Isaías 50
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’مَانِي ثدْجَا ثبْرَاثْ ن وَادْجَافْ، ثنِّي زِي سّْقبّْضغْ يمَّاثْومْ؟ نِيغْ إِ مَانْ ونْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن وَارطَّارْ إِنُو كنِّيوْ زّنْزغْ؟ خْزَارْ، زِي سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْومْ ثمّنْزمْ ؤُ زِي سِّيبّثْ ن إِعذِّيينْ نْومْ ثمّنْزْ يمَّاثْومْ.
1 Assim diz o Senhor : Onde está a carta de divórcio de vossa mãe, pela qual eu a repudiei? Ou quem é o meu credor, a quem eu vos tenha vendido? Eis que por causa das vossas iniquidades é que fostes vendidos, e por causa das vossas transgressões vossa mãe foi repudiada.
2 مَايمِّي د-ؤُسِيغْ، وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَايمِّي إِ ڒَاغِيغْ، وَارْ د-يَارِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ؟ مَا أَفُوسْ إِنُو ذ أَقُوضَاضْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِفكّْ، مَا وَارْ ذَايِي إِدْجِي جّْهذْ، حِيمَا أَذْ فكّغْ؟ خْزَارْ، س ؤُسِيڭّْوذْ إِنُو أَذْ سِّيژْرغْ ڒبْحَارْ، أَذْ ڭّغْ إِغزْرَانْ ذ ڒخْڒَا ؤُشَا أَذْ أَژْغنْ أَڒَامِي إِ غَا يَارْصُوضنْ إِسڒْمَانْ نْسنْ مَاغَارْ وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ وَامَانْ، ؤُشَا أَذْ مّْثنْ زڭْ ؤُفَاذِي.
2 Por que razão, quando eu vim, ninguém apareceu? Quando chamei, ninguém respondeu? Acaso, se encolheu tanto a minha mão, que já não pode remir ou já não há força em mim para livrar? Eis que pela minha repreensão faço secar o mar e torno os rios um deserto, até que cheirem mal os seus peixes; pois, não havendo água, morrem de sede.
3 أَذْ سّْيَارْضغْ أَجنَّا س ثُوبَّارْشنْثْ، أَذْ ثنْ ڒحّْفغْ س ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ أَمْ وَارُّوضْ نْسنْ.‘ “
3 Eu visto os céus de negridão e lhes ponho pano de saco por sua coberta.
4 ”سِيذِي إِنُو، سِيذِي، إِوْشَا أَيِي إِڒسْ ن ؤُمحْضَارْ، مَاحنْذْ نشّْ أَذْ سّْنغْ مَامّشْ غَا سّْمحْذغْ ونِّي يُوحّْڒنْ س إِجّْ ن وَاوَاڒْ. قَاعْ ثُوفُّوثْ نتَّا إِسّْفَاقَا أَيِي، إِسّْفَاقَا أَيِي أَمزُّوغْ، مَاحنْذْ نشّْ أَذْ غَارسْ سْڒِيغْ أَمْ ؤُمحْضَارْ.
4 O Senhor Deus me deu língua de eruditos, para que eu saiba dizer boa palavra ao cansado. Ele me desperta todas as manhãs, desperta-me o ouvido para que eu ouça como os eruditos.
5 سِيذِي إِنُو، سِيذِي، يَارْزمْ أَيِي أَمزُّوغْ ؤُ نشّْ وَارْغوّْغغْ شَا، وَارْ د-دّْوِيڒغْ غَارْ ضفَّارْ.
5 O Senhor Deus me abriu os ouvidos, e eu não fui rebelde, não me retraí.
6 نشّْ وْشِيغْ أَعْرُورْ إِنُو إِ يِينِّي ذ أَيِي إِوْثِينْ، ؤُ إِغمِّيزنْ إِنُو إِ يِينِّي ذ أَيِي إِسّْنشْفنْ ثْمَارْثْ. أَغمْبُوبْ إِنُو وَارْ ث سّْنُوفَّارغْ زَّاثْ إِ ؤُسحْقَارْ ذ ؤُسُوسفْ.
6 Ofereci as costas aos que me feriam e as faces, aos que me arrancavam os cabelos; não escondi o rosto aos que me afrontavam e me cuspiam.
7 مَاشَا سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ، خْ ؤُيَا وَارْ قطِّيغْ ذِي ڒفْضِيحثْ، خْ ؤُيَا جِّيغْ أَغمْبُوبْ إِنُو إِقْسحْ أَمْ سّدْجَاحْ، مِينْزِي سّْنغْ، أَقَا نشّْ وَارْ تّْسضْحِيغْ شَا.
7 Porque o Senhor Deus me ajudou, pelo que não me senti envergonhado; por isso, fiz o meu rosto como um seixo e sei que não serei envergonhado.
8 ونِّي ذ أَيِي إِتّْسڭّْذنْ، أَقَا-ث يُوذسْ. مَانْ ونْ إِ غَا إِزعْمنْ أَذْ كِيذِي إِشَارّعْ؟ جّمْ أَنغْ أَذْ نْبدّْ نْمُونْ! مَانْ ونْ كِيذِي إِتّمْشَارَّاعنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ غَارِي د-يَاسْ.
8 Perto está o que me justifica; quem contenderá comigo? Apresentemo-nos juntamente; quem é o meu adversário? Chegue-se para mim.
9 خْزَارْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ. مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ أَيِي إِڭّْ ڒْعِيبْ؟ خْزَارْ، نِيثْنِي مَارَّا أَمْ وَارُّوضْ إِدُّويْسَارنْ، أَذْ ثنْ ثشّْ ثْشِينْذَا.“
9 Eis que o Senhor Deus me ajuda; quem há que me condene? Eis que todos eles, como um vestido, serão consumidos; a traça os comerá.
10 ”مَانْ ونْ إِ ذِينْ جَارْ أَومْ إِتّڭّْوذْ زِي سِيذِي، مَانْ ونْ جَارْ أَومْ إِتّسْڒَانْ إِ ثْمِيجَّا ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ؟ ونِّي إِڭُّورنْ ذِي ثَادْجسْثْ ذ ونِّي ؤُمِي وَارْ غَارْ ثدْجِي ثَافَاوْثْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِتّْشڒْ خْ يِيسمْ ن سِيذِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِعمّذْ خْ أَربِّي نّسْ.
10 Quem há entre vós que tema ao Senhor e que ouça a voz do seu Servo? Aquele que andou em trevas, sem nenhuma luz, confie em o nome do Senhor e se firme sobre o seu Deus.
11 خْزَارْ، كنِّيوْ مَارَّا ثسَّارْغمْ ثِيمسِّي، ثْبيْسمْ إِخفْ نْومْ س فْڒِيثْشَاثْ إِ ؤُسشْمَاضْ. إِوَا، ؤُيُورمْ خنِّي ذِي ثْفَاوْثْ ن ثْمسِّي نْومْ ؤُ غَارْ ثْفَاوْثْ ن فْڒِيثْشَاثْ يَارقّنْ نِّي ثسَّارْغمْ. أَيَا أَذْ خَاومْ د-يَاسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، س ڒحْرِيقْ أَذْ ثزّْڒمْ ذِينِّي.“
11 Eia! Todos vós, que acendeis fogo e vos armais de setas incendiárias, andai entre as labaredas do vosso fogo e entre as setas que acendestes; de mim é que vos sobrevirá isto, e em tormentas vos deitareis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.