Gênesis 48

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، إِتّْوَانَّا إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَقَا بَابَاشْ إِحْڒشْ!“ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ.

¹ Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.

² خبَّارنْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا مِّيشْ يُوسُوفْ أَذْ غَاركْ د-يَاسْ!“ خنِّي إِڭَّا إِسْرَائِيل ؤُڒْ ذڭْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِكَّارْ إِقِّيمْ خْ قَامَا.

² E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.

³ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يُوسُوفْ: ”أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَقَا إِبَانْ أَيِي-د ذِي لُوزْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُ أَقَا نتَّا إِبَارْكْ أَيِي.

³ Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,

⁴ ؤُ أَقَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”خْزَارْ، أَذْ شكْ أَرّغْ أَذْ ثڭّذْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ شكْ كتَّارغْ، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ أَڭْڒَا إِ ڒبْذَا ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَوَارْنِي أَشْ.

⁴ dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.

⁵ ؤُشَا ڒخُّو، أَقَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا قْبڒْ إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا أَثنْ إِنُو، أَمْ رُوبِينْ ذ شِيمْعُونْ إِ إِدْجَانْ إِنُو.

⁵ "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.

⁶ مَاشَا إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَوَارْنِي أَسنْ، أَذْ إِڒِينْ نّشْ. أَذْ تّْوَاسمَّانْ خْ يِيسمْ ن أَيْثْمَاثْسنْ ذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ.

⁶ Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.

⁷ ؤُمِي د-ؤُسِيغْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، ثمُّوثْ رَاحِيلْ زَّاثِي ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ثِيڭّْوِيجْ خْ إِفْرَاثَا. نضْڒغْ ت ذِينْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِفْرَاثَا!“، أَقَا-ت ذ بَايْثْ-لَاحْمْ.

⁷ Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".

⁸ إِژْرَا إِسْرَائِيل إِحنْجِيرنْ ن يُوسُوفْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“

⁸ Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "

⁹ يَارَّا-د يُوسُوفْ خْ بَابَاسْ: ”ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِ ذ أَيِي إِوْشَا أَربِّي ذَانِيثَا.“ إِنَّا أَسْ: ”سْقَارّْبمْ ثنْ-د غَارِي ؤُشَا أَذْ ثنْ بَارْكغْ!“

⁹ Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".

¹⁰ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُژْغنْثْ س ثوْسَارْ، وَارْ إِقِّيمْ إِتّْوَاڒَا. إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د، خنِّي إِسُّوذمْ إِ-ثنْ، إِذَارّعْ أَسنْ.

¹⁰ Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.

¹¹ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”وَارْ ذ أَيِي إِتّْغِيڒْ أَذْ ژَترغْ عَاذْ ؤُذمْ نّشْ. خْزَارْ، أَربِّي إِڭَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ عَاذْ ثَارْوَا نّشْ!“

¹¹ E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "

¹² خنِّي إِسّْضَارْ إِ-ثنْ يُوسُوفْ خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُشَا إِبنْذقْ س وُوذمْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹² Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.

¹³ ؤُشَا إِكْسِي إِ-ثنْ يُوسُوفْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ، إِفْرَايِيمْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُزڒْمَاضْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَانَاسَّا س ؤُزڒْمَاضْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُفُوسِي ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د.

¹³ E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.

¹⁴ إِسّْوِيژّضْ إِسْرَائِيل يفُوسْ نّسْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ أَمَاژُوژْ، ذ أَزڒْمَاضْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا. إِسَّارْسْ أَمُّو إِفَاسّنْ نّسْ مَامّشْ نّغْنِي نعْمَاذَا، وَاخَّا مَانَاسَّا ثُوغَا-ث ذ أَمنْزُو.

¹⁴ Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.

¹⁵ إِسْرَائِيل إِبَارْكْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ أَربِّي، ونِّي ؤُمِي ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ، ؤُيُورنْ زَّاثسْ، أَربِّي، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمكْسَاوْ إِنُو زڭْ وَامِي دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ،

¹⁵ E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,

¹⁶ لْمَالَاكْ نِّي ذ أَيِي إِفْذِينْ زِي مَارَّا ثُوعفّْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِبَارْكْ إِحنْجِيرنْ-أَ ؤُ إِڒِي أَذْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو ذَايْسنْ ؤُڒَا ذ إِسمْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ. إِڒِي أَذْ مَّارنْينْ أَڒْ غَا ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمْ إِسڒْمَانْ ذڭْ وَامَانْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!“

¹⁶ o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ، بلِّي بَابَاسْ إِڭَّا أَفُوسْ أَفُوسِي نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ وَارْ ثحّْڒِي غَارسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ أَفُوسْ ن بَابَاسْ، حِيمَا أَذْ ث إِبدّڒْ زڭْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا.

¹⁷ Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,

¹⁸ إِنَّا يُوسُوفْ إِ بَابَاسْ: ”وَارْ تّڭّْ شَا أَمُّو، أَ بَابَا، مِينْزِي ذ وَا ذ أَمنْزُو، أڭّْ أَفُوسِي نّشْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹⁸ e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".

¹⁹ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ إِخْسْ شَا، إِنَّا: ”سّْنغْ، أَ مِّي، سّْنغْ. عَاوذْ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ، أَذْ إِمْغَارْ عَاوذْ، مَاشَا ؤُمَاسْ أَمَاژُوژْ أَذْ يِيڒِي كْثَارْ زَّايسْ، زَّارِيعثْ نّسْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشُورّثْ ن ڒڭْنُوسْ.“

¹⁹ Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".

²⁰ ؤُشَا أَمُّو إِ ثنْ إِبَاركْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِنَّا: ”ذَايكْ، ذڭْ يِيسمْ نّكْ، أَ يُوسُوفْ أَذْ إِبَاركْ ڒْْڭنْسْ إِسْرَائِيل، أَذْ إِنِينْ: ’أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَربِّي أَمْ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا!‘ “ ؤُشَا يَارَّا إِفْرَايِيمْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ مَانَاسَّا.

²⁰ Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَذْ مّْثغْ، مَاشَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّْمُوطِّييْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.

²¹ A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.

²² أَقَا وْشِيغْ أَشْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِذُورَارْ خْ مِينْ وْشِيغْ إِ يَايْثْمَاشْ، ثنِّي كْسِيغْ نشّْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ س سِّيفْ ذ ڒْقوْسْ إِنُو.“

²² E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 48 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →