Isaías 36

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا إِڭعّذْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، خْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا إِحوّسْ إِ-ثنْثْ.

¹ No ano catorze do reinado de Ezequias, de Judá, Senaqueribe, o rei da Assíria, atacou todas as cidades de Judá que eram protegidas por muralhas e as conquistou.

² إِسكّْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ زِي لَاخِيشْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ. نتَّا إِبدّْ غَارْ ؤُقَاذُوسْ ن وَامَانْ ن ؤُيڒْمَامْ ن سنّجْ، ونِّي إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ غَارْ وحْوِيشْ ن ؤُصبَّانْ. *

² Depois, ele mandou que o comandante do seu exército fosse de Laquis a Jerusalém com uma enorme força militar para exigir que o rei Ezequias se entregasse. O comandante ocupou a estrada onde os tintureiros trabalham, perto do canal que traz água do açude de cima.

³ خنِّي إِفّغْ غَارسْ أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ؤُمَارِيرْ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ.

³ Três autoridades de Judá saíram para se encontrar com ele: o encarregado do palácio, Eliaquim, filho de Hilquias; o escrivão, Sebna; e o conselheiro do rei, Joá, filho de Asafe.

⁴ إِنَّا أَسنْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”إِنِيمْ خنِّي إِ حِيزْقِييَا: أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’مَانْ أَثشْڒِي وَا إِ خْ ثتَّاشْڒذْ؟

⁴ O oficial assírio lhes disse: — Levem para Ezequias esta mensagem do grande rei, o rei da Assíria: “Em que você está baseando a sua confiança?

⁵ نِّيغْ أَشْ، أَقَا-ث ذ ڒْهَارْذْ ن إِينْشِيشنْ وَاهَا. ذڭْ ؤُمنْغِي إِتّْخصَّا شّْوَارْ ذ ثْزمَّارْ. مَانْ ونْ خْ ثتَّاشْڒذْ ڒخُّو، أَقَا شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي؟

⁵ Será que você pensa que as palavras podem tomar o lugar da experiência militar e da força? Quem você pensa que vai ajudá-lo na sua revolta contra o rei da Assíria?

⁶ خْزَارْ، ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا، خْ ؤُغَانِيمْ نِّي إِنّْضفْسنْ ونِّي إِتّجُّونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي حذْ خَاسْ إِ غَا إِعمّذْ، ؤُشَا خنِّي إِسّْنُوقّبْ إِ-ث. أَمُّو إِ إِدْجَا فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، إِ مَارَّا إِنِّي خَاسْ إِتَّاشْڒنْ.

⁶ Você está confiando na ajuda do Egito, mas isso é o mesmo que usar um caniço como bengala, isto é, ele vai quebrar e furar a sua mão. Assim é Faraó, rei do Egito, para aqueles que confiam nele.

⁷ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ذ أَيِي ثِينِيمْ: نشِّينْ نتَّاشڒْ خْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!، خنِّي نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي زِي إِحيّذْ حِيزْقِييَا ڒڭْعُوذِي ذ إِعَالْطَارنْ ؤُ خنِّي إِنَّا إِ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ: أَذْ ثْبنْذْقمْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟‘

⁷ Ou, por acaso, você vai me dizer que confia no Senhor , seu Deus? E não foram os santuários e os altares do Senhor que Ezequias destruiu quando mandou que o povo de Judá e de Jerusalém adorasse num só altar?

⁸ خنِّي ڒخُّو، أڭّْ إِجّْ ن ؤُمْحَارّمْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَڒْفَاينْ ن إِيْسَانْ مَاڒَا شكْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ أَذْ أَسنْ-د ثَاوْيذْ إِمْنَاينْ.‘

⁸ Eu vou fazer um trato com você em nome do rei. Eu lhe darei dois mil cavalos se você puder arranjar homens suficientes para montá-los.

⁹ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ أَذْ ثنْقڒْبذْ خْ وُوذمْ ن لْوَالِي، ونِّي قَاعْ ذ أَمژْيَانْ ن إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أَذْ ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا ذِي سِّيبّثْ ن إِكَارُّوثنْ ذ إِمْنَاينْ؟

⁹ Você não poderia vencer nem mesmo o oficial assírio menos graduado e, no entanto, espera que os egípcios lhe mandem carros de guerra e cavalaria!

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، مَا نشّْ ڭعّْذغْ-د ضِيدّْ ن ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ث أَردّْدْجغْ بْڒَا سِيذِي؟ سِيذِي إِنِي أَيِي: ’ڭعّذْ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ-أَ، أَردّدْجْ إِ-ت.‘ “

¹⁰ Você pensa que eu ataquei e destruí o seu país sem a ajuda de Deus, o Senhor ? Foi o próprio Deus quem me mandou atacá-lo e destruí-lo!”

¹¹ ؤُشَا إِنَّا أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، أَكْ-ذ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”سِيوڒْ عَافكْ س ثْرَامِيثْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي نفْهمْ أَسْ مْلِيحْ. وَارْ كِيذْنغْ سِّيوِيڒْ س ثْيَاهُوذشْثْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ خْ ڒْحِيضْ.“

¹¹ Então Eliaquim, Sebna e Joá disseram ao oficial: — Senhor, fale em

¹² مَاشَا أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ إِنَّا: ”مَا إِسّكّْ أَيِي-د سِيذِي إِنُو غَارْ سِيذِي نّشْ ؤُ غَاركْ وَاهَا حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ أَوَاڒنْ-أَ، وَارْ إِدْجِي غَارْ يرْيَازنْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْحِيضْ، مَاحنْذْ أَذْ إِنِيغْ أَقَا أَثنْ جْمِيعْ أَكِيذْومْ أَذْ شّنْ أَسُوفّغْ نْسنْ ؤُ أَذْ سْونْ إِبشِّيشنْ نْسنْ؟“

¹² Ele respondeu: — Vocês pensam que o rei me mandou dizer todas essas coisas somente para vocês e para o seu rei? Não! Eu estou falando também com as pessoas que estão sentadas nas muralhas e que terão de comer as suas próprias fezes e beber a sua própria urina; e vocês também vão fazer isso.

¹³ خنِّي إِكَّارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِڒَاغَا س جّْهذْ س ثْيَاهُوذشْثْ، إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒنْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ!

¹³ Então o oficial ficou de pé e gritou em hebraico: — Escutem o que o grande rei, o rei da Assíria, está dizendo a vocês!

¹⁴ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’حْضَامْ وَارْ كنِّيوْ إِتّْغشِّي حِيزْقِييَا مِينْزِي نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ.

¹⁴ Ele mandou avisar que não deixem que Ezequias os engane, pois ele não poderá salvá-los.

¹⁵ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَذْ ثثشْڒمْ خْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيمْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثتّْموْشِي ثنْذِينْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

¹⁵ E não deixem que ele os convença a confiar no Senhor . Não pensem que Deus os salvará e não deixará que o nosso exército assírio conquiste a cidade de vocês.

¹⁶ وَارْ تّسْڒِيمْ شَا غَارْ حِيزْقِييَا، مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ڭّمْ أَيِي أَرَّايْ ؤُشَا فّْغمْ-د زِي ثنْذِينْثْ غَارِي، خنِّي إِزمَّارْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِشّْ زِي ثْزَايَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ وَارْثُو ن ثَازَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِسُو أَمَانْ زڭْ وَانُو نّسْ،

¹⁶ Não deem atenção a Ezequias. O rei manda que vocês saiam da cidade e se entreguem. Vocês terão licença para comer uvas das suas próprias parreiras e figos das suas figueiras e para beber água dos seus próprios poços,

¹⁷ أَڒْ د غَا يَاسغْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ أَمْ ثمُّورْثْ نْومْ: غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ، غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س وغْرُومْ ؤُ س إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.

¹⁷ até que o rei os leve para morar num país parecido com o de vocês, onde há plantações de uvas para dar vinho e onde há trigo para fazer pão.

¹⁸ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِغَارّْ خْمِي إِقَّارْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِفكّْ. مَا زمَّارنْ خنِّي إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، أَذْ فكّنْ ثَامُّورْثْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ؟

¹⁸ Não deixem que Ezequias os engane, fazendo vocês pensarem que Deus vai salvá-los. Será que os deuses das outras nações as salvaram do rei da Assíria?

¹⁹ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن حَامَاثْ ذ أَرْفَاذْ؟ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن سْفَارْوَايِيمْ؟ مَا سّْنجْمنْ نِيثْنِي خنِّي سَامَارْيَا زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁹ Onde estão agora os deuses de Hamate e de Arpade? Onde estão os deuses de Sefarvaim? Será que eles salvaram Samaria do meu poder?

²⁰ مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِربِّيثنْ ن ثمُّورَا-يَا إِسّنْجمْ ثَامُّورْثْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَڒَامِي غَا إِسّنْجمْ سِيذِي ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟‘ “

²⁰ Quando foi que os deuses de todos esses países os salvaram do nosso rei? O que é, então, que faz vocês pensarem que o Senhor pode salvar Jerusalém do poder dele?

²¹ مَاشَا نِيثْنِي سّغْذنْ، وَارْ خَاسْ د-أَرِّينْ س ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاغَارْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا إِقَّارْ: ”كنِّيوْ وَارْ خَاسْ د-ثَارِّيمْ شَا!“

²¹ Mas o povo ficou calado, como o rei Ezequias havia mandado; eles não disseram nem uma só palavra.

²² خنِّي يُوسَا-د أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَكْ-ذ شِيبْنَا، أَمَارِيرْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ غَارْ حِيزْقِييَا. نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Então Eliaquim, Sebna e Joá rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza e foram contar ao rei aquilo que o oficial assírio tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 36, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 36 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →