Isaías 10

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒُومُورَاثْ إِغشّنْ، إِنِّي إِتَّارِينْ ثِيوصَّا إِتّْضدْجنْ

¹ Ai dos que decretam leis injustas, e dos escrivães que prescrevem opressão.

² حِيمَا أَذْ سّْحيّْذنْ إِمزْڒَاضْ خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَشَارنْ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْثْ ثِيجَّاڒْ ذ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُ إِيُوجِيڒنْ ذ ثَايْمَارْثْ.

² Para desviarem os pobres do seu direito, e para arrebatarem o direito dos aflitos do meu povo; para despojarem as viúvas e roubarem os órfãos!

³ مَاشَا مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ ؤُ غَارْ ؤُردّدْجْ نِّي د غَا يَاسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ؟ وِي غَارْ إِ غَا ثَاروْڒمْ حِيمَا أَذْ ثَافمْ ثْوِيزَا ؤُ مَانِي غَا ثجّمْ أَعُودْجِي نْومْ؟

³ Mas que fareis vós no dia da visitação, e na desolação, que há de vir de longe? A quem recorrereis para obter socorro, e onde deixareis a vossa glória,

⁴ وَارْ ذِينْ مِينْ غَا ڭّنْ مْغِيرْ أَذْ ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ وَاهَا جَارْ إِمحْبَاسْ ؤُ أَذْ وْضَانْ جَارْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.“

⁴ Sem que cada um se abata entre os presos, e caia entre mortos? Com tudo isto a sua ira não cessou, mas ainda está estendida a sua mão.

⁵ ”ؤُشْثْ خْ أَشُّورْ، أَزدْجَاضْ ن وغْضَابْ إِنُو، أَقَا أَسْخضْ إِنُو ذ أَعْمُوذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ!

⁵ Ai da Assíria, a vara da minha ira, porque a minha indignação é como bordão nas suas mãos.

⁶ أَذْ ث سّكّغْ غَارْ ڒْڭنْسْ إِشُّورنْ س نِّيفَاقْ ؤُ نشّْ أَذْ ث ؤُمُورغْ خْ ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَشَارنْ ثُوكَّارْضَا ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ث كشّْضنْ قَاعْ ؤُ أَذْ ث عَارَّانْ إِ ؤُنعْفَاسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ خْ إِمسْرَاقْ.

⁶ Enviá-la-ei contra uma nação hipócrita, e contra o povo do meu furor lhe darei ordem, para que lhe roube a presa, e lhe tome o despojo, e o ponha para ser pisado aos pés, como a lama das ruas.

⁷ مَاشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَمُّو ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّْخَارّصْ مَامّشْ نّغْنِي، مَاغَارْ نتَّا غَارسْ ذڭْ وُوڒْ مْغِيرْ ڒكْحضْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ ڒڭْنُوسْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ.

⁷ Ainda que ele não cuide assim, nem o seu coração assim o imagine; antes no seu coração intenta destruir e desarraigar não poucas nações.

⁸ مَاغَارْ إِقَّارْ: ’مَا وَارْ دْجِينْ ڒْحُوكَّامْ إِنُو ذ إِجدْجِيذنْ مَارَّا؟

⁸ Porque diz: Não são meus príncipes todos eles reis?

⁹ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ كَالْنُو أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ كَارْكَامِيشْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ حَامَاثْ أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ أَرْفَاذْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ سَامَارْيَا أَمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ذِيمَاشْقْ؟

⁹ Não é Calno como Carquemis? Não é Hamate como Arpade? E Samaria como Damasco?

¹⁰ أَمْ مَامّشْ أَفُوسْ إِنُو إِطّفْ ثِيڭلْذَاوِينْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي زِي عْذُونْثْ ڒخْيَاڒَاثْ نْسنْ إِنقْشنْ ڒخْيَاڒَاثْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ سَامَارْيَا،

¹⁰ Como a minha mão alcançou os reinos dos ídolos, cujas imagens esculpidas eram melhores do que as de Jerusalém e do que as de Samaria,

¹¹ مَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو عَاوذْ، أَمْ مَامّشْ إِ ث ڭِّيغْ أَكْ-ذ سَامَارْيَا ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ؤُرْشَالِيمْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ؟‘ “

¹¹ Porventura como fiz a Samaria e aos seus ídolos, não o faria igualmente a Jerusalém e aos seus ídolos?

¹² ”مَاشَا خْمِي غَا إِكمّڒْ سِيذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خدْجْصغْ نشّْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكبَّارْ ذڭْ وُوڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا ذ أَعفَّارْ يُوفّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ،

¹² Por isso acontecerá que, havendo o Senhor acabado toda a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, então castigarei o fruto da arrogante grandeza do coração do rei da Assíria e a pompa da altivez dos seus olhos.

¹³ مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَيَا ڭِّيغْ ث س ؤُفُوسْ إِنُو إِجهْذنْ ؤُ س ثِيغِيثْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ غَارِي ڒعْقڒْ. إِيْمِيرنْ ن ڒڭْنُوسْ كّْسغْ ثنْ، ؤُ ڒعْوَايضْ نْسنْ كشّْضغْ ثنْ، ؤُ أَمْ جِّيهڒْ غضْڒغْ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ.

¹³ Porquanto disse: Com a força da minha mão o fiz, e com a minha sabedoria, porque sou prudente; e removi os limites dos povos, e roubei os seus tesouros, e como valente abati aos habitantes.

¹⁴ أَمْ ڒْعُوشّْ، أَمُّو يُوفَا ؤُفُوسْ إِنُو أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، جَارْوغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَمْ مَامّشْ جَارْونْ ثِيمدْجَاڒِينْ إِمّنْضَارنْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّنْهزِّي أَفْرِيونْ، وَارْ ذِينْ ونِّي يَارزْمنْ أَجقْمِيمْ نِيغْ إِجَاوْ.‘

¹⁴ E achou a minha mão as riquezas dos povos como a um ninho, e como se ajuntam os ovos abandonados, assim eu ajuntei a toda a terra, e não houve quem movesse a asa, ou abrisse a boca, ou murmurasse.

¹⁵ مَا إِتّْفيّشْ شَّاقُورْ قِيبَاتْشْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْشقَّارنْ؟ نِيغْ إِتّْنفّخْ ڒْمنْشَارْ زَّاثْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْقسّنْ؟ أَيَا إِڒِي أَخْمِي أَعْمُوذْ إِتّْحنّضْ أَرْيَازْ نِّي ث إِسّْڭعّْذنْ، نِيغْ أَخْمِي أَعْمُوذْ إِسّْڭعّذْ بَابْ نّسْ نِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ أَكشُّوضْ.“

¹⁵ Porventura gloriar-se-á o machado contra o que corta com ele, ou presumirá a serra contra o que puxa por ela, como se o bordão movesse aos que o levantam, ou a vara levantasse como não sendo pau?

¹⁶ س ؤُيَا أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، بُو-ذدْجِيسْ جَارْ إِرْيَازنْ نْسنْ إِقبُّوزنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسِّيرغْ ثِيمسِّي سَاذُو أَعُودْجِي ن أَشُّورْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحَاذُوقْ ن ثْمسِّي.

¹⁶ Por isso o Senhor, o Senhor dos Exércitos, fará definhar os que entre eles são gordos, e debaixo da sua glória ateará um incêndio, como incêndio de fogo.

¹⁷ ثَافَاوْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيمسِّي ؤُ أَمْقدّسْ نّسْ ذ أَشعَّاڒْ نِّي إِ غَا إِشمْضنْ ؤُ أَذْ ثشّْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ نّسْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا.

¹⁷ Porque a Luz de Israel virá a ser como fogo e o seu Santo por labareda, que abrase e consuma os seus espinheiros e as suas sarças num só dia.

¹⁸ نتَّا أَذْ يشّْ أَعُودْجِي ن وزْغَارْ نّسْ ؤُ ن ڒْعِيرْسْثْ إِصبْحنْ نّسْ س مَارَّا ڒعْمَارْ ذ ويْسُومْ إِ ذَايْسنْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمحْڒُوشْ إِتّْرَاحنْ إِغدْجِي.

¹⁸ Também consumirá a glória da sua floresta, e do seu campo fértil, desde a alma até à carne, e será como quando desmaia o porta-bandeira.

¹⁹ مِينْ إِقِّيمنْ ن ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ نّسْ أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ وَاهَا، إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِحْسبْ.“

¹⁹ E o resto das árvores da sua floresta será tão pouco em número, que um menino poderá contá-las.

²⁰ ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ذ إِنِّي إِنجْمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ تّْعمِّيذنْ عَاذْ خْ ونِّي ثنْ إِشَّاثنْ، مَاشَا أَذْ إِعمّذْ إِسْرَائِيل خْ سِيذِي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، س ڒَامَانْ إِشُّورْ.

²⁰ E acontecerá naquele dia que os restantes de Israel, e os que tiverem escapado da casa de Jacó, nunca mais se estribarão sobre aquele que os feriu; antes estribar-se-ão verdadeiramente sobre o Senhor, o Santo de Israel.

²¹ مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ د-إِذْوڒْ، مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاعْقُوبْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي إِجهْذنْ.

²¹ Os restantes se converterão ao Deus forte, sim, os restantes de Jacó.

²² أَ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ڒْڭنْسْ نّشْ أَمُّو إِوْسعْ أَمْ يِيدْجِي ن ڒبْحَارْ، أَذْ زَّايْسنْ د-إِذْوڒْ مْغِيرْ مِينْ إِشطّنْ. أَكحّضْ بَاينْ، ثَاسڭْذَا ثوْسعْ.

²² Porque ainda que o teu povo, ó Israel, seja como a areia do mar, só um remanescente dele se converterá; uma destruição está determinada, transbordando em justiça.

²³ مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقْضَا خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِڭّْ مِينْ يُورَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“

²³ Porque determinada já a destruição, o Senhor DEUS dos Exércitos a executará no meio de toda esta terra.

²⁴ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’أَ ڒْڭنْسْ إِنُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا زِي أَشُّورْ خْمِي شكْ إِشَّاثْ س ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ خَاكْ أَعْمُوذْ، أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ ذِي مِيصْرَا.

²⁴ Por isso assim diz o Senhor DEUS dos Exércitos: Povo meu, que habitas em Sião, não temas à Assíria, quando te ferir com a vara, e contra ti levantar o seu bordão à maneira dos egípcios.

²⁵ مَاغَارْ عَاذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ، خنِّي أَذْ إِكمّڒْ مْكُوڒْ وسْخضْ نِّي ؤُشَا أَذْ يِيڒِي وغْضَابْ إِنُو خْ ؤُردّدْجْ نْسنْ.

²⁵ Porque daqui a bem pouco se cumprirá a minha indignação e a minha ira, para a consumir.

²⁶ مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِحنّضْ ثِيوَا نّسْ أَركُّوضْ، أَمْ مَامّشْ إِوْثَا مِيذْيَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ. ثَاغَّارْشْثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ثسّْوِيژَّاضْ ثِيوَا إِ ڒبْحَارْ ؤُ نتَّا أَذْ ت إِسّْڭعّذْ أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذِي مِيصْرَا.

²⁶ Porque o Senhor dos Exércitos suscitará contra ela um flagelo, como na matança de Midiã junto à rocha de Orebe; e a sua vara estará sobre o mar, e ele a levantará como sucedeu aos egípcios.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِوْضَا ڒحْمڒْ ن أَشُّورْ خْ ثغْرُوضْثْ نّشْ ؤُ ثَاغْنَاشْثْ نّسْ خْ يِيرِي نّشْ. أَزَايْڒُو أَذْ إِتّْوَابطّڒْ س إِجِيمَانْ نِّي إِصحّنْ.“

²⁷ E acontecerá, naquele dia, que a sua carga será tirada do teu ombro, e o seu jugo do teu pescoço; e o jugo será despedaçado por causa da unção.

²⁸ ”أَذْ د-يَاسْ غَارْ عَايَّاثْ، إِعْذُو خْ مِيجْرُونْ، إِسَّارْسْ دُّوزَانْ نّسْ ذِي مِيخْمَاشْ.

²⁸ Já vem chegando a Aiate, já vai passando por Migrom, e em Micmás deixa a sua bagagem.

²⁹ نِيثْنِيعدُّونْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ، أَذْ سّنْسنْ ذِي جَابَاعْ. رَامَا ثتَّارْجِيجِي، ثَارْوڒْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ.

²⁹ Já passaram o desfiladeiro, já se alojam em Geba; já Ramá treme, e Gibeá de Saul vai fugindo.

³⁰ سْغُويّْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَ يدْجِيسْ ن جَالِّيمْ! أَرّْ ڒْبَاڒْ، لَايْشَا، أَ شمْ عَانَاثُوثْ، مسْكِينَا!

³⁰ Clama alto com a tua voz, ó filha de Galim! Ouve, ó Laís! Ó tu pobre Anatote!

³¹ ثَانْذِينْثْ ن مَاذْمِينَا ثَارْوڒْ، إِمزْذَاغْ ن جِيبِيمْ فّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَفنْ ڒَامَانْ.

³¹ Madmena já se foi; os moradores de Gebim vão fugindo em bandos.

³² أَسّْ-أَ عَاذْ أَذْ إِبدّْ ذِي نُوبْ. نتَّا أَذْ إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ إِسَّاڭّْوَاذْ غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثوْرِيرْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ.“

³² Ainda um dia parará em Nobe; acenará com a sua mão contra o monte da filha de Sião, o outeiro de Jerusalém.

³³ ”خْزَارْ، سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقسّْ ڒفْرُوعْ س ؤُغِيڒْ. إِنِّي س ثِيذِّي يُوعْڒَانْ أَذْ تّْوَازذْمنْ، ؤُشَا إِنِّي إِسّْڭعّْذنْ إِخفْ نْسنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ.

³³ Mas eis que o Senhor, o Senhor dos Exércitos, cortará os ramos com violência, e os de alta estatura serão cortados, e os altivos serão abatidos.

³⁴ شْبَارْقْ ن وزْغَارْ أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ س وُوزَّاڒْ ؤُشَا لُوبْنَانْ أَذْ إِوْضَا س ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ.“

³⁴ E cortará com ferro a espessura da floresta, e o Líbano cairá à mão de um poderoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →