Isaías 40

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ”سْفوّجْ، سْفوّجْ ڒْڭنْسْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي نْومْ!

¹ Consolem, consolem o meu povo, diz o Deus de vocês.

² سِيوْڒمْ غَارْ وُوڒْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا بَارّْحمْ أَسْ أَقَا أَمنْغِي نّسْ إِقْضَا، أَقَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ ثصْڒحْ، أَقَا ثكْسِي س ؤُضفُّوسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِ مَارَّا دّْنُوبْ نّسْ.

² Encoragem a Jerusalém e anunciem que ela já cumpriu o trabalho que lhe foi imposto, pagou por sua iniqüidade, e recebeu da mão do Senhor em dobro por todos os seus pecados.

³ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسْغُويُّونْ ذِي ڒخْڒَا: ’سْوجْذمْ أَبْرِيذْ إِ سِيذِي، سَارّْحمْ ذِي ڒخْڒَا أَبْرِيذْ إِ أَربِّي نّغْ!‘

³ Uma voz clama: "No deserto preparem o caminho para o Senhor; façam no deserto um caminho reto para o nosso Deus.

⁴ مَارَّا ثِيغْزُورِينْ أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذنْثْ، مَارَّا إِذُورَارْ ذ ثوْرِيرِينْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. مِينْ إِفَارْغنْ، أَذْ إِذْوڒْ إِسڭّمْ ؤُشَا إِجّْ ن ؤُسذِّي ن إِذُورَارْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ڒوْضَا إِوَاطَانْ.

⁴ Todos os vales serão levantados, todos os montes e colinas serão aplanados; os terrenos acidentados se tornarão planos; as escarpas, serão niveladas.

⁵ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ؤُشَا مَارَّا دَّاثْ أَذْ ثْژَارْ أَقَا أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“

⁵ A glória do Senhor será revelada, e, juntos, todos a verão. Pois é o Senhor quem fala".

⁶ ”ثْمِيجَّا ثنَّا: ’بَارّحْ!‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’مِينْ غَا بَارّْحغْ؟‘ ’مَارَّا دَّاثْ أَمْ أَرْبِيعْ ذ مَارَّا ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ ذڭْ إِيَّارْ.

⁶ Uma voz ordena: "Clame". E eu pergunto: "O que clamarei? " "Que toda a humanidade é como a relva, e toda a sua glória como as flores do campo.

⁷ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ خْمِي خَاسْ إِتّْسُوضْ أَرُّوحْ ن سِيذِي. ذ ثِيذتّْ، ڒْڭنْسْ ذ أَرْبِيعْ.

⁷ A relva murcha e cai a sua flor, quando o vento do Senhor sopra sobre eles; o povo não passa de relva.

⁸ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ، مَاشَا أَوَاڒْ ن أَربِّي نّغْ إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا.‘ “

⁸ A relva murcha, e as flores caem, mas a palavra de nosso Deus permanece para sempre. "

⁹ ”ڭعّذْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ ذ أَمقّْرَانْ، أَ صِيهْيُونْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ س جّهْذْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ، وَارْ ثڭّْوذْ، إِنِي إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’خْزَارْ، أَربِّي نْكنْثْ!‘

⁹ Você, que traz boas novas a Sião, suba num alto monte. Você, que traz boas novas a Jerusalém, erga a sua voz com fortes gritos, erga-a, não tenha medo; diga às cidades de Judá: "Aqui está o seu Deus! "

¹⁰ خْزَارْ، أَذْ د-يَاسْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نتَّا إِجْهذْ ؤُشَا أَغِيڒْ نّسْ أَذْ إِحْكمْ. خْزَارْ، ڒْمُونثْ نّسْ غَارسْ ؤُشَا أَخدْجصْ نّسْ إِزْوَارْ أَسْ.

¹⁰ O Soberano Senhor vem com poder! Com seu braço forte ele governa. A sua recompensa com ele está, e seu galardão o acompanha.

¹¹ أَذْ يَارْوسْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ أَمْ ؤُمكْسَاوْ، أَذْ إِسّْمُونْ إِزْمَارنْ غَارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ يَارْبُو ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. أَذْ إِنْذهْ إِنِّي إِسُّوطُّوضنْ س ڒعْقڒْ.“

¹¹ Como pastor ele cuida de seu rebanho, com o braço ajunta os cordeiros e os carrega no colo; conduz com cuidado as ovelhas que amamentas suas crias.

¹² ”مَانْ ونْ إِعْبَارنْ أَمَانْ ن ڒبْحَارْ س وُورُو ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِكْسِينْ ڒقْيَاسْ ن إِجنْوَانْ س ڒعْبَارْ ن ؤُفُوسْ؟ ؤُ مَانْ ونْ إِطّْفنْ ؤُشَاڒْ ن ثمُّورْثْ س إِجّْ ن ڒْمُوذْ؟ مَانْ ونْ إِوزّْننْ إِذُورَارْ س إِجّْ ن ڒْبَاسْكُو ؤُ ثِيوْرِيرِينْ س ڒْمِيزَانْ؟

¹² Quem mediu as águas na concha da mão, ou com o palmo definiu os limites dos céus? Quem jamais calculou o peso da terra, ou pesou os montes na balança e as colinas nos seus pratos?

¹³ مَانْ ونْ إِبقّْشنْ خْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ مَانْ ونْ ث إِسّْغَارنْ أَمْ ؤُمْشَاوَارْ نّسْ؟

¹³ Quem definiu limites para o Espírito do Senhor, ou o instruiu como seu conselheiro?

¹⁴ وِي ث إِسقْسَانْ نتَّا خْ شّْوَارْ ذ مَانْ ونْ إِ ذ أَسْ إِسّْشْننْ ڒفْهَامثْ ؤُ وِي ذ أَسْ إِسّْڒمْذنْ أَبْرِيذْ ن ڒْحقّْ ؤُشَا يَارْنِي أَسْ ثُوسّْنَا؟ وِي ذ أَسْ إِسَّارْڭْبنْ أَبْرِيذْ إِشُّورنْ س ڒفْهَامثْ؟“

¹⁴ A quem o Senhor consultou que pudesse esclarecê-lo, e que lhe ensinasse a julgar com justiça? Quem lhe ensinou o conhecimento ou lhe aponta o caminho da sabedoria?

¹⁵ ”خْزَارْ، ڒڭْنُوسْ تّْوَاحسْبنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثُوذِّينْثْ زڭْ ؤُبُوقَاڒْ ؤُ أَمْ شْوَايْثْ ن ثْنغْذَا خْ ڒْمِيزَانْ. أَقَا ذَا، نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيڭْزِيرِينْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ.

¹⁵ Na verdade as nações são como a gota que sobra do balde; para ele são como o pó que resta na balança; para ele as ilhas não passam de um grão de areia.

¹⁶ لُوبْنَانْ وَارْ إِتّْقِيذِّي إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْمسِّي ؤُشَا ڒْمَاڒْ نّسْ وَارْ تّْقِيذِّينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ.

¹⁶ Nem as florestas do Líbano seriam suficientes para o fogo do altar, nem os animais de lá bastariam para o holocausto.

¹⁷ مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَقَا أَثنْ أَمْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا إِحسّبْ إِ-ثنْ ذ وَالُو، ذ ڒعْوِينْ.

¹⁷ Diante dele todas as nações são como nada; para ele são sem valor e menos que nada.

¹⁸ وِي أَكْ-ذ إِ غَا ثسّمْقُودّمْ أَربِّي نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ زِي ث غَا ثْخڒْفمْ؟“

¹⁸ A quem vocês compararão Deus? Como poderão representá-lo?

¹⁹ ”أَحْرَايْفِي إِتّْكبَّا ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْغدْجفْ إِ-ث س وُورغْ ؤُ إِفسِّي أَسْ ثِيسدّْيِينْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ Com uma imagem que funde o artesão, e que o ourives cobre de ouro e lhe modela correntes de prata?

²⁰ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمزْڒُوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَذْ إِخْضَارْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ وَارْ يَارشِّي. نتَّا يَارزُّو إِجّْ ن بُو-صّنْعثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ نِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ.“

²⁰ Ou com o ídolo do pobre que pode apenas escolher um bom pedaço de madeira e procurar um marceneiro para fazer uma imagem que não caia?

²¹ ”مَا وَارْ ت ثسِّينمْ؟ مَا وَارْ ت تّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ت ثُوغِي غَارْومْ إِتّْوَاسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو؟ مَا وَارْ ثُوغِي ثْحطَّامْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ؟

²¹ Será que vocês não sabem? Nunca ouviram falar? Não lhes contaram desde a antigüidade? Vocês não compreenderam como a terra foi fundada?

²² نتَّا ذ ونِّي إِقِّيمنْ خْ ثْقُورَارْثْ ن ثَايُّوثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ، ثَامُّورْثْ مَانِي إِمزْذَاغْ نّسْ تّْبَاننْ-د أَمْ يِيبُورخْسنْ، نتَّا ذ ونِّي إِمحّْضنْ إِجنْوَانْ أَمْ أَرْوَاقْ، إِتّْبزّعْ إِ-ثنْ أَمْ ؤُقِيضُونْ إِ وزْذَاغْ،

²² Ele se assenta no seu trono, acima da cúpula da terra, cujos habitantes são pequenos como gafanhotos. Ele estende os céus como um forro, e os arma como uma tenda para neles habitar.

²³ نتَّا ذ ونِّي إِتَّارَّانْ أَيْثْ ن جّهْذْ ذ وَالُو، ؤُ إِسّخْوَا ڒْقُوضَاثْ ن ثمُّورْثْ.

²³ Ele aniquila os príncipes e reduz a nada os juízes deste mundo.

²⁴ عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَاژُّونْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَازَارْعنْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا إِوْثَا جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ نْسنْ أَژْوَارْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِسُوضْ نتَّا خَاسنْ أَڒَامِي ؤُژْغنْ ؤُشَا ثَاحَارْيَاضْثْ ثكْسِي ثنْ أَمْ ؤُڒُومْ.“

²⁴ Mal eles são plantados ou semeados, mal lançam raízes na terra, Deus sopra sobre eles, e eles murcham; um redemoinho os leva como palha.

²⁵ ”أَكْ-ذ مَانْ ونْ ثخْسمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّمْقُودّمْ، مَانْ ونْ إِ ذِي أَروْسغْ؟، إِقَّارْ ؤُمْقدَّاسْ.

²⁵ "Com quem vocês me compararão? Quem se assemelha a mim? ", pergunta o Santo.

²⁶ سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُ خْزَارمْ، مَانْ ونْ إِڭِّينْ مَانْ أَيَا؟ ذ نتَّا ونِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ مَارَّا، ونِّي ذ أَسنْ إِتّْڒَاغَانْ مَارَّا س إِسمْ نْسنْ س ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ س ڒْعزّْ نّسْ إِجهْذنْ، وَارْ إِبطّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

²⁶ Ergam os olhos e olhem para as alturas. Quem criou tudo isso? Aquele que põe em marcha cada estrela do seu exército celestial, e a todas chama pelo nome. Tão grande é o seu poder e tão imensa a sua força, que nenhuma delas deixa de comparecer!

²⁷ ”مَايمِّي ثقَّارذْ خنِّي، أَ يَاعْقُوبْ، ؤُ ثسَّاوَاڒذْ أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل: ’أَبْرِيذْ إِنُو إِنُّوفَّارْ خْ سِيذِي ؤُ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ثتّكّْ خْ أَربِّي إِنُو؟‘

²⁷ Por que você reclama, ó Jacó, e por que se queixa, ó Israel: "O Senhor não se interessa pela minha situação; o meu Deus não considera a minha causa"?

²⁸ مَا وَارْ ت ثسِّينذْ؟ مَا وَارْ ت ثسْڒِيذْ أَقَا أَربِّي نْ ڒبْذَا، سِيذِي، ونِّي د-إِخڒْقنْ طّْرُوفَا ن ثمُّورْثْ، وَارْ إِتِّيحڒْ ؤُ وَارْ يَارخُّو؟ وَارْ إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِفْهمْ ڒعْقڒْ نّسْ.

²⁸ Será que você não sabe? Nunca ouviu falar? O Senhor é o Deus eterno, o Criador de toda a terra. Ele não se cansa nem fica exausto, sua sabedoria é insondável.

²⁹ نتَّا إِتِّيشْ جّهْذْ إِ ونِّي يُوحْڒنْ ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي جّهْذْ يَارنِّي أَسْ جّهْذْ س وَاطَّاسْ.

²⁹ Ele fortalece ao cansado e dá grande vigor ao que está sem forças.

³⁰ إِحنْجِيرنْ تَّاحْڒنْ ؤُ أَرخُّونْ، إِبْڒِيغنْ تّنْقْرَاضنْ ؤُشَا وطَّانْ،

³⁰ Até os jovens se cansam e ficam exaustos, e os moços tropeçam e caem;

³¹ مَاشَا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ سِيذِي، تَّايْمنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ. نِيثْنِي تّطّْفنْ أَفْرِيونْ أَمْ ؤُڭِيذرْ، تَّازّْڒنْ، مَاشَا وَارْ تِّيحْڒنْ، ڭُّورنْ مَاشَا وَارْ أَرخُّونْ.“

³¹ mas aqueles que esperam no Senhor renovam as suas forças. Voam bem alto como águias; correm e não ficam exaustos, andam e não se cansam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 40 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →