Isaías 40

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ”سْفوّجْ، سْفوّجْ ڒْڭنْسْ إِنُو، أَمُّو إِ إِقَّارْ أَربِّي نْومْ!

¹ Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus.

² سِيوْڒمْ غَارْ وُوڒْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا بَارّْحمْ أَسْ أَقَا أَمنْغِي نّسْ إِقْضَا، أَقَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ ثصْڒحْ، أَقَا ثكْسِي س ؤُضفُّوسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي إِ مَارَّا دّْنُوبْ نّسْ.

² Falai benignamente a Jerusalém, e bradai-lhe que já a sua malícia é acabada, que a sua iniqüidade está expiada e que já recebeu em dobro da mão do Senhor, por todos os seus pecados.

³ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسْغُويُّونْ ذِي ڒخْڒَا: ’سْوجْذمْ أَبْرِيذْ إِ سِيذِي، سَارّْحمْ ذِي ڒخْڒَا أَبْرِيذْ إِ أَربِّي نّغْ!‘

³ Eis a voz do que clama: Preparai no deserto o caminho do Senhor; endireitai no ermo uma estrada para o nosso Deus.

⁴ مَارَّا ثِيغْزُورِينْ أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذنْثْ، مَارَّا إِذُورَارْ ذ ثوْرِيرِينْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ. مِينْ إِفَارْغنْ، أَذْ إِذْوڒْ إِسڭّمْ ؤُشَا إِجّْ ن ؤُسذِّي ن إِذُورَارْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ڒوْضَا إِوَاطَانْ.

⁴ Todo vale será levantado, e será abatido todo monte e todo outeiro; e o terreno acidentado será nivelado, e o que é escabroso, aplanado.

⁵ أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ؤُشَا مَارَّا دَّاثْ أَذْ ثْژَارْ أَقَا أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“

⁵ A glória do Senhor se revelará; e toda a carne juntamente a verá; pois a boca do Senhor o disse.

⁶ ”ثْمِيجَّا ثنَّا: ’بَارّحْ!‘ ؤُ نتَّا إِنَّا: ’مِينْ غَا بَارّْحغْ؟‘ ’مَارَّا دَّاثْ أَمْ أَرْبِيعْ ذ مَارَّا ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ ذڭْ إِيَّارْ.

⁶ Uma voz diz: Clama. Respondi eu: Que hei de clamar? Toda a carne é erva, e toda a sua beleza como a flor do campo.

⁷ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ خْمِي خَاسْ إِتّْسُوضْ أَرُّوحْ ن سِيذِي. ذ ثِيذتّْ، ڒْڭنْسْ ذ أَرْبِيعْ.

⁷ Seca-se a erva, e murcha a flor, soprando nelas o hálito do Senhor. Na verdade o povo é erva.

⁸ أَرْبِيعْ إِتَّاژغْ، ثَانوَّاشْثْ ثسْڒَاوْ، مَاشَا أَوَاڒْ ن أَربِّي نّغْ إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا.‘ “

⁸ Seca-se a erva, e murcha a flor; mas a palavra de nosso Deus subsiste eternamente.

⁹ ”ڭعّذْ خْ إِجّْ ن وذْرَارْ ذ أَمقّْرَانْ، أَ صِيهْيُونْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ س جّهْذْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ، أَ شمْ ثَامْبشَّارْثْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّمْ، وَارْ ثڭّْوذْ، إِنِي إِ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا: ’خْزَارْ، أَربِّي نْكنْثْ!‘

⁹ Tu, anunciador de boas-novas a Sião, sobe a um monte alto. Tu, anunciador de boas-novas a Jerusalém, levanta a tua voz fortemente; levanta-a, não temas, e dize às cidades de Judá: Eis aqui está o vosso Deus.

¹⁰ خْزَارْ، أَذْ د-يَاسْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، نتَّا إِجْهذْ ؤُشَا أَغِيڒْ نّسْ أَذْ إِحْكمْ. خْزَارْ، ڒْمُونثْ نّسْ غَارسْ ؤُشَا أَخدْجصْ نّسْ إِزْوَارْ أَسْ.

¹⁰ Eis que o Senhor Deus virá com poder, e o seu braço dominará por ele; eis que o seu galardão está com ele, e a sua recompensa diante dele.

¹¹ أَذْ يَارْوسْ ثَاحِيمَارْثْ نّسْ أَمْ ؤُمكْسَاوْ، أَذْ إِسّْمُونْ إِزْمَارنْ غَارْ ؤُغِيڒْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ يَارْبُو ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. أَذْ إِنْذهْ إِنِّي إِسُّوطُّوضنْ س ڒعْقڒْ.“

¹¹ Como pastor ele apascentará o seu rebanho; entre os seus braços recolherá os cordeirinhos, e os levará no seu regaço; as que amamentam, ele as guiará mansamente.

¹² ”مَانْ ونْ إِعْبَارنْ أَمَانْ ن ڒبْحَارْ س وُورُو ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ مَانْ ونْ إِكْسِينْ ڒقْيَاسْ ن إِجنْوَانْ س ڒعْبَارْ ن ؤُفُوسْ؟ ؤُ مَانْ ونْ إِطّْفنْ ؤُشَاڒْ ن ثمُّورْثْ س إِجّْ ن ڒْمُوذْ؟ مَانْ ونْ إِوزّْننْ إِذُورَارْ س إِجّْ ن ڒْبَاسْكُو ؤُ ثِيوْرِيرِينْ س ڒْمِيزَانْ؟

¹² Quem mediu com o seu punho as águas, e tomou a medida dos céus aos palmos, e recolheu numa medida o pó da terra e pesou os montes com pesos e os outeiros em balanças,

¹³ مَانْ ونْ إِبقّْشنْ خْ أَرُّوحْ ن سِيذِي ؤُ مَانْ ونْ ث إِسّْغَارنْ أَمْ ؤُمْشَاوَارْ نّسْ؟

¹³ Quem guiou o Espírito do Senhor, ou, como seu conselheiro o ensinou?

¹⁴ وِي ث إِسقْسَانْ نتَّا خْ شّْوَارْ ذ مَانْ ونْ إِ ذ أَسْ إِسّْشْننْ ڒفْهَامثْ ؤُ وِي ذ أَسْ إِسّْڒمْذنْ أَبْرِيذْ ن ڒْحقّْ ؤُشَا يَارْنِي أَسْ ثُوسّْنَا؟ وِي ذ أَسْ إِسَّارْڭْبنْ أَبْرِيذْ إِشُّورنْ س ڒفْهَامثْ؟“

¹⁴ Com quem tomou ele conselho, para que lhe desse entendimento, e quem lhe mostrou a vereda do juízo? quem lhe ensinou conhecimento, e lhe mostrou o caminho de entendimento?

¹⁵ ”خْزَارْ، ڒڭْنُوسْ تّْوَاحسْبنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثُوذِّينْثْ زڭْ ؤُبُوقَاڒْ ؤُ أَمْ شْوَايْثْ ن ثْنغْذَا خْ ڒْمِيزَانْ. أَقَا ذَا، نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيڭْزِيرِينْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ.

¹⁵ Eis que as nações são consideradas por ele como a gota dum balde, e como o pó miúdo das balanças; eis que ele levanta as ilhas como a uma coisa pequeníssima.

¹⁶ لُوبْنَانْ وَارْ إِتّْقِيذِّي إِ ؤُكشُّوضْ ن ثْمسِّي ؤُشَا ڒْمَاڒْ نّسْ وَارْ تّْقِيذِّينْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ.

¹⁶ Nem todo o Líbano basta para o fogo, nem os seus animais bastam para um holocausto.

¹⁷ مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَقَا أَثنْ أَمْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا إِحسّبْ إِ-ثنْ ذ وَالُو، ذ ڒعْوِينْ.

¹⁷ Todas as nações são como nada perante ele; são por ele reputadas menos do que nada, e como coisa vã.

¹⁸ وِي أَكْ-ذ إِ غَا ثسّمْقُودّمْ أَربِّي نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ زِي ث غَا ثْخڒْفمْ؟“

¹⁸ A quem, pois, podeis assemelhar a Deus? ou que figura podeis comparar a ele?

¹⁹ ”أَحْرَايْفِي إِتّْكبَّا ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ ؤُ أَمْزِيڒْ ن وُورغْ إِتّْغدْجفْ إِ-ث س وُورغْ ؤُ إِفسِّي أَسْ ثِيسدّْيِينْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ Quanto ao ídolo, o artífice o funde, e o ourives o cobre de ouro, e forja cadeias de prata para ele.

²⁰ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمزْڒُوضْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ؤُسْڭعّذْ أَذْ إِخْضَارْ إِجّْ ن ؤُكشُّوضْ وَارْ يَارشِّي. نتَّا يَارزُّو إِجّْ ن بُو-صّنْعثْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ ڒخْيَاڒْ إِنقْشنْ نِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ.“

²⁰ O empobrecido, que não pode oferecer tanto, escolhe madeira que não apodrece; procura para si um artífice perito, para gravar uma imagem que não se pode mover.

²¹ ”مَا وَارْ ت ثسِّينمْ؟ مَا وَارْ ت تّسْڒِيمْ؟ مَا وَارْ ت ثُوغِي غَارْومْ إِتّْوَاسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو؟ مَا وَارْ ثُوغِي ثْحطَّامْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ؟

²¹ Porventura não sabeis? porventura não ouvis? ou desde o princípio não se vos notificou isso mesmo? ou não tendes entendido desde a fundação da terra?

²² نتَّا ذ ونِّي إِقِّيمنْ خْ ثْقُورَارْثْ ن ثَايُّوثْ إِ د-إِنّْضنْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ، ثَامُّورْثْ مَانِي إِمزْذَاغْ نّسْ تّْبَاننْ-د أَمْ يِيبُورخْسنْ، نتَّا ذ ونِّي إِمحّْضنْ إِجنْوَانْ أَمْ أَرْوَاقْ، إِتّْبزّعْ إِ-ثنْ أَمْ ؤُقِيضُونْ إِ وزْذَاغْ،

²² E ele o que está assentado sobre o círculo da terra, cujos moradores são para ele como gafanhotos; é ele o que estende os céus como cortina, e o desenrola como tenda para nela habitar.

²³ نتَّا ذ ونِّي إِتَّارَّانْ أَيْثْ ن جّهْذْ ذ وَالُو، ؤُ إِسّخْوَا ڒْقُوضَاثْ ن ثمُّورْثْ.

²³ E ele o que reduz a nada os príncipes, e torna em coisa vã os juízes da terra.

²⁴ عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَاژُّونْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا تّْوَازَارْعنْ، عَاذْ شْوَايْثْ وَاهَا إِوْثَا جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ نْسنْ أَژْوَارْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِسُوضْ نتَّا خَاسنْ أَڒَامِي ؤُژْغنْ ؤُشَا ثَاحَارْيَاضْثْ ثكْسِي ثنْ أَمْ ؤُڒُومْ.“

²⁴ Na verdade, mal se tem plantado, mal se tem semeado e mal se tem arraigado na terra o seu tronco, quando ele sopra sobre eles, e secam-se, e a tempestade os leva como à pragana.

²⁵ ”أَكْ-ذ مَانْ ونْ ثخْسمْ كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثسّمْقُودّمْ، مَانْ ونْ إِ ذِي أَروْسغْ؟، إِقَّارْ ؤُمْقدَّاسْ.

²⁵ A quem, pois, me comparareis, para que eu lhe seja semelhante? diz o Santo.

²⁶ سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُ خْزَارمْ، مَانْ ونْ إِڭِّينْ مَانْ أَيَا؟ ذ نتَّا ونِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒْعسْكَارْ نْسنْ مَارَّا، ونِّي ذ أَسنْ إِتّْڒَاغَانْ مَارَّا س إِسمْ نْسنْ س ڒمْغَارثْ ن جّهْذْ نّسْ ؤُ س ڒْعزّْ نّسْ إِجهْذنْ، وَارْ إِبطّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

²⁶ Levantai ao alto os vossos olhos, e vede: quem criou estas coisas? Foi aquele que faz sair o exército delas segundo o seu número; ele as chama a todas pelos seus nomes; por ser ele grande em força, e forte em poder, nenhuma faltará.

²⁷ ”مَايمِّي ثقَّارذْ خنِّي، أَ يَاعْقُوبْ، ؤُ ثسَّاوَاڒذْ أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل: ’أَبْرِيذْ إِنُو إِنُّوفَّارْ خْ سِيذِي ؤُ ثَاسْغَارْثْ إِنُو ثتّكّْ خْ أَربِّي إِنُو؟‘

²⁷ Por que dizes, ó Jacó, e falas, ó Israel: O meu caminho está escondido ao Senhor, e o meu juízo passa despercebido ao meu Deus?

²⁸ مَا وَارْ ت ثسِّينذْ؟ مَا وَارْ ت ثسْڒِيذْ أَقَا أَربِّي نْ ڒبْذَا، سِيذِي، ونِّي د-إِخڒْقنْ طّْرُوفَا ن ثمُّورْثْ، وَارْ إِتِّيحڒْ ؤُ وَارْ يَارخُّو؟ وَارْ إِزمَّارْ بْنَاذمْ أَذْ إِفْهمْ ڒعْقڒْ نّسْ.

²⁸ Não sabes, não ouviste que o eterno Deus, o Senhor, o Criador dos confins da terra, não se cansa nem se fatiga? E inescrutável o seu entendimento.

²⁹ نتَّا إِتِّيشْ جّهْذْ إِ ونِّي يُوحْڒنْ ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي جّهْذْ يَارنِّي أَسْ جّهْذْ س وَاطَّاسْ.

²⁹ Ele dá força ao cansado, e aumenta as forças ao que não tem nenhum vigor.

³⁰ إِحنْجِيرنْ تَّاحْڒنْ ؤُ أَرخُّونْ، إِبْڒِيغنْ تّنْقْرَاضنْ ؤُشَا وطَّانْ،

³⁰ Os jovens se cansarão e se fatigarão, e os mancebos cairão,

³¹ مَاشَا إِنِّي إِتّْرَاجَانْ سِيذِي، تَّايْمنْ جّهْذْ ن جْذِيذْ. نِيثْنِي تّطّْفنْ أَفْرِيونْ أَمْ ؤُڭِيذرْ، تَّازّْڒنْ، مَاشَا وَارْ تِّيحْڒنْ، ڭُّورنْ مَاشَا وَارْ أَرخُّونْ.“

³¹ mas os que esperam no Senhor renovarão as suas forças; subirão com asas como águias; correrão, e não se cansarão; andarão, e não se fatigarão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 40 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →