Isaías 6

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒْموْثْ ن ؤُجدْجِيذْ عُوزِّييَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ يُوعْڒَانْ إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ ؤُشَا أَفْرَايْ ن وَارُّوضْ نّسْ إِتّْشُورْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ.

¹ No ano da morte do rei Uzias, eu vi o Senhor assentado sobre um alto e sublime trono, e as abas de suas vestes enchiam o templo.

² ثِيوَا نّسْ بدّنْ إِسَارَافِييّنْ، لْمَالَاكَاثْ نِّي إِتّْبَاننْ أَمْ ذَايْسنْ ثِيمسِّي، غَارْسنْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. قَاعْ إِجّْ غَارسْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. س ثْنَاينْ ن وَافْرِيونْ إِڒحّفْ أَغمْبُوبْ نّسْ، س ثْنَاينْ إِڒحّفْ إِضَارنْ نّسْ ؤُ س ثْنَاينْ ثُوغَا إِطَّاوْ.

² Serafins estavam por cima dele. Cada um tinha seis asas: com duas cobria o rosto, com duas cobria os pés e com duas voava.

³ إِڒَاغَا إِجّْ خْ ونّغْنِي، إِنَّا: ”أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ ذ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. مَارَّا ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س ؤُعُودْجِي نّسْ!“،

³ E clamavam uns para os outros, dizendo: “Santo, santo, santo é o toda a terra está cheia da sua glória.”

⁴ أَڒَامِي نْهزّنْ ذْسُوسَا ن ثْنبْذَاثِينْ ن ثوَّارْثْ س ثْمِيجَّا ن ونِّي إِڒَاغَانْ ؤُشَا ثَادَّارْثْ ثشُّورْ س دّخَّانْ.

⁴ Os umbrais das portas se moveram com a voz do que clamava, e o templo se encheu de fumaça.

⁵ خنِّي نِّيغْ نشّْ: ”ؤُشْثْ خَافِي، مَاغَارْ أَذْ هلّْكغْ، مَاغَارْ نشّْ ذ أَرْيَازْ بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ ؤُ زدّْغغْ جَارْ ڒْڭنْسْ ن أَيْثْ ن بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ، وَاخَّا أَمنِّي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ژْرِينْثْ أَجدْجِيذْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“

⁵ Então eu disse: — Ai de mim! Estou perdido! Porque sou homem de lábios impuros, e habito no meio de um povo de lábios impuros; e os meus olhos viram o Rei, o

⁶ إِضْوَا-د إِجّْ زڭْ إِسَارَافِييّنْ غَارِي. يَارْبُو ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا إِكْسِي س ثْجقَّاضْثْ زڭْ ؤُعَالْطَارْ.

⁶ Então um dos serafins voou para mim, trazendo na mão uma brasa viva, que havia tirado do altar com uma pinça.

⁷ نتَّا إِحَاذَا زَّايسْ أَقمُّومْ إِنُو، إِنَّا: ”خْزَارْ، إِحَاذَا ڒفْهمْ إِتّحْذُوذُوقنْ وَانِيثَا إِينْشِيشنْ نّشْ. ثمّكْسِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّشْ ؤُ إِتّْوَاسّصْڒحْ إِ دّنْبْ نّشْ.“

⁷ Com a brasa tocou a minha boca e disse: — Eis que esta brasa tocou os seus lábios. A sua iniquidade foi tirada, e o seu pecado, perdoado.

⁸ أَوَارْنِي ؤُيَا سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن سِيذِي إِنُو، ثقَّارْ: ”مَانْ ونْ إِ غَا سّكّغْ ؤُ وِي غَا يُويُورنْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْوَارْ إِ نشِّينْ؟“ خَاسْ ؤُشَا نِّيغْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، سكّْ أَيِي!“

⁸ Depois disto, ouvi a voz do Senhor, que dizia: — A quem enviarei, e quem há de ir por nós? Eu respondi: — Eis-me aqui, envia-me a mim.

⁹ خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ ؤُشَا ثِينِيذْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ: ’وَاخَّا أَذْ ثسْڒمْ س ثيْنِيثْ، وَارْ ث ثْفهّْممْ!‘، ؤُشَا: ’وَاخَّا ثژْرِيمْ مْلِيحْ، وَارْ ث ثسِّينمْ!‘

⁹ Então ele disse: — Vá e diga a este povo: “Ouçam; ouçam, mas sem entender. Vejam; vejam, mas sem perceber.”

¹⁰ سقْسحْ ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا بلّعْ أَسْ إِمزُّوغنْ نّسْ، سڒْسقْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ مَاحنْذْ س ثِيطَّاوِينْ نّسْ وَارْ إِتّْوِيڒِي ؤُ س إِمزُّوغنْ نّسْ وَارْ إِتّسْڒِي ؤُ س وُوڒْ نّسْ وَارْ إِتّسّنْ، أَڒَامِي وَارْ إِذِّيكّْوِيڒْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.“

¹⁰ Torne insensível o coração deste povo, endureça-lhes os ouvidos e feche os olhos deles, para que não venham a ver com os olhos, ouvir com os ouvidos e entender com o coração, e se convertam, e sejam curados.

¹¹ خنِّي نِّيغْ: ”أَڒْ مڒْمِي، أَ سِيذِي إِنُو؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”أَڒْ إِ غَا تّْوَاخَارّْبنْثْ ثْندَّامْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ ؤُمزْذُوغْ، ؤُڒَا ذ ثُوذْرِينْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ بْنَاذمْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثَاردّدْجْ.

¹¹ Então eu perguntei: “Até quando, Senhor?” Ele respondeu: “Até que as cidades estejam em ruínas e fiquem sem habitantes, as casas fiquem sem moradores e a terra esteja em ruínas e devastada,

¹² مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْبعّذْ إِوْذَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثخْوَا أَطَّاسْ.

¹² e o Senhor afaste dela o povo, e no meio da terra sejam muitos os lugares abandonados.

¹³ مَاشَا أَذْ ذَايسْ ثقِّيمْ عَاذْ إِشْثْ ن ثعْشَارْثْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَذْ ثتّْوَاشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن ڒْبدْجُوضْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْثْ إِ غَا زذْمنْ، أَذْ إِقِّيمْ عَاذْ جّْذعْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي جّْذعْ نّسْ ذ زَّارِيعثْ ثَامْقدّسْثْ.“

¹³ Mas, se ainda ficar a décima parte dela, tornará a ser destruída. Como o terebinto e como o carvalho, dos quais, depois de derrubados, ainda fica o toco, assim a santa semente será o seu toco.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →