Isaías 36

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا إِڭعّذْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، خْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا إِحوّسْ إِ-ثنْثْ.

¹ No décimo quarto ano do reinado de Ezequias, Senaqueribe, rei da Assíria, atacou as cidades fortificadas de Judá e as conquistou.

² إِسكّْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ زِي لَاخِيشْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ. نتَّا إِبدّْ غَارْ ؤُقَاذُوسْ ن وَامَانْ ن ؤُيڒْمَامْ ن سنّجْ، ونِّي إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ غَارْ وحْوِيشْ ن ؤُصبَّانْ. *

² Então o rei da Assíria enviou, de Laquis, seu comandante em chefe, junto com um grande exército, para confrontarem o rei Ezequias em Jerusalém. Os assírios se posicionaram ao lado do aqueduto que abastece o tanque superior, perto do caminho para o campo onde se lava roupa.

³ خنِّي إِفّغْ غَارسْ أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ؤُمَارِيرْ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ.

³ Estes são os oficiais que saíram ao encontro deles: Eliaquim, filho de Hilquias, o administrador do palácio; Sebna, o secretário da corte; e Joá, filho de Asafe, o historiador do reino.

⁴ إِنَّا أَسنْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”إِنِيمْ خنِّي إِ حِيزْقِييَا: أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’مَانْ أَثشْڒِي وَا إِ خْ ثتَّاشْڒذْ؟

⁴ O porta-voz do rei assírio mandou que transmitissem esta mensagem a Ezequias: “Assim diz o grande rei da Assíria: Em que você confia, que lhe dá tanta segurança?

⁵ نِّيغْ أَشْ، أَقَا-ث ذ ڒْهَارْذْ ن إِينْشِيشنْ وَاهَا. ذڭْ ؤُمنْغِي إِتّْخصَّا شّْوَارْ ذ ثْزمَّارْ. مَانْ ونْ خْ ثتَّاشْڒذْ ڒخُّو، أَقَا شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي؟

⁵ Pensa que meras palavras podem substituir experiência e força militar? Com quem você conta para se rebelar contra mim?

⁶ خْزَارْ، ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا، خْ ؤُغَانِيمْ نِّي إِنّْضفْسنْ ونِّي إِتّجُّونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي حذْ خَاسْ إِ غَا إِعمّذْ، ؤُشَا خنِّي إِسّْنُوقّبْ إِ-ث. أَمُّو إِ إِدْجَا فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، إِ مَارَّا إِنِّي خَاسْ إِتَّاشْڒنْ.

⁶ Com o Egito? Se você se apoiar no Egito, ele será como um junco que se quebra sob seu peso e perfura sua mão. O faraó, rei do Egito, não é digno de nenhuma confiança!

⁷ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ذ أَيِي ثِينِيمْ: نشِّينْ نتَّاشڒْ خْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!، خنِّي نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي زِي إِحيّذْ حِيزْقِييَا ڒڭْعُوذِي ذ إِعَالْطَارنْ ؤُ خنِّي إِنَّا إِ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ: أَذْ ثْبنْذْقمْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟‘

⁷ “Talvez vocês digam: ‘Confiamos no S enhor , nosso Deus!’. Mas não foi a ele que Ezequias insultou? Ezequias não destruiu os santuários e altares dele e obrigou todos em Judá e Jerusalém a adorarem somente no altar em Jerusalém?

⁸ خنِّي ڒخُّو، أڭّْ إِجّْ ن ؤُمْحَارّمْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَڒْفَاينْ ن إِيْسَانْ مَاڒَا شكْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ أَذْ أَسنْ-د ثَاوْيذْ إِمْنَاينْ.‘

⁸ “Vou lhes dizer uma coisa: Façam um acordo com meu senhor, o rei da Assíria. Eu lhes darei dois mil cavalos se forem capazes de encontrar homens em número suficiente para montá-los!

⁹ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ أَذْ ثنْقڒْبذْ خْ وُوذمْ ن لْوَالِي، ونِّي قَاعْ ذ أَمژْيَانْ ن إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أَذْ ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا ذِي سِّيبّثْ ن إِكَارُّوثنْ ذ إِمْنَاينْ؟

⁹ Com seu exército minúsculo, como podem pensar em desafiar até o contingente mais fraco do exército de meu senhor, mesmo com a ajuda dos carros e dos cavaleiros do Egito?

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، مَا نشّْ ڭعّْذغْ-د ضِيدّْ ن ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ث أَردّْدْجغْ بْڒَا سِيذِي؟ سِيذِي إِنِي أَيِي: ’ڭعّذْ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ-أَ، أَردّدْجْ إِ-ت.‘ “

¹⁰ Além disso, imaginam que invadimos sua terra sem a direção do S enhor ? Foi o próprio S enhor que nos disse: ‘Ataquem essa terra e destruam-na!’”.

¹¹ ؤُشَا إِنَّا أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، أَكْ-ذ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”سِيوڒْ عَافكْ س ثْرَامِيثْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي نفْهمْ أَسْ مْلِيحْ. وَارْ كِيذْنغْ سِّيوِيڒْ س ثْيَاهُوذشْثْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ خْ ڒْحِيضْ.“

¹¹ Então Eliaquim, Sebna e Joá disseram ao porta-voz: “Por favor, fale conosco em aramaico, pois entendemos bem essa língua. Não fale em hebraico, pois o povo sobre o muro o ouvirá”.

¹² مَاشَا أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ إِنَّا: ”مَا إِسّكّْ أَيِي-د سِيذِي إِنُو غَارْ سِيذِي نّشْ ؤُ غَاركْ وَاهَا حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ أَوَاڒنْ-أَ، وَارْ إِدْجِي غَارْ يرْيَازنْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْحِيضْ، مَاحنْذْ أَذْ إِنِيغْ أَقَا أَثنْ جْمِيعْ أَكِيذْومْ أَذْ شّنْ أَسُوفّغْ نْسنْ ؤُ أَذْ سْونْ إِبشِّيشنْ نْسنْ؟“

¹² O porta-voz, no entanto, respondeu: “Vocês pensam que meu senhor enviou essa mensagem apenas para vocês e para seu senhor? Ele quer que todo o povo a ouça, pois, quando cercarmos esta cidade, eles sofrerão junto com vocês. Ficarão tão famintos e sedentos que comerão as próprias fezes e beberão a própria urina!”.

¹³ خنِّي إِكَّارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِڒَاغَا س جّْهذْ س ثْيَاهُوذشْثْ، إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒنْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ!

¹³ Então o porta-voz se levantou e gritou em hebraico: “Ouçam esta mensagem do grande rei da Assíria!

¹⁴ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’حْضَامْ وَارْ كنِّيوْ إِتّْغشِّي حِيزْقِييَا مِينْزِي نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ.

¹⁴ Assim diz o rei: Não deixem que Ezequias os engane. Ele jamais será capaz de livrá-los.

¹⁵ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَذْ ثثشْڒمْ خْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيمْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثتّْموْشِي ثنْذِينْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

¹⁵ Não deixem que ele os convença a confiar no S enhor , dizendo: ‘Certamente o S enhor nos livrará; esta cidade jamais cairá nas mãos do rei da Assíria’.

¹⁶ وَارْ تّسْڒِيمْ شَا غَارْ حِيزْقِييَا، مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ڭّمْ أَيِي أَرَّايْ ؤُشَا فّْغمْ-د زِي ثنْذِينْثْ غَارِي، خنِّي إِزمَّارْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِشّْ زِي ثْزَايَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ وَارْثُو ن ثَازَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِسُو أَمَانْ زڭْ وَانُو نّسْ،

¹⁶ “Não deem ouvidos a Ezequias! Estas são as condições que o rei da Assíria oferece: Façam as pazes comigo, abram as portas e saiam. Então, cada um de vocês continuará a comer de sua própria videira e de sua própria figueira e a beber de seu próprio poço.

¹⁷ أَڒْ د غَا يَاسغْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ أَمْ ثمُّورْثْ نْومْ: غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ، غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س وغْرُومْ ؤُ س إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.

¹⁷ Depois, providenciarei que sejam levados a outra terra como esta, uma terra com cereais e vinho novo, com pão e vinhedos.

¹⁸ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِغَارّْ خْمِي إِقَّارْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِفكّْ. مَا زمَّارنْ خنِّي إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، أَذْ فكّنْ ثَامُّورْثْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ؟

¹⁸ “Não deixem Ezequias enganá-los, dizendo: ‘O S enhor nos livrará!’. Acaso os deuses de alguma outra nação livraram seu povo do rei da Assíria?

¹⁹ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن حَامَاثْ ذ أَرْفَاذْ؟ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن سْفَارْوَايِيمْ؟ مَا سّْنجْمنْ نِيثْنِي خنِّي سَامَارْيَا زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁹ O que aconteceu aos deuses de Hamate e de Arpade? E quanto aos deuses de Sefarvaim? Acaso algum deus livrou Samaria de meu poder?

²⁰ مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِربِّيثنْ ن ثمُّورَا-يَا إِسّنْجمْ ثَامُّورْثْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَڒَامِي غَا إِسّنْجمْ سِيذِي ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟‘ “

²⁰ Qual dos deuses de qualquer nação foi capaz de livrar seu povo de meu poder? O que os faz pensar que o S enhor pode livrar Jerusalém de minhas mãos?”.

²¹ مَاشَا نِيثْنِي سّغْذنْ، وَارْ خَاسْ د-أَرِّينْ س ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاغَارْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا إِقَّارْ: ”كنِّيوْ وَارْ خَاسْ د-ثَارِّيمْ شَا!“

²¹ Mas o povo permaneceu em silêncio e não disse uma palavra sequer, pois Ezequias havia ordenado: “Não lhe respondam”.

²² خنِّي يُوسَا-د أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَكْ-ذ شِيبْنَا، أَمَارِيرْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ غَارْ حِيزْقِييَا. نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Então Eliaquim, filho de Hilquias, administrador do palácio, Sebna, secretário da corte, e Joá, filho de Asafe, historiador do reino, voltaram a Ezequias. Rasgaram suas roupas e foram contar ao rei o que o porta-voz tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 36, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 36 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →