Isaías 36

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا إِڭعّذْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، خْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا إِحوّسْ إِ-ثنْثْ.

¹ Então, aconteceu no ano décimo quarto do rei Ezequias, que Senaqueribe, rei da Assíria, subiu contra todas as cidades protegidas de Judá e as tomou.

² إِسكّْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ زِي لَاخِيشْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ. نتَّا إِبدّْ غَارْ ؤُقَاذُوسْ ن وَامَانْ ن ؤُيڒْمَامْ ن سنّجْ، ونِّي إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ غَارْ وحْوِيشْ ن ؤُصبَّانْ. *

² E o rei da Assíria enviou Rabsaqué de Láquis a Jerusalém ao rei Ezequias, com um grande exército. E ele se posicionou próximo ao aqueduto do reservatório superior, na estrada do campo do lavandeiro.

³ خنِّي إِفّغْ غَارسْ أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ؤُمَارِيرْ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ.

³ Então, saíram até ele Eliaquim, o filho de Hilquias, o qual administrava a casa, e Sebna, o escriba, e Joá, filho de Asafe, o cronista.

⁴ إِنَّا أَسنْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”إِنِيمْ خنِّي إِ حِيزْقِييَا: أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’مَانْ أَثشْڒِي وَا إِ خْ ثتَّاشْڒذْ؟

⁴ E Rabsaqué disse-lhes: Dizei vós agora a Ezequias. Desta forma diz o grande rei, o rei da Assíria: Que confiança é esta na qual te firmas?

⁵ نِّيغْ أَشْ، أَقَا-ث ذ ڒْهَارْذْ ن إِينْشِيشنْ وَاهَا. ذڭْ ؤُمنْغِي إِتّْخصَّا شّْوَارْ ذ ثْزمَّارْ. مَانْ ونْ خْ ثتَّاشْڒذْ ڒخُّو، أَقَا شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي؟

⁵ Eu digo: Fala tu! (Porém, elas são apenas vãs palavras). Eu tenho conselho e força para a guerra. Agora, em quem tu confias, visto que te rebelas contra mim?

⁶ خْزَارْ، ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا، خْ ؤُغَانِيمْ نِّي إِنّْضفْسنْ ونِّي إِتّجُّونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي حذْ خَاسْ إِ غَا إِعمّذْ، ؤُشَا خنِّي إِسّْنُوقّبْ إِ-ث. أَمُّو إِ إِدْجَا فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، إِ مَارَّا إِنِّي خَاسْ إِتَّاشْڒنْ.

⁶ Vê! Tu confias no bastão desta cana quebrada, no Egito, sobre o qual se um homem se apoiar, ele entrará em sua mão e a perfurará. Desta forma, é Faraó, rei do Egito, para com todos que confiam nele.

⁷ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ذ أَيِي ثِينِيمْ: نشِّينْ نتَّاشڒْ خْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!، خنِّي نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي زِي إِحيّذْ حِيزْقِييَا ڒڭْعُوذِي ذ إِعَالْطَارنْ ؤُ خنِّي إِنَّا إِ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ: أَذْ ثْبنْذْقمْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟‘

⁷ Porém, se tu me disseres: Nós confiamos no SENHOR nosso Deus. Não é esse aquele cujos lugares elevados e cujos altares Ezequias tem removido, e dito para Judá e para Jerusalém: Vós adorareis perante este altar?

⁸ خنِّي ڒخُّو، أڭّْ إِجّْ ن ؤُمْحَارّمْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَڒْفَاينْ ن إِيْسَانْ مَاڒَا شكْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ أَذْ أَسنْ-د ثَاوْيذْ إِمْنَاينْ.‘

⁸ Agora, portanto, faz promessas solenes, eu rogo a ti, ao meu senhor, o rei da Assíria, e eu darei a ti dois mil cavalos se tu fores capaz, em tua parte do acordo, de dispor cavaleiros sobre eles.

⁹ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ أَذْ ثنْقڒْبذْ خْ وُوذمْ ن لْوَالِي، ونِّي قَاعْ ذ أَمژْيَانْ ن إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أَذْ ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا ذِي سِّيبّثْ ن إِكَارُّوثنْ ذ إِمْنَاينْ؟

⁹ Como, então, irás tu desviar a face de um capitão do menor dos servos de meu senhor, e colocar tua confiança no Egito, para carruagens e para cavaleiros?

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، مَا نشّْ ڭعّْذغْ-د ضِيدّْ ن ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ث أَردّْدْجغْ بْڒَا سِيذِي؟ سِيذِي إِنِي أَيِي: ’ڭعّذْ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ-أَ، أَردّدْجْ إِ-ت.‘ “

¹⁰ E, estou eu agora a subir sem o SENHOR a esta terra para destruí-la? O SENHOR disse para mim: Sobe contra esta terra e destrói-a.

¹¹ ؤُشَا إِنَّا أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، أَكْ-ذ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”سِيوڒْ عَافكْ س ثْرَامِيثْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي نفْهمْ أَسْ مْلِيحْ. وَارْ كِيذْنغْ سِّيوِيڒْ س ثْيَاهُوذشْثْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ خْ ڒْحِيضْ.“

¹¹ Então, disse Eliaquim, e Sebna, e Joá a Rabsaqué: Fala, eu rogo a ti, a teus servos na linguagem dos sírios, porque nós a entendemos, e não nos fale na linguagem dos judeus, aos ouvidos do povo que está sobre o muro.

¹² مَاشَا أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ إِنَّا: ”مَا إِسّكّْ أَيِي-د سِيذِي إِنُو غَارْ سِيذِي نّشْ ؤُ غَاركْ وَاهَا حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ أَوَاڒنْ-أَ، وَارْ إِدْجِي غَارْ يرْيَازنْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْحِيضْ، مَاحنْذْ أَذْ إِنِيغْ أَقَا أَثنْ جْمِيعْ أَكِيذْومْ أَذْ شّنْ أَسُوفّغْ نْسنْ ؤُ أَذْ سْونْ إِبشِّيشنْ نْسنْ؟“

¹² Porém, Rabsaqué disse: Tem o meu senhor me enviado ao teu senhor e a ti para dizer estas palavras? Ele não tem me enviado aos homens que sentam sobre o muro, os quais podem comer suas próprias fezes e beber seu próprio mijo juntamente convosco?

¹³ خنِّي إِكَّارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِڒَاغَا س جّْهذْ س ثْيَاهُوذشْثْ، إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒنْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ!

¹³ Então, Rabsaqué levantou-se e gritou em alta voz na linguagem dos judeus, e disse: Ouvi vós as palavras do grande rei, o rei da Assíria.

¹⁴ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’حْضَامْ وَارْ كنِّيوْ إِتّْغشِّي حِيزْقِييَا مِينْزِي نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ.

¹⁴ Desta forma diz o rei: Não deixeis Ezequias vos enganar, porque ele não será capaz de vos livrar.

¹⁵ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَذْ ثثشْڒمْ خْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيمْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثتّْموْشِي ثنْذِينْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

¹⁵ Nem deixeis Ezequias vos fazer confiar no SENHOR, dizendo: O SENHOR certamente nos livrará. Esta cidade não será entregue na mão do rei da Assíria.

¹⁶ وَارْ تّسْڒِيمْ شَا غَارْ حِيزْقِييَا، مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ڭّمْ أَيِي أَرَّايْ ؤُشَا فّْغمْ-د زِي ثنْذِينْثْ غَارِي، خنِّي إِزمَّارْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِشّْ زِي ثْزَايَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ وَارْثُو ن ثَازَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِسُو أَمَانْ زڭْ وَانُو نّسْ،

¹⁶ Não escuteis a Ezequias, porquanto assim diz o rei da Assíria: Façam um acordo comigo por intermédio de um presente e saiam até a mim, e comei vós cada um de sua vinha, e cada um de sua figueira, e bebei vós cada um as águas de sua própria cisterna.

¹⁷ أَڒْ د غَا يَاسغْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ أَمْ ثمُّورْثْ نْومْ: غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ، غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س وغْرُومْ ؤُ س إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.

¹⁷ Até que eu venha, e vos leve para uma terra semelhante a vossa própria terra, uma terra de grão e vinho, uma terra de pão e vinhas.

¹⁸ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِغَارّْ خْمِي إِقَّارْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِفكّْ. مَا زمَّارنْ خنِّي إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، أَذْ فكّنْ ثَامُّورْثْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ؟

¹⁸ Acautelai-vos de deixar Ezequias vos persuadir, dizendo: O SENHOR nos livrará. Têm quaisquer dos deuses das nações livrado suas terras da mão do rei da Assíria?

¹⁹ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن حَامَاثْ ذ أَرْفَاذْ؟ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن سْفَارْوَايِيمْ؟ مَا سّْنجْمنْ نِيثْنِي خنِّي سَامَارْيَا زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁹ Onde estão os deuses de Hamate e Arpade? Onde estão os deuses de Sevarfaim? E têm eles livrado Samaria, tirando-os da minha mão?

²⁰ مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِربِّيثنْ ن ثمُّورَا-يَا إِسّنْجمْ ثَامُّورْثْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَڒَامِي غَا إِسّنْجمْ سِيذِي ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟‘ “

²⁰ Quem são eles, dentre todos os deuses destas terras, que têm livrado sua terra da minha mão, para que o SENHOR deva livrar Jerusalém da minha mão?

²¹ مَاشَا نِيثْنِي سّغْذنْ، وَارْ خَاسْ د-أَرِّينْ س ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاغَارْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا إِقَّارْ: ”كنِّيوْ وَارْ خَاسْ د-ثَارِّيمْ شَا!“

²¹ Porém, eles mantiveram a serenidade deles e não responderam a ele uma palavra, porquanto a ordem do rei era, dizendo: Não o respondam.

²² خنِّي يُوسَا-د أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَكْ-ذ شِيبْنَا، أَمَارِيرْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ غَارْ حِيزْقِييَا. نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Então, veio Eliaquim, o filho de Hilquias, o qual era o mordomo, e Sebna, o escriba, e Joá, o filho de Asafe, o cronista, até Ezequias com suas vestes rasgadas, e contaram a ele as palavras de Rabsaqué.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 36, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 36 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →