Isaías 6

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒْموْثْ ن ؤُجدْجِيذْ عُوزِّييَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ يُوعْڒَانْ إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ ؤُشَا أَفْرَايْ ن وَارُّوضْ نّسْ إِتّْشُورْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ.

¹ No ano em que o rei Uzias morreu, eu vi também o Senhor assentado sobre um trono, alto e exaltado; e o seu séquito enchia o Templo.

² ثِيوَا نّسْ بدّنْ إِسَارَافِييّنْ، لْمَالَاكَاثْ نِّي إِتّْبَاننْ أَمْ ذَايْسنْ ثِيمسِّي، غَارْسنْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. قَاعْ إِجّْ غَارسْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. س ثْنَاينْ ن وَافْرِيونْ إِڒحّفْ أَغمْبُوبْ نّسْ، س ثْنَاينْ إِڒحّفْ إِضَارنْ نّسْ ؤُ س ثْنَاينْ ثُوغَا إِطَّاوْ.

² Acima estavam os serafins. Cada um tinha seis asas; com duas cobriam sua face e com duas cobriam seus pés e com duas voavam.

³ إِڒَاغَا إِجّْ خْ ونّغْنِي، إِنَّا: ”أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ ذ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. مَارَّا ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س ؤُعُودْجِي نّسْ!“،

³ E um clamava ao outro, e dizia: Santo, santo, santo, é o SENHOR dos Exércitos; toda a terra está cheia da sua glória.

⁴ أَڒَامِي نْهزّنْ ذْسُوسَا ن ثْنبْذَاثِينْ ن ثوَّارْثْ س ثْمِيجَّا ن ونِّي إِڒَاغَانْ ؤُشَا ثَادَّارْثْ ثشُّورْ س دّخَّانْ.

⁴ E os umbrais da porta moveram-se à voz do que clamava, e a casa se encheu de fumaça.

⁵ خنِّي نِّيغْ نشّْ: ”ؤُشْثْ خَافِي، مَاغَارْ أَذْ هلّْكغْ، مَاغَارْ نشّْ ذ أَرْيَازْ بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ ؤُ زدّْغغْ جَارْ ڒْڭنْسْ ن أَيْثْ ن بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ، وَاخَّا أَمنِّي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ژْرِينْثْ أَجدْجِيذْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“

⁵ Então disse eu: Ai de mim! Porque eu estou arruinado. Porque sou um homem de lábios impuros e habito no meio de um povo de lábios impuros. Porque meus olhos têm visto o Rei, o SENHOR dos Exércitos.

⁶ إِضْوَا-د إِجّْ زڭْ إِسَارَافِييّنْ غَارِي. يَارْبُو ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا إِكْسِي س ثْجقَّاضْثْ زڭْ ؤُعَالْطَارْ.

⁶ Então, voou um dos serafins em minha direção, tendo uma brasa viva em sua mão, a qual ele tinha tirado do altar com uma tenaz.

⁷ نتَّا إِحَاذَا زَّايسْ أَقمُّومْ إِنُو، إِنَّا: ”خْزَارْ، إِحَاذَا ڒفْهمْ إِتّحْذُوذُوقنْ وَانِيثَا إِينْشِيشنْ نّشْ. ثمّكْسِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّشْ ؤُ إِتّْوَاسّصْڒحْ إِ دّنْبْ نّشْ.“

⁷ E ele colocou sobre a minha boca e disse: Veja! Isto tocou teus lábios e tua iniquidade é removida, e teu pecado purificado.

⁸ أَوَارْنِي ؤُيَا سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن سِيذِي إِنُو، ثقَّارْ: ”مَانْ ونْ إِ غَا سّكّغْ ؤُ وِي غَا يُويُورنْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْوَارْ إِ نشِّينْ؟“ خَاسْ ؤُشَا نِّيغْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، سكّْ أَيِي!“

⁸ Também eu ouvi a voz do Senhor, dizendo: Quem irei eu enviar, e quem irá por nós? Então disse eu: Aqui estou eu, envia-me.

⁹ خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ ؤُشَا ثِينِيذْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ: ’وَاخَّا أَذْ ثسْڒمْ س ثيْنِيثْ، وَارْ ث ثْفهّْممْ!‘، ؤُشَا: ’وَاخَّا ثژْرِيمْ مْلِيحْ، وَارْ ث ثسِّينمْ!‘

⁹ E ele disse: Vai! E dize a este povo: Ouvi vós de fato, porém não entendais, e vede vós de fato, mas não compreendais.

¹⁰ سقْسحْ ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا بلّعْ أَسْ إِمزُّوغنْ نّسْ، سڒْسقْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ مَاحنْذْ س ثِيطَّاوِينْ نّسْ وَارْ إِتّْوِيڒِي ؤُ س إِمزُّوغنْ نّسْ وَارْ إِتّسْڒِي ؤُ س وُوڒْ نّسْ وَارْ إِتّسّنْ، أَڒَامِي وَارْ إِذِّيكّْوِيڒْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.“

¹⁰ Faze o coração deste povo engordar e faze com que seus ouvidos sejam pesados, e fecha os olhos deles, para que não aconteça que eles vejam com seus olhos e ouçam com seus ouvidos e entendam com o seu coração, convertam-se, e sejam curados.

¹¹ خنِّي نِّيغْ: ”أَڒْ مڒْمِي، أَ سِيذِي إِنُو؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”أَڒْ إِ غَا تّْوَاخَارّْبنْثْ ثْندَّامْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ ؤُمزْذُوغْ، ؤُڒَا ذ ثُوذْرِينْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ بْنَاذمْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثَاردّدْجْ.

¹¹ Então, eu disse: Senhor, até quando? E Ele respondeu: Até que as cidades sejam completamente destruídas, sem habitantes, e as casas sem homem, e a terra seja completamente desolada.

¹² مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْبعّذْ إِوْذَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثخْوَا أَطَّاسْ.

¹² E o SENHOR tenha removido os homens para longe, e haja um grande abandono no meio da terra.

¹³ مَاشَا أَذْ ذَايسْ ثقِّيمْ عَاذْ إِشْثْ ن ثعْشَارْثْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَذْ ثتّْوَاشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن ڒْبدْجُوضْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْثْ إِ غَا زذْمنْ، أَذْ إِقِّيمْ عَاذْ جّْذعْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي جّْذعْ نّسْ ذ زَّارِيعثْ ثَامْقدّسْثْ.“

¹³ Mas ainda assim será um décimo, e ele retornará, e será devorada, como uma tília, e como um carvalho, cuja a substância está neles quando se desfolharem, então a semente santa será a sua substância.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →