Isaías 10

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِسُّوفُّوغنْ ڒُومُورَاثْ إِغشّنْ، إِنِّي إِتَّارِينْ ثِيوصَّا إِتّْضدْجنْ

¹ Ai dos que promulgam injustos decretos, e escrevem coisas perversas as quais têm eles prescrito.

² حِيمَا أَذْ سّْحيّْذنْ إِمزْڒَاضْ خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَشَارنْ ثَاسْغَارْثْ ن يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، أَڒَامِي غَا ذوْڒنْثْ ثِيجَّاڒْ ذ ثَاكشَّاضْثْ نْسنْ ؤُ إِيُوجِيڒنْ ذ ثَايْمَارْثْ.

² Para deixar de lado a pessoa carente, necessitada de julgamento, e para remover o direito do pobre dentre o meu povo, para que viúvas possam ser suas presas e que eles possam roubar o órfão de pai!

³ مَاشَا مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ ؤُ غَارْ ؤُردّدْجْ نِّي د غَا يَاسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ؟ وِي غَارْ إِ غَا ثَاروْڒمْ حِيمَا أَذْ ثَافمْ ثْوِيزَا ؤُ مَانِي غَا ثجّمْ أَعُودْجِي نْومْ؟

³ E o que fareis vós no dia da visitação e na desolação que virá de longe? Para quem fugireis vós para obter ajuda? E aonde vós deixareis vossa glória?

⁴ وَارْ ذِينْ مِينْ غَا ڭّنْ مْغِيرْ أَذْ ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ وَاهَا جَارْ إِمحْبَاسْ ؤُ أَذْ وْضَانْ جَارْ إِنِّي إِتّْوَانْغنْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.“

⁴ Sem mim eles se curvarão debaixo dos prisioneiros, e cairão em uma condição abaixo dos assassinados. Apesar disto tudo, a ira dele não está desviada, porém sua mão está estendida, imóvel.

⁵ ”ؤُشْثْ خْ أَشُّورْ، أَزدْجَاضْ ن وغْضَابْ إِنُو، أَقَا أَسْخضْ إِنُو ذ أَعْمُوذْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ!

⁵ Ó assírios, a vara da minha ira; e o bastão que está nas mãos deles é a minha indignação.

⁶ أَذْ ث سّكّغْ غَارْ ڒْڭنْسْ إِشُّورنْ س نِّيفَاقْ ؤُ نشّْ أَذْ ث ؤُمُورغْ خْ ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدُّوقّزْ ؤُفُوڭمْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَشَارنْ ثُوكَّارْضَا ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ث كشّْضنْ قَاعْ ؤُ أَذْ ث عَارَّانْ إِ ؤُنعْفَاسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ خْ إِمسْرَاقْ.

⁶ Eu os enviarei contra uma nação hipócrita e contra o povo da minha cólera, darei a esses uma ordem de cobrança, para pegarem o despojo, para pegarem a presa, e para os pisarem como a lama das ruas.

⁷ مَاشَا نتَّا س يِيخفْ نّسْ وَارْ ذ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَمُّو ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّْخَارّصْ مَامّشْ نّغْنِي، مَاغَارْ نتَّا غَارسْ ذڭْ وُوڒْ مْغِيرْ ڒكْحضْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ ڒڭْنُوسْ، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ.

⁷ Embora ele não considere isto, nem seu coração pense tal coisa; porém está no coração dele destruir e cortar nações, não umas poucas.

⁸ مَاغَارْ إِقَّارْ: ’مَا وَارْ دْجِينْ ڒْحُوكَّامْ إِنُو ذ إِجدْجِيذنْ مَارَّا؟

⁸ Porque ele diz: Não são meus príncipes, no geral, reis?

⁹ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ كَالْنُو أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ كَارْكَامِيشْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ حَامَاثْ أَمشْنَاوْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ أَرْفَاذْ؟ مَا وَارْ إِمْسَارْ إِ سَامَارْيَا أَمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ ذِيمَاشْقْ؟

⁹ Não é Calno como Carquemis? Não é Hamate como Arpade? Não é Samaria como Damasco?

¹⁰ أَمْ مَامّشْ أَفُوسْ إِنُو إِطّفْ ثِيڭلْذَاوِينْ ن لْ-أَصْنَامْ نِّي زِي عْذُونْثْ ڒخْيَاڒَاثْ نْسنْ إِنقْشنْ ڒخْيَاڒَاثْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ سَامَارْيَا،

¹⁰ Como minha mão tem alcançado os reinos dos ídolos, cujas imagens esculpidas os faziam exceder às de Jerusalém e de Samaria;

¹¹ مَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو عَاوذْ، أَمْ مَامّشْ إِ ث ڭِّيغْ أَكْ-ذ سَامَارْيَا ذ لْ-أَصْنَامْ نّسْ، ؤُڒَا أَكْ-ذ ؤُرْشَالِيمْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ؟‘ “

¹¹ não irei eu, como tenho feito para com Samaria e os ídolos dela, então fazer para com Jerusalém e seus ídolos?

¹² ”مَاشَا خْمِي غَا إِكمّڒْ سِيذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ نّسْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ خدْجْصغْ نشّْ ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكبَّارْ ذڭْ وُوڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا ذ أَعفَّارْ يُوفّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ،

¹² Por conseguinte, acontecerá que, quando o Senhor estiver realizando o seu trabalho por inteiro sobre o monte Sião e sobre Jerusalém, eu punirei o fruto do coração arrogante do rei da Assíria, e a glória de seus olhares altivos.

¹³ مَاغَارْ نتَّا إِنَّا: ’أَيَا ڭِّيغْ ث س ؤُفُوسْ إِنُو إِجهْذنْ ؤُ س ثِيغِيثْ إِنُو، مَاغَارْ نشّْ غَارِي ڒعْقڒْ. إِيْمِيرنْ ن ڒڭْنُوسْ كّْسغْ ثنْ، ؤُ ڒعْوَايضْ نْسنْ كشّْضغْ ثنْ، ؤُ أَمْ جِّيهڒْ غضْڒغْ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ.

¹³ Porque ele diz: Pela força da minha mão eu tenho feito isto, e pela minha sabedoria; porque eu sou prudente, e tenho removido os termos dos povos e roubado seus tesouros; e eu tenho esmagado seus habitantes como um valente homem,

¹⁴ أَمْ ڒْعُوشّْ، أَمُّو يُوفَا ؤُفُوسْ إِنُو أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ، جَارْوغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَمْ مَامّشْ جَارْونْ ثِيمدْجَاڒِينْ إِمّنْضَارنْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسّنْهزِّي أَفْرِيونْ، وَارْ ذِينْ ونِّي يَارزْمنْ أَجقْمِيمْ نِيغْ إِجَاوْ.‘

¹⁴ e minha mão tem alcançado, como a um ninho, os ricos do povo; e como um que ajunta ovos que são abandonados, tenho eu ajuntado toda a terra; e não houve ninguém que movesse a asa, ou abrisse a boca, ou piasse.

¹⁵ مَا إِتّْفيّشْ شَّاقُورْ قِيبَاتْشْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْشقَّارنْ؟ نِيغْ إِتّْنفّخْ ڒْمنْشَارْ زَّاثْ إِ ونِّي زَّايسْ إِتّْقسّنْ؟ أَيَا إِڒِي أَخْمِي أَعْمُوذْ إِتّْحنّضْ أَرْيَازْ نِّي ث إِسّْڭعّْذنْ، نِيغْ أَخْمِي أَعْمُوذْ إِسّْڭعّذْ بَابْ نّسْ نِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ أَكشُّوضْ.“

¹⁵ Deveria o machado gabar-se contra aquele que corta, utilizando-o? Ou deveria o serrote engrandecer-se contra aquele que o faz deslizar? Como se a vara devesse se agitar contra aqueles que a erguem ou como se o bastão devesse se erguer, como se não fosse madeira.

¹⁶ س ؤُيَا أَذْ إِسّكّْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، بُو-ذدْجِيسْ جَارْ إِرْيَازنْ نْسنْ إِقبُّوزنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسِّيرغْ ثِيمسِّي سَاذُو أَعُودْجِي ن أَشُّورْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْحَاذُوقْ ن ثْمسِّي.

¹⁶ Portanto, o Senhor, o Senhor dos Exércitos enviará, entre os que são gordos, magreza. E sob a sua glória Ele acenderá uma queima, como a queima de um incenso.

¹⁷ ثَافَاوْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيمسِّي ؤُ أَمْقدّسْ نّسْ ذ أَشعَّاڒْ نِّي إِ غَا إِشمْضنْ ؤُ أَذْ ثشّْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ نّسْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ وَاهَا.

¹⁷ E a luz de Israel será como um fogo, e o seu Santo será como uma chama. E isto queimará e devorará seus espinheiros e seus arbustos com espinhos em um dia.

¹⁸ نتَّا أَذْ يشّْ أَعُودْجِي ن وزْغَارْ نّسْ ؤُ ن ڒْعِيرْسْثْ إِصبْحنْ نّسْ س مَارَّا ڒعْمَارْ ذ ويْسُومْ إِ ذَايْسنْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي ؤُعُودْجِي نّسْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمحْڒُوشْ إِتّْرَاحنْ إِغدْجِي.

¹⁸ E consumirá a glória de sua floresta e de seu campo fértil. Ambos, alma e corpo. E serão como quando um porta-bandeira desmaia.

¹⁹ مِينْ إِقِّيمنْ ن ثْشجُّورَا ن وزْغَارْ نّسْ أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ وَاهَا، إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِحْسبْ.“

¹⁹ E o restante das árvores de sua floresta será pouco, de tal forma que uma criança possivelmente poderá desenhá-las.

²⁰ ”ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي مِينْ إِقِّيمنْ ن إِسْرَائِيل ذ إِنِّي إِنجْمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ وَارْ تّْعمِّيذنْ عَاذْ خْ ونِّي ثنْ إِشَّاثنْ، مَاشَا أَذْ إِعمّذْ إِسْرَائِيل خْ سِيذِي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، س ڒَامَانْ إِشُّورْ.

²⁰ E acontecerá naquele dia, que o remanescente de Israel, semelhante aos que escaparam da casa de Jacó, não mais se apoiarão sobre aqueles que os afligiram, mas eles se apoiarão sobre o SENHOR, o Santo de Israel, em verdade.

²¹ مِينْ إِقِّيمنْ أَذْ د-إِذْوڒْ، مِينْ إِقِّيمنْ ن يَاعْقُوبْ أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ أَربِّي إِجهْذنْ.

²¹ O remanescente retornará, o remanescente de Jacó, para o poderoso Deus.

²² أَ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ڒْڭنْسْ نّشْ أَمُّو إِوْسعْ أَمْ يِيدْجِي ن ڒبْحَارْ، أَذْ زَّايْسنْ د-إِذْوڒْ مْغِيرْ مِينْ إِشطّنْ. أَكحّضْ بَاينْ، ثَاسڭْذَا ثوْسعْ.

²² Porquanto, embora teu povo Israel seja como a areia do mar, contudo um remanescente deles retornará. A destruição decretada transbordará com justiça.

²³ مَاغَارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقْضَا خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِڭّْ مِينْ يُورَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“

²³ Porque o Senhor DEUS dos Exércitos fará uma destruição, determinada, no meio de toda a terra.

²⁴ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ’أَ ڒْڭنْسْ إِنُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي صِيهْيُونْ، وَارْ تّڭّْوذْ شَا زِي أَشُّورْ خْمِي شكْ إِشَّاثْ س ؤُزدْجَاضْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ خَاكْ أَعْمُوذْ، أَمْ مَامّشْ إِمْسَارْ ذِي مِيصْرَا.

²⁴ Portanto, assim diz o Senhor DEUS dos Exércitos: Ó meu povo que mora em Sião, não esteja com medo da Assíria. Ele te golpeará com uma vara e erguerá o seu bordão contra ti, de acordo com a maneira do Egito.

²⁵ مَاغَارْ عَاذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ، خنِّي أَذْ إِكمّڒْ مْكُوڒْ وسْخضْ نِّي ؤُشَا أَذْ يِيڒِي وغْضَابْ إِنُو خْ ؤُردّدْجْ نْسنْ.

²⁵ Porque ainda em muito pouco tempo e a indignação cessará; e minha ira, na destruição deles.

²⁶ مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِحنّضْ ثِيوَا نّسْ أَركُّوضْ، أَمْ مَامّشْ إِوْثَا مِيذْيَانْ غَارْ ثصْضَارْثْ ن غُورَابْ. ثَاغَّارْشْثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ثسّْوِيژَّاضْ ثِيوَا إِ ڒبْحَارْ ؤُ نتَّا أَذْ ت إِسّْڭعّذْ أَمْ مَامّشْ ث إِڭَّا ذِي مِيصْرَا.

²⁶ E o SENHOR dos Exércitos instigará um flagelo para ele de acordo com a matança de Midiã na rocha de Orebe. E como seu cajado estava sobre o mar, assim ele o erguerá, de acordo com a maneira do Egito.

²⁷ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِوْضَا ڒحْمڒْ ن أَشُّورْ خْ ثغْرُوضْثْ نّشْ ؤُ ثَاغْنَاشْثْ نّسْ خْ يِيرِي نّشْ. أَزَايْڒُو أَذْ إِتّْوَابطّڒْ س إِجِيمَانْ نِّي إِصحّنْ.“

²⁷ E acontecerá naquele dia, que seu fardo será removido de sobre teu ombro, e teu jugo de sobre o teu pescoço, e o jugo será destruído por causa da unção.

²⁸ ”أَذْ د-يَاسْ غَارْ عَايَّاثْ، إِعْذُو خْ مِيجْرُونْ، إِسَّارْسْ دُّوزَانْ نّسْ ذِي مِيخْمَاشْ.

²⁸ Ele é chegado a Aiate, ele passa a Migrom. Em Micmás ele tem concentrado suas carruagens.

²⁹ نِيثْنِيعدُّونْ خْ وبْرِيذْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ، أَذْ سّنْسنْ ذِي جَابَاعْ. رَامَا ثتَّارْجِيجِي، ثَارْوڒْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ.

²⁹ Eles atravessaram a passagem. Eles têm levantado seu acampamento temporário em Geba. Ramá está atemorizada, Gibeá de Saul fugiu.

³⁰ سْغُويّْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، أَ يدْجِيسْ ن جَالِّيمْ! أَرّْ ڒْبَاڒْ، لَايْشَا، أَ شمْ عَانَاثُوثْ، مسْكِينَا!

³⁰ Ergue tua voz, ó filha de Galim. Faça com que esta seja ouvida até Laís, ó pobre Anatote.

³¹ ثَانْذِينْثْ ن مَاذْمِينَا ثَارْوڒْ، إِمزْذَاغْ ن جِيبِيمْ فّْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَفنْ ڒَامَانْ.

³¹ Madmena escapou. Os habitantes de Gebim ajuntam-se para fugir.

³² أَسّْ-أَ عَاذْ أَذْ إِبدّْ ذِي نُوبْ. نتَّا أَذْ إِكْسِي أَفُوسْ نّسْ إِسَّاڭّْوَاذْ غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثوْرِيرْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ.“

³² Porque ele ainda permanecerá em Nobe naquele dia. Ele sacudirá sua mão contra o monte da filha de Sião, a colina de Jerusalém.

³³ ”خْزَارْ، سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَذْ إِقسّْ ڒفْرُوعْ س ؤُغِيڒْ. إِنِّي س ثِيذِّي يُوعْڒَانْ أَذْ تّْوَازذْمنْ، ؤُشَا إِنِّي إِسّْڭعّْذنْ إِخفْ نْسنْ أَذْ تّْوَاسّهْوَانْ.

³³ Eis que o Senhor, o SENHOR dos Exércitos, podará o galho com terror. E os grandes em estatura serão postos abaixo, e a soberba será humilhada.

³⁴ شْبَارْقْ ن وزْغَارْ أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ س وُوزَّاڒْ ؤُشَا لُوبْنَانْ أَذْ إِوْضَا س ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ.“

³⁴ E ele porá abaixo as matas da floresta com ferro, e o Líbano cairá por intermédio de um Poderoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →