Isaías 29

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”ؤُشْثْ خْ أَرِييِيلْ، أَرِييِيلْ، ثَانْذِينْثْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن ذَاوُوذْ. أَرْنِيمْ عَاذْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُسڭّْوَاسْ-أَ، جّمْ ڒعْيُوذَاثْ ن ؤُسڭّْوَاسْ أَذْ عْذُونْثْ،

¹ Ai de Ariel! Ariel, cidade onde Davi acampou! Acrescentem ano a ano, deixem que as festas completem o seu ciclo;

² خنِّي أَذْ حْصَارغْ أَرِييِيلْ، ؤُشَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي ؤُوحْوحْ ذ وشْضَانْ ؤُ نتَّاثْ أَذْ ثِيڒِي إِ نشّْ أَمْ أَرِييِيلْ.

² no entanto, porei Ariel em aperto, e haverá pranto e lamentação; e ela será para mim como Ariel.

³ أَذْ أَمْ قوَّارغْ ؤُ أَذْ شمْ حْصَارغْ س إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ إِ ؤُحطُّو ؤُشَا أَذْ خَامْ سّْبدّغْ لْبَارَاجَاثْ.

³ Acamparei ao redor de você, vou cercá-la de trincheiras e levantarei rampas de ataque contra você.

⁴ أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ، أَذْ ثسِّيوْڒذْ زِي ثمُّورْثْ ؤُشَا أَوَاڒنْ نّمْ أَذْ ثنْ ثْرمْرمْذْ زِي ثْعجَّاجْثْ. ثْمِيجَّا نّمْ أَذْ ثفّغْ زِي ثمُّورْثْ أَمْ ثْمِيجَّا ن ونِّي إِسَّاوَاڒَانْ أَكْ-ذ إِمتَّانْ ؤُشَا أَوَاڒنْ نّمْ أَذْ إِڒِينْ أَمْ ؤُشوْشوْ وَاهَا زڭْ ؤُشَاڒْ.

⁴ Então, lançada por terra, do chão você falará, e do pó sairá afogada a sua fala. A sua voz subirá da terra como se fosse a de um fantasma; a sua fala será como um cochicho vindo do pó.

⁵ أَبَارُّو ن إِغْرِيمنْ نّمْ أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْعجَّاجْثْ ثَازْذَاذْثْ، ؤُشَا أَبَارُّو ن أَيْثْ ن بُو-ڒخْشُونثْ أَمْ ؤُڒُومْ إِعدُّونْ، إِتَّاوْيْ إِ-ث ؤُسمِّيضْ. أَذْ إِمْسَارْ ذڭْ ورْمَاشْ ن وَابْڒِيونْ، ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي!

⁵ Mas a multidão dos seus inimigos será como o pó fino, e a multidão dos tiranos, como a palha que voa. E isso acontecerá de repente, num instante.

⁶ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ غَاركْ إِنّوْجُو س وَاجَّاجْ ذ ونْهزِّي ن ثمُّورْثْ، س ڒْحسّْ إِجهْذنْ ن ثْمِيجَّا نّسْ، س ؤُسمِّيضْ ن ثْحَارْيَاضْثْ ؤُ س ؤُشعَّاڒْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ.

⁶ Do Senhor dos Exércitos vem o castigo com trovões, com terremotos, grande estrondo, tufão de vento, tempestade e labaredas de um fogo devorador.

⁷ أَمْ ثَارْجِيثْ، إِجّْ ن ڒوْحِييْ ذِي دْجِيڒثْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُبَارُّو ن مَارَّا ڒڭْنُوسْ نِّي إِ غَا إِمّنْغنْ أَكْ-ذ أَرِييِيلْ، وَاهْ، مَارَّا إِنِّي إِ غَا إِمّنْغنْ أَكِيذسْ ؤُ أَكْ-ذ لْبُورْجْ نّسْ ذ إِنِّي ت إِ غَا إِحْصَارنْ أَذْ إِڒِينْ أَمُّو.

⁷ Como sonho e visão noturna será a multidão de todas as nações que lutam contra Ariel, bem como todos os que lutam contra ela e contra a sua fortaleza e a põem em aperto.

⁸ أَذْ يِيڒِي أَمْ يِيجّنْ يُورْجَا ؤُمِي ذَايسْ يدْجَا ڒَاژْ. خْزَارْ، نتَّا إِتّتّْ، خنِّي مَاشَا أَذْ د-إِفَاقْ، يُوفَا أَقَا ڒعْمَارْ نّسْ وَارْ إِجِّيونْ عَاذْ. نِيغْ أَذْ يِيڒِي أَمشْنَاوْ إِجّنْ يُورْجَا أَمْ إِفُّوذْ، ؤُ خْزَارْ، نتَّا إِسسّْ، خنِّي مَاشَا أَذْ د-إِفَاقْ، يُوفَا أَقَا نتَّا إِفْنَا، ؤُشَا ڒعْمَارْ نّسْ إِتّْمژْرِي عَاذْ أَذْ إِسُو. أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ نِّي إِ غَا إِمّنْغنْ أَكْ-ذ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ.“

⁸ Será também como o faminto que sonha que está comendo, mas que, ao acordar, sente-se vazio; ou como a pessoa sedenta que sonha estar bebendo água, mas que, ao acordar, sente-se fraca e ainda com sede. Assim será toda a multidão das nações que lutam contra o monte Sião.

⁹ ”جْعَارمْ ؤُ ثْبهْثمْ، سْمسْحمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَڒْ إِ غَا ثِيڒِيمْ ذ إِذَارْغَاڒنْ! نِيثْنِي سْشَارنْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي زِي بِينُو، تّمْرَايْوَانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي زِي شّْرَابْ.

⁹ Fiquem espantados e continuem assim! Fiquem cegos e continuem sem ver! Eles estão bêbados, mas não de vinho; andam cambaleando, mas não por causa de bebida forte.

¹⁰ مَاغَارْ سِيذِي إِزدْجعْ خَاومْ بُوحْبڒْ ن يِيضصْ يُودْجْغنْ. إِبلّعْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، إِنَابِييّنْ، ؤُشَا إِزدْجِيفنْ نْومْ، إِمْوَاڒَاونْ ن ثْمژْرِيوِينْ، إِڒحّفْ إِ-ثنْ.

¹⁰ Porque o Senhor derramou sobre vocês o espírito de profundo sono; ele fechou os olhos de vocês, que são os profetas, e cobriu a cabeça de vocês, que são os videntes.

¹¹ أَمُّو إِ ذ أَومْ إِذْوڒْ ڒوْحِييْ ن مَارَّا أَيَا أَمْ وَاوَاڒنْ ن إِجّْ ن وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي إِمّوْشنْ إِ ونِّي إِسّْننْ ثِيغْرِي، قَّارنْ: ’غَارْ إِ-ث-إِ-ذ خَافِي!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ يَارّْ: ’نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ث غَارغْ، مَاغَارْ إِشمّعْ.‘

¹¹ Para vocês, toda visão já se tornou como as palavras de um livro selado. Se derem o livro a alguém que sabe ler, dizendo: “Leia isto, por favor”, ele responderá: “Não posso, porque está selado.”

¹² نِيغْ إِمّوْشْ وذْلِيسْ إِ ونِّي وَارْ إِسّْننْ أَذْ إِغَارْ، ؤُمِي قَّارنْ: ’غَارْ إِ-ث-إِ-ذ خَافِي!‘، ؤُشَا خنِّي أَذْ يَارّْ نتَّا: ’نشّْ وَارْ سِّينغْ أَذْ غَارغْ.‘ “

¹² E, se derem o livro a quem não sabe ler, dizendo: “Leia isto, por favor”, ele responderá: “Não sei ler.”

¹³ ”إِنَّا أَيِي سِيذِي إِنُو: ’مِينْزِي ڒْڭنْسْ-أَ يُوذسْ أَيِي-د مْغِيرْ س وَاوَاڒنْ وَاهَا ؤُ مِينْزِي نِيثْنِي تّڭّنْ أَيِي شَّانْ س إِينْشِيشنْ نْسنْ، أَمْ إِڭّْوجْ خَافِي ؤُڒْ نْسنْ، ؤُ مِينْزِي أَوقَّارْ إِ زِي ذ أَيِي وقَّارنْ إِتّفّغْ زِي ثْوصَّا نِّي ڒمْذنْ زڭْ إِوْذَانْ وَاهَا،

¹³ O Senhor disse: “Visto que este povo se aproxima de mim e com a sua boca e com os seus lábios me honra, mas o seu coração está longe de mim, e o seu temor para comigo consiste só em mandamentos ensinados por homens,

¹⁴ س ؤُيَا، خْزَارْ، نشّْ أَرنِّيغْ أَذْ ڭّغْ ذِي ڒْڭنْسْ-أَ س ڒعْجبْ، س ڒعْجبْ ذ ؤُسْثبْهثْ. ثِيغِيثْ ن إِمِيغِيسنْ أَذْ ثفْنَا ؤُ ڒفْهَامثْ ن إِفهَّامنْ أَذْ ثْودَّارْ.“

¹⁴ continuarei a fazer obra maravilhosa no meio deste povo. Sim, farei obra maravilhosa e um prodígio, de maneira que a sabedoria dos seus sábios será destruída, e o entendimento dos seus entendidos desaparecerá.”

¹⁵ ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسّْنُوفَّارَانْ زَّاثْ إِ سِيذِي، إِنِّي إِسّْذُورُّوينْ أَخَارِّيصْ نْسنْ، ؤُشَا تّڭّنْ ثِيمڭَّا نْسنْ ذِي طّْڒَامْ، ؤُمِي قَّارنْ: ’وِي ذ أَنغْ إِژْرِينْ ذ وِي ذ أَنغْ إِسّْننْ؟‘

¹⁵ Ai dos que escondem profundamente o seu propósito do Ai dos que fazem as suas próprias obras às escuras, e dizem: “Quem nos vê? Quem sabe o que estamos fazendo?”

¹⁶ كنِّيوْ ثسّنْقڒْبمْ ثَامسْڒَاشْثْ! أَخْمِي زعْمَا إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ بُو-ثْڒَاخْثْ أَمْ ثْڒَاخْثْ، أَڒَامِي مِينْ إِتّْوَاڭّنْ أَذْ يِينِي خْ ونِّي ث إِڭِّينْ: ’نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِڭِّي!‘، ؤُشَا ڒْقشْعثْ ن ثْڒَاخْثْ أَذْ ثِينِي خْ ؤُقدَّارْ نّسْ: ’نتَّا وَارْ إِتّْحِيكِي وَالُو!‘ “

¹⁶ Como vocês invertem as coisas! Será que o oleiro é igual ao barro? Pode a obra dizer ao seu artífice: “Ele não me fez”? Pode a coisa feita dizer do seu oleiro: “Ele não sabe nada”?

¹⁷ ”مَا وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ إِ إِقِّيمنْ أَڒْ غَا إِذْوڒْ لُوبْنَانْ ذ ڒْعَارْسثْ إِصبْحنْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاحْسبْ ڒْعَارْسثْ إِصبْحنْ ذ أَزْغَارْ؟

¹⁷ Não é fato que, dentro de muito pouco tempo, o Líbano se tornará pomar, e o pomar será tido por bosque?

¹⁸ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ سْڒنْ إِذهْشُورنْ أَوَاڒنْ ن وذْلِيسْ-أَ إِتّْوَانّْضنْ، ؤُشَا أَذْ ثْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ ن إِضَارْغَاڒنْ زِي ثَادْجسْثْ ؤُ زِي طّْڒَامْ.

¹⁸ Naquele dia, os surdos ouvirão as palavras do livro, e os cegos, livres da escuridão e das trevas, as verão.

¹⁹ أَذْ أَرْنِينْ إِمْوَاضْعنْ ذِي ڒفْرَاحثْ ذِي سِيذِي، ؤُشَا أَذْ فَارْحنْ إِمزْڒَاضْ جَارْ إِوْذَانْ ذڭْ ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁹ Os mansos voltarão a se alegrar no e os pobres do meio do povo exultarão no Santo de Israel.

²⁰ مَاغَارْ بُو-ڒخْشُونثْ أَذْ إِقْضَا، ونِّي إِسْثْهزَانْ أَذْ إِفْنَا، ؤُ مَارَّا إِنِّي يَارزُّونْ ڒْغشّْ أَذْ نّْقضْعنْ،

²⁰ Pois o tirano será reduzido a nada, o zombador já não existirá, e serão eliminados todos os que buscam o mal,

²¹ إِنِّي إِتّڭّنْ ڒْعِيبْ ذِي بْنَاذمْ زِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن وَاوَاڒْ وَاهَا، إِنِّي إِسّْرُوسَانْ ڒفْخُوخْ إِ يِينِّي إِذفّْعنْ ڒْحقّْ ذِي ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُڒَا ذ إِنِّي إِعَارّْننْ أَمْسڭّذْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ خْ وَالُو.“

²¹ os quais com uma palavra condenam o inocente, põem armadilhas ao que repreende no tribunal, e sem motivo negam ao justo o seu direito.

²² ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي إِفكّنْ إِبْرَاهِيمْ، إِ ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ: ’يَاعْقُوبْ وَارْ إِتّْسضْحِي عَاذْ ؤُشَا أَغمْبُوبْ نّسْ وَارْ إِتّوْرِيغْ عَاذْ.

²² Portanto, a respeito da casa de Jacó, o Senhor , que remiu Abraão, diz o seguinte: “Jacó não será mais envergonhado, nem mais ficará pálido o seu rosto.

²³ مَاغَارْ خْمِي غَا إِژَارْ نتَّا ثَارْوَا نّسْ، إِنِّي ذ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، ذِي ڒْوسْطْ نّسْ، أَذْ سّْقدّْسنْ نِيثْنِي إِسمْ إِنُو، أَذْ سّْقدّْسنْ أَمْقدَّاسْ ن يَاعْقُوبْ ؤُ أَذْ ڭّْوذنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

²³ Pois, quando ele e os seus filhos virem a obra das minhas mãos no meio deles, santificarão o meu nome; sim, santificarão o Santo de Jacó e temerão o Deus de Israel.

²⁴ إِنِّي إِودَّارنْ ذِي بُوحْبڒْ أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي ثُوسّْنَا ن ڒفْهَامثْ، ؤُشَا إِنِّي إِتّْنذْقَامنْ، أَذْ أَرْزْمنْ ثَاوَّارْثْ أَذْ ڒمْذنْ.‘ “

²⁴ E os desencaminhados de espírito virão a ter entendimento, e os murmuradores hão de aceitar instrução.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 29 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →