Isaías 6
rifa (RIFA) vs ACF
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒْموْثْ ن ؤُجدْجِيذْ عُوزِّييَا ژْرِيغْ سِيذِي إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ يُوعْڒَانْ إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ ؤُشَا أَفْرَايْ ن وَارُّوضْ نّسْ إِتّْشُورْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ.
1 No ano em que morreu o rei Uzias, eu vi também ao Senhor assentado sobre um alto e sublime trono; e a cauda do seu manto enchia o templo.
2 ثِيوَا نّسْ بدّنْ إِسَارَافِييّنْ، لْمَالَاكَاثْ نِّي إِتّْبَاننْ أَمْ ذَايْسنْ ثِيمسِّي، غَارْسنْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. قَاعْ إِجّْ غَارسْ ستَّا ن وَافْرِيونْ. س ثْنَاينْ ن وَافْرِيونْ إِڒحّفْ أَغمْبُوبْ نّسْ، س ثْنَاينْ إِڒحّفْ إِضَارنْ نّسْ ؤُ س ثْنَاينْ ثُوغَا إِطَّاوْ.
2 Serafins estavam por cima dele; cada um tinha seis asas; com duas cobriam os seus rostos, e com duas cobriam os seus pés, e com duas voavam.
3 إِڒَاغَا إِجّْ خْ ونّغْنِي، إِنَّا: ”أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ، أَمْقدَّاسْ ذ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. مَارَّا ثَامُّورْثْ ثشُّورْ س ؤُعُودْجِي نّسْ!“،
3 E clamavam uns aos outros, dizendo: Santo, Santo, Santo é o Senhor dos Exércitos; toda a terra está cheia da sua glória.
4 أَڒَامِي نْهزّنْ ذْسُوسَا ن ثْنبْذَاثِينْ ن ثوَّارْثْ س ثْمِيجَّا ن ونِّي إِڒَاغَانْ ؤُشَا ثَادَّارْثْ ثشُّورْ س دّخَّانْ.
4 E os umbrais das portas se moveram à voz do que clamava, e a casa se encheu de fumaça.
5 خنِّي نِّيغْ نشّْ: ”ؤُشْثْ خَافِي، مَاغَارْ أَذْ هلّْكغْ، مَاغَارْ نشّْ ذ أَرْيَازْ بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ ؤُ زدّْغغْ جَارْ ڒْڭنْسْ ن أَيْثْ ن بُو-إِينْشِيشنْ خمْجنْ، وَاخَّا أَمنِّي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ژْرِينْثْ أَجدْجِيذْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
5 Então disse eu: Ai de mim! Pois estou perdido; porque sou um homem de lábios impuros, e habito no meio de um povo de impuros lábios; os meus olhos viram o Rei, o Senhor dos Exércitos.
6 إِضْوَا-د إِجّْ زڭْ إِسَارَافِييّنْ غَارِي. يَارْبُو ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ نِّي ثُوغَا إِكْسِي س ثْجقَّاضْثْ زڭْ ؤُعَالْطَارْ.
6 Porém um dos serafins voou para mim, trazendo na sua mão uma brasa viva, que tirara do altar com uma tenaz;
7 نتَّا إِحَاذَا زَّايسْ أَقمُّومْ إِنُو، إِنَّا: ”خْزَارْ، إِحَاذَا ڒفْهمْ إِتّحْذُوذُوقنْ وَانِيثَا إِينْشِيشنْ نّشْ. ثمّكْسِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّشْ ؤُ إِتّْوَاسّصْڒحْ إِ دّنْبْ نّشْ.“
7 E com a brasa tocou a minha boca, e disse: Eis que isto tocou os teus lábios; e a tua iniqüidade foi tirada, e expiado o teu pecado.
8 أَوَارْنِي ؤُيَا سْڒِيغْ إِ ثْمِيجَّا ن سِيذِي إِنُو، ثقَّارْ: ”مَانْ ونْ إِ غَا سّكّغْ ؤُ وِي غَا يُويُورنْ مَاحنْذْ أَذْ إِزْوَارْ إِ نشِّينْ؟“ خَاسْ ؤُشَا نِّيغْ: ”خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا، سكّْ أَيِي!“
8 Depois disto ouvi a voz do Senhor, que dizia: A quem enviarei, e quem há de ir por nós? Então disse eu: Eis-me aqui, envia-me a mim.
9 خنِّي إِنَّا: ”ؤُيُورْ ؤُشَا ثِينِيذْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ: ’وَاخَّا أَذْ ثسْڒمْ س ثيْنِيثْ، وَارْ ث ثْفهّْممْ!‘، ؤُشَا: ’وَاخَّا ثژْرِيمْ مْلِيحْ، وَارْ ث ثسِّينمْ!‘
9 Então disse ele: Vai, e dize a este povo: Ouvis, de fato, e não entendeis, e vedes, em verdade, mas não percebeis.
10 سقْسحْ ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا بلّعْ أَسْ إِمزُّوغنْ نّسْ، سڒْسقْ أَسْ ثِيطَّاوِينْ مَاحنْذْ س ثِيطَّاوِينْ نّسْ وَارْ إِتّْوِيڒِي ؤُ س إِمزُّوغنْ نّسْ وَارْ إِتّسْڒِي ؤُ س وُوڒْ نّسْ وَارْ إِتّسّنْ، أَڒَامِي وَارْ إِذِّيكّْوِيڒْ ؤُشَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.“
10 Engorda o coração deste povo, e faze-lhe pesados os ouvidos, e fecha-lhe os olhos; para que ele não veja com os seus olhos, e não ouça com os seus ouvidos, nem entenda com o seu coração, nem se converta e seja sarado.
11 خنِّي نِّيغْ: ”أَڒْ مڒْمِي، أَ سِيذِي إِنُو؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”أَڒْ إِ غَا تّْوَاخَارّْبنْثْ ثْندَّامْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ ؤُمزْذُوغْ، ؤُڒَا ذ ثُوذْرِينْ، وَارْ ذَايْسنْثْ إِتّْغِيمِي عَاذْ بْنَاذمْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثَاردّدْجْ.
11 Então disse eu: Até quando Senhor? E respondeu: Até que sejam desoladas as cidades e fiquem sem habitantes, e as casas sem moradores, e a terra seja de todo assolada.
12 مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْبعّذْ إِوْذَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثمُّورْثْ ثخْوَا أَطَّاسْ.
12 E o Senhor afaste dela os homens, e no meio da terra seja grande o desamparo.
13 مَاشَا أَذْ ذَايسْ ثقِّيمْ عَاذْ إِشْثْ ن ثعْشَارْثْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَذْ ثتّْوَاشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ؤُ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن ڒْبدْجُوضْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْثْ إِ غَا زذْمنْ، أَذْ إِقِّيمْ عَاذْ جّْذعْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي جّْذعْ نّسْ ذ زَّارِيعثْ ثَامْقدّسْثْ.“
13 Porém ainda a décima parte ficará nela, e tornará a ser pastada; e como o carvalho, e como a azinheira, que depois de se desfolharem, ainda ficam firmes, assim a santa semente será a firmeza dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.