Isaías 36

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا إِڭعّذْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، خْ مَارَّا ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ن يَاهُوذَا ؤُشَا إِحوّسْ إِ-ثنْثْ.

¹ No décimo quarto ano do reinado de Ezequias, Senaqueribe, rei da Assíria, atacou todas as cidades fortificadas de Judá e as conquistou.

² إِسكّْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ زِي لَاخِيشْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ. نتَّا إِبدّْ غَارْ ؤُقَاذُوسْ ن وَامَانْ ن ؤُيڒْمَامْ ن سنّجْ، ونِّي إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ أَمقّْرَانْ غَارْ وحْوِيشْ ن ؤُصبَّانْ. *

² O rei da Assíria, que estava em Laquis, enviou Rabsaqué, com um grande exército, a Jerusalém, ao rei Ezequias. Ele parou na extremidade do aqueduto do tanque superior, junto ao caminho do campo do Lavandeiro.

³ خنِّي إِفّغْ غَارسْ أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ؤُمَارِيرْ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ.

³ Quem saiu ao encontro dele foram Eliaquim, filho de Hilquias, o responsável pelo palácio, Sebna, o escrivão, e Joá, filho de Asafe, o cronista.

⁴ إِنَّا أَسنْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”إِنِيمْ خنِّي إِ حِيزْقِييَا: أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’مَانْ أَثشْڒِي وَا إِ خْ ثتَّاشْڒذْ؟

⁴ Rabsaqué disse: — Digam a Ezequias: “Assim diz o grande rei, o rei da Assíria: Que confiança é essa que você tem?

⁵ نِّيغْ أَشْ، أَقَا-ث ذ ڒْهَارْذْ ن إِينْشِيشنْ وَاهَا. ذڭْ ؤُمنْغِي إِتّْخصَّا شّْوَارْ ذ ثْزمَّارْ. مَانْ ونْ خْ ثتَّاشْڒذْ ڒخُّو، أَقَا شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي؟

⁵ Bem posso dizer que o seu conselho e o seu poder para a guerra são meras palavras. Em quem você está confiando, para que se rebele contra mim?

⁶ خْزَارْ، ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا، خْ ؤُغَانِيمْ نِّي إِنّْضفْسنْ ونِّي إِتّجُّونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي حذْ خَاسْ إِ غَا إِعمّذْ، ؤُشَا خنِّي إِسّْنُوقّبْ إِ-ث. أَمُّو إِ إِدْجَا فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا، إِ مَارَّا إِنِّي خَاسْ إِتَّاشْڒنْ.

⁶ Você confia nesse bordão de caniço esmagado que é o Egito. Se alguém se apoiar no caniço, ele vai espetar e furar a mão. Assim é Faraó, rei do Egito, para todos os que nele confiam.

⁷ مَاڒَا كنِّيوْ أَذْ ذ أَيِي ثِينِيمْ: نشِّينْ نتَّاشڒْ خْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ!، خنِّي نشّْ أَذْ إِنِيغْ: مَا نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي زِي إِحيّذْ حِيزْقِييَا ڒڭْعُوذِي ذ إِعَالْطَارنْ ؤُ خنِّي إِنَّا إِ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ: أَذْ ثْبنْذْقمْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ؟‘

⁷ Mas, se você me diz: ‘Confiamos no Senhor , nosso Deus’, eu pergunto: não é esse aquele cujos lugares altos e altares Ezequias removeu, dizendo a Judá e a Jerusalém que deveriam adorar somente diante do altar em Jerusalém?”

⁸ خنِّي ڒخُّو، أڭّْ إِجّْ ن ؤُمْحَارّمْ أَكْ-ذ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ أَڒْفَاينْ ن إِيْسَانْ مَاڒَا شكْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ أَذْ أَسنْ-د ثَاوْيذْ إِمْنَاينْ.‘

⁸ — Agora, pois, comprometa-se com meu senhor, o rei da Assíria, e eu lhe darei dois mil cavalos, se você puder achar cavaleiros para montá-los.

⁹ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ أَذْ ثنْقڒْبذْ خْ وُوذمْ ن لْوَالِي، ونِّي قَاعْ ذ أَمژْيَانْ ن إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو، ؤُشَا أَذْ ثتّشْڒذْ خْ مِيصْرَا ذِي سِّيبّثْ ن إِكَارُّوثنْ ذ إِمْنَاينْ؟

⁹ Como você poderia repelir um oficial do meu senhor, o rei, mesmo que seja um dos menores, e confiar no Egito para obter carros de guerra e cavaleiros?

¹⁰ خنِّي ڒخُّو، مَا نشّْ ڭعّْذغْ-د ضِيدّْ ن ومْشَانْ-أَ حِيمَا أَذْ ث أَردّْدْجغْ بْڒَا سِيذِي؟ سِيذِي إِنِي أَيِي: ’ڭعّذْ ضِيدّْ إِ ثمُّورْثْ-أَ، أَردّدْجْ إِ-ت.‘ “

¹⁰ E será que você pensa que é sem o consentimento do Senhor Deus que eu vim contra esta terra, para a destruir? Foi o próprio Senhor quem ordenou que eu atacasse esta terra e a destruísse.

¹¹ ؤُشَا إِنَّا أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، أَكْ-ذ شِيبْنَا ذ يُووَاخْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ: ”سِيوڒْ عَافكْ س ثْرَامِيثْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، مِينْزِي نفْهمْ أَسْ مْلِيحْ. وَارْ كِيذْنغْ سِّيوِيڒْ س ثْيَاهُوذشْثْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ خْ ڒْحِيضْ.“

¹¹ Então Eliaquim, Sebna e Joá disseram a Rabsaqué: — Por favor, fale com estes seus servos em aramaico, porque nós o entendemos. Não fale em hebraico, aos ouvidos do povo que está sobre a muralha.

¹² مَاشَا أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ إِنَّا: ”مَا إِسّكّْ أَيِي-د سِيذِي إِنُو غَارْ سِيذِي نّشْ ؤُ غَاركْ وَاهَا حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ أَوَاڒنْ-أَ، وَارْ إِدْجِي غَارْ يرْيَازنْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْحِيضْ، مَاحنْذْ أَذْ إِنِيغْ أَقَا أَثنْ جْمِيعْ أَكِيذْومْ أَذْ شّنْ أَسُوفّغْ نْسنْ ؤُ أَذْ سْونْ إِبشِّيشنْ نْسنْ؟“

¹² Mas Rabsaqué lhes respondeu: — Você pensa que o meu senhor me enviou para dizer estas palavras apenas a você e ao seu rei? Ele me enviou para falar também aos homens que estão sentados sobre a muralha e que, junto com vocês, terão de comer o seu próprio excremento e beber a sua própria urina!

¹³ خنِّي إِكَّارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِڒَاغَا س جّْهذْ س ثْيَاهُوذشْثْ، إِسِّيوڒْ، إِنَّا: ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒنْ ن ؤُجدْجِيذْ أَمقّْرَانْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ!

¹³ Então Rabsaqué se pôs em pé e gritou em hebraico: — Escutem as palavras do grande rei, o rei da Assíria.

¹⁴ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ: ’حْضَامْ وَارْ كنِّيوْ إِتّْغشِّي حِيزْقِييَا مِينْزِي نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ.

¹⁴ Assim diz o rei: “Não deixem que Ezequias os engane, pois ele não poderá livrá-los.

¹⁵ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَذْ ثثشْڒمْ خْ سِيذِي، أَذْ ثِينِيمْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ نِيشَانْ ؤُ وَارْ ثتّْموْشِي ثنْذِينْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

¹⁵ Não deixem que Ezequias os leve a confiar no Senhor , dizendo: ‘O Senhor certamente nos livrará, e esta cidade não será entregue nas mãos do rei da Assíria.’

¹⁶ وَارْ تّسْڒِيمْ شَا غَارْ حِيزْقِييَا، مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ڭّمْ أَيِي أَرَّايْ ؤُشَا فّْغمْ-د زِي ثنْذِينْثْ غَارِي، خنِّي إِزمَّارْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِشّْ زِي ثْزَايَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ وَارْثُو ن ثَازَارْثْ نّسْ ؤُ كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِسُو أَمَانْ زڭْ وَانُو نّسْ،

¹⁶ Não deem ouvidos a Ezequias. Porque assim diz o rei da Assíria: Façam as pazes comigo e se entreguem. Então cada um comerá da sua própria videira e da sua própria figueira, e beberá a água da sua própria cisterna,

¹⁷ أَڒْ د غَا يَاسغْ ؤُ أَذْ كنِّيوْ أَوْيغْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ أَمْ ثمُّورْثْ نْومْ: غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ، غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثشُّورْ س وغْرُومْ ؤُ س إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ.

¹⁷ até que eu venha e os leve para uma terra como a de vocês, terra de cereal e de vinho, terra de pão e de vinhas.

¹⁸ وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِغَارّْ خْمِي إِقَّارْ: سِيذِي أَذْ أَنغْ إِفكّْ. مَا زمَّارنْ خنِّي إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، أَذْ فكّنْ ثَامُّورْثْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ؟

¹⁸ Não deixem que Ezequias os engane, dizendo: ‘O Senhor nos livrará.’ Será que os deuses das nações puderam livrar, cada um a sua terra, das mãos do rei da Assíria?

¹⁹ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن حَامَاثْ ذ أَرْفَاذْ؟ مَانِي دْجَانْ إِربِّيثنْ ن سْفَارْوَايِيمْ؟ مَا سّْنجْمنْ نِيثْنِي خنِّي سَامَارْيَا زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁹ Onde estão os deuses de Hamate e de Arpade? Onde estão os deuses de Sefarvaim? Será que eles livraram Samaria das minhas mãos?

²⁰ مَانْ ونْ زِي مَارَّا إِربِّيثنْ ن ثمُّورَا-يَا إِسّنْجمْ ثَامُّورْثْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو أَڒَامِي غَا إِسّنْجمْ سِيذِي ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟‘ “

²⁰ De todos os deuses destes países, quais foram os que livraram a sua terra das minhas mãos? Então como o Senhor poderá livrar Jerusalém das minhas mãos?”

²¹ مَاشَا نِيثْنِي سّغْذنْ، وَارْ خَاسْ د-أَرِّينْ س ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاغَارْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا إِقَّارْ: ”كنِّيوْ وَارْ خَاسْ د-ثَارِّيمْ شَا!“

²¹ Eles, porém, ficaram calados e não lhe responderam palavra, porque assim lhes havia ordenado o rei: “Não lhe respondam.”

²² خنِّي يُوسَا-د أَلْيَاقِيمْ، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَكْ-ذ شِيبْنَا، أَمَارِيرْ، ذ يُووَاخْ، مِّيسْ ن أَسَافْ، أَمَارِيرْ ن ؤُمزْرُويْ، س وَارُّوضْ إِشَارّْڭنْ غَارْ حِيزْقِييَا. نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ.

²² Então Eliaquim, filho de Hilquias, o responsável pelo palácio, e Sebna, o escrivão, e Joá, filho de Asafe, o cronista, voltaram para junto do rei Ezequias, com as suas roupas rasgadas, e lhe contaram o que Rabsaqué tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 36, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 36 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →