Isaías 44

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ”ڒخُّو مَاشَا، سڒْ، أَ أَمْسخَّارْ إِنُو يَاعْقُوبْ، إِسْرَائِيل نِّي فَارْزغْ!

¹ O Senhor Deus diz: “Escute, Israel, pois você é o meu o povo que eu escolhi!

² أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي شكْ إِڭِّينْ، ونِّي شكْ إِڭِّينْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاشْ، ونِّي ذ أَشْ إِوْشِينْ أَفُوسْ: ’وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ يَاعْقُوبْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، يَاشُورُونْ نِّي فَارْزغْ!

² Eu, o Senhor , sou o seu Criador e o tenho ajudado desde o dia em que você nasceu. Israel, meu servo, não fique com medo, pois eu o amo e o escolhi para ser meu.

³ مَاغَارْ نشّْ أَذْ سيّْحغْ أَمَانْ خْ مِينْ إِفُّوذنْ ذ ثْسدْجْيَاوِينْ خْ مِينْ يُوژْغنْ. نشّْ أَذْ زدْجْعغْ أَرُّوحْ إِنُو خْ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُڒَا ذ لْبَارَاكَا إِنُو خْ ثَارْوَا نّشْ.

³ Vou fazer com que caia chuva no deserto e com que em terras secas corram rios. Assim também derramarei o meu Espírito sobre os seus descendentes e lhes darei as minhas bênçãos.

⁴ نِيثْنِي أَذْغمْينْ جَارْ أَرْبِيعْ، أَمْ يِيصفْصَافنْ غَارْ ثْغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ.

⁴ Eles crescerão como a grama bem-regada, como chorões que nascem na beira dos rios.

⁵ إِجّنْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ ن سِيذِي!‘ ؤُشَا إِجّنْ نّغْنِي أَذْ إِڒَاغَا إِخفْ نّسْ س يِيسمْ ن يَاعْقُوبْ، ؤُ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي أَذْ يَارِي س ؤُفُوسْ نّسْ: ’نشّْ ن سِيذِي!‘ ؤُشَا أَذْ إِكنَّا إِخفْ نّسْ س يِيسمْ إِشنّْعنْ ’إِسْرَائِيل‘.‘ “

⁵ “Muitos se juntarão ao povo de Deus. Um dirá assim: ‘Eu sou do outro dirá: ‘o meu nome é Jacó’; outro ainda escreverá na sua mão: ‘Eu pertenço ao e ainda outro usará Israel como sobrenome.”

⁶ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ذ أَمفْذِي نّسْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’نشّْ ذ أَمزْوَارُو، نشّْ ذ أَنڭَّارُو، نْهْڒَا نشّْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن أَربِّي نّغْنِي.

⁶ O Senhor , o Rei e Salvador de Israel, o Deus Todo-Poderoso, diz: “Eu sou o primeiro e o último, além de mim não há outro deus.

⁷ مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِبَارّحْ أَمْ نشّْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ ث يِينِي ؤُ أَذْ أَيِي ث إِسّْشنْ زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ژُّوغْ ڒْڭنْسْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ أَسنْ عَاوْذنْ ثِيمسْڒَايِينْ ن ثِيوشَّا، مِينْ إِ د غَا يَاسنْ.

⁷ Haverá outro que seja igual a mim? Pois que venha à minha presença, apresente as suas razões e prove que está dizendo a verdade. Quem anunciou tudo o que ia acontecer? Já houve alguém que desde o princípio sempre pudesse contar as coisas do futuro?

⁸ وَارْ تّْنخْڒِيعمْ ؤُ وَارْ تّڭّْوْذمْ. مَا وَارْ ذ أَومْ ث-إِ-د-سِّيوْضغْ زڭْ وَاكُوذْ ن زِيشْ غَارْ إِمزُّوغنْ نْومْ ؤُ مَا وَارْ حَاجِيغْ ث؟ كنِّيوْ ذ ڒشْهُوذْ إِنُو: مَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي نْهْڒَا نشّْ؟ وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ نّغْنِي، نشّْ وَارْ سِّينغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ.‘ “

⁸ Meu povo, não tenha medo, nem fique apavorado! Não é verdade que desde o princípio eu sempre anunciei a vocês o que ia acontecer? Vocês são minhas testemunhas de que isso é verdade. Será que há outro deus além de mim? Não! Não existe outro protetor; eu não conheço nenhum.”

⁹ ”إِنِّي إِتّڭّنْ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ إِخْوَانْ، ؤُ ڒخْيَاڒَاثْ نِّي تّخْسنْ نِيثْنِي وَارْ نفّْعنْثْ ذڭْ وَالُو. نِيثْنِي س يِيخفْ نْسنْ ذ ڒشْهُوذْ نْسنْثْ أَقَا وَارْ تّْوِيڒِينْثْ ؤُ وَارْ سِّيننْثْ وَالُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ نِيثْنِي.

⁹ Os que fazem imagens não prestam, e os seus deuses, que eles tanto amam, não valem nada. Os que adoram imagens são tolos e cegos e por isso serão humilhados.

¹⁰ مَانْ ونْ إِتّڭّنْ إِجّْ ن أَربِّي ؤُ مَانْ ونْ إِتّْكبَّانْ ڒخْيَاڒْ ن لْ-أَصْنَامْ أَمْ وَارْ غَارسْ بُو ثِيزِي زَّايسْ؟

¹⁰ É uma grande tolice fazer uma imagem para ser adorada como se fosse um deus.

¹¹ خْزَارْ، مَارَّا إِشْرِيشنْ نْسنْ أَذْ ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ، مَاغَارْ أَيْثْ ن بُو-صّنْعثْ إِ إِخدّْمنْ س ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو ذ إِوْذَانْ وَاهَا. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ مُوننْ، أَذْ كَّارنْ، أَذْ نّْخڒْعنْ، نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ جْمِيعْ.

¹¹ Todos os que a adorarem serão humilhados. Os que fazem ídolos são apenas seres humanos; nada mais. Que eles se reúnam e se apresentem no tribunal! Ali ficarão apavorados e serão humilhados.

¹² أَمْزِيڒْ ن وُوزَّاڒْ غَارسْ إِميْذِي ن ومْزِيڒْ، إِخدّمْ غَارْ ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ، إِتّْقَارّسْ ڒخْيَاڒْ س إِفْضِيسنْ نّسْ. إِخدّمْ إِ-ث س ؤُغِيڒْ إِجهْذنْ. نتَّا إِدْجُوژْ أَڒَامِي وَارْ غَارسْ إِقِّيمْ بُو جّْهذْ عَاذْ. وَارْ إِسسّْ أَمَانْ أَڒْ غَا يَاحڒْ أَطَّاسْ.

¹² O ferreiro pega um pedaço de metal, coloca nas brasas e depois com toda a força vai batendo nele com o martelo até formar a imagem. Ele trabalha tanto, que não come, nem bebe e acaba perdendo as forças.

¹³ أَنجَّارْ إِعبَّارْ ثَافْروْثْ س ؤُفِيڒُو نّسْ ن ڒعْبَارْ، يَارشّمْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ س ؤُكرَّاجْ، ؤُ إِنجَّارْ إِ-ث س ڒْمُوسْ ؤُشَا يَارشّمْ إِ-ث س دّوَارَا ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ن بْنَاذمْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسَّارْسْ ذڭْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.

¹³ O escultor mede um pedaço de madeira e com um giz desenha nele a figura do ídolo. Depois, com as suas ferramentas, ele faz uma estátua com a forma de um belo ser humano, para ser colocada num templo.

¹⁴ إِزدّمْ بْنَاذمْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ إِ يِيخفْ نّسْ، إِكسِّي إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن سِّيذْرِي نِيغْ ن ڒْبدْجُوضْ، يَارزُّو إِ يِيخفْ نّسْ جَارْ ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ. إِتّژُّو إِشْثْ ن ثَايْذَا ؤُشَا ثْمقَّارْ س ونْژَارْ.

¹⁴ O escultor vai à floresta para cortar uma árvore; escolhe um cedro, um cipreste ou um carvalho. Ele só corta árvores bem grossas ou então planta uma e espera até que a chuva a faça crescer.

¹⁵ أَذْ ثِيڒِي ثْشجَّارْثْ ذ ڒفْحمْ إِ بْنَاذمْ. إِكسِّي زَّايسْ ؤُشَا إِژْغَاڒَا إِخفْ نّسْ غَارسْ. عَاوذْ إِسّْرَاقَّا ثِيمسِّي، إِسّْننَّا زَّايسْ أَغْرُومْ. زِي ثْشجَّارْثْ إِتّڭّْ بْنَاذمْ عَاوذْ إِجّْ ن أَربِّي ؤُشَا إِتّْبنْذَاقْ أَسْ، إِتّڭّْ زَّايسْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا إِسجَّاذْ أَسْ.

¹⁵ O homem usa uma parte da madeira para fazer um fogo; ali ele se esquenta e também assa o pão. A outra parte da madeira é usada para fazer uma imagem; e o homem fica de joelhos e a adora.

¹⁶ إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُكشُّوضْ زَّايسْ إِسّشْمَاضْ إِ-ث س ثْمسِّي، أَكْ-ذ وزْينْ إِقِّيمنْ إِتّتّْ أَيْسُومْ. إِشنّفْ أَيْسُومْ ؤُشَا إِتّْيَاوَانْ. إِژْغَاڒَا إِخفْ نّسْ، إِقَّارْ: ’أَهْ، مَامّشْ حمِّيغْ، نشّْ تَّاشِيغْ أَكْ-ذ ثْمسِّي!‘

¹⁶ Assim metade da madeira serve para fazer um fogo; o homem assa a carne, come e fica satisfeito. Também se esquenta e diz: “Que fogo bom! Já me esquentei bem!”

¹⁷ زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُكشُّوضْ إِتّڭّْ إِجّْ ن أَربِّي، إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ. إِسجَّاذْ أَسْ، إِتّْبنْذَاقْ زَّاثسْ، إِتّْژَادْجْ غَارسْ، إِقَّارْ: ’سنْجمْ أَيِي، مِينْزِي شكْ ذ أَربِّي إِنُو!‘ “

¹⁷ Com a outra metade da madeira, o homem faz uma imagem, isto é, um deus; depois, fica de joelhos e a adora. E faz esta oração: “Tu és o meu deus; salva-me!”

¹⁸ ”وَارْ سِّيننْ، وَارْ تّْحِيكِينْ، مَاغَارْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ مسْحنْثْ ؤُمِي وَارْ تّْوِيڒِينْ وَالُو، ؤُشَا ؤُڒَاونْ نْسنْ وَارْ تّفْثِيننْ.

¹⁸ Essa gente não tem juízo. Eles fecharam os olhos e não podem ver nada; fecharam também a sua mente e não entendem nada.

¹⁹ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّڭّْ إِ-ت غَارْ وُوڒْ نّسْ ؤُشَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوسّْنَا ؤُڒَا ذْ ڒفْهَامثْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: ’إِجّْ ن وزْينْ زَّايسْ سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي. سّْننّغْ أَغْرُومْ خْ ڒفْحمْ نّسْ إِتّحْذُوذُوقنْ ؤُ شنْفغْ أَيْسُومْ ؤُ شِّيغْ ث. زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُكشُّوضْ مَا أَذْ زَّايسْ ڭّغْ جّْعِيفشْثْ ن صَّانَامْ، مَا أَذْ سجْذغْ زَّاثْ إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ؟‘

¹⁹ O homem que faz imagens não entende nada e não tem a inteligência necessária para dizer a si mesmo: “Ora, com metade dessa madeira eu fiz um fogo; assei o pão, assei a carne e comi. E com a outra metade eu fiz esta imagem nojenta. Agora, aqui estou eu, adorando um pedaço de madeira!”

²⁰ نتَّا إِسّشَّا إِخفْ نّسْ س إِغّضْ، ؤُڒْ نّسْ إِتّْوَاغَارّنْ إِغكّْوَا إِ-ث. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ ڒعْمَارْ نّسْ، أَذْ يِينِي: ’مَا خنِّي وَارْ ذِينْ إِدْجِي ڒْغشّْ ذڭْ ؤُفُوسْ أَفُوسِي إِنُو؟‘ “

²⁰ Adorar uma imagem não adianta nada; é o mesmo que comer cinzas. O homem que adora imagens não pensa direito, mas vive enganado. Ele não pode se salvar, pois não é capaz de dizer: “Isto que está na minha mão não é um deus coisa nenhuma.”

²¹ ”عْقڒْ خْ مَانْ أَيَا، أَ يَاعْقُوبْ، أَ شكْ إِسْرَائِيل! مَاغَارْ أَقَا شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو، نشّْ كوّْنغْ شكْ، شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو، أَ إِسْرَائِيل، وَارْ شكْ تّتُّوغْ شَا.

²¹ O Senhor Deus diz: “Povo de Israel, lembre disto! Não esqueça que você é o meu Eu o criei para que me servisse e nunca esquecerei você.

²² نشّْ مسّْحغْ إِعذِّيينْ نّشْ أَمْ ثَايُّوثْ ؤُڒَا ذ دّْنُوبْ نّشْ أَمْ ؤُسيْنُو. ذْوڒْ-د غَارِي، مَاغَارْ نشّْ فكّغْ شكْ.“

²² Já perdoei as suas maldades e os seus pecados; eles desapareceram como desaparece a cerração. Volte para mim, pois eu sou o seu Salvador.”

²³ ”غنّْجمْ س ڒفْرَاحثْ، أَ إِجنْوَانْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا إِ-ث. سْڒِيوْڒوثْ، أَ ڒَادْجَاغْ ن ثمُّورْثْ، كْسِيمْ ذڭْ إِغُويَّانْ س ڒفْرَاحثْ، أَ إِذُورَارْ، سْڒِيوْڒِيومْ، أَ شكْ، أَزْغَارْ ذ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ! مَاغَارْ سِيذِي إِفكّْ إِ يَاعْقُوبْ، إِسّْعُودْجْ إِخفْ نّسْ ذِي إِسْرَائِيل.“

²³ Ó céus, gritem de alegria por causa daquilo que o Cantem louvores, lugares profundos da terra! Montanhas e florestas, com as suas árvores, cantem todos de alegria! Pois o e assim mostrou a sua grandeza.

²⁴ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَمفْذِي نّشْ، ونِّي شكْ إِڭِّينْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاشْ: ’نشّْ ذ سِيذِي ونِّي إِڭِّينْ مَارَّا، ونِّي إِتّْبزَّاعنْ أَجنَّا، نشّْ وَاهَا، نشّْ ذ ونِّي إِسَّارْسنْ ثَامُّورْثْ. مَانْ ونْ ثُوغَا خنِّي أَكِيذِي؟

²⁴ O Senhor , o Salvador de Israel, diz: “Meu povo, eu sou o seu Criador; antes que você tivesse nascido, eu já o havia criado. Sozinho, eu criei todas as coisas; estendi os céus e firmei a terra sem a ajuda de ninguém.

²⁵ نشّْ ذ ونِّي إِبطّْڒنْ ڒعْڒَامَاثْ ن أَيْثْ ن بُو-إِخَارِّيقنْ ؤُشَا سّْبُوهْڒِيغْ إِڭزَّاننْ، ذ ونِّي إِسّْوخَّارنْ إِمِيغِيسنْ ؤُ يَارَّا ثُوسّْنَا نْسنْ ذ ثَاغْيُوڒِي،

²⁵ Eu não deixo que se cumpram as mensagens de profetas mentirosos e faço com que os adivinhos fiquem parecendo tolos. Faço com que os sábios se enganem e transformo toda a sua sabedoria em tolice.

²⁶ ونِّي إِسّْمثْننْ أَوَاڒْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ ؤُ إِسّقْفڒْ شّْوَارْ ن إِرقَّاسنْ نّسْ، ونِّي إِقَّارنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَذْ ذَايمْ إِڒِينْ إِمزْذَاغْ عَاذْ!‘ ؤُشَا إِ كُوڒْ إِشْثْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’شمْ أَذْ ثتّْوَاسّْبدّذْ عَاوذْ!‘ ؤُشَا ’نشّْ أَذْ سّْبدّغْ ڒْخِيرْبَاثْ نّسْ عَاوذْ!‘،

²⁶ Mas eu faço com que se cumpra a mensagem do meu servo e com que as palavras dos meus mensageiros aconteçam. Prometo que Jerusalém terá moradores novamente e que as cidades de Judá serão reconstruídas. Farei com que elas se levantem do meio das suas ruínas.

²⁷ ونِّي إِقَّارنْ إِ وَامَانْ يُودْجْغنْ: ’أَژْغمْ، نشّْ أَذْ سِّيژْغغْ إِغزْرَانْ نْومْ!‘،

²⁷ Basta que eu dê uma ordem, e o mar seca, e os rios ficam sem água.

²⁸ ونِّي إِقَّارنْ إِ كُورَاشْ: ’نتَّا ذ أَمكْسَاوْ إِنُو، نتَّا أَذْ إِسّقْفڒْ ڒْخَاضَارْ إِنُو، ؤُمِي غَا إِنِينْ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَذْ شمْعذْڒنْ!‘، ؤُ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ’أَذْ أَمْ ڭّنْ ذْسَاسْ!‘ “

²⁸ Sou eu quem diz a Ciro : “Você governará em meu nome e fará o que eu quero. Você ordenará que Jerusalém seja reconstruída e que sejam postos os alicerces do novo Templo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 44 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →