João 10

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِتِّيذْفنْ زِي ثوَّارْثْ غَارْ ڒْكُورِي ن وُودْجِي، مَاشَا أَذْ إِڭعّذْ مَانِيسْ نّغْنِي، أَقَا-ث ذ أَشفَّارْ ذ أَخوَّانْ.

¹ Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.

² مَاشَا ونِّي إِ غَا يَاذْفنْ زِي ثوَّارْثْ، نتَّا ذ أَمكْسَاوْ ن ثْحِيمَارْثْ.

² Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.

³ أَعسَّاسْ ن ثوَّارْثْ أَذْ أَسْ يَارْزمْ إِ وَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ثْسڒْ ثْحِيمَارْثْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ. نتَّا أَذْ إِڒَاغَا إِ وُودْجِي نّسْ س إِسْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِسُّوفّغْ غَارْ بَارَّا.

³ A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.

⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسُّوفّغْ مَارَّا ثَاحِيمَارْثْ نّسْ، أَذْ يُويُورْ زَّاثسْ، ؤُشَا أَذْ ث-إِ-د-ضْفَارنْ وُودْجِي نّسْ، مِينْزِي سّْننْ ثْمِيجَّا نّسْ.

⁴ E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.

⁵ مَاشَا أَبَارَّانِي وَارْ ث ثْضفَّارْ ثْحِيمَارْثْعمَّارْصْ، مَاشَا أَذْ زَّايسْ ثَارْوڒْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينْ ثْمِيجَّا ن ؤُبَارَّانِي.“

⁵ Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.

⁶ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع أَمتِّيڒْ-أَ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ شَا إِ ثْمسْڒَايِينْ مِينْ خفْ ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِسَّاوَاڒْ.

⁶ Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.

⁷ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ ن ثْحِيمَارْثْ.

⁷ Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.

⁸ مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ قْبڒْ إِنُو أَقَا أَثنْ ذ إِشفَّارنْ ذ إِخوَّاننْ. مَاشَا ثَاحِيمَارْثْ وَارْ ذ أَسنْ ثسْڒِي شَا.

⁸ Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.

⁹ نشّْ ذ ثَاوَّارْثْ. ونِّي زَّايِي إِ غَا يَاذْفنْ، أَذْ إِدَّارْ. نتَّا أَذْ يَاذفْ، أَذْ إِفّغْ ؤُشَا أَذْ يَافْ مَانِي غَا يَارْوسْ.

⁹ Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.

¹⁰ أَشفَّارْ وَارْ د-إِتِّيسْ مْغِيرْ حِيمَا أَذْ يَاشَارْ، أَذْ إِنغْ ؤُ أَذْ إِسّْهلّكْ. نشّْ مَاشَا ؤُسِيغْ-د حِيمَا أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذ ؤُفيّضْ.

¹⁰ O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.

¹¹ نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ إِسّْرُوسَا ثُوذَارْثْ نّسْ إِ ثْحِيمَارْثْ نّسْ.

¹¹ Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.

¹² مَاشَا أَمْشَارَايْ، ونِّي وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَمكْسَاوْ، وَارْ إِدْجِي شَا ذ بَابْ ن وُودْجِي، خْ مِينِّي إِ غَا إِژَارْ ؤُشّنْ يُوسَا-د، أَذْ يجّْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ يَارْوڒْ. خنِّي أَذْ د-يَاسْ وُوشّنْ، أَذْ إِخْضفْ ثَاحِيمَارْثْ ؤُشَا أَذْ ت إِزُّوزَارْ.

¹² Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.

¹³ أَمْشَارَايْ يَارْوڒْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَمْشَارَايْ، وَارْ ث إِشْقِي ثَاحِيمَارْثْ.

¹³ Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.

¹⁴ نشّْ ذ أَمكْسَاوْ أَصبْحَانْ. سّْنغْ ؤُدْجِي إِنُو ؤُشَا ؤُدْجِي إِنُو سّْننْ أَيِي،

¹⁴ Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.

¹⁵ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي إِسّنْ بَابَا، أَمُّو إِ سّْنغْ نشّْ بَابَا. نشّْ أَذْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِنُو إِ ثْحِيمَارْثْ.

¹⁵ Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.

¹⁶ غَارِي عَاذْ ؤُدْجِي نّغْنِي، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ شَا زِي ڒْكُوڒِي-يَا. إِشُووَّارْ أَيِي أَذْ ثنْ د-سّْمُونغْ عَاوذْ ؤُشَا أَذْ سْڒنْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، ؤُشَا أَذْ ذوْڒنْ مَارَّا ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ.

¹⁶ Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.

¹⁷ س مَانْ أَيَا إِتّخْسْ أَيِي بَابَا، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ ثُوذَارْثْ إِنُو حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ.

¹⁷ Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.

¹⁸ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ زَّايِي ت إِكْسِي، مَاشَا نشّْ وْشِيغْ ت س ڒْخَاضَارْ إِنُو. غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت وْشغْ ؤُ غَارِي صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ت-إِ-د-كْسِيغْ عَاوذْ. ثَاوْصيّثْ-أَ طّْفغْ ت زِي بَابَا.“

¹⁸ Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.

¹⁹ خنِّي إِمْسَارْ عَاوذْ ؤُبطُّو جَارْ وُوذَاينْ س سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ-أَ.

¹⁹ Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.

²⁰ أَطَّاسْ زَّايْسنْ نَّانْ: ”أَقَا ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ، نتَّا ذ أَطمّسْ أَمقّْرَانْ. مَايمِّي غَارسْ ثتّسْڒَامْ؟“

²⁰ E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?

²¹ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَوَاڒنْ-أَ وَارْ دْجِينْ شَا ن إِجّْ ن ؤُمَارْيَاحْ. مَا إِزمَّارْ إِجّْ ن شِّيطَانْ أَذْ يَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِذَارْغَاڒنْ؟“

²¹ Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?

²² يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن ؤُذشّنْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. ثُوغَا ذ ڒْمشْثَا.

²² E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.

²³ يَاسُوع إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.

²³ E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.

²⁴ نّْضنْ أَسْ-د وُوذَاينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَنغْ إِ غَا ثجّذْ نُويڒْ عَاذْ؟ مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، إِنِي أَنغْ ث س بْطَايْطَايْ.“

²⁴ Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.

²⁵ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”نِّيغْ أَومْ ث ؤُشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ. ڒخْذَايمْ إِ ڭِّيغْ س يِيسمْ ن بَابَا، شهّْذنْثْ خَافِي.

²⁵ Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.

²⁶ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا ذ ؤُدْجِي إِنُو، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَومْ نِّيغْ.

²⁶ Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.

²⁷ ؤُدْجِي إِنُو إِسْڒَا غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُ نشّْ سّْنغْ أَسنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ أَيِي-د ضْفَارنْ.

²⁷ As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;

²⁸ أَذْ أَسنْ وْشغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُشَا وَارْ تّْوَاهلّْكنْعمَّارْصْ قَاعْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ ثنْ إِخطّفْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.

²⁸ E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.

²⁹ بَابَا ونِّي ذ أَيِي ثنْ إِوْشِينْ، أَقَا-ث ذ أَمقّْرَانْ خْ كُوڒْشِي. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِخْضفْ زڭْ ؤُفُوسْ ن بَابَا.

²⁹ Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.

³⁰ نشّْ ذ بَابَا ذ إِجّنْ.“

³⁰ Eu e o Pai somos um.

³¹ خنِّي كْسِينْ وُوذَاينْ عَاوذْ إِژْرَا حِيمَا أَذْ ث أَرجْمنْ.

³¹ Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.

³² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا سّشْنغْ أَومْ أَطَّاسْ ن ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ زِي بَابَا. إِ مَانْ ڒْخذْمثْ زَّايْسنْثْ إِ ثخْسمْ أَذْ أَيِي ثَارجْممْ؟“

³² Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?

³³ نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”وَارْ شكْ نَارجّمْ خْ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثَاصبْحَانْثْ، مَاشَا ؤُمِي ثكْفَارذْ ؤُ ثَارِّيذْ إِخفْ نّشْ ذ أَربِّي، وَاخَّا شكْ ذ بْنَاذمْ إِ ثدْجِيذْ.“

³³ Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثُورِي ذِي شَّارِيعَا نْومْ: ’نشّْ نِّيغْ، أَقَا كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ‘؟

³⁴ Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?

³⁵ مَاڒَا نتَّا إِسمَّا ثنْ ’إِربِّيثنْ‘، يِينِّي ؤُمِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن أَربِّي، ؤُشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ تّْوَارْژنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ،

³⁵ Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,

³⁶ مَامّشْ ثقَّارمْ كنِّيوْ خْ ونِّي إِتّْوَاقدّْسنْ زِي بَابَا ؤُ خْ ونِّي إِسّكّْ إِ-ث-إِ-د غَارْ دُّونشْثْ: ’أَقَا شكْ ثكْفَارذْ!‘، مِينْزِي نشّْ نِّيغْ: ’أَقَا نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘؟

³⁶ «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?

³⁷ مَاڒَا نشّْ وَارْ خدّْمغْ شَا ڒخْذَايمْ ن بَابَا، خنِّي وَارْ ذَايِي تِّيمْنمْ شَا.

³⁷ Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.

³⁸ مَاشَا مَاڒَا خذْمغْ ثنْثْ، أَمْنمْ خنِّي ذِي ڒخْذَايمْ، وَاخَّا كنِّيوْ عَاذْ وَارْ ذَايِي ثُومِينمْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ أَقَا بَابَا ذَايِي ؤُ نشّْ أَقَا أَيِي ذِي بَابَا.“

³⁸ Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.

³⁹ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ عَاوذْ، مَاشَا إِخْثُوتّڒْ أَسنْ جَارْ إِفَاسّنْ نْسنْ.

³⁹ Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,

⁴⁰ إِرُوحْ غَارْ ؤُجمَّاضْ ن إِغْزَارْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، غَارْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا إِسّْغطَّاصْ يُوحَانَّا ذڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي.

⁴⁰ E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.

⁴¹ ؤُسِينْ-د غَارسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، نَّانْ: ”يُوحَانَّا وَارْ إِڭِّي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، مَاشَا مَارَّا مِينْ إِنَّا خْ ورْيَازْ-أَ ذ ثِيذتّْ!“

⁴¹ E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.

⁴² ؤُشَا ؤُمْننْ ذَايسْ أَطَّاسْ ذِيهَا.

⁴² E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →