Isaías 41
rifa (RIFA) vs NAA
1 ”سغْذمْ-د زَّاثِي، أَ ثِيڭْزِيرِينْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا جّمْ شُّوعُوبْ أَذْ طّْفنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ، جّمْ ثنْ أَذْ د-أَذْسنْ، خنِّي أَذْ سِّيوْڒنْ، جّمْ أَنغْ أَذْ نْقَارّبْ غَارْ ڒحْكَامْ مَارَّا نْمُونْ.
1 “Calem-se diante de mim, ó ilhas! E que os povos renovem as suas forças! Que se aproximem e, então, falem; vamos nos reunir para o julgamento.”
2 مَانْ ونْ إِ د-إِسّْفَاقنْ زِي مَانِيسْ ذ ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ إِجّنْ ونِّي أَكِيذسْ ثمْسَاڭَارْ ثْسڭْذَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ؟ مَانْ ونْ إِسلّْمنْ ڒڭْنُوسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث أَذْ يَاريّسْ خْ إِجدْجِيذنْ؟ مَانْ ونْ يَارِّينْ ڒڭْنُوسْ إِ سِّيفْ نّسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ، إِ ڒْقوْسْ نّسْ أَمْ ؤُڒُومْ نِّي ذِي إِتّْسُوضْ ؤُسمِّيضْ؟
2 “Quem fez surgir no Oriente aquele a cujos passos segue a vitória? Quem lhe entrega as nações e faz com que os reis se submetam a ele? Com a sua espada ele os transforma em pó, e com o seu arco, em palha que o vento dispersa.
3 نتَّا إِضْفَارْ إِ-ثنْ، إِكمّڒْ غَارْ زَّاثْ ذِي ڒهْنَا خْ وبْرِيذْ وَارْ ث إِحِيذِيعمَّارْصْ س إِضَارنْ نّسْ.
3 Ele os persegue e avança em segurança, por um caminho em que ele nunca havia passado.
4 مَانْ ونْ إِسّقْفڒْ ؤُشَا إِڭَّا أَيَا؟ نتَّا، ونِّي زڭْ ؤُمزْوَارُو إِبَارّْحنْ إِ جِّيڒَاثْ: ’نشّْ، سِيذِي، ذ أَمزْوَارُو ؤُ غَارْ إِنڭُّورَا نشّْ نشّْ.‘
4 Quem fez e executou tudo isso? Aquele que desde o princípio tem chamado as gerações à existência, eu, o e aquele que estará com os últimos; eu mesmo.”
5 ثِيڭْزِيرِينْ ژْرِينْثْ ث، ڭّْوذنْثْ، إِنڭُّورَا ن ثمُّورْثْ أَرْجِيجنْ، نِيثْنِي ؤُذْسنْ-د، إِوْضنْ-د.
5 Os países do mar viram isto e temeram; os confins da terra tremeram; eles se aproximaram e vieram.
6 إِجّنْ إِوْشَا أَفُوسْ إِ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ، إِنَّا إِ ؤُمَاسْ: ’إِڒِي ذ أَرْيَازْ!‘ “
6 Um ajuda o outro e diz a seu próximo: “Seja forte.”
7 ”أَصْنَايْعِي إِڭَّا ؤُڒْ ذڭْ ومْزِيڒْ ن وُورغْ نِّي ث إِسّرْغنْ س وفْضِيسْ، ونِّي إِوتِّينْ خْ ژّبْرَا، أَمْ إِقَّارْ خْ مَامّشْ سّْڒسْقنْ إِزِييْنَانْ: ’ذ لمْلِيحْ!‘. خنِّي إِسّمْثنْ ومْزِيڒْ إِ ڒخْيَاڒْ س إِمسْمَارْ، أَڒَامِي وَارْ إِتّنْهزِّي.“
7 O artífice anima o ourives, e o que trabalha com o martelo encoraja o que bate na bigorna, dizendo que a soldagem foi bem-feita. Então fixam tudo com pregos para que não oscile.
8 ”مَاشَا شكْ، أَ إِسْرَائِيل، أَمْسخَّارْ إِنُو، أَ يَاعْقُوبْ نِّي إِخْضَارغْ، زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، أَمدُّوكّڒْ إِنُو إِعِيزّنْ،
8 “Mas você, Israel, meu servo; você, Jacó, a quem escolhi; você, descendente de Abraão, meu amigo;
9 طّْفغْ شكْ زڭْ إِنڭُّورَا ن ثمُّورْثْ ؤُشَا ڒَاغِيغْ-د خَاكْ زِي طّْرُوفَا نّسْ قَاعْ، نِّيغْ أَشْ: ’شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو، إِخْضَارغْ شكْ، وَارْ شكْ نْضَارغْ.‘
9 você, a quem eu trouxe dos confins da terra e chamei dos seus cantos mais remotos, e a quem eu disse: ‘Você é o meu servo, eu o escolhi e não o rejeitei’;
10 وَارْ تّڭّْوذْ شَا، مَاغَارْ نشّْ دْجِيغْ أَكِيذكْ، وَارْ سْحِيسِّيفْ، مَاغَارْ نشّْ ذ أَربِّي نّشْ. نشّْ أَذْ شكْ سّْجهْذغْ، أَذْ أَشْ وْشغْ أَفُوسْ، وَاهْ، نشّْ أَذْ ذَايكْ منْعغْ س ؤُفُوسِي إِشُّورْ س ثْسڭْذَا إِنُو.“
10 não tema, porque eu estou com você; não fique com medo, porque eu sou o seu Deus. Eu lhe dou forças; sim, eu o ajudo; sim, eu o seguro com a mão direita da minha justiça.”
11 ”خْزَارْ، نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ، أَذْ ذوْڒنْ إِ ڒفْضِيحثْ، مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِسّْحمَّانْ. إِرْيَازنْ نِّي أَكِيذكْ إِتّمْشُوبُّوشنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ وَالُو، أَذْ تّْوَاهلّْكنْ.
11 “Eis que serão envergonhados e humilhados todos os que se enfurecem contra você; os que lutam contra você serão reduzidos a nada e perecerão.
12 شكْ أَذْ خَاسنْ ثَارْزُوذْ، مَاشَا وَارْ ثنْ ثتِّيفذْ. إِرْيَازنْ نِّي كِيذكْ إِتّمْشُوبُّوشنْ أَذْ ذوْڒنْ ذ وَالُو ذ ڒْبَاطڒْ، وَاهْ، إِرْيَازنْ نِّي إِتّْمنْغَانْ أَكِيذكْ.
12 Você procurará os que lutam contra você, porém não os achará; serão reduzidos a nada e a coisa de nenhum valor os que fazem guerra contra você.
13 مَاغَارْ نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ونِّي إِطّْفنْ أَفُوسْ أَفُوسِي نّشْ ذ ونِّي ذ أَشْ إِقَّارنْ: ’وَارْ تّڭّْوذْ شَا، نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَفُوسْ!
13 Porque eu, o Senhor , seu Deus, o tomo pela mão direita e lhe digo: ‘Não tenha medo, pois eu o ajudarei.’”
14 وَارْ ثڭّْوذْ شَا، أَ شكْ أَكشَّاوْ يَاعْقُوبْ، أَ يرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل! نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَفُوسْ، أَمفْذِي نّشْ ذ أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.
14 “Não tenha medo, ó vermezinho de Jacó, povozinho de Israel, pois eu o ajudarei”, diz o “o seu Redentor é o Santo de Israel.
15 خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ شمْ ذ ثَاڒْوِيحْثْ إِتّحْڒُودْجُوضنْ إِ ؤُسَارْوثْ ذ ثَامَايْنُوثْ، س ثغْمَاسْ إِقضْعنْ غَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ. إِذُورَارْ أَذْ ثنْ ثْسَّارْوْثذْ ؤُ أَذْ ثنْ ثدّْزذْ ؤُ ثِيوْرِيرِينْ أَذْ ثنْثْ ثڭّذْ ذ ڒُومْ.
15 Eis que farei de você um debulhador de cereais cortante e novo, armado de lâminas duplas. Você trilhará e esmagará os montes, e reduzirá as colinas a palha.
16 شكْ أَذْ ثنْ ثزُّوزَارذْ، أَذْ ثنْ يَاوِي ؤُسمِّيضْ، أَذْ ثنْ ثَاريّشْ ثْحَارْيَاضْثْ. شكْ مَاشَا أَذْ ثسْڒِيوْڒوذْ خْ سِيذِي، أَذْ ثْشنّْعذْ إِخفْ نّشْ ذڭْ ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل.“
16 Você os jogará para cima com a pá, e o vento os levará, e o redemoinho os espalhará. Então você se alegrará no e se gloriará no Santo de Israel.”
17 ”إِنِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ذ إِمزْڒَاضْ أَرزُّونْ خْ وَامَانْ، مَاشَا وَالُو ذَا. إِڒسْ نْسنْ يُوژغْ س ؤُفَاذِي. نشّْ، سِيذِي، أَذْ أَسنْ سْڒغْ، نشّْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، وَارْ ذَايْسنْ سمّْحغْ.
17 “Os pobres e necessitados buscam água, mas não a encontram; a língua deles está ressequida de sede. Mas eu, o eu, o Deus de Israel, não os abandonarei.
18 خْ ثوْرِيرِينْ ثِيقشُّورَا أَذْ جّغْ إِغزْرَانْ أَذْ دُّوقّْزنْ ؤُڒَا ذ ڒْعُونْصَارَاثْ ذِي ڒْوسْطْ ن ڒوْضَاثْ. نشّْ أَذْ أَرّغْ ڒخْڒَا ذ أَيڒْمَامْ ن وَامَانْ ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ يُوژْغنْ ذ ثِينذْوِينْ.
18 Abrirei rios no alto dos montes e fontes no meio dos vales; transformarei o deserto em lençóis de águas e a terra seca, em mananciais.
19 ذِي ڒخْڒَا أَذْ ژُّوغْ ثَاشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ ذ ثْشجَّارْثْ ن ؤُكَاسِييَا ذ ثْشجَّارْثْ ن ثَارِيحَانْثْ ذ ؤُزمُّورْ، ذِي ثْنزْرُوفْثْ أَذْ ڭّغْ ثَاشجَّارْثْ ن ؤُمرْزِي ذ ثْشجَّارْثْ ن ذُولْبْ ذ ثَايْذَا أَكْ-ذ وَايَاوْيَا،
19 Plantarei no deserto o cedro, a acácia, a murta e a oliveira; porei juntos no ermo o cipreste, o olmeiro e o buxo,
20 حِيمَا أَذْ ژَترنْ، أَذْ نعْمنْ، أَذْ أَرْڭْبنْ، أَذْ فهْمنْ جْمِيعْ، أَقَا أَفُوسْ ن سِيذِي إِڭَّا أَيَا، أَقَا أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل إِخْڒقْ إِ-ت-إِ-د.“
20 para que todos vejam e saibam, considerem e juntamente entendam que a mão do e que o Santo de Israel o criou.”
21 ”قدّْممْ دّعْوثْ نْومْ زَّاثِي، إِقَّارْ سِيذِي، أَوْيمْ-د بُورْهَانَاثْ نْومْ إِجهْذنْ قَاعْ، إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن يَاعْقُوبْ.
21 “Exponham a sua causa”, diz o “apresentem as suas razões, diz o Rei de Jacó.
22 أجّْ إِ-ثنْ أَذْ أَوْينْ ؤُ أَذْ أَنغْ بَارّْحنْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ. سَارْڭْبمْ أَنغْ خْ ثْمسْڒَايِينْ ثِيمزْوُورَا قَاعْ، مَامّشْ دْجَانْثْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ نكْسِي غَارْ وُوڒْ ؤُشَا أَذْ نسّنْ أَنڭَّارْ نْسنْثْ، نِيغْ أجّْ أَنغْ أَذْ نْسڒْ خْ ثْمسْڒَايِينْ إِ د غَا يَاسنْ عَاذْ.
22 Aproximem-se e anunciem-nos as coisas que hão de acontecer; contem-nos as profecias anteriores, para que as examinemos e saibamos se elas se cumpriram; ou falem-nos a respeito das coisas futuras.
23 بَارّْحمْ ثِيمسْڒَايِينْ إِ غَا يِيڒِينْ ذَاوحْذَا عَاذْ، مَاحنْذْ أَذْ نسّنْ أَقَا كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ. ڭّمْ شَا ذ ڒْخَارْ نِيغْ ذ ڒْغَارْ، حِيمَا أَذْ نْخزَّارْ ذڭْ وَايَاوْيَا س ڒْخزْرَاثْ إِبقّْشنْ، أَذْ ت نْژَارْ جْمِيعْ.
23 Anunciem-nos as coisas que ainda hão de vir, para que saibamos que vocês são deuses. Façam alguma coisa, seja boa ou seja má, para que fiquemos com medo, e juntamente o veremos.
24 خْزَارْ، كنِّيوْ قلّْ خْ وَالُو ؤُ مِينْ ثتّڭّمْ وَارْ ذَايسْ بُو نّْفَاعْ، ونِّي كنِّيوْ إِخْضَارنْ أَقَا-ث ذ نّْعِي.“
24 Eis que vocês são menos do que nada, e menos do que nada é o que vocês fazem; abominável é quem os escolhe.”
25 ”نشّْ أَذْ د-سّكَّارغْ إِجّنْ زِي شَّامَالْ ؤُ نتَّا أَذْ د-إِفّغْ زِي مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ، أَذْ إِڒَاغَا خْ إِسمْ إِنُو. نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَمْ بُو-ثْڒَاخْثْ نِّي إِعفّْسنْ خْ ؤُبدْجَاعْ، أَذْ إِعْفسْ خْ أَيْثْ ن جّهْذْ أَمْ خْ ثَارِّيسْثْ.“
25 “Do Norte suscitei um homem, e ele vem; desde o Oriente, onde nasce o sol, ele invocará o meu nome; pisará os governantes como se fossem lama, como o oleiro pisa o barro.
26 ”مَانْ ونْ إِ-ت إِبَارّْحنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو قَاعْ، حِيمَا أَذْ ت نسّنْ، نِيغْ خنِّي مَانْ ونْ إِ-ت إِبَارّْحنْ قْبڒْ، حِيمَا نْزمَّارْ أَذْ نِينِي: ’أَقَا نتَّا ذَايسْ ڒَامَانْ!‘ مَاشَا وَارْ ذِينْ وِي ت إِبَارّْحنْ، وَارْ ذِينْ وِي ذ أَنغْ إِتَّارَّانْ أَذْ نْسڒْ شَا، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسْڒِي أَومْ ثْنطْقمْ س شَا.
26 Quem anunciou isso desde o princípio, a fim de que o possamos saber? Quem falou disso antecipadamente, para que digamos: ‘É isso mesmo’? Mas não houve quem anunciasse, quem proclamasse, nem ainda quem tivesse ouvido qualquer palavra da parte de vocês.
27 أَمْ ؤُمزْوَارُو نِّيغْ نشّْ إِ صِيهْيُونْ: ’أَقَا-ثنْ ذَا!‘، ؤُ إِ ؤُرْشَالِيمْ: ’نشّْ أَذْ أَوْيغْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ.‘
27 Eu sou o que primeiro disse a Sião: ‘Eis! Ei-los aí!’ E a Jerusalém dou um mensageiro de boas-novas.
28 نشّْ خْزَارغْ، مَاشَا وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِجّْ! وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِوْشْ شّْوَارْ، أَڒَامِي زمَّارغْ أَذْ سّقْسِيغْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ خَافِي د-أَرّنْ.
28 Quando eu olho, não há ninguém; entre eles não há nenhum conselheiro a quem eu pergunte, e me responda.
29 خْزَارْ، نِيثْنِي مَارَّا ذِي ڒْبَاطڒْ، ڒخْذَايمْ نْسنْ وَارْ ذَايْسنْ نّْفَاعْ، ڒخْيَاڒَاثْ إِفسْينْ نْسنْ ذ ڒعْوِينْ وَاهَا ؤُ خْوَانْثْ.“
29 Eis que todos são nada; as suas obras são coisa nenhuma; as suas imagens de fundição são vento e vácuo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.