Isaías 40

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ”سْفوّجْ، سْفوّجْ ڒْڭنْسْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي نْومْ!

¹ Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus.

² سِيوْڒمْ غَارْ وُوڒْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا بَارّْحمْ أَسْ أَقَا أَمنْغِي نّسْ إِقْضَا، أَقَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ ثصْڒحْ، أَقَا ثكْسِي س ؤُضفُّوسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِ مَارَّا دّْنُوبْ نّسْ.

² Falai ao coração de Jerusalém, bradai-lhe que já é findo o tempo da sua milícia, que a sua iniquidade está perdoada e que já recebeu em dobro das mãos do Senhor por todos os seus pecados.

³ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسْغُويُّونْ ذِي ڒخْڒَا: ’سْوجْذمْ أَبْرِيذْ إِ سِيذِي، سَارّْحمْ ذِي ڒخْڒَا أَبْرِيذْ إِ أَربِّي نّغْ!‘

³ Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor ; endireitai no ermo vereda a nosso Deus.

⁴ مَارَّا ثِيغْزُورِينْ أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذنْثْ، مَارَّا إِذُورَارْ ذ ثوْرِيرِينْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. مِينْ إِفَارْغنْ، أَذْ إِذْوڒْ إِسڭّمْ ؤُشَا إِجّْ ن ؤُسذِّي ن إِذُورَارْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ڒوْضَا إِوَاطَانْ.

⁴ Todo vale será aterrado, e nivelados, todos os montes e outeiros; o que é tortuoso será retificado, e os lugares escabrosos, aplanados.

⁵ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ؤُشَا مَارَّا دَّاثْ أَذْ ثْژَارْ أَقَا أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“

⁵ A glória do Senhor se manifestará, e toda a carne a verá, pois a boca do Senhor o disse.

⁶ ”ثْمِيجَّا ثنَّا: ’بَارّحْ!‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’مِينْ غَا بَارّْحغْ؟‘ ’مَارَّا دَّاثْ أَمْ أَرْبِيعْ ذ مَارَّا ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ ذڭْ إِيَّارْ.

⁶ Uma voz diz: Clama; e alguém pergunta: Que hei de clamar? Toda a carne é erva, e toda a sua glória, como a flor da erva;

⁷ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ خْمِي خَاسْ إِتّْسُوضْ أَرُّوحْ ن سِيذِي. ذ ثِيذتّْ، ڒْڭنْسْ ذ أَرْبِيعْ.

⁷ seca-se a erva, e caem as flores, soprando nelas o hálito do Senhor . Na verdade, o povo é erva;

⁸ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ، مَاشَا أَوَاڒْ ن أَربِّي نّغْ إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا.‘ “

⁸ seca-se a erva, e cai a sua flor, mas a palavra de nosso Deus permanece eternamente.

⁹ ”ڭعّذْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ ذ أَمقّْرَانْ، أَ صِيهْيُونْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ س جّهْذْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ، وَارْ ثڭّْوذْ، إِنِي إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’خْزَارْ، أَربِّي نْكنْثْ!‘

⁹ Tu, ó Sião, que anuncias boas-novas, sobe a um monte alto! Tu, que anuncias boas-novas a Jerusalém, ergue a tua voz fortemente; levanta-a, não temas e dize às cidades de Judá: Eis aí está o vosso Deus!

¹⁰ خْزَارْ، أَذْ د-يَاسْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نتَّا إِجْهذْ ؤُشَا أَغِيڒْ نّسْ أَذْ إِحْكمْ. خْزَارْ، ڒْمُونثْ نّسْ غَارسْ ؤُشَا أَخدْجصْ نّسْ إِزْوَارْ أَسْ.

¹⁰ Eis que o Senhor Deus virá com poder, e o seu braço dominará; eis que o seu galardão está com ele, e diante dele, a sua recompensa.

¹¹ أَذْ يَارْوسْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ أَمْ ؤُمكْسَاوْ، أَذْ إِسّْمُونْ إِزْمَارنْ غَارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ يَارْبُو ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. أَذْ إِنْذهْ إِنِّي إِسُّوطُّوضنْ س ڒعْقڒْ.“

¹¹ Como pastor, apascentará o seu rebanho; entre os seus braços recolherá os cordeirinhos e os levará no seio; as que amamentam ele guiará mansamente.

¹² ”مَانْ ونْ إِعْبَارنْ أَمَانْ ن ڒبْحَارْ س وُورُو ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِكْسِينْ ڒقْيَاسْ ن إِجنْوَانْ س ڒعْبَارْ ن ؤُفُوسْ؟ ؤُ مَانْ ونْ إِطّْفنْ ؤُشَاڒْ ن ثمُّورْثْ س إِجّْ ن ڒْمُوذْ؟ مَانْ ونْ إِوزّْننْ إِذُورَارْ س إِجّْ ن ڒْبَاسْكُو ؤُ ثِيوْرِيرِينْ س ڒْمِيزَانْ؟

¹² Quem na concha de sua mão mediu as águas e tomou a medida dos céus a palmos? Quem recolheu na terça parte de um efa o pó da terra e pesou os montes em romana e os outeiros em balança de precisão?

¹³ مَانْ ونْ إِبقّْشنْ خْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ مَانْ ونْ ث إِسّْغَارنْ أَمْ ؤُمْشَاوَارْ نّسْ؟

¹³ Quem guiou o Espírito do Senhor ? Ou, como seu conselheiro, o ensinou?

¹⁴ وِي ث إِسقْسَانْ نتَّا خْ شّْوَارْ ذ مَانْ ونْ إِ ذ أَسْ إِسّْشْننْ ڒفْهَامثْ ؤُ وِي ذ أَسْ إِسّْڒمْذنْ أَبْرِيذْ ن ڒْحقّْ ؤُشَا يَارْنِي أَسْ ثُوسّْنَا؟ وِي ذ أَسْ إِسَّارْڭْبنْ أَبْرِيذْ إِشُّورنْ س ڒفْهَامثْ؟“

¹⁴ Com quem tomou ele conselho, para que lhe desse compreensão? Quem o instruiu na vereda do juízo, e lhe ensinou sabedoria, e lhe mostrou o caminho de entendimento?

¹⁵ ”خْزَارْ، ڒڭْنُوسْ تّْوَاحسْبنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثُوذِّينْثْ زڭْ ؤُبُوقَاڒْ ؤُ أَمْ شْوَايْثْ ن ثْنغْذَا خْ ڒْمِيزَانْ. أَقَا ذَا، نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيڭْزِيرِينْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ.

¹⁵ Eis que as nações são consideradas por ele como um pingo que cai de um balde e como um grão de pó na balança; as ilhas são como pó fino que se levanta.

¹⁶ لُوبْنَانْ وَارْ إِتّْقِيذِّي إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْمسِّي ؤُشَا ڒْمَاڒْ نّسْ وَارْ تّْقِيذِّينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ.

¹⁶ Nem todo o Líbano basta para queimar, nem os seus animais, para um holocausto.

¹⁷ مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَقَا أَثنْ أَمْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا إِحسّبْ إِ-ثنْ ذ وَالُو، ذ ڒعْوِينْ.

¹⁷ Todas as nações são perante ele como coisa que não é nada; ele as considera menos do que nada, como um vácuo.

¹⁸ وِي أَكْ-ذ إِ غَا ثسّمْقُودّمْ أَربِّي نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ زِي ث غَا ثْخڒْفمْ؟“

¹⁸ Com quem comparareis a Deus? Ou que coisa semelhante confrontareis com ele?

¹⁹ ”أَحْرَايْفِي إِتّْكبَّا ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْغدْجفْ إِ-ث س وُورغْ ؤُ إِفسِّي أَسْ ثِيسدّْيِينْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ O artífice funde a imagem, e o ourives a cobre de ouro e cadeias de prata forja para ela.

²⁰ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمزْڒُوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَذْ إِخْضَارْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ وَارْ يَارشِّي. نتَّا يَارزُّو إِجّْ ن بُو-صّنْعثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ نِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ.“

²⁰ O sacerdote idólatra escolhe madeira que não se corrompe e busca um artífice perito para assentar uma imagem esculpida que não oscile.

²¹ ”مَا وَارْ ت ثسِّينمْ؟ مَا وَارْ ت تّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ت ثُوغِي غَارْومْ إِتّْوَاسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو؟ مَا وَارْ ثُوغِي ثْحطَّامْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ؟

²¹ Acaso, não sabeis? Porventura, não ouvis? Não vos tem sido anunciado desde o princípio? Ou não atentastes para os fundamentos da terra?

²² نتَّا ذ ونِّي إِقِّيمنْ خْ ثْقُورَارْثْ ن ثَايُّوثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ، ثَامُّورْثْ مَانِي إِمزْذَاغْ نّسْ تّْبَاننْ-د أَمْ يِيبُورخْسنْ، نتَّا ذ ونِّي إِمحّْضنْ إِجنْوَانْ أَمْ أَرْوَاقْ، إِتّْبزّعْ إِ-ثنْ أَمْ ؤُقِيضُونْ إِ وزْذَاغْ،

²² Ele é o que está assentado sobre a redondeza da terra, cujos moradores são como gafanhotos; é ele quem estende os céus como cortina e os desenrola como tenda para neles habitar;

²³ نتَّا ذ ونِّي إِتَّارَّانْ أَيْثْ ن جّهْذْ ذ وَالُو، ؤُ إِسّخْوَا ڒْقُوضَاثْ ن ثمُّورْثْ.

²³ é ele quem reduz a nada os príncipes e torna em nulidade os juízes da terra.

²⁴ عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَاژُّونْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَازَارْعنْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا إِوْثَا جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ نْسنْ أَژْوَارْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِسُوضْ نتَّا خَاسنْ أَڒَامِي ؤُژْغنْ ؤُشَا ثَاحَارْيَاضْثْ ثكْسِي ثنْ أَمْ ؤُڒُومْ.“

²⁴ Mal foram plantados e semeados, mal se arraigou na terra o seu tronco, já se secam, quando um sopro passa por eles, e uma tempestade os leva como palha.

²⁵ ”أَكْ-ذ مَانْ ونْ ثخْسمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّمْقُودّمْ، مَانْ ونْ إِ ذِي أَروْسغْ؟، إِقَّارْ ؤُمْقدَّاسْ.

²⁵ A quem, pois, me comparareis para que eu lhe seja igual? — diz o Santo.

²⁶ سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُ خْزَارمْ، مَانْ ونْ إِڭِّينْ مَانْ أَيَا؟ ذ نتَّا ونِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ مَارَّا، ونِّي ذ أَسنْ إِتّْڒَاغَانْ مَارَّا س إِسمْ نْسنْ س ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ س ڒْعزّْ نّسْ إِجهْذنْ، وَارْ إِبطّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

²⁶ Levantai ao alto os olhos e vede. Quem criou estas coisas? Aquele que faz sair o seu exército de estrelas, todas bem-contadas, as quais ele chama pelo nome; por ser ele grande em força e forte em poder, nem uma só vem a faltar.

²⁷ ”مَايمِّي ثقَّارذْ خنِّي، أَ يَاعْقُوبْ، ؤُ ثسَّاوَاڒذْ أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل: ’أَبْرِيذْ إِنُو إِنُّوفَّارْ خْ سِيذِي ؤُ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ثتّكّْ خْ أَربِّي إِنُو؟‘

²⁷ Por que, pois, dizes, ó Jacó, e falas, ó Israel: O meu caminho está encoberto ao Senhor , e o meu direito passa despercebido ao meu Deus?

²⁸ مَا وَارْ ت ثسِّينذْ؟ مَا وَارْ ت ثسْڒِيذْ أَقَا أَربِّي نْ ڒبْذَا، سِيذِي، ونِّي د-إِخڒْقنْ طّْرُوفَا ن ثمُّورْثْ، وَارْ إِتِّيحڒْ ؤُ وَارْ يَارخُّو؟ وَارْ إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِفْهمْ ڒعْقڒْ نّسْ.

²⁸ Não sabes, não ouviste que o eterno Deus, o Senhor , o Criador dos fins da terra, nem se cansa, nem se fatiga? Não se pode esquadrinhar o seu entendimento.

²⁹ نتَّا إِتِّيشْ جّهْذْ إِ ونِّي يُوحْڒنْ ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي جّهْذْ يَارنِّي أَسْ جّهْذْ س وَاطَّاسْ.

²⁹ Faz forte ao cansado e multiplica as forças ao que não tem nenhum vigor.

³⁰ إِحنْجِيرنْ تَّاحْڒنْ ؤُ أَرخُّونْ، إِبْڒِيغنْ تّنْقْرَاضنْ ؤُشَا وطَّانْ،

³⁰ Os jovens se cansam e se fatigam, e os moços de exaustos caem,

³¹ مَاشَا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ سِيذِي، تَّايْمنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ. نِيثْنِي تّطّْفنْ أَفْرِيونْ أَمْ ؤُڭِيذرْ، تَّازّْڒنْ، مَاشَا وَارْ تِّيحْڒنْ، ڭُّورنْ مَاشَا وَارْ أَرخُّونْ.“

³¹ mas os que esperam no Senhor renovam as suas forças, sobem com asas como águias, correm e não se cansam, caminham e não se fatigam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 40 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →