Isaías 53
rifa (RIFA) vs VC
1 ”خْزَارْ، أَمْسخَّارْ إِنُو أَذْ يڭّْ س ڒعْقڒْ، أَذْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ ؤُ أَذْ إِتّْوَاسُّوعْڒَا، وَاهْ، أَذْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ أَڒْ طَّارْفْ.
1 Quem poderia acreditar nisso que ouvimos? A quem foi revelado o braço do Senhor?
2 أَمْ زَّايكْ نّْخڒْعنْ أَطَّاسْ - أَمُّو س وَاطَّاسْ إِخْسَارْ ؤُذمْ نّسْ، وَارْ إِدْجِي عَاذْ أَمْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ، ؤُ أَدُّوذْ نّسْ، وَارْ إِدْجِي عَاذْ أَمْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ -
2 Cresceu diante dele como um pobre rebento enraizado numa terra árida; não tinha graça nem beleza para atrair nossos olhares, e seu aspecto não podia seduzir-nos.
3 أَمُّو إِ غَا إِسّنْڭزْ نتَّا أَطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ، وَاهْ، عَاذْ إِجدْجِيذنْ أَذْ سّغْذنْ، مَاغَارْ مِينْ وَارْ ذ أَسنْ بَارّْحنْ، أَذْ ث ژَترنْ، ؤُ مِينْعمَّارْصْ وَارْ سْڒِينْ، أَذْ ث فهْمنْ.“
3 Era desprezado, era a escória da humanidade, homem das dores, experimentado nos sofrimentos; como aqueles, diante dos quais se cobre o rosto, era amaldiçoado e não fazíamos caso dele.
4 ”مَانْ ونْ يُومْننْ ذِي ڒخْبَارْ نّغْ ؤُ وِي إِ ؤُمِي ذ إِتّْوَاسّْشنْ ؤُغِيڒْ ن سِيذِي؟
4 Em verdade, ele tomou sobre si nossas enfermidades, e carregou os nossos sofrimentos: e nós o reputávamos como um castigado, ferido por Deus e humilhado.
5 مَاغَارْ أَمْ ثْسطَّا إِمْغَارْ نتَّا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ، أَمْ وژْوَارْ زِي ثمُّورْثْ يُوژْغنْ. نتَّا ثُوغَا وَارْ غَارسْ أَدُّوذْ نِيغْ أَشوَّارْ خْمِي ث نْژَارْ، وَارْ غَارسْ بُو وَاژْرِي ن ڒْخژْرَاثْ أَڒَامِي ذَايسْ إِ غَا نمّژْرِي.
5 Mas ele foi castigado por nossos crimes, e esmagado por nossas iniqüidades; o castigo que nos salva pesou sobre ele; fomos curados graças às suas chagas.
6 ثُوغَا إِتّْوَاسّحْقَارْ، إِمّنْضَارْ زڭْ إِوْذَانْ، أَرْيَازْ نْ ڒحْرِيقْ، إِسّنْ ڒحْڒَاشْ، أَمْ يِيجّنْ إِ ؤُمِي ڒحّْفنْ أَغمْبُوبْ، أَمُّو إِ ثُوغَا إِتّْوَاسّحْقَارْ ؤُ نشِّينْ وَارْ ث نْحسِّيبْ وَالُو.
6 Todos nós andávamos desgarrados como ovelhas, seguíamos cada qual nosso caminho; o Senhor fazia recair sobre ele o castigo das faltas de todos nós.
7 س ثِيذتّْ، إِكْسِي خَاسْ ڒحْڒَاشْ نّغْ ؤُشَا يَارْبُو ڒحْرِيقْ نّغْ، مَاشَا نشِّينْ نْحسْبْ إِ-ث أَمْ يِيجّنْ ثڒْقفْ إِ-ث لْمُوصِيبَا، أَمْ يِيجّنْ إِغْضڒْ إِ-ث ؤُ إِحْصَارْ إِ-ث أَربِّي.
7 Foi maltratado e resignou-se; não abriu a boca, como um cordeiro que se conduz ao matadouro, e uma ovelha muda nas mãos do tosquiador. {Ele não abriu a boca.}
8 مَاشَا نتَّا إِتّْوَاسّْنُوقّبْ خْ إِعذِّيينْ نّغْ، خْ ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ڒبْزنْ ث. ثمَّارْسْ خَاسْ ثشْثِي نِّي ذ أَنغْ د-إِسَّاكّْوَاضنْ ڒهْنَا، ؤُ س إِيزِّيمنْ نّسْ إِذْوڒْ أَنغْ ذ أَڭنْفِي.
8 Por um iníquo julgamento foi arrebatado. Quem pensou em defender sua causa, quando foi suprimido da terra dos vivos, morto pelo pecado de meu povo?
9 مَارَّا نشِّينْ ثُوغَا نْودَّارْ أَمْ وُودْجِي، نذْوڒْ كُوڒْ إِجّْ غَارْ وبْرِيذْ نّسْ، مَاشَا سِيذِي يَارَّا أَذْ خَاسْ ثوْضَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ مَارَّا.
9 Foi-lhe dada sepultura ao lado de fascínoras e ao morrer achava-se entre malfeitores, se bem que não haja cometido injustiça alguma, e em sua boca nunca tenha havido mentira.
10 ذدْجنْ ث، ؤُشَا إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ ث سّْبهْذْڒنْ. وَارْ يَارْزِيمْ أَقمُّومْ نّسْ. أَمْ إِزْمَارْ نذْهنْ ث غَارْ ثْغَارْصْثْ، أَمْ ثخْسِي ثڭْنُو قِيبَاتْشْ إِ ونِّي ت إِدْجَاسنْ، أَمُّو وَارْ يَارْزِيمْ نتَّا أَقمُّومْ نّسْ.
10 Mas aprouve ao Senhor esmagá-lo pelo sofrimento; se ele oferecer sua vida em sacrifício expiatório, terá uma posteridade duradoura, prolongará seus dias, e a vontade do Senhor será por ele realizada.
11 إِمّكْسِي-د زِي ڒحْصَارثْ ؤُ زِي ڒحْكَامْ. مَانْ ونْ زِي جِّيڒْ نّسْ ثُوغَا إِخمّْ ذَايسْ، زعْمَا إِتّْوَاقسّْ زِي ثمُّورْثْ ن يِينِّي إِدَّارنْ، أَقَا خَاسْ ثِيشْثِي زِي سِّيبّثْ ن ؤُعذِّي نْ ڒْڭنْسْ إِنُو!
11 Após suportar em sua pessoa os tormentos, alegrar-se-á de conhecê-lo até o enlevo. O Justo, meu Servo, justificará muitos homens, e tomará sobre si suas iniqüidades.
12 إِمّوْشْ أَسْ ونْضڒْ غَارْ إِعفَّاننْ، مَاشَا غَارْ تُّوجَارْ ثُوغَا-ث ذِي ڒْموْثْ نّسْ إِقسْحنْ، وَاخَّا نتَّاعمَّارْصْ وَارْ إِڭِّي لْعُونْفْ ؤُعمَّارْصْ وَارْ ثُوغِي ڒْغشّْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ.
12 Eis por que lhe darei parte com os grandes, e ele dividirá a presa com os poderosos: porque ele próprio deu sua vida, e deixou-se colocar entre os criminosos, tomando sobre si os pecados de muitos homens, e intercedendo pelos culpados.
13 مَاشَا ثُوغَا إِدْجَا إِ أَرْضَا ن سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ث إِڒْبزْ، إِسّحْڒشْ إِ-ث. ڒَامِي ڒعْمَارْ نّسْ إِڭَّا إِخفْ نّسْ ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُمَارْوَاسْ إِ دّْنُوبْ نّغْ، أَذْ إِژَارْ نتَّا زَّارِيعثْ، أَذْ إِسّْزُوڭَّارْ نتَّا ؤُسَّانْ نّسْ ؤُشَا أَرْضَا ن سِيذِي أَذْ إِقْفڒْ س ؤُفُوسْ نّسْ.
13 — ausente —
14 ذِي سِّيبّثْ ن ؤُمَارّثْ ن ڒعْمَارْ نّسْ أَذْ ث إِژَارْ ؤُشَا أَذْ إِجِّيونْ. س ثُوسّْنَا نّسْ أَذْ إِسڭّذْ ؤُمْسخَّارْ إِنُو، أَمْسڭّذْ، أَطَّاسْ ن يوْذَانْ، مَاغَارْ أَذْ يَارْبُو ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.
14 — ausente —
15 س ؤُيَا أَذْ أَسْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ جَارْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن صُّولْطَا أَذْ إِبْضَا ثَاكشَّاضْثْ، مِينْزِي إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ إِ ڒْموْثْ ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ زڭْ إِنِّي إِتّْعدَّانْ ؤُشَا يَارْبُو دّْنُوبْ ن وَاطَّاسْ ؤُشَا إِتَّارْ ذِي طّْوعْ ن يِينِّي إِتّْعدَّانْ.“
15 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 53, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.