. غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت وْشغْ ؤُ غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ. ثَاوْصيّثْ-أَ طّْفغْ ت زِي بَابَا.“
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 خنِّي إِمْسَارْ عَاوذْ ؤُبطُّو جَارْ وُوذَاينْ س سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 أَطَّاسْ زَّايْسنْ نَّانْ: ”أَقَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ، نتَّا ذ أَطمّسْ أَمقّْرَانْ. مَايمِّي غَارسْ ثتّسْڒَامْ؟“
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَوَاڒنْ-أَ وَارْ دْجِينْ شَا ن إِجّْ ن ؤُمَارْيَاحْ. مَا إِزمَّارْ إِجّْ ن شِّيطَانْ أَذْ يَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِذَارْغَاڒنْ؟“
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن ؤُذشّنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذ ڒْمشْثَا.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 يَاسُوع إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 نّْضنْ أَسْ-د وُوذَاينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَنغْ إِ غَا ثجّذْ نُويڒْ عَاذْ؟ مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، إِنِي أَنغْ ث س بْطَايْطَايْ.“
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”نِّيغْ أَومْ ث ؤُشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ. ڒخْذَايمْ إِ ڭِّيغْ س يِيسمْ ن بَابَا، شهّْذنْثْ خَافِي.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَومْ نِّيغْ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 ؤُدْجِي إِنُو إِسْڒَا غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ نشّْ سّْنغْ أَسنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ أَيِي-د ضْفَارنْ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 أَذْ أَسنْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُشَا وَارْ تّْوَاهلّْكنْعمَّارْصْ قَاعْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ثنْ إِخطّفْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 بَابَا ونِّي ذ أَيِي ثنْ إِوْشِينْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ كُوڒْشِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِخْضفْ زڭْ ؤُفُوسْ ن بَابَا.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 نشّْ ذ بَابَا ذ إِجّنْ.“
30 Eu e o Pai somos um.
31 خنِّي كْسِينْ وُوذَاينْ عَاوذْ إِژْرَا حِيمَا أَذْ ث أَرجْمنْ.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا سّشْنغْ أَومْ أَطَّاسْ ن ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ زِي بَابَا. إِ مَانْ ڒْخذْمثْ زَّايْسنْثْ إِ ثخْسمْ أَذْ أَيِي ثَارجْممْ؟“
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”وَارْ شكْ نَارجّمْ خْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثَاصبْحَانْثْ، مَاشَا ؤُمِي ثكْفَارذْ ؤُ ثَارِّيذْ إِخفْ نّشْ ذ أَربِّي، وَاخَّا شكْ ذ بْنَاذمْ إِ ثدْجِيذْ.“
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثُورِي ذِي شَّارِيعَا نْومْ: ’نشّْ نِّيغْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ‘؟
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 مَاڒَا نتَّا إِسمَّا ثنْ ’إِربِّيثنْ‘، يِينِّي ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَارْژنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ،
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 مَامّشْ ثقَّارمْ كنِّيوْ خْ ونِّي إِتّْوَاقدّْسنْ زِي بَابَا ؤُ خْ ونِّي إِسّكّْ إِ-ث-إِ-د غَارْ دُّونشْثْ: ’أَقَا شكْ ثكْفَارذْ!‘، مِينْزِي نشّْ نِّيغْ: ’أَقَا نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘؟
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 مَاڒَا نشّْ وَارْ خدّْمغْ شَا ڒخْذَايمْ ن بَابَا، خنِّي وَارْ ذَايِي تِّيمْنمْ شَا.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 مَاشَا مَاڒَا خذْمغْ ثنْثْ، أَمْنمْ خنِّي ذِي ڒخْذَايمْ، وَاخَّا كنِّيوْ عَاذْ وَارْ ذَايِي ثُومِينمْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا بَابَا ذَايِي ؤُ نشّْ أَقَا أَيِي ذِي بَابَا.“
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ عَاوذْ، مَاشَا إِخْثُوتّڒْ أَسنْ جَارْ إِفَاسّنْ نْسنْ.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 إِرُوحْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن إِغْزَارْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِسّْغطَّاصْ يُوحَانَّا ذڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 ؤُسِينْ-د غَارسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، نَّانْ: ”يُوحَانَّا وَارْ إِڭِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، مَاشَا مَارَّا مِينْ إِنَّا خْ ورْيَازْ-أَ ذ ثِيذتّْ!“
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 ؤُشَا ؤُمْننْ ذَايسْ أَطَّاسْ ذِيهَا.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.