Isaías 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒُومُورَاثْ إِغشّنْ، إِنِّي إِتَّارِينْ ثِيوصَّا إِتّْضدْجنْ

¹ Ai daqueles que fazem leis injustas e dos escribas que redigem sentenças opressivas,

² حِيمَا أَذْ سّْحيّْذنْ إِمزْڒَاضْ خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَشَارنْ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْثْ ثِيجَّاڒْ ذ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُ إِيُوجِيڒنْ ذ ثَايْمَارْثْ.

² para afastar os pobres dos tribunais e negar direitos aos fracos de meu povo; para fazer das viúvas sua presa e despojar os órfãos.

³ مَاشَا مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ ؤُ غَارْ ؤُردّدْجْ نِّي د غَا يَاسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ؟ وِي غَارْ إِ غَا ثَاروْڒمْ حِيمَا أَذْ ثَافمْ ثْوِيزَا ؤُ مَانِي غَا ثجّمْ أَعُودْجِي نْومْ؟

³ Que fareis vós no dia do ajuste de contas, e da tempestade que virá de longe? Junto de quem procurareis auxílio, e onde deixareis vossas riquezas?

⁴ وَارْ ذِينْ مِينْ غَا ڭّنْ مْغِيرْ أَذْ ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ وَاهَا جَارْ إِمحْبَاسْ ؤُ أَذْ وْضَانْ جَارْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.“

⁴ A menos que vos curveis entre os cativos, tombareis entre os mortos. Apesar de tudo, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.

⁵ ”ؤُشْثْ خْ أَشُّورْ، أَزدْجَاضْ ن وغْضَابْ إِنُو، أَقَا أَسْخضْ إِنُو ذ أَعْمُوذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ!

⁵ Ai da Assíria, vara de minha cólera e bastão que maneja o meu furor.

⁶ أَذْ ث سّكّغْ غَارْ ڒْڭنْسْ إِشُّورنْ س نِّيفَاقْ ؤُ نشّْ أَذْ ث ؤُمُورغْ خْ ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَشَارنْ ثُوكَّارْضَا ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ث كشّْضنْ قَاعْ ؤُ أَذْ ث عَارَّانْ إِ ؤُنعْفَاسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ خْ إِمسْرَاقْ.

⁶ Eu o enviei contra uma nação ímpia, e o lancei contra o povo, o objeto de minha cólera, para que o entregasse à pilhagem e lhe levasse os despojos, e o calcasse aos pés como a lama das ruas.

⁷ مَاشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَمُّو ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّْخَارّصْ مَامّشْ نّغْنِي، مَاغَارْ نتَّا غَارسْ ذڭْ وُوڒْ مْغِيرْ ڒكْحضْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ ڒڭْنُوسْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ.

⁷ Mas ele não entendeu dessa maneira, e este não foi o seu pensamento. Ele só pensa em destruir, em exterminar nações em massa.

⁸ مَاغَارْ إِقَّارْ: ’مَا وَارْ دْجِينْ ڒْحُوكَّامْ إِنُو ذ إِجدْجِيذنْ مَارَّا؟

⁸ Porque disse: Porventura meus chefes não são todos eles reis?

⁹ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ كَالْنُو أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ كَارْكَامِيشْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ حَامَاثْ أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ أَرْفَاذْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ سَامَارْيَا أَمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ذِيمَاشْقْ؟

⁹ Não teve Calano o destino de Carcamis, Emat, o de Arfad, e Samaria, o de Damasco?

¹⁰ أَمْ مَامّشْ أَفُوسْ إِنُو إِطّفْ ثِيڭلْذَاوِينْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي زِي عْذُونْثْ ڒخْيَاڒَاثْ نْسنْ إِنقْشنْ ڒخْيَاڒَاثْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ سَامَارْيَا،

¹⁰ Assim como minha mão se apoderou dos reinos de falsos deuses, cujos ídolos eram mais numerosos que os de Jerusalém e de Samaria,

¹¹ مَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو عَاوذْ، أَمْ مَامّشْ إِ ث ڭِّيغْ أَكْ-ذ سَامَارْيَا ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ؤُرْشَالِيمْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ؟‘ “

¹¹ assim como tratei Samaria e seus falsos deuses, não devo tratar também Jerusalém e seus ídolos?

¹² ”مَاشَا خْمِي غَا إِكمّڒْ سِيذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خدْجْصغْ نشّْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكبَّارْ ذڭْ وُوڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا ذ أَعفَّارْ يُوفّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ،

¹² Quando o Senhor tiver terminado a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, ele punirá a linguagem orgulhosa do rei da Assíria e seus olhares insolentes. Porque ele disse:

¹³ مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَيَا ڭِّيغْ ث س ؤُفُوسْ إِنُو إِجهْذنْ ؤُ س ثِيغِيثْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ غَارِي ڒعْقڒْ. إِيْمِيرنْ ن ڒڭْنُوسْ كّْسغْ ثنْ، ؤُ ڒعْوَايضْ نْسنْ كشّْضغْ ثنْ، ؤُ أَمْ جِّيهڒْ غضْڒغْ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ.

¹³ Foi pela força de minha mão que eu agi, e pela minha destreza, porque sou hábil. Dilatei as fronteiras, saqueei os tesouros e lancei por terra aqueles que estavam no trono.

¹⁴ أَمْ ڒْعُوشّْ، أَمُّو يُوفَا ؤُفُوسْ إِنُو أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، جَارْوغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَمْ مَامّشْ جَارْونْ ثِيمدْجَاڒِينْ إِمّنْضَارنْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّنْهزِّي أَفْرِيونْ، وَارْ ذِينْ ونِّي يَارزْمنْ أَجقْمِيمْ نِيغْ إِجَاوْ.‘

¹⁴ Minha mão tomou como um ninho a riqueza dos povos. Assim como se recolhem os ovos abandonados, eu reuni a terra inteira. Ninguém moveu a asa, nem abriu o bico, nem piou.

¹⁵ مَا إِتّْفيّشْ شَّاقُورْ قِيبَاتْشْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْشقَّارنْ؟ نِيغْ إِتّْنفّخْ ڒْمنْشَارْ زَّاثْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْقسّنْ؟ أَيَا إِڒِي أَخْمِي أَعْمُوذْ إِتّْحنّضْ أَرْيَازْ نِّي ث إِسّْڭعّْذنْ، نِيغْ أَخْمِي أَعْمُوذْ إِسّْڭعّذْ بَابْ نّسْ نِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ أَكشُّوضْ.“

¹⁵ Acaso o machado se vangloria à custa do lenhador? Ou a serra se levanta contra o serrador? Como se a vara fizesse agitar aquele que a maneja, como se o bastão fizesse mover o braço!

¹⁶ س ؤُيَا أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، بُو-ذدْجِيسْ جَارْ إِرْيَازنْ نْسنْ إِقبُّوزنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسِّيرغْ ثِيمسِّي سَاذُو أَعُودْجِي ن أَشُّورْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحَاذُوقْ ن ثْمسِّي.

¹⁶ Por isso o Senhor Deus dos exércitos fará enfraquecer seus robustos guerreiros, e debaixo de sua glória acender-se-á um fogo como o de um incêndio.

¹⁷ ثَافَاوْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيمسِّي ؤُ أَمْقدّسْ نّسْ ذ أَشعَّاڒْ نِّي إِ غَا إِشمْضنْ ؤُ أَذْ ثشّْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ نّسْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا.

¹⁷ A luz de Israel tornar-se-á um fogo e seu Santo, uma chama, para queimar e devorar as suas sarças e seus espinhos em um só dia.

¹⁸ نتَّا أَذْ يشّْ أَعُودْجِي ن وزْغَارْ نّسْ ؤُ ن ڒْعِيرْسْثْ إِصبْحنْ نّسْ س مَارَّا ڒعْمَارْ ذ ويْسُومْ إِ ذَايْسنْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمحْڒُوشْ إِتّْرَاحنْ إِغدْجِي.

¹⁸ O esplendor de seu bosque e de seu jardim ele o aniquilará, corpo e alma. {Será como um doente que definha.}

¹⁹ مِينْ إِقِّيمنْ ن ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ نّسْ أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ وَاهَا، إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِحْسبْ.“

¹⁹ Restarão tão poucas árvores em sua floresta, que um menino poderá contá-las.

²⁰ ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ذ إِنِّي إِنجْمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ تّْعمِّيذنْ عَاذْ خْ ونِّي ثنْ إِشَّاثنْ، مَاشَا أَذْ إِعمّذْ إِسْرَائِيل خْ سِيذِي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، س ڒَامَانْ إِشُّورْ.

²⁰ Naquele tempo, o restante de Israel e os remanescentes da casa de Jacó deixarão de apoiar-se naquele que os fere, mas apoiar-se-ão com confiança no Senhor, o Santo de Israel.

²¹ مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ د-إِذْوڒْ، مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاعْقُوبْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي إِجهْذنْ.

²¹ Um resto voltará, um resto de Jacó, para o Deus forte.

²² أَ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ڒْڭنْسْ نّشْ أَمُّو إِوْسعْ أَمْ يِيدْجِي ن ڒبْحَارْ، أَذْ زَّايْسنْ د-إِذْوڒْ مْغِيرْ مِينْ إِشطّنْ. أَكحّضْ بَاينْ، ثَاسڭْذَا ثوْسعْ.

²² Ainda que teu povo fosse inumerável como a areia do mar, dele só voltará um resto. A destruição está resolvida, a justiça vai tirar a desforra.

²³ مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقْضَا خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِڭّْ مِينْ يُورَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“

²³ Esta sentença de ruína o Senhor Deus dos exércitos executará no centro de toda a terra.

²⁴ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’أَ ڒْڭنْسْ إِنُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا زِي أَشُّورْ خْمِي شكْ إِشَّاثْ س ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ خَاكْ أَعْمُوذْ، أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ ذِي مِيصْرَا.

²⁴ Por isso o Senhor Deus dos exércitos disse: Povo meu, que habitas em Sião, não temas o assírio que te castiga com a vara, e brande seu bastão contra ti, como outrora os egípcios.

²⁵ مَاغَارْ عَاذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ، خنِّي أَذْ إِكمّڒْ مْكُوڒْ وسْخضْ نِّي ؤُشَا أَذْ يِيڒِي وغْضَابْ إِنُو خْ ؤُردّدْجْ نْسنْ.

²⁵ Porque dentro de muito pouco tempo meu ressentimento contra vós terá fim e minha cólera o aniquilará.

²⁶ مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِحنّضْ ثِيوَا نّسْ أَركُّوضْ، أَمْ مَامّشْ إِوْثَا مِيذْيَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ. ثَاغَّارْشْثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ثسّْوِيژَّاضْ ثِيوَا إِ ڒبْحَارْ ؤُ نتَّا أَذْ ت إِسّْڭعّذْ أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذِي مِيصْرَا.

²⁶ O Senhor Deus dos exércitos vibrará o açoite contra ele como quando feriu Madiã no penhasco de Oreb, e quando estendeu seu bastão sobre o mar, contra o Egito.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِوْضَا ڒحْمڒْ ن أَشُّورْ خْ ثغْرُوضْثْ نّشْ ؤُ ثَاغْنَاشْثْ نّسْ خْ يِيرِي نّشْ. أَزَايْڒُو أَذْ إِتّْوَابطّڒْ س إِجِيمَانْ نِّي إِصحّنْ.“

²⁷ Naquele tempo, o peso que ele te impôs será tirado de teus ombros, e o seu jugo desaparecerá de teu pescoço... Ele avança pelo lado de Rimon,

²⁸ ”أَذْ د-يَاسْ غَارْ عَايَّاثْ، إِعْذُو خْ مِيجْرُونْ، إِسَّارْسْ دُّوزَانْ نّسْ ذِي مِيخْمَاشْ.

²⁸ vai contra Aiat; passou por Magron, e depositou sua bagagem em Micmas;

²⁹ نِيثْنِيعدُّونْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ، أَذْ سّنْسنْ ذِي جَابَاعْ. رَامَا ثتَّارْجِيجِي، ثَارْوڒْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ.

²⁹ transpuseram o desfiladeiro, e acamparam em Gaba. Ramá está aterrorizada, e Gabaat de Saul, tomada de pânico.

³⁰ سْغُويّْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَ يدْجِيسْ ن جَالِّيمْ! أَرّْ ڒْبَاڒْ، لَايْشَا، أَ شمْ عَانَاثُوثْ، مسْكِينَا!

³⁰ Levanta tua voz, ó filha de Galim; escuta, Laís; responde-lhe Anatot.

³¹ ثَانْذِينْثْ ن مَاذْمِينَا ثَارْوڒْ، إِمزْذَاغْ ن جِيبِيمْ فّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَفنْ ڒَامَانْ.

³¹ Medmena está em fuga, e os habitantes de Gabim retiraram-se;

³² أَسّْ-أَ عَاذْ أَذْ إِبدّْ ذِي نُوبْ. نتَّا أَذْ إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ إِسَّاڭّْوَاذْ غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثوْرِيرْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ.“

³² mais um dia de pouso em Nobe, e depois ele levantará sua mão contra o monte Sião, contra a colina de Jerusalém.

³³ ”خْزَارْ، سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقسّْ ڒفْرُوعْ س ؤُغِيڒْ. إِنِّي س ثِيذِّي يُوعْڒَانْ أَذْ تّْوَازذْمنْ، ؤُشَا إِنِّي إِسّْڭعّْذنْ إِخفْ نْسنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ.

³³ O Senhor Deus dos exércitos, com um golpe terrível, abate os ramos, as grandes árvores são cortadas, e as mais altas lançadas por terra;

³⁴ شْبَارْقْ ن وزْغَارْ أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ س وُوزَّاڒْ ؤُشَا لُوبْنَانْ أَذْ إِوْضَا س ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ.“

³⁴ a ramagem da floresta tomba pelo ferro, e o Líbano desaba pela força.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →