Isaías 44
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”ڒخُّو مَاشَا، سڒْ، أَ أَمْسخَّارْ إِنُو يَاعْقُوبْ، إِسْرَائِيل نِّي فَارْزغْ!
1 Agora, pois, ouve, ó Jacó, servo meu, ó Israel, a quem escolhi.
2 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي شكْ إِڭِّينْ، ونِّي شكْ إِڭِّينْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاشْ، ونِّي ذ أَشْ إِوْشِينْ أَفُوسْ: ’وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ يَاعْقُوبْ، أَمْسخَّارْ إِنُو، يَاشُورُونْ نِّي فَارْزغْ!
2 Assim diz o Senhor , que te criou, e te formou desde o ventre, e que te ajuda: Não temas, ó Jacó, servo meu, ó amado, a quem escolhi.
3 مَاغَارْ نشّْ أَذْ سيّْحغْ أَمَانْ خْ مِينْ إِفُّوذنْ ذ ثْسدْجْيَاوِينْ خْ مِينْ يُوژْغنْ. نشّْ أَذْ زدْجْعغْ أَرُّوحْ إِنُو خْ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُڒَا ذ لْبَارَاكَا إِنُو خْ ثَارْوَا نّشْ.
3 Porque derramarei água sobre o sedento e torrentes, sobre a terra seca; derramarei o meu Espírito sobre a tua posteridade e a minha bênção, sobre os teus descendentes;
4 نِيثْنِي أَذْغمْينْ جَارْ أَرْبِيعْ، أَمْ يِيصفْصَافنْ غَارْ ثْغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ.
4 e brotarão como a erva, como salgueiros junto às correntes das águas.
5 إِجّنْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ ن سِيذِي!‘ ؤُشَا إِجّنْ نّغْنِي أَذْ إِڒَاغَا إِخفْ نّسْ س يِيسمْ ن يَاعْقُوبْ، ؤُ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي أَذْ يَارِي س ؤُفُوسْ نّسْ: ’نشّْ ن سِيذِي!‘ ؤُشَا أَذْ إِكنَّا إِخفْ نّسْ س يِيسمْ إِشنّْعنْ ’إِسْرَائِيل‘.‘ “
5 Um dirá: Eu sou do Senhor ; outro se chamará do nome de Jacó; o outro ainda escreverá na própria mão: Eu sou do Senhor , e por sobrenome tomará o nome de Israel.
6 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ذ أَمفْذِي نّسْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’نشّْ ذ أَمزْوَارُو، نشّْ ذ أَنڭَّارُو، نْهْڒَا نشّْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن أَربِّي نّغْنِي.
6 Assim diz o Senhor , Rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos Exércitos: Eu sou o primeiro e eu sou o último, e além de mim não há Deus.
7 مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِبَارّحْ أَمْ نشّْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ ث يِينِي ؤُ أَذْ أَيِي ث إِسّْشنْ زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ژُّوغْ ڒْڭنْسْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ أَسنْ عَاوْذنْ ثِيمسْڒَايِينْ ن ثِيوشَّا، مِينْ إِ د غَا يَاسنْ.
7 Quem há, como eu, feito predições desde que estabeleci o mais antigo povo? Que o declare e o exponha perante mim! Que esse anuncie as coisas futuras, as coisas que hão de vir!
8 وَارْ تّْنخْڒِيعمْ ؤُ وَارْ تّڭّْوْذمْ. مَا وَارْ ذ أَومْ ث-إِ-د-سِّيوْضغْ زڭْ وَاكُوذْ ن زِيشْ غَارْ إِمزُّوغنْ نْومْ ؤُ مَا وَارْ حَاجِيغْ ث؟ كنِّيوْ ذ ڒشْهُوذْ إِنُو: مَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي نْهْڒَا نشّْ؟ وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ نّغْنِي، نشّْ وَارْ سِّينغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ.‘ “
8 Não vos assombreis, nem temais; acaso, desde aquele tempo não vo-lo fiz ouvir, não vo-lo anunciei? Vós sois as minhas testemunhas. Há outro Deus além de mim? Não, não há outra Rocha que eu conheça.
9 ”إِنِّي إِتّڭّنْ ڒخْيَاڒَاثْ إِنقْشنْ إِخْوَانْ، ؤُ ڒخْيَاڒَاثْ نِّي تّخْسنْ نِيثْنِي وَارْ نفّْعنْثْ ذڭْ وَالُو. نِيثْنِي س يِيخفْ نْسنْ ذ ڒشْهُوذْ نْسنْثْ أَقَا وَارْ تّْوِيڒِينْثْ ؤُ وَارْ سِّيننْثْ وَالُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ نِيثْنِي.
9 Todos os artífices de imagens de escultura são nada, e as suas coisas preferidas são de nenhum préstimo; eles mesmos são testemunhas de que elas nada veem, nem entendem, para que eles sejam confundidos.
10 مَانْ ونْ إِتّڭّنْ إِجّْ ن أَربِّي ؤُ مَانْ ونْ إِتّْكبَّانْ ڒخْيَاڒْ ن لْ-أَصْنَامْ أَمْ وَارْ غَارسْ بُو ثِيزِي زَّايسْ؟
10 Quem formaria um deus ou fundiria uma imagem de escultura, que é de nenhum préstimo?
11 خْزَارْ، مَارَّا إِشْرِيشنْ نْسنْ أَذْ ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ، مَاغَارْ أَيْثْ ن بُو-صّنْعثْ إِ إِخدّْمنْ س ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو ذ إِوْذَانْ وَاهَا. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ مُوننْ، أَذْ كَّارنْ، أَذْ نّْخڒْعنْ، نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ تّْسضْحَانْ جْمِيعْ.
11 Eis que todos os seus seguidores ficariam confundidos, pois os mesmos artífices não passam de homens; ajuntem-se todos e se apresentem, espantem-se e sejam, à uma, envergonhados.
12 أَمْزِيڒْ ن وُوزَّاڒْ غَارسْ إِميْذِي ن ومْزِيڒْ، إِخدّمْ غَارْ ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ، إِتّْقَارّسْ ڒخْيَاڒْ س إِفْضِيسنْ نّسْ. إِخدّمْ إِ-ث س ؤُغِيڒْ إِجهْذنْ. نتَّا إِدْجُوژْ أَڒَامِي وَارْ غَارسْ إِقِّيمْ بُو جّْهذْ عَاذْ. وَارْ إِسسّْ أَمَانْ أَڒْ غَا يَاحڒْ أَطَّاسْ.
12 O ferreiro faz o machado, trabalha nas brasas, forma um ídolo a martelo e forja-o com a força do seu braço; ele tem fome, e a sua força falta, não bebe água e desfalece.
13 أَنجَّارْ إِعبَّارْ ثَافْروْثْ س ؤُفِيڒُو نّسْ ن ڒعْبَارْ، يَارشّمْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ س ؤُكرَّاجْ، ؤُ إِنجَّارْ إِ-ث س ڒْمُوسْ ؤُشَا يَارشّمْ إِ-ث س دّوَارَا ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ن بْنَاذمْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسَّارْسْ ذڭْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.
13 O artífice em madeira estende o cordel e, com o lápis, esboça uma imagem; alisa-a com plaina, marca com o compasso e faz à semelhança e beleza de um homem, que possa morar em uma casa.
14 إِزدّمْ بْنَاذمْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ إِ يِيخفْ نّسْ، إِكسِّي إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن سِّيذْرِي نِيغْ ن ڒْبدْجُوضْ، يَارزُّو إِ يِيخفْ نّسْ جَارْ ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ. إِتّژُّو إِشْثْ ن ثَايْذَا ؤُشَا ثْمقَّارْ س ونْژَارْ.
14 Um homem corta para si cedros, toma um cipreste ou um carvalho, fazendo escolha entre as árvores do bosque; planta um pinheiro, e a chuva o faz crescer.
15 أَذْ ثِيڒِي ثْشجَّارْثْ ذ ڒفْحمْ إِ بْنَاذمْ. إِكسِّي زَّايسْ ؤُشَا إِژْغَاڒَا إِخفْ نّسْ غَارسْ. عَاوذْ إِسّْرَاقَّا ثِيمسِّي، إِسّْننَّا زَّايسْ أَغْرُومْ. زِي ثْشجَّارْثْ إِتّڭّْ بْنَاذمْ عَاوذْ إِجّْ ن أَربِّي ؤُشَا إِتّْبنْذَاقْ أَسْ، إِتّڭّْ زَّايسْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُشَا إِسجَّاذْ أَسْ.
15 Tais árvores servem ao homem para queimar; com parte de sua madeira se aquenta e coze o pão; e também faz um deus e se prostra diante dele, esculpe uma imagem e se ajoelha diante dela.
16 إِجّْ ن وزْينْ ن ؤُكشُّوضْ زَّايسْ إِسّشْمَاضْ إِ-ث س ثْمسِّي، أَكْ-ذ وزْينْ إِقِّيمنْ إِتّتّْ أَيْسُومْ. إِشنّفْ أَيْسُومْ ؤُشَا إِتّْيَاوَانْ. إِژْغَاڒَا إِخفْ نّسْ، إِقَّارْ: ’أَهْ، مَامّشْ حمِّيغْ، نشّْ تَّاشِيغْ أَكْ-ذ ثْمسِّي!‘
16 Metade queima no fogo e com ela coze a carne para comer; assa-a e farta-se; também se aquenta e diz: Ah! Já me aquento, contemplo a luz.
17 زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُكشُّوضْ إِتّڭّْ إِجّْ ن أَربِّي، إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ. إِسجَّاذْ أَسْ، إِتّْبنْذَاقْ زَّاثسْ، إِتّْژَادْجْ غَارسْ، إِقَّارْ: ’سنْجمْ أَيِي، مِينْزِي شكْ ذ أَربِّي إِنُو!‘ “
17 Então, do resto faz um deus, uma imagem de escultura; ajoelha-se diante dela, prostra-se e lhe dirige a sua oração, dizendo: Livra-me, porque tu és o meu deus.
18 ”وَارْ سِّيننْ، وَارْ تّْحِيكِينْ، مَاغَارْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ مسْحنْثْ ؤُمِي وَارْ تّْوِيڒِينْ وَالُو، ؤُشَا ؤُڒَاونْ نْسنْ وَارْ تّفْثِيننْ.
18 Nada sabem, nem entendem; porque se lhes grudaram os olhos, para que não vejam, e o seu coração já não pode entender.
19 ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّڭّْ إِ-ت غَارْ وُوڒْ نّسْ ؤُشَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوسّْنَا ؤُڒَا ذْ ڒفْهَامثْ حِيمَا أَذْ إِنِينْ: ’إِجّْ ن وزْينْ زَّايسْ سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي. سّْننّغْ أَغْرُومْ خْ ڒفْحمْ نّسْ إِتّحْذُوذُوقنْ ؤُ شنْفغْ أَيْسُومْ ؤُ شِّيغْ ث. زِي مِينْ إِقِّيمنْ ن ؤُكشُّوضْ مَا أَذْ زَّايسْ ڭّغْ جّْعِيفشْثْ ن صَّانَامْ، مَا أَذْ سجْذغْ زَّاثْ إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ؟‘
19 Nenhum deles cai em si, já não há conhecimento nem compreensão para dizer: Metade queimei e cozi pão sobre as suas brasas, assei sobre elas carne e a comi; e faria eu do resto uma abominação? Ajoelhar-me-ia eu diante de um pedaço de árvore?
20 نتَّا إِسّشَّا إِخفْ نّسْ س إِغّضْ، ؤُڒْ نّسْ إِتّْوَاغَارّنْ إِغكّْوَا إِ-ث. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ ڒعْمَارْ نّسْ، أَذْ يِينِي: ’مَا خنِّي وَارْ ذِينْ إِدْجِي ڒْغشّْ ذڭْ ؤُفُوسْ أَفُوسِي إِنُو؟‘ “
20 Tal homem se apascenta de cinza; o seu coração enganado o iludiu, de maneira que não pode livrar a sua alma, nem dizer: Não é mentira aquilo em que confio?
21 ”عْقڒْ خْ مَانْ أَيَا، أَ يَاعْقُوبْ، أَ شكْ إِسْرَائِيل! مَاغَارْ أَقَا شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو، نشّْ كوّْنغْ شكْ، شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو، أَ إِسْرَائِيل، وَارْ شكْ تّتُّوغْ شَا.
21 Lembra-te destas coisas, ó Jacó, ó Israel, porquanto és meu servo! Eu te formei, tu és meu servo, ó Israel; não me esquecerei de ti.
22 نشّْ مسّْحغْ إِعذِّيينْ نّشْ أَمْ ثَايُّوثْ ؤُڒَا ذ دّْنُوبْ نّشْ أَمْ ؤُسيْنُو. ذْوڒْ-د غَارِي، مَاغَارْ نشّْ فكّغْ شكْ.“
22 Desfaço as tuas transgressões como a névoa e os teus pecados, como a nuvem; torna-te para mim, porque eu te remi.
23 ”غنّْجمْ س ڒفْرَاحثْ، أَ إِجنْوَانْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا إِ-ث. سْڒِيوْڒوثْ، أَ ڒَادْجَاغْ ن ثمُّورْثْ، كْسِيمْ ذڭْ إِغُويَّانْ س ڒفْرَاحثْ، أَ إِذُورَارْ، سْڒِيوْڒِيومْ، أَ شكْ، أَزْغَارْ ذ كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ! مَاغَارْ سِيذِي إِفكّْ إِ يَاعْقُوبْ، إِسّْعُودْجْ إِخفْ نّسْ ذِي إِسْرَائِيل.“
23 Regozijai-vos, ó céus, porque o Senhor fez isto; exultai, vós, ó profundezas da terra; retumbai com júbilo, vós, montes, vós, bosques e todas as suas árvores, porque o Senhor remiu a Jacó e se glorificou em Israel.
24 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَمفْذِي نّشْ، ونِّي شكْ إِڭِّينْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاشْ: ’نشّْ ذ سِيذِي ونِّي إِڭِّينْ مَارَّا، ونِّي إِتّْبزَّاعنْ أَجنَّا، نشّْ وَاهَا، نشّْ ذ ونِّي إِسَّارْسنْ ثَامُّورْثْ. مَانْ ونْ ثُوغَا خنِّي أَكِيذِي؟
24 Assim diz o Senhor , que te redime, o mesmo que te formou desde o ventre materno: Eu sou o Senhor , que faço todas as coisas, que sozinho estendi os céus e sozinho espraiei a terra;
25 نشّْ ذ ونِّي إِبطّْڒنْ ڒعْڒَامَاثْ ن أَيْثْ ن بُو-إِخَارِّيقنْ ؤُشَا سّْبُوهْڒِيغْ إِڭزَّاننْ، ذ ونِّي إِسّْوخَّارنْ إِمِيغِيسنْ ؤُ يَارَّا ثُوسّْنَا نْسنْ ذ ثَاغْيُوڒِي،
25 que desfaço os sinais dos profetizadores de mentiras e enlouqueço os adivinhos; que faço tornar atrás os sábios, cujo saber converto em loucuras;
26 ونِّي إِسّْمثْننْ أَوَاڒْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ ؤُ إِسّقْفڒْ شّْوَارْ ن إِرقَّاسنْ نّسْ، ونِّي إِقَّارنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَذْ ذَايمْ إِڒِينْ إِمزْذَاغْ عَاذْ!‘ ؤُشَا إِ كُوڒْ إِشْثْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’شمْ أَذْ ثتّْوَاسّْبدّذْ عَاوذْ!‘ ؤُشَا ’نشّْ أَذْ سّْبدّغْ ڒْخِيرْبَاثْ نّسْ عَاوذْ!‘،
26 que confirmo a palavra do meu servo e cumpro o conselho dos meus mensageiros; que digo de Jerusalém: Ela será habitada; e das cidades de Judá: Elas serão edificadas; e quanto às suas ruínas: Eu as levantarei;
27 ونِّي إِقَّارنْ إِ وَامَانْ يُودْجْغنْ: ’أَژْغمْ، نشّْ أَذْ سِّيژْغغْ إِغزْرَانْ نْومْ!‘،
27 que digo à profundeza das águas: Seca-te, e eu secarei os teus rios;
28 ونِّي إِقَّارنْ إِ كُورَاشْ: ’نتَّا ذ أَمكْسَاوْ إِنُو، نتَّا أَذْ إِسّقْفڒْ ڒْخَاضَارْ إِنُو، ؤُمِي غَا إِنِينْ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’أَذْ شمْعذْڒنْ!‘، ؤُ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ: ’أَذْ أَمْ ڭّنْ ذْسَاسْ!‘ “
28 que digo de Ciro: Ele é meu pastor e cumprirá tudo o que me apraz; que digo também de Jerusalém: Será edificada; e do templo: Será fundado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.