Gênesis 48

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، إِتّْوَانَّا إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَقَا بَابَاشْ إِحْڒشْ!“ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ.

¹ Passadas estas coisas, disseram a José: Teu pai está enfermo. Então, José tomou consigo a seus dois filhos, Manassés e Efraim.

² خبَّارنْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا مِّيشْ يُوسُوفْ أَذْ غَاركْ د-يَاسْ!“ خنِّي إِڭَّا إِسْرَائِيل ؤُڒْ ذڭْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِكَّارْ إِقِّيمْ خْ قَامَا.

² E avisaram a Jacó: Eis que José, teu filho, vem ter contigo. Esforçou-se Israel e se assentou no leito.

³ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يُوسُوفْ: ”أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَقَا إِبَانْ أَيِي-د ذِي لُوزْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُ أَقَا نتَّا إِبَارْكْ أَيِي.

³ Disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,

⁴ ؤُ أَقَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”خْزَارْ، أَذْ شكْ أَرّغْ أَذْ ثڭّذْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ شكْ كتَّارغْ، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ أَڭْڒَا إِ ڒبْذَا ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَوَارْنِي أَشْ.

⁴ e me disse: Eis que te farei fecundo, e te multiplicarei, e te tornarei multidão de povos, e à tua descendência darei esta terra em possessão perpétua.

⁵ ؤُشَا ڒخُّو، أَقَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا قْبڒْ إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا أَثنْ إِنُو، أَمْ رُوبِينْ ذ شِيمْعُونْ إِ إِدْجَانْ إِنُو.

⁵ Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão.

⁶ مَاشَا إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَوَارْنِي أَسنْ، أَذْ إِڒِينْ نّشْ. أَذْ تّْوَاسمَّانْ خْ يِيسمْ ن أَيْثْمَاثْسنْ ذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ.

⁶ Mas a tua descendência, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.

⁷ ؤُمِي د-ؤُسِيغْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، ثمُّوثْ رَاحِيلْ زَّاثِي ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ثِيڭّْوِيجْ خْ إِفْرَاثَا. نضْڒغْ ت ذِينْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِفْرَاثَا!“، أَقَا-ت ذ بَايْثْ-لَاحْمْ.

⁷ Vindo, pois, eu de Padã, me morreu, com pesar meu, Raquel na terra de Canaã, no caminho, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho de Efrata, que é Belém.

⁸ إِژْرَا إِسْرَائِيل إِحنْجِيرنْ ن يُوسُوفْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“

⁸ Tendo Israel visto os filhos de José, disse: Quem são estes?

⁹ يَارَّا-د يُوسُوفْ خْ بَابَاسْ: ”ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِ ذ أَيِي إِوْشَا أَربِّي ذَانِيثَا.“ إِنَّا أَسْ: ”سْقَارّْبمْ ثنْ-د غَارِي ؤُشَا أَذْ ثنْ بَارْكغْ!“

⁹ Respondeu José a seu pai: São meus filhos, que Deus me deu aqui. Faze-os chegar a mim, disse ele, para que eu os abençoe.

¹⁰ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُژْغنْثْ س ثوْسَارْ، وَارْ إِقِّيمْ إِتّْوَاڒَا. إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د، خنِّي إِسُّوذمْ إِ-ثنْ، إِذَارّعْ أَسنْ.

¹⁰ Os olhos de Israel já se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.

¹¹ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”وَارْ ذ أَيِي إِتّْغِيڒْ أَذْ ژَترغْ عَاذْ ؤُذمْ نّشْ. خْزَارْ، أَربِّي إِڭَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ عَاذْ ثَارْوَا نّشْ!“

¹¹ Então, disse Israel a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver os teus filhos também.

¹² خنِّي إِسّْضَارْ إِ-ثنْ يُوسُوفْ خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُشَا إِبنْذقْ س وُوذمْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹² E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, inclinou-se à terra diante da sua face.

¹³ ؤُشَا إِكْسِي إِ-ثنْ يُوسُوفْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ، إِفْرَايِيمْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُزڒْمَاضْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَانَاسَّا س ؤُزڒْمَاضْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُفُوسِي ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د.

¹³ Depois, tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés na sua esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.

¹⁴ إِسّْوِيژّضْ إِسْرَائِيل يفُوسْ نّسْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ أَمَاژُوژْ، ذ أَزڒْمَاضْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا. إِسَّارْسْ أَمُّو إِفَاسّنْ نّسْ مَامّشْ نّغْنِي نعْمَاذَا، وَاخَّا مَانَاسَّا ثُوغَا-ث ذ أَمنْزُو.

¹⁴ Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, não obstante ser Manassés o primogênito.

¹⁵ إِسْرَائِيل إِبَارْكْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ أَربِّي، ونِّي ؤُمِي ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ، ؤُيُورنْ زَّاثسْ، أَربِّي، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمكْسَاوْ إِنُو زڭْ وَامِي دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ،

¹⁵ E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou durante a minha vida até este dia,

¹⁶ لْمَالَاكْ نِّي ذ أَيِي إِفْذِينْ زِي مَارَّا ثُوعفّْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِبَارْكْ إِحنْجِيرنْ-أَ ؤُ إِڒِي أَذْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو ذَايْسنْ ؤُڒَا ذ إِسمْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ. إِڒِي أَذْ مَّارنْينْ أَڒْ غَا ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمْ إِسڒْمَانْ ذڭْ وَامَانْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!“

¹⁶ o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes rapazes; seja neles chamado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque; e cresçam em multidão no meio da terra.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ، بلِّي بَابَاسْ إِڭَّا أَفُوسْ أَفُوسِي نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ وَارْ ثحّْڒِي غَارسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ أَفُوسْ ن بَابَاسْ، حِيمَا أَذْ ث إِبدّڒْ زڭْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا.

¹⁷ Vendo José que seu pai pusera a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isto desagradável, e tomou a mão de seu pai para mudar da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.

¹⁸ إِنَّا يُوسُوفْ إِ بَابَاسْ: ”وَارْ تّڭّْ شَا أَمُّو، أَ بَابَا، مِينْزِي ذ وَا ذ أَمنْزُو، أڭّْ أَفُوسِي نّشْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹⁸ E disse José a seu pai: Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; põe a mão direita sobre a cabeça dele.

¹⁹ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ إِخْسْ شَا، إِنَّا: ”سّْنغْ، أَ مِّي، سّْنغْ. عَاوذْ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ، أَذْ إِمْغَارْ عَاوذْ، مَاشَا ؤُمَاسْ أَمَاژُوژْ أَذْ يِيڒِي كْثَارْ زَّايسْ، زَّارِيعثْ نّسْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشُورّثْ ن ڒڭْنُوسْ.“

¹⁹ Mas seu pai o recusou e disse: Eu sei, meu filho, eu o sei; ele também será um povo, também ele será grande; contudo, o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.

²⁰ ؤُشَا أَمُّو إِ ثنْ إِبَاركْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِنَّا: ”ذَايكْ، ذڭْ يِيسمْ نّكْ، أَ يُوسُوفْ أَذْ إِبَاركْ ڒْْڭنْسْ إِسْرَائِيل، أَذْ إِنِينْ: ’أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَربِّي أَمْ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا!‘ “ ؤُشَا يَارَّا إِفْرَايِيمْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ مَانَاسَّا.

²⁰ Assim, os abençoou naquele dia, declarando: Por vós Israel abençoará, dizendo: Deus te faça como a Efraim e como a Manassés. E pôs o nome de Efraim adiante do de Manassés.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَذْ مّْثغْ، مَاشَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّْمُوطِّييْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.

²¹ Depois, disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco e vos fará voltar à terra de vossos pais.

²² أَقَا وْشِيغْ أَشْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِذُورَارْ خْ مِينْ وْشِيغْ إِ يَايْثْمَاشْ، ثنِّي كْسِيغْ نشّْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ س سِّيفْ ذ ڒْقوْسْ إِنُو.“

²² Dou-te, de mais que a teus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei da mão dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 48 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →