Gênesis 8
rifa (RIFA) vs NVI
1 ؤُشَا إِخَارّصْ أَربِّي ذِي نُوحْ ؤُ ذِي مَارَّا ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا ذ مَارَّا ڒبْهَايمْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ ذڭْ ؤُغَارَّابُو. إِڭَّا أَربِّي أَذْ يكّْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ خْ ثمُّورْثْ أَڒَامِي أَرْسَانْ وَامَانْ.
1 Então Deus lembrou-se de Noé e de todos os animais selvagens e rebanhos domésticos que estavam com ele na arca, e enviou então um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 بلّْعنْثْ ڒْعُونْصَارَاثْ ن وَامَانْ إِهوْڒنْ ذ ثْبُورْجَاثِينْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا إِبدّْ ونْژَارْ زڭْ ؤُجنَّا.
2 As fontes das profundezas e as comportas do céu se fecharam, e a chuva parou.
3 ؤُشَا، أَمْ د-تَّاسنْ تّْرَاحنْ، ذوْڒنْ-د وَامَانْ زِي ثمُّورْثْ. أَوَارْنِي مْيَا ؤُ-خمْسِينْ ن وُوسَّانْ نقْصنْ وَامَانْ.
3 As águas foram baixando pouco a pouco sobre a terra. Ao fim de cento e cinqüenta dias, as águas tinham diminuído,
4 ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ نِّي، يَارْسَا ؤُغَارَّابُو خْ إِذُورَارْ ن أَرَارَاثْ.
4 e, no décimo sétimo dia do sétimo mês, a arca pousou nas montanhas de Ararate.
5 قِّيمنْ وَامَانْ نقّْصنْ أَڒْ أَيُورْ وِيسّْعشْرَا. ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْعشْرَا، ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن ؤُيُورْ، ضْهَارنْثْ-إِ-د ثْقِيشَّاثِينْ ن إِذُورَارْ.
5 As águas continuaram a baixar até o décimo mês, e no primeiro dia do décimo mês apareceram os topos das montanhas.
6 أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ، يَارْزمْ نُوحْ ثابُورْجثْ ن ؤُغَارَّابُو نِّي ذَايسْ ثُوغَا إِڭَّا،
6 Passados quarenta dias, Noé abriu a janela que fizera na arca.
7 ؤُشَا إِسّكّْ أَبَاغڒْ. وَانِيثَا إِفّغْ، إِقِّيمْ إِتّْرَاحْ إِتَّاسْ-د أَڒَامِي بْذَانْ وَامَانْ تَّاژْغنْ خْ ثمُّورْثْ.
7 Esperando que a terra já tivesse aparecido, Noé soltou um corvo, mas este ficou dando voltas.
8 خنِّي إِسّكّْ سّنِّي ثَاذْبِيرْثْ، حِيمَا أَذْ إِژَارْ، مَا أَمَانْ نقْصنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ.
8 Depois soltou uma pomba para ver se as águas tinham diminuído na superfície da terra.
9 مَاشَا وَارْ ثُوفِي ثذْبِيرْثْ مَانِي غَا ثسَّارْسْ ثَاڒقَّا ن ؤُضَارْ نّسْ ؤُشَا ثعْقبْ-د غَارسْ غَارْ ؤُغَارَّابُو، مِينْزِي أَمَانْ ثُوغَا أَثنْ عَاذْ خْ وُوذمْ ن مَارَّا ثَامُّورْثْ. إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ إِ-ت ؤُشَا إِسِّيذفْ إِ-ت-إِ-د غَارسْ ذڭْ ؤُغَارَّابُو.
9 Mas a pomba não encontrou lugar onde pousar os pés porque as águas ainda cobriam toda a superfície da terra e, por isso, voltou para a arca, a Noé. Ele estendeu a mão para fora, apanhou a pomba e a trouxe de volta para dentro da arca.
10 إِرَاجَا عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ نّغْنِي، خنِّي إِسّكّْ ثَاذْبِيرْثْ عَاوذْ زڭْ ؤُغَارَّابُو.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou novamente a pomba.
11 ؤُشَا ثَاذْبِيرْثْ ثعْقبْ-د غَارسْ غَارْ ثْمذِّيثْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا أَفَارْ ن زِّيثُونْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. خنِّي إِفْهمْ نُوحْ بلِّي أَمَانْ نقْصنْ زِي ثمُّورْثْ.
11 Ao entardecer, quando a pomba voltou, trouxe em seu bico uma folha nova de oliveira. Noé então ficou sabendo que as águas tinham diminuído sobre a terra.
12 إِرَاجَا عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ، خنِّي إِسّكّْ ثَاذْبِيرْثْ عَاوذْ ؤُشَا نتَّاثْ وَارْ غَارسْ د-ثعْقِيبْ عَاذْ.
12 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba, mas desta vez ela não voltou.
13 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ستَّا-مْيَا ؤُ-وَاحِيثْ ن نُوحْ، ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن ؤُيُورْ نِّي، ؤُژْغنْ وَامَانْ خْ ثمُّورْثْ. إِكْسِي نُوحْ ثَاوَّارْثْ ن ؤُسقَّافْ ن ؤُغَارَّابُو، إِخْزَارْ غَارْ بَارَّا، ؤُشَا خْزَارْ، ؤُذمْ ن ثمُّورْثْ أَقَا يُوژغْ.
13 No primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um da vida de Noé, secaram-se as águas na terra. Noé então removeu o teto da arca e viu que a superfície da terra estava seca.
14 ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ نِّي، ثُوژغْ ثمُّورْثْ.
14 No vigésimo sétimo dia do segundo mês, a terra estava completamente seca.
15 خنِّي إِسِّيوڒْ أَربِّي أَكْ-ذ نُوحْ، إِنَّا:
15 Então Deus disse a Noé:
16 ”فّغْ زڭْ ؤُغَارَّابُو، شكْ ذ ثمْغَارْثْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ ذ ثمْغَارِينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ أَكِيذكْ.
16 "Saia da arca, você e sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ إِ إِدْجَانْ أَكِيذكْ، زِي مَارَّا مِينْ غَارْسنْ أَرِّيمثْ ن ويْسُومْ، زڭْ إِجْضَاضْ، زِي ڒْمَاڒْ ؤُ زِي مَارَّا إِمُودَّارنْ نِّي إِتّْبُوعنْ خْ ثمُّورْثْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ فّْغنْ أَكِيذكْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ مْطَارَّاشنْ خْ ثمُّورْثْ، أَذْ أَرّنْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ مَّارنْينْ خْ ثمُّورْثْ.“
17 Faça que saiam também todos os animais que estão com você: as aves, os animais grandes e os animais pequenos que se movem rente ao chão. Faça-os sair para que se espalhem pela terra, sejam férteis e se multipliquem".
18 إِفّغْ نُوحْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ذ ثمْغَارِينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ أَكِيذسْ.
18 Então Noé saiu da arca com sua mulher e seus filhos e as mulheres deles,
19 مَارَّا ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا، مَارَّا مِينْ إِتّْبُوعنْ، ذ مَارَّا إِجْضَاضْ، ذ مَارَّا مِينْ إِتّنْهزَّانْ خْ ثمُّورْثْ فّْغنْ زڭْ ؤُغَارَّابُو عْلَاحْصَابْ ڒَادْجَاثْ نْسنْ.
19 e com todos os animais grandes, todos os animais pequenos que se movem rente ao chão e todas as aves. Tudo o que se move sobre a terra saiu da arca, uma espécie após outra.
20 إِبْنَا نُوحْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا إِكْسِي زِي مَارَّا ڒْمَاڒْ ن ڒحْڒَاڒْ ؤُ زِي مَارَّا إِجْضَاضْ ن ڒحْڒَاڒْ ؤُشَا إِقدّمْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ خْ ؤُعَالْطَارْ.
20 Depois Noé construiu um altar dedicado ao Senhor e, tomando alguns animais e aves puros, ofereceu-os como holocausto, queimando-os sobre o altar.
21 ؤُشَا إِشمّْ سِيذِي ڒفْوَاحثْ إِتّْفُوحنْ ؤُشَا إِنَّا سِيذِي ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”وَارْ تّْعِيقِّيبغْ عَاذْ أَذْ نعْڒغْ ثَامُّورْثْ خْ سِّيبّثْ ن بْنَاذمْ، مِينْزِي مِينْ د-إِتّفّْغنْ زڭْ وُوڒْ ن بْنَاذمْ ذ أَعفَّانْ وَاهَا زِي ثمْژِي نّسْ. وَارْ تّْعِيقِّيبغْ عَاذْ أَذْ وْثغْ مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ أَمْ مَامّشْ ڭِّيغْ.
21 O Senhor sentiu o aroma agradável e disse a si mesmo: "Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, pois o seu coração é inteiramente inclinado para o mal desde a infância. E nunca mais destruirei todos os seres vivos como fiz desta vez.
22 مَارَّا ؤُسَّانْ إِ غَا ثقِّيمْ ثمُّورْثْ ثدْجَا، أَذْ ثِيڒِي ثْيَارْزَا ذ ثْميْرَا، ثصْمضْ ذ ڒحْمُو، أَنبْذُو ذ ڒْمشْثَا ؤُشَا أَسّْ ذ دْجِيڒثْ وَارْ تّْبذِّينْ عمَّارْصْ.“
22 "Enquanto durar a terra, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite jamais cessarão".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.