Isaías 10
rifa (RIFA) vs NAA
1 ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒُومُورَاثْ إِغشّنْ، إِنِّي إِتَّارِينْ ثِيوصَّا إِتّْضدْجنْ
1 Ai dos que decretam leis injustas, dos que escrevem decretos opressivos,
2 حِيمَا أَذْ سّْحيّْذنْ إِمزْڒَاضْ خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَشَارنْ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْثْ ثِيجَّاڒْ ذ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُ إِيُوجِيڒنْ ذ ثَايْمَارْثْ.
2 para negarem justiça aos pobres, para privarem do seu direito os aflitos do meu povo, a fim de despojarem as viúvas e roubarem os órfãos!
3 مَاشَا مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ ؤُ غَارْ ؤُردّدْجْ نِّي د غَا يَاسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ؟ وِي غَارْ إِ غَا ثَاروْڒمْ حِيمَا أَذْ ثَافمْ ثْوِيزَا ؤُ مَانِي غَا ثجّمْ أَعُودْجِي نْومْ؟
3 Mas o que vocês vão fazer no dia do castigo, na calamidade que vem de longe? A quem vão pedir socorro e onde deixarão a sua glória?
4 وَارْ ذِينْ مِينْ غَا ڭّنْ مْغِيرْ أَذْ ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ وَاهَا جَارْ إِمحْبَاسْ ؤُ أَذْ وْضَانْ جَارْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.“
4 Nada mais lhes resta a fazer, a não ser curvar-se entre os prisioneiros e cair entre os mortos. Nem com tudo isto se desviou a ira de Deus, e a mão dele continua estendida.
5 ”ؤُشْثْ خْ أَشُّورْ، أَزدْجَاضْ ن وغْضَابْ إِنُو، أَقَا أَسْخضْ إِنُو ذ أَعْمُوذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ!
5 “Ai da Assíria, cetro da minha ira! A vara em sua mão é o instrumento do meu furor.
6 أَذْ ث سّكّغْ غَارْ ڒْڭنْسْ إِشُّورنْ س نِّيفَاقْ ؤُ نشّْ أَذْ ث ؤُمُورغْ خْ ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَشَارنْ ثُوكَّارْضَا ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ث كشّْضنْ قَاعْ ؤُ أَذْ ث عَارَّانْ إِ ؤُنعْفَاسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ خْ إِمسْرَاقْ.
6 Eu a envio contra uma nação ímpia, e contra o povo da minha indignação lhe dou ordens, para que dele roube a presa e lhe tome o despojo, e o ponha para ser pisado aos pés, como a lama das ruas.
7 مَاشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَمُّو ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّْخَارّصْ مَامّشْ نّغْنِي، مَاغَارْ نتَّا غَارسْ ذڭْ وُوڒْ مْغِيرْ ڒكْحضْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ ڒڭْنُوسْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ.
7 Ela, porém, assim não pensa, o seu coração não entende assim; pelo contrário, em seu coração só pensa em destruir e exterminar não poucas nações.
8 مَاغَارْ إِقَّارْ: ’مَا وَارْ دْجِينْ ڒْحُوكَّامْ إِنُو ذ إِجدْجِيذنْ مَارَّا؟
8 Porque diz: ‘Não são meus comandantes todos eles reis?
9 مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ كَالْنُو أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ كَارْكَامِيشْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ حَامَاثْ أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ أَرْفَاذْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ سَامَارْيَا أَمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ذِيمَاشْقْ؟
9 Não é Calno como Carquemis? Não é Hamate como Arpade? E Samaria, como Damasco?
10 أَمْ مَامّشْ أَفُوسْ إِنُو إِطّفْ ثِيڭلْذَاوِينْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي زِي عْذُونْثْ ڒخْيَاڒَاثْ نْسنْ إِنقْشنْ ڒخْيَاڒَاثْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ سَامَارْيَا،
10 O meu poder atingiu os reinos dos ídolos, ainda que as suas imagens de escultura eram melhores do que as de Jerusalém e do que as de Samaria.
11 مَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو عَاوذْ، أَمْ مَامّشْ إِ ث ڭِّيغْ أَكْ-ذ سَامَارْيَا ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ؤُرْشَالِيمْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ؟‘ “
11 Será que não posso fazer com Jerusalém e os seus ídolos o mesmo que fiz com Samaria e os seus ídolos?’”
12 ”مَاشَا خْمِي غَا إِكمّڒْ سِيذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خدْجْصغْ نشّْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكبَّارْ ذڭْ وُوڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا ذ أَعفَّارْ يُوفّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ،
12 Por isso, quando o Senhor tiver acabado toda a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, então castigará a arrogância do coração do rei da Assíria e o excessivo orgulho dos seus olhos.
13 مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَيَا ڭِّيغْ ث س ؤُفُوسْ إِنُو إِجهْذنْ ؤُ س ثِيغِيثْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ غَارِي ڒعْقڒْ. إِيْمِيرنْ ن ڒڭْنُوسْ كّْسغْ ثنْ، ؤُ ڒعْوَايضْ نْسنْ كشّْضغْ ثنْ، ؤُ أَمْ جِّيهڒْ غضْڒغْ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ.
13 Porque o rei disse: “Eu fiz isso com o poder da minha mão e com a minha sabedoria, porque sou inteligente. Removi os limites dos povos, roubei os seus tesouros, e como valente abati os que se assentavam em tronos.
14 أَمْ ڒْعُوشّْ، أَمُّو يُوفَا ؤُفُوسْ إِنُو أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، جَارْوغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَمْ مَامّشْ جَارْونْ ثِيمدْجَاڒِينْ إِمّنْضَارنْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّنْهزِّي أَفْرِيونْ، وَارْ ذِينْ ونِّي يَارزْمنْ أَجقْمِيمْ نِيغْ إِجَاوْ.‘
14 Meti a mão nas riquezas dos povos como se mete a mão num ninho; e, como se ajuntam os ovos abandonados, assim eu ajuntei toda a terra, e não houve quem batesse as asas, ou abrisse o bico, ou desse um pio.”
15 مَا إِتّْفيّشْ شَّاقُورْ قِيبَاتْشْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْشقَّارنْ؟ نِيغْ إِتّْنفّخْ ڒْمنْشَارْ زَّاثْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْقسّنْ؟ أَيَا إِڒِي أَخْمِي أَعْمُوذْ إِتّْحنّضْ أَرْيَازْ نِّي ث إِسّْڭعّْذنْ، نِيغْ أَخْمِي أَعْمُوذْ إِسّْڭعّذْ بَابْ نّسْ نِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ أَكشُّوضْ.“
15 Será que o machado pode se gloriar contra aquele que corta com ele? Ou será que a serra pode se engrandecer contra o que a maneja? Seria como se o cetro movesse quem o segura ou o bastão levantasse quem não é madeira!
16 س ؤُيَا أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، بُو-ذدْجِيسْ جَارْ إِرْيَازنْ نْسنْ إِقبُّوزنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسِّيرغْ ثِيمسِّي سَاذُو أَعُودْجِي ن أَشُّورْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحَاذُوقْ ن ثْمسِّي.
16 Por isso, o Senhor, o Senhor dos Exércitos, fará definhar os soldados deles, todos robustos, e debaixo da sua glória acenderá uma chama, como a chama de fogo.
17 ثَافَاوْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيمسِّي ؤُ أَمْقدّسْ نّسْ ذ أَشعَّاڒْ نِّي إِ غَا إِشمْضنْ ؤُ أَذْ ثشّْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ نّسْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا.
17 Porque a Luz de Israel virá a ser como fogo, e o seu Santo, como labareda, que, num só dia, queimará e consumirá as ervas daninhas e os espinheiros da Assíria.
18 نتَّا أَذْ يشّْ أَعُودْجِي ن وزْغَارْ نّسْ ؤُ ن ڒْعِيرْسْثْ إِصبْحنْ نّسْ س مَارَّا ڒعْمَارْ ذ ويْسُومْ إِ ذَايْسنْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمحْڒُوشْ إِتّْرَاحنْ إِغدْجِي.
18 Também destruirá totalmente a glória da sua floresta e do seu campo fértil; e será como quando um doente vai definhando.
19 مِينْ إِقِّيمنْ ن ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ نّسْ أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ وَاهَا، إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِحْسبْ.“
19 As árvores que restarem na sua floresta serão tão poucas, que até uma criança poderá contá-las.
20 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ذ إِنِّي إِنجْمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ تّْعمِّيذنْ عَاذْ خْ ونِّي ثنْ إِشَّاثنْ، مَاشَا أَذْ إِعمّذْ إِسْرَائِيل خْ سِيذِي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، س ڒَامَانْ إِشُّورْ.
20 Naquele dia, os restantes de Israel e os da casa de Jacó que tiverem escapado nunca mais se apoiarão naquele que os feriu, mas se apoiarão no Senhor , o Santo de Israel.
21 مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ د-إِذْوڒْ، مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاعْقُوبْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي إِجهْذنْ.
21 Um resto voltará; sim, um resto de Jacó voltará para o Deus Forte.
22 أَ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ڒْڭنْسْ نّشْ أَمُّو إِوْسعْ أَمْ يِيدْجِي ن ڒبْحَارْ، أَذْ زَّايْسنْ د-إِذْوڒْ مْغِيرْ مِينْ إِشطّنْ. أَكحّضْ بَاينْ، ثَاسڭْذَا ثوْسعْ.
22 Porque ainda que o seu povo, ó Israel, seja como a areia do mar, apenas um resto voltará. Uma destruição está determinada, transbordante de justiça.
23 مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقْضَا خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِڭّْ مِينْ يُورَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“
23 Porque essa destruição, já determinada, o Senhor, o Senhor dos Exércitos, a executará no meio de toda esta terra.
24 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’أَ ڒْڭنْسْ إِنُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا زِي أَشُّورْ خْمِي شكْ إِشَّاثْ س ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ خَاكْ أَعْمُوذْ، أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ ذِي مِيصْرَا.
24 Por isso, assim diz o Senhor, o Senhor dos Exércitos: — Povo meu, que mora em Sião, não tenha medo da Assíria, quando ela castigar você com uma vara e levantar contra você o seu bastão à maneira dos egípcios.
25 مَاغَارْ عَاذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ، خنِّي أَذْ إِكمّڒْ مْكُوڒْ وسْخضْ نِّي ؤُشَا أَذْ يِيڒِي وغْضَابْ إِنُو خْ ؤُردّدْجْ نْسنْ.
25 Pois daqui a bem pouco se cumprirá a minha indignação e a minha ira, para a consumir.
26 مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِحنّضْ ثِيوَا نّسْ أَركُّوضْ، أَمْ مَامّشْ إِوْثَا مِيذْيَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ. ثَاغَّارْشْثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ثسّْوِيژَّاضْ ثِيوَا إِ ڒبْحَارْ ؤُ نتَّا أَذْ ت إِسّْڭعّذْ أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذِي مِيصْرَا.
26 Porque o Senhor dos Exércitos suscitará contra ela um flagelo, como a matança de Midiã junto ao rochedo de Orebe. O seu bordão estará sobre o mar, e ele o levantará como fez no Egito.
27 ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِوْضَا ڒحْمڒْ ن أَشُّورْ خْ ثغْرُوضْثْ نّشْ ؤُ ثَاغْنَاشْثْ نّسْ خْ يِيرِي نّشْ. أَزَايْڒُو أَذْ إِتّْوَابطّڒْ س إِجِيمَانْ نِّي إِصحّنْ.“
27 Naquele dia, o peso deles será tirado dos ombros de vocês, e o jugo deles será removido do pescoço de vocês, jugo que será despedaçado por causa da gordura.
28 ”أَذْ د-يَاسْ غَارْ عَايَّاثْ، إِعْذُو خْ مِيجْرُونْ، إِسَّارْسْ دُّوزَانْ نّسْ ذِي مِيخْمَاشْ.
28 A Assíria vem a Aiate, passa por Migrom e em Micmás larga a sua bagagem.
29 نِيثْنِيعدُّونْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ، أَذْ سّنْسنْ ذِي جَابَاعْ. رَامَا ثتَّارْجِيجِي، ثَارْوڒْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ.
29 Passa o desfiladeiro, aloja-se em Geba, já Ramá treme, Gibeá de Saul foge.
30 سْغُويّْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَ يدْجِيسْ ن جَالِّيمْ! أَرّْ ڒْبَاڒْ، لَايْشَا، أَ شمْ عَانَاثُوثْ، مسْكِينَا!
30 Grite bem alto, ó filha de Galim! Escute, ó Laís! Pobre Anatote!
31 ثَانْذِينْثْ ن مَاذْمِينَا ثَارْوڒْ، إِمزْذَاغْ ن جِيبِيمْ فّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَفنْ ڒَامَانْ.
31 Madmena se dispersa; os moradores de Gebim fogem para salvar-se.
32 أَسّْ-أَ عَاذْ أَذْ إِبدّْ ذِي نُوبْ. نتَّا أَذْ إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ إِسَّاڭّْوَاذْ غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثوْرِيرْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ.“
32 Nesse mesmo dia, a Assíria parará em Nobe; agitará o punho fechado para o monte da filha de Sião, a colina de Jerusalém.
33 ”خْزَارْ، سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقسّْ ڒفْرُوعْ س ؤُغِيڒْ. إِنِّي س ثِيذِّي يُوعْڒَانْ أَذْ تّْوَازذْمنْ، ؤُشَا إِنِّي إِسّْڭعّْذنْ إِخفْ نْسنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ.
33 Mas eis que o Senhor, o cortará os ramos com violência; as árvores de grande porte serão derrubadas, e as mais altas serão abatidas.
34 شْبَارْقْ ن وزْغَارْ أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ س وُوزَّاڒْ ؤُشَا لُوبْنَانْ أَذْ إِوْضَا س ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ.“
34 Cortará com o machado as árvores da floresta, e o Líbano cairá pela mão de um poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.