Isaías 10
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒُومُورَاثْ إِغشّنْ، إِنِّي إِتَّارِينْ ثِيوصَّا إِتّْضدْجنْ
1 Ai dos que decretam leis injustas, e dos escrivães que escrevem perversidades;
2 حِيمَا أَذْ سّْحيّْذنْ إِمزْڒَاضْ خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَشَارنْ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْثْ ثِيجَّاڒْ ذ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُ إِيُوجِيڒنْ ذ ثَايْمَارْثْ.
2 para privarem da justiça os necessitados, e arrebatarem o direito aos aflitos do meu povo; para despojarem as viúvas e roubarem os órfãos!
3 مَاشَا مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ ؤُ غَارْ ؤُردّدْجْ نِّي د غَا يَاسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ؟ وِي غَارْ إِ غَا ثَاروْڒمْ حِيمَا أَذْ ثَافمْ ثْوِيزَا ؤُ مَانِي غَا ثجّمْ أَعُودْجِي نْومْ؟
3 Mas que fareis vós no dia da visitação, e na desolação, que há de vir de longe? a quem recorrereis para obter socorro, e onde deixareis a vossa riqueza?
4 وَارْ ذِينْ مِينْ غَا ڭّنْ مْغِيرْ أَذْ ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ وَاهَا جَارْ إِمحْبَاسْ ؤُ أَذْ وْضَانْ جَارْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.“
4 Nada mais resta senão curvar-vos entre os presos, ou cair entre os mortos. Com tudo isso não se apartou a sua ira, mas ainda está estendida a sua mão.
5 ”ؤُشْثْ خْ أَشُّورْ، أَزدْجَاضْ ن وغْضَابْ إِنُو، أَقَا أَسْخضْ إِنُو ذ أَعْمُوذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ!
5 Ai da Assíria, a vara da minha ira, porque a minha indignação é como bordão nas suas mãos.
6 أَذْ ث سّكّغْ غَارْ ڒْڭنْسْ إِشُّورنْ س نِّيفَاقْ ؤُ نشّْ أَذْ ث ؤُمُورغْ خْ ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَشَارنْ ثُوكَّارْضَا ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ث كشّْضنْ قَاعْ ؤُ أَذْ ث عَارَّانْ إِ ؤُنعْفَاسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ خْ إِمسْرَاقْ.
6 Eu a envio contra uma nação ímpia; e contra o povo do meu furor lhe dou ordem, para tomar o despojo, para arrebatar a presa, e para os pisar aos pés, como a lama das ruas.
7 مَاشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَمُّو ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّْخَارّصْ مَامّشْ نّغْنِي، مَاغَارْ نتَّا غَارسْ ذڭْ وُوڒْ مْغِيرْ ڒكْحضْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ ڒڭْنُوسْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ.
7 Todavia ela não entende assim, nem o seu coração assim o imagina; antes no seu coração intenta destruir e desarraigar não poucas nações.
8 مَاغَارْ إِقَّارْ: ’مَا وَارْ دْجِينْ ڒْحُوكَّامْ إِنُو ذ إِجدْجِيذنْ مَارَّا؟
8 Pois diz: Não são meus príncipes todos eles reis?
9 مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ كَالْنُو أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ كَارْكَامِيشْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ حَامَاثْ أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ أَرْفَاذْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ سَامَارْيَا أَمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ذِيمَاشْقْ؟
9 Não é Calnó como Carquêmis? não é Hamate como Arpade? e Samária como Damasco?
10 أَمْ مَامّشْ أَفُوسْ إِنُو إِطّفْ ثِيڭلْذَاوِينْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي زِي عْذُونْثْ ڒخْيَاڒَاثْ نْسنْ إِنقْشنْ ڒخْيَاڒَاثْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ سَامَارْيَا،
10 Do mesmo modo que a minha mão alcançou os reinos dos ídolos, ainda que as suas imagens esculpidas eram melhores do que as de Jerusalém e de Samária.
11 مَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو عَاوذْ، أَمْ مَامّشْ إِ ث ڭِّيغْ أَكْ-ذ سَامَارْيَا ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ؤُرْشَالِيمْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ؟‘ “
11 como fiz a Samária e aos seus ídolos, não o farei igualmente a Jerusalém e aos seus ídolos?
12 ”مَاشَا خْمِي غَا إِكمّڒْ سِيذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خدْجْصغْ نشّْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكبَّارْ ذڭْ وُوڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا ذ أَعفَّارْ يُوفّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ،
12 Por isso acontecerá que, havendo o Senhor acabado toda a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, então castigará o rei da Assíria pela arrogância do seu coração e a pomba da altivez dos seus olhos.
13 مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَيَا ڭِّيغْ ث س ؤُفُوسْ إِنُو إِجهْذنْ ؤُ س ثِيغِيثْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ غَارِي ڒعْقڒْ. إِيْمِيرنْ ن ڒڭْنُوسْ كّْسغْ ثنْ، ؤُ ڒعْوَايضْ نْسنْ كشّْضغْ ثنْ، ؤُ أَمْ جِّيهڒْ غضْڒغْ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ.
13 Porquanto diz ele: Com a força da minha mão o fiz, e com a minha sabedoria, porque sou entendido; eu removi os limites dos povos, e roubei os seus tesouros, e como valente abati os que se sentavam sobre tronos.
14 أَمْ ڒْعُوشّْ، أَمُّو يُوفَا ؤُفُوسْ إِنُو أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، جَارْوغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَمْ مَامّشْ جَارْونْ ثِيمدْجَاڒِينْ إِمّنْضَارنْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّنْهزِّي أَفْرِيونْ، وَارْ ذِينْ ونِّي يَارزْمنْ أَجقْمِيمْ نِيغْ إِجَاوْ.‘
14 E achou a minha mão as riquezas dos povos como a um ninho; e como se ajuntam os ovos abandonados, assim eu ajuntei toda a terra; e não houve quem movesse a asa, ou abrisse a boca, ou chilreasse.
15 مَا إِتّْفيّشْ شَّاقُورْ قِيبَاتْشْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْشقَّارنْ؟ نِيغْ إِتّْنفّخْ ڒْمنْشَارْ زَّاثْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْقسّنْ؟ أَيَا إِڒِي أَخْمِي أَعْمُوذْ إِتّْحنّضْ أَرْيَازْ نِّي ث إِسّْڭعّْذنْ، نِيغْ أَخْمِي أَعْمُوذْ إِسّْڭعّذْ بَابْ نّسْ نِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ أَكشُّوضْ.“
15 Porventura gloriar-se-á o machado contra o que corta com ele? ou se engrandecerá a serra contra o que a maneja? como se a vara movesse o que a levanta, ou o bordão levantasse aquele que não é pau!
16 س ؤُيَا أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، بُو-ذدْجِيسْ جَارْ إِرْيَازنْ نْسنْ إِقبُّوزنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسِّيرغْ ثِيمسِّي سَاذُو أَعُودْجِي ن أَشُّورْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحَاذُوقْ ن ثْمسِّي.
16 Pelo que o Senhor Deus dos exércitos fará definhar os que entre eles são gordos, e debaixo da sua glória ateará um incêndio, como incêndio de fogo.
17 ثَافَاوْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيمسِّي ؤُ أَمْقدّسْ نّسْ ذ أَشعَّاڒْ نِّي إِ غَا إِشمْضنْ ؤُ أَذْ ثشّْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ نّسْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا.
17 A Luz de Israel virá a ser um fogo e o seu Santo uma labareda, que num só dia abrasará e consumirá os seus espinheiros e as suas sarças.
18 نتَّا أَذْ يشّْ أَعُودْجِي ن وزْغَارْ نّسْ ؤُ ن ڒْعِيرْسْثْ إِصبْحنْ نّسْ س مَارَّا ڒعْمَارْ ذ ويْسُومْ إِ ذَايْسنْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمحْڒُوشْ إِتّْرَاحنْ إِغدْجِي.
18 Também consumirá a glória da sua floresta, e do seu campo fértil, desde a alma até o corpo; e será como quando um doente vai definhando.
19 مِينْ إِقِّيمنْ ن ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ نّسْ أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ وَاهَا، إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِحْسبْ.“
19 E o resto das árvores da sua floresta será tão pouco que um menino as poderá contar.
20 ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ذ إِنِّي إِنجْمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ تّْعمِّيذنْ عَاذْ خْ ونِّي ثنْ إِشَّاثنْ، مَاشَا أَذْ إِعمّذْ إِسْرَائِيل خْ سِيذِي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، س ڒَامَانْ إِشُّورْ.
20 E acontecerá naquele dia que o resto de Israel, e os que tiverem escapado da casa de Jacó, nunca mais se estribarão sobre aquele que os feriu; antes se estribarão lealmente sobre o Senhor, o Santo de Israel.
21 مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ د-إِذْوڒْ، مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاعْقُوبْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي إِجهْذنْ.
21 Um resto voltará; sim, o resto de Jacó voltará para o Deus forte.
22 أَ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ڒْڭنْسْ نّشْ أَمُّو إِوْسعْ أَمْ يِيدْجِي ن ڒبْحَارْ، أَذْ زَّايْسنْ د-إِذْوڒْ مْغِيرْ مِينْ إِشطّنْ. أَكحّضْ بَاينْ، ثَاسڭْذَا ثوْسعْ.
22 Porque ainda que o teu povo, ó Israel, seja como a areia do mar, só um resto dele voltará. Uma destruição está determinada, trasbordando de justiça.
23 مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقْضَا خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِڭّْ مِينْ يُورَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“
23 Pois uma destruição, e essa já determinada, o Senhor Deus dos exércitos executará no meio de toda esta terra.
24 ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’أَ ڒْڭنْسْ إِنُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا زِي أَشُّورْ خْمِي شكْ إِشَّاثْ س ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ خَاكْ أَعْمُوذْ، أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ ذِي مِيصْرَا.
24 Pelo que assim diz o Senhor Deus dos exércitos: ó povo meu, que habitas em Sião, não temas a Assíria, quando te ferir com a vara, e contra ti levantar o seu bordão a maneira dos egípcios;
25 مَاغَارْ عَاذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ، خنِّي أَذْ إِكمّڒْ مْكُوڒْ وسْخضْ نِّي ؤُشَا أَذْ يِيڒِي وغْضَابْ إِنُو خْ ؤُردّدْجْ نْسنْ.
25 porque daqui a bem pouco se cumprirá a minha indignação, e a minha ira servirá para os consumir.
26 مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِحنّضْ ثِيوَا نّسْ أَركُّوضْ، أَمْ مَامّشْ إِوْثَا مِيذْيَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ. ثَاغَّارْشْثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ثسّْوِيژَّاضْ ثِيوَا إِ ڒبْحَارْ ؤُ نتَّا أَذْ ت إِسّْڭعّذْ أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذِي مِيصْرَا.
26 E o Senhor dos exércitos suscitará contra ela um flagelo, como a matança de Midiã junto à rocha de Orebe; e a sua vara se estenderá sobre o mar, e ele a levantará como no Egito.
27 ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِوْضَا ڒحْمڒْ ن أَشُّورْ خْ ثغْرُوضْثْ نّشْ ؤُ ثَاغْنَاشْثْ نّسْ خْ يِيرِي نّشْ. أَزَايْڒُو أَذْ إِتّْوَابطّڒْ س إِجِيمَانْ نِّي إِصحّنْ.“
27 E naquele dia a sua carga será tirada do teu ombro, e o seu jugo do teu pescoço; e o jugo será quebrado por causa da gordura.
28 ”أَذْ د-يَاسْ غَارْ عَايَّاثْ، إِعْذُو خْ مِيجْرُونْ، إِسَّارْسْ دُّوزَانْ نّسْ ذِي مِيخْمَاشْ.
28 Os assírios já chegaram a Aiate, passaram por Migrom; em Micmás deixam depositada a sua bagagem;
29 نِيثْنِيعدُّونْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ، أَذْ سّنْسنْ ذِي جَابَاعْ. رَامَا ثتَّارْجِيجِي، ثَارْوڒْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ.
29 já atravessaram o desfiladeiro, já se alojam em Geba; Ramá treme, Gibeá de Saul já fugiu.
30 سْغُويّْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَ يدْجِيسْ ن جَالِّيمْ! أَرّْ ڒْبَاڒْ، لَايْشَا، أَ شمْ عَانَاثُوثْ، مسْكِينَا!
30 Clama com alta voz, ó filha de Galim! Ouve, ó Laís! Responde-lhe, ó Anatote!
31 ثَانْذِينْثْ ن مَاذْمِينَا ثَارْوڒْ، إِمزْذَاغْ ن جِيبِيمْ فّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَفنْ ڒَامَانْ.
31 Já se foi Madmena; os moradores de Gebim procuram refúgio.
32 أَسّْ-أَ عَاذْ أَذْ إِبدّْ ذِي نُوبْ. نتَّا أَذْ إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ إِسَّاڭّْوَاذْ غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثوْرِيرْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ.“
32 Hoje mesmo parará em Nobe; sacudirá o punho contra o monte da filha de Sião, o outeiro de Jerusalém.
33 ”خْزَارْ، سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقسّْ ڒفْرُوعْ س ؤُغِيڒْ. إِنِّي س ثِيذِّي يُوعْڒَانْ أَذْ تّْوَازذْمنْ، ؤُشَا إِنِّي إِسّْڭعّْذنْ إِخفْ نْسنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ.
33 Eis que o Senhor Deus dos exércitos cortará os ramos com violência; e os de alta estatura serão cortados, e os elevados serão abatidos.
34 شْبَارْقْ ن وزْغَارْ أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ س وُوزَّاڒْ ؤُشَا لُوبْنَانْ أَذْ إِوْضَا س ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ.“
34 E cortará com o ferro o emaranhado da floresta, e o Líbano cairá pela mão de um poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.