Isaías 40

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”سْفوّجْ، سْفوّجْ ڒْڭنْسْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي نْومْ!

¹ Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus.

² سِيوْڒمْ غَارْ وُوڒْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا بَارّْحمْ أَسْ أَقَا أَمنْغِي نّسْ إِقْضَا، أَقَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ ثصْڒحْ، أَقَا ثكْسِي س ؤُضفُّوسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِ مَارَّا دّْنُوبْ نّسْ.

² Falai benignamente a Jerusalém, e bradai-lhe que já a sua milícia é acabada, que a sua iniqüidade está expiada e que já recebeu em dobro da mão do Senhor, por todos os seus pecados.

³ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسْغُويُّونْ ذِي ڒخْڒَا: ’سْوجْذمْ أَبْرِيذْ إِ سِيذِي، سَارّْحمْ ذِي ڒخْڒَا أَبْرِيذْ إِ أَربِّي نّغْ!‘

³ Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor; endireitai no ermo vereda a nosso Deus.

⁴ مَارَّا ثِيغْزُورِينْ أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذنْثْ، مَارَّا إِذُورَارْ ذ ثوْرِيرِينْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. مِينْ إِفَارْغنْ، أَذْ إِذْوڒْ إِسڭّمْ ؤُشَا إِجّْ ن ؤُسذِّي ن إِذُورَارْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ڒوْضَا إِوَاطَانْ.

⁴ Todo o vale será exaltado, e todo o monte e todo o outeiro será abatido; e o que é torcido se endireitará, e o que é áspero se aplainará.

⁵ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ؤُشَا مَارَّا دَّاثْ أَذْ ثْژَارْ أَقَا أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“

⁵ E a glória do Senhor se manifestará, e toda a carne juntamente a verá, pois a boca do Senhor o disse.

⁶ ”ثْمِيجَّا ثنَّا: ’بَارّحْ!‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’مِينْ غَا بَارّْحغْ؟‘ ’مَارَّا دَّاثْ أَمْ أَرْبِيعْ ذ مَارَّا ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ ذڭْ إِيَّارْ.

⁶ Uma voz diz: Clama; e alguém disse: Que hei de clamar? Toda a carne é erva e toda a sua beleza como a flor do campo.

⁷ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ خْمِي خَاسْ إِتّْسُوضْ أَرُّوحْ ن سِيذِي. ذ ثِيذتّْ، ڒْڭنْسْ ذ أَرْبِيعْ.

⁷ Seca-se a erva, e cai a flor, soprando nela o Espírito do Senhor. Na verdade o povo é erva.

⁸ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ، مَاشَا أَوَاڒْ ن أَربِّي نّغْ إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا.‘ “

⁸ Seca-se a erva, e cai a flor, porém a palavra de nosso Deus subsiste eternamente.

⁹ ”ڭعّذْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ ذ أَمقّْرَانْ، أَ صِيهْيُونْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ س جّهْذْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ، وَارْ ثڭّْوذْ، إِنِي إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’خْزَارْ، أَربِّي نْكنْثْ!‘

⁹ Tu, ó Sião, que anuncias boas novas, sobe a um monte alto. Tu, ó Jerusalém, que anuncias boas novas, levanta a tua voz fortemente; levanta-a, não temas, e dize às cidades de Judá: Eis aqui está o vosso Deus.

¹⁰ خْزَارْ، أَذْ د-يَاسْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نتَّا إِجْهذْ ؤُشَا أَغِيڒْ نّسْ أَذْ إِحْكمْ. خْزَارْ، ڒْمُونثْ نّسْ غَارسْ ؤُشَا أَخدْجصْ نّسْ إِزْوَارْ أَسْ.

¹⁰ Eis que o Senhor DEUS virá com poder e seu braço dominará por ele; eis que o seu galardão está com ele, e o seu salário diante da sua face.

¹¹ أَذْ يَارْوسْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ أَمْ ؤُمكْسَاوْ، أَذْ إِسّْمُونْ إِزْمَارنْ غَارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ يَارْبُو ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. أَذْ إِنْذهْ إِنِّي إِسُّوطُّوضنْ س ڒعْقڒْ.“

¹¹ Como pastor apascentará o seu rebanho; entre os seus braços recolherá os cordeirinhos, e os levará no seu regaço; as que amamentam guiará suavemente.

¹² ”مَانْ ونْ إِعْبَارنْ أَمَانْ ن ڒبْحَارْ س وُورُو ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِكْسِينْ ڒقْيَاسْ ن إِجنْوَانْ س ڒعْبَارْ ن ؤُفُوسْ؟ ؤُ مَانْ ونْ إِطّْفنْ ؤُشَاڒْ ن ثمُّورْثْ س إِجّْ ن ڒْمُوذْ؟ مَانْ ونْ إِوزّْننْ إِذُورَارْ س إِجّْ ن ڒْبَاسْكُو ؤُ ثِيوْرِيرِينْ س ڒْمِيزَانْ؟

¹² Quem mediu na concha da sua mão as águas, e tomou a medida dos céus aos palmos, e recolheu numa medida o pó da terra e pesou os montes com peso e os outeiros em balanças?

¹³ مَانْ ونْ إِبقّْشنْ خْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ مَانْ ونْ ث إِسّْغَارنْ أَمْ ؤُمْشَاوَارْ نّسْ؟

¹³ Quem guiou o Espírito do Senhor, ou como seu conselheiro o ensinou?

¹⁴ وِي ث إِسقْسَانْ نتَّا خْ شّْوَارْ ذ مَانْ ونْ إِ ذ أَسْ إِسّْشْننْ ڒفْهَامثْ ؤُ وِي ذ أَسْ إِسّْڒمْذنْ أَبْرِيذْ ن ڒْحقّْ ؤُشَا يَارْنِي أَسْ ثُوسّْنَا؟ وِي ذ أَسْ إِسَّارْڭْبنْ أَبْرِيذْ إِشُّورنْ س ڒفْهَامثْ؟“

¹⁴ Com quem tomou ele conselho, que lhe desse entendimento, e lhe ensinasse o caminho do juízo, e lhe ensinasse conhecimento, e lhe mostrasse o caminho do entendimento?

¹⁵ ”خْزَارْ، ڒڭْنُوسْ تّْوَاحسْبنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثُوذِّينْثْ زڭْ ؤُبُوقَاڒْ ؤُ أَمْ شْوَايْثْ ن ثْنغْذَا خْ ڒْمِيزَانْ. أَقَا ذَا، نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيڭْزِيرِينْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ.

¹⁵ Eis que as nações são consideradas por ele como a gota de um balde, e como o pó miúdo das balanças; eis que ele levanta as ilhas como a uma coisa pequeníssima.

¹⁶ لُوبْنَانْ وَارْ إِتّْقِيذِّي إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْمسِّي ؤُشَا ڒْمَاڒْ نّسْ وَارْ تّْقِيذِّينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ.

¹⁶ Nem todo o Líbano basta para o fogo, nem os seus animais bastam para holocaustos.

¹⁷ مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَقَا أَثنْ أَمْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا إِحسّبْ إِ-ثنْ ذ وَالُو، ذ ڒعْوِينْ.

¹⁷ Todas as nações são como nada perante ele; ele as considera menos do que nada e como uma coisa vã.

¹⁸ وِي أَكْ-ذ إِ غَا ثسّمْقُودّمْ أَربِّي نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ زِي ث غَا ثْخڒْفمْ؟“

¹⁸ A quem, pois, fareis semelhante a Deus, ou com que o comparareis?

¹⁹ ”أَحْرَايْفِي إِتّْكبَّا ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْغدْجفْ إِ-ث س وُورغْ ؤُ إِفسِّي أَسْ ثِيسدّْيِينْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ O artífice funde a imagem, e o ourives a cobre de ouro, e forja para ela cadeias de prata.

²⁰ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمزْڒُوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَذْ إِخْضَارْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ وَارْ يَارشِّي. نتَّا يَارزُّو إِجّْ ن بُو-صّنْعثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ نِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ.“

²⁰ O empobrecido, que não pode oferecer tanto, escolhe madeira que não se apodrece; artífice sábio busca, para gravar uma imagem que não se pode mover.

²¹ ”مَا وَارْ ت ثسِّينمْ؟ مَا وَارْ ت تّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ت ثُوغِي غَارْومْ إِتّْوَاسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو؟ مَا وَارْ ثُوغِي ثْحطَّامْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ؟

²¹ Porventura não sabeis? Porventura não ouvis, ou desde o princípio não se vos notificou, ou não atentastes para os fundamentos da terra?

²² نتَّا ذ ونِّي إِقِّيمنْ خْ ثْقُورَارْثْ ن ثَايُّوثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ، ثَامُّورْثْ مَانِي إِمزْذَاغْ نّسْ تّْبَاننْ-د أَمْ يِيبُورخْسنْ، نتَّا ذ ونِّي إِمحّْضنْ إِجنْوَانْ أَمْ أَرْوَاقْ، إِتّْبزّعْ إِ-ثنْ أَمْ ؤُقِيضُونْ إِ وزْذَاغْ،

²² Ele é o que está assentado sobre o círculo da terra, cujos moradores são para ele como gafanhotos; é ele o que estende os céus como cortina, e os desenrola como tenda, para neles habitar;

²³ نتَّا ذ ونِّي إِتَّارَّانْ أَيْثْ ن جّهْذْ ذ وَالُو، ؤُ إِسّخْوَا ڒْقُوضَاثْ ن ثمُّورْثْ.

²³ O que reduz a nada os príncipes, e torna em coisa vã os juízes da terra.

²⁴ عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَاژُّونْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَازَارْعنْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا إِوْثَا جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ نْسنْ أَژْوَارْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِسُوضْ نتَّا خَاسنْ أَڒَامِي ؤُژْغنْ ؤُشَا ثَاحَارْيَاضْثْ ثكْسِي ثنْ أَمْ ؤُڒُومْ.“

²⁴ E mal se tem plantado, mal se tem semeado, e mal se tem arraigado na terra o seu tronco, já se secam, quando ele sopra sobre eles, e um tufão os leva como a pragana.

²⁵ ”أَكْ-ذ مَانْ ونْ ثخْسمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّمْقُودّمْ، مَانْ ونْ إِ ذِي أَروْسغْ؟، إِقَّارْ ؤُمْقدَّاسْ.

²⁵ A quem, pois, me fareis semelhante, para que eu lhe seja igual? diz o Santo.

²⁶ سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُ خْزَارمْ، مَانْ ونْ إِڭِّينْ مَانْ أَيَا؟ ذ نتَّا ونِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ مَارَّا، ونِّي ذ أَسنْ إِتّْڒَاغَانْ مَارَّا س إِسمْ نْسنْ س ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ س ڒْعزّْ نّسْ إِجهْذنْ، وَارْ إِبطّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

²⁶ Levantai ao alto os vossos olhos, e vede quem criou estas coisas; foi aquele que faz sair o exército delas segundo o seu número; ele as chama a todas pelos seus nomes; por causa da grandeza das suas forças, e porquanto é forte em poder, nenhuma delas faltará.

²⁷ ”مَايمِّي ثقَّارذْ خنِّي، أَ يَاعْقُوبْ، ؤُ ثسَّاوَاڒذْ أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل: ’أَبْرِيذْ إِنُو إِنُّوفَّارْ خْ سِيذِي ؤُ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ثتّكّْ خْ أَربِّي إِنُو؟‘

²⁷ Por que dizes, ó Jacó, e tu falas, ó Israel: O meu caminho está encoberto ao Senhor, e o meu juízo passa despercebido ao meu Deus?

²⁸ مَا وَارْ ت ثسِّينذْ؟ مَا وَارْ ت ثسْڒِيذْ أَقَا أَربِّي نْ ڒبْذَا، سِيذِي، ونِّي د-إِخڒْقنْ طّْرُوفَا ن ثمُّورْثْ، وَارْ إِتِّيحڒْ ؤُ وَارْ يَارخُّو؟ وَارْ إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِفْهمْ ڒعْقڒْ نّسْ.

²⁸ Não sabes, não ouviste que o eterno Deus, o Senhor, o Criador dos fins da terra, nem se cansa nem se fatiga? É inescrutável o seu entendimento.

²⁹ نتَّا إِتِّيشْ جّهْذْ إِ ونِّي يُوحْڒنْ ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي جّهْذْ يَارنِّي أَسْ جّهْذْ س وَاطَّاسْ.

²⁹ Dá força ao cansado, e multiplica as forças ao que não tem nenhum vigor.

³⁰ إِحنْجِيرنْ تَّاحْڒنْ ؤُ أَرخُّونْ، إِبْڒِيغنْ تّنْقْرَاضنْ ؤُشَا وطَّانْ،

³⁰ Os jovens se cansarão e se fatigarão, e os moços certamente cairão;

³¹ مَاشَا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ سِيذِي، تَّايْمنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ. نِيثْنِي تّطّْفنْ أَفْرِيونْ أَمْ ؤُڭِيذرْ، تَّازّْڒنْ، مَاشَا وَارْ تِّيحْڒنْ، ڭُّورنْ مَاشَا وَارْ أَرخُّونْ.“

³¹ Mas os que esperam no Senhor renovarão as forças, subirão com asas como águias; correrão, e não se cansarão; caminharão, e não se fatigarão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 40 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →