Isaías 40

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”سْفوّجْ، سْفوّجْ ڒْڭنْسْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي نْومْ!

¹ “Consolem, consolem o meu povo”, diz o Deus de vocês.

² سِيوْڒمْ غَارْ وُوڒْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا بَارّْحمْ أَسْ أَقَا أَمنْغِي نّسْ إِقْضَا، أَقَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ ثصْڒحْ، أَقَا ثكْسِي س ؤُضفُّوسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِ مَارَّا دّْنُوبْ نّسْ.

² “Falem ao coração de Jerusalém e anunciem que o tempo da sua escravidão já acabou, que a sua iniquidade está perdoada e que ela já recebeu em dobro das mãos do por todos os seus pecados.”

³ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسْغُويُّونْ ذِي ڒخْڒَا: ’سْوجْذمْ أَبْرِيذْ إِ سِيذِي، سَارّْحمْ ذِي ڒخْڒَا أَبْرِيذْ إِ أَربِّي نّغْ!‘

³ Uma voz clama: “No deserto preparem o caminho do No ermo façam uma estrada reta para o nosso Deus!

⁴ مَارَّا ثِيغْزُورِينْ أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذنْثْ، مَارَّا إِذُورَارْ ذ ثوْرِيرِينْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. مِينْ إِفَارْغنْ، أَذْ إِذْوڒْ إِسڭّمْ ؤُشَا إِجّْ ن ؤُسذِّي ن إِذُورَارْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ڒوْضَا إِوَاطَانْ.

⁴ Todos os vales serão levantados, e todos os montes e colinas serão rebaixados; o que é tortuoso será retificado, e os lugares ásperos serão aplanados.

⁵ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ؤُشَا مَارَّا دَّاثْ أَذْ ثْژَارْ أَقَا أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“

⁵ A glória do Senhor se manifestará, e toda a humanidade a verá, pois a boca do

⁶ ”ثْمِيجَّا ثنَّا: ’بَارّحْ!‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’مِينْ غَا بَارّْحغْ؟‘ ’مَارَّا دَّاثْ أَمْ أَرْبِيعْ ذ مَارَّا ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ ذڭْ إِيَّارْ.

⁶ Uma voz diz: “Proclame!” E alguém pergunta: “Que hei de proclamar?” Toda a humanidade é erva, e toda a sua glória é como a flor do campo.

⁷ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ خْمِي خَاسْ إِتّْسُوضْ أَرُّوحْ ن سِيذِي. ذ ثِيذتّْ، ڒْڭنْسْ ذ أَرْبِيعْ.

⁷ A erva seca e as flores caem, soprando nelas o hálito do Na verdade, o povo é erva.

⁸ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ، مَاشَا أَوَاڒْ ن أَربِّي نّغْ إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا.‘ “

⁸ A erva seca e as flores caem, mas a palavra do nosso Deus permanece para sempre.

⁹ ”ڭعّذْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ ذ أَمقّْرَانْ، أَ صِيهْيُونْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ س جّهْذْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ، وَارْ ثڭّْوذْ، إِنِي إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’خْزَارْ، أَربِّي نْكنْثْ!‘

⁹ Ó Sião, você que anuncia boas-novas, suba a um alto monte! Ó Jerusalém, você que anuncia boas-novas, levante a sua voz fortemente! Levante-a, não tenha medo. Diga às cidades de Judá: “Eis aí está o seu Deus!”

¹⁰ خْزَارْ، أَذْ د-يَاسْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نتَّا إِجْهذْ ؤُشَا أَغِيڒْ نّسْ أَذْ إِحْكمْ. خْزَارْ، ڒْمُونثْ نّسْ غَارسْ ؤُشَا أَخدْجصْ نّسْ إِزْوَارْ أَسْ.

¹⁰ Eis que o Senhor Deus virá com poder, e o seu braço dominará; eis que o seu galardão está com ele, e diante dele vem a sua recompensa.

¹¹ أَذْ يَارْوسْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ أَمْ ؤُمكْسَاوْ، أَذْ إِسّْمُونْ إِزْمَارنْ غَارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ يَارْبُو ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. أَذْ إِنْذهْ إِنِّي إِسُّوطُّوضنْ س ڒعْقڒْ.“

¹¹ Como pastor, ele apascentará o seu rebanho; entre os seus braços recolherá os cordeirinhos e os carregará no colo; as que amamentam ele guiará mansamente.

¹² ”مَانْ ونْ إِعْبَارنْ أَمَانْ ن ڒبْحَارْ س وُورُو ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِكْسِينْ ڒقْيَاسْ ن إِجنْوَانْ س ڒعْبَارْ ن ؤُفُوسْ؟ ؤُ مَانْ ونْ إِطّْفنْ ؤُشَاڒْ ن ثمُّورْثْ س إِجّْ ن ڒْمُوذْ؟ مَانْ ونْ إِوزّْننْ إِذُورَارْ س إِجّْ ن ڒْبَاسْكُو ؤُ ثِيوْرِيرِينْ س ڒْمِيزَانْ؟

¹² Quem na concha de sua mão mediu as águas e tomou a medida dos céus a palmos? Quem recolheu o pó da terra na terça parte de uma vasilha e pesou os montes e as colinas numa balança?

¹³ مَانْ ونْ إِبقّْشنْ خْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ مَانْ ونْ ث إِسّْغَارنْ أَمْ ؤُمْشَاوَارْ نّسْ؟

¹³ Quem guiou o Espírito do Ou, como seu conselheiro, o ensinou?

¹⁴ وِي ث إِسقْسَانْ نتَّا خْ شّْوَارْ ذ مَانْ ونْ إِ ذ أَسْ إِسّْشْننْ ڒفْهَامثْ ؤُ وِي ذ أَسْ إِسّْڒمْذنْ أَبْرِيذْ ن ڒْحقّْ ؤُشَا يَارْنِي أَسْ ثُوسّْنَا؟ وِي ذ أَسْ إِسَّارْڭْبنْ أَبْرِيذْ إِشُّورنْ س ڒفْهَامثْ؟“

¹⁴ Com quem ele se aconselhou, para que lhe desse compreensão? Quem lhe ensinou a vereda da justiça ou quem lhe ensinou sabedoria? E quem lhe mostrou o caminho de entendimento?

¹⁵ ”خْزَارْ، ڒڭْنُوسْ تّْوَاحسْبنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثُوذِّينْثْ زڭْ ؤُبُوقَاڒْ ؤُ أَمْ شْوَايْثْ ن ثْنغْذَا خْ ڒْمِيزَانْ. أَقَا ذَا، نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيڭْزِيرِينْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ.

¹⁵ Eis que as nações são consideradas por ele como um pingo que cai de um balde e como um grão de pó na balança; eis que ele carrega as ilhas como se fossem pó fino.

¹⁶ لُوبْنَانْ وَارْ إِتّْقِيذِّي إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْمسِّي ؤُشَا ڒْمَاڒْ نّسْ وَارْ تّْقِيذِّينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ.

¹⁶ O Líbano não seria suficiente para o fogo, e os animais de lá não bastariam para um holocausto.

¹⁷ مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَقَا أَثنْ أَمْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا إِحسّبْ إِ-ثنْ ذ وَالُو، ذ ڒعْوِينْ.

¹⁷ Diante dele, todas as nações são como coisa que não é nada; ele as considera menos do que nada, como um vácuo.

¹⁸ وِي أَكْ-ذ إِ غَا ثسّمْقُودّمْ أَربِّي نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ زِي ث غَا ثْخڒْفمْ؟“

¹⁸ Com quem vocês querem comparar Deus? Com que imagem vocês o podem confrontar?

¹⁹ ”أَحْرَايْفِي إِتّْكبَّا ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْغدْجفْ إِ-ث س وُورغْ ؤُ إِفسِّي أَسْ ثِيسدّْيِينْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ Quanto à imagem, esta é moldada pelo artífice; depois, o ourives a reveste de ouro e forja correntes de prata para ela.

²⁰ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمزْڒُوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَذْ إِخْضَارْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ وَارْ يَارشِّي. نتَّا يَارزُّو إِجّْ ن بُو-صّنْعثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ نِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ.“

²⁰ O pobre, que não pode fazer tal oferta, escolhe madeira que não apodrece e procura um artífice perito para fazer uma imagem esculpida que não oscile.

²¹ ”مَا وَارْ ت ثسِّينمْ؟ مَا وَارْ ت تّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ت ثُوغِي غَارْومْ إِتّْوَاسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو؟ مَا وَارْ ثُوغِي ثْحطَّامْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ؟

²¹ Será que vocês não sabem? Será que não ouviram? Será que isso não lhes foi anunciado desde o princípio? Vocês não entenderam isso desde a fundação do mundo? Vocês não atentaram para os fundamentos da terra?

²² نتَّا ذ ونِّي إِقِّيمنْ خْ ثْقُورَارْثْ ن ثَايُّوثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ، ثَامُّورْثْ مَانِي إِمزْذَاغْ نّسْ تّْبَاننْ-د أَمْ يِيبُورخْسنْ، نتَّا ذ ونِّي إِمحّْضنْ إِجنْوَانْ أَمْ أَرْوَاقْ، إِتّْبزّعْ إِ-ثنْ أَمْ ؤُقِيضُونْ إِ وزْذَاغْ،

²² Ele é o que está assentado sobre a cúpula da terra, cujos moradores são como gafanhotos. É ele quem estende os céus como cortina e os desenrola como tenda para neles habitar.

²³ نتَّا ذ ونِّي إِتَّارَّانْ أَيْثْ ن جّهْذْ ذ وَالُو، ؤُ إِسّخْوَا ڒْقُوضَاثْ ن ثمُّورْثْ.

²³ É ele quem reduz a nada os príncipes e torna em nulidade os juízes da terra.

²⁴ عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَاژُّونْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَازَارْعنْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا إِوْثَا جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ نْسنْ أَژْوَارْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِسُوضْ نتَّا خَاسنْ أَڒَامِي ؤُژْغنْ ؤُشَا ثَاحَارْيَاضْثْ ثكْسِي ثنْ أَمْ ؤُڒُومْ.“

²⁴ Mal foram plantados e semeados, mal se arraigou na terra o seu tronco, já secam, quando um sopro passa por eles, e uma tempestade os leva como palha.

²⁵ ”أَكْ-ذ مَانْ ونْ ثخْسمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّمْقُودّمْ، مَانْ ونْ إِ ذِي أَروْسغْ؟، إِقَّارْ ؤُمْقدَّاسْ.

²⁵ “Com quem vocês vão me comparar? A quem eu seria igual?” — diz o Santo.

²⁶ سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُ خْزَارمْ، مَانْ ونْ إِڭِّينْ مَانْ أَيَا؟ ذ نتَّا ونِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ مَارَّا، ونِّي ذ أَسنْ إِتّْڒَاغَانْ مَارَّا س إِسمْ نْسنْ س ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ س ڒْعزّْ نّسْ إِجهْذنْ، وَارْ إِبطّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

²⁶ Levantem os olhos para o alto e vejam. Quem criou estas coisas? Aquele que faz sair o seu exército de estrelas, todas bem-contadas, as quais ele chama pelo nome; por ser ele grande em força e forte em poder, nem uma só vem a faltar.

²⁷ ”مَايمِّي ثقَّارذْ خنِّي، أَ يَاعْقُوبْ، ؤُ ثسَّاوَاڒذْ أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل: ’أَبْرِيذْ إِنُو إِنُّوفَّارْ خْ سِيذِي ؤُ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ثتّكّْ خْ أَربِّي إِنُو؟‘

²⁷ Por que, então, você diz, ó Jacó, e você fala, ó Israel: “O meu caminho está encoberto ao e o meu direito passa despercebido ao meu Deus”?

²⁸ مَا وَارْ ت ثسِّينذْ؟ مَا وَارْ ت ثسْڒِيذْ أَقَا أَربِّي نْ ڒبْذَا، سِيذِي، ونِّي د-إِخڒْقنْ طّْرُوفَا ن ثمُّورْثْ، وَارْ إِتِّيحڒْ ؤُ وَارْ يَارخُّو؟ وَارْ إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِفْهمْ ڒعْقڒْ نّسْ.

²⁸ Será que você não sabe, nem ouviu que o eterno Deus, o o Criador dos confins da terra, nem se cansa, nem se fatiga? A sabedoria dele é insondável.

²⁹ نتَّا إِتِّيشْ جّهْذْ إِ ونِّي يُوحْڒنْ ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي جّهْذْ يَارنِّي أَسْ جّهْذْ س وَاطَّاسْ.

²⁹ Ele fortalece o cansado e multiplica as forças ao que não tem nenhum vigor.

³⁰ إِحنْجِيرنْ تَّاحْڒنْ ؤُ أَرخُّونْ، إِبْڒِيغنْ تّنْقْرَاضنْ ؤُشَا وطَّانْ،

³⁰ Os jovens se cansam e se fatigam, e os moços, de exaustos, caem,

³¹ مَاشَا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ سِيذِي، تَّايْمنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ. نِيثْنِي تّطّْفنْ أَفْرِيونْ أَمْ ؤُڭِيذرْ، تَّازّْڒنْ، مَاشَا وَارْ تِّيحْڒنْ، ڭُّورنْ مَاشَا وَارْ أَرخُّونْ.“

³¹ mas os que esperam no Senhor renovam as suas forças, sobem com asas como águias, correm e não se cansam, caminham e não se fatigam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 40 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →