Gênesis 48
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، إِتّْوَانَّا إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَقَا بَابَاشْ إِحْڒشْ!“ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 خبَّارنْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا مِّيشْ يُوسُوفْ أَذْ غَاركْ د-يَاسْ!“ خنِّي إِڭَّا إِسْرَائِيل ؤُڒْ ذڭْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِكَّارْ إِقِّيمْ خْ قَامَا.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يُوسُوفْ: ”أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَقَا إِبَانْ أَيِي-د ذِي لُوزْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُ أَقَا نتَّا إِبَارْكْ أَيِي.
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 ؤُ أَقَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”خْزَارْ، أَذْ شكْ أَرّغْ أَذْ ثڭّذْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ شكْ كتَّارغْ، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ أَڭْڒَا إِ ڒبْذَا ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَوَارْنِي أَشْ.
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 ؤُشَا ڒخُّو، أَقَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا قْبڒْ إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا أَثنْ إِنُو، أَمْ رُوبِينْ ذ شِيمْعُونْ إِ إِدْجَانْ إِنُو.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 مَاشَا إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَوَارْنِي أَسنْ، أَذْ إِڒِينْ نّشْ. أَذْ تّْوَاسمَّانْ خْ يِيسمْ ن أَيْثْمَاثْسنْ ذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 ؤُمِي د-ؤُسِيغْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، ثمُّوثْ رَاحِيلْ زَّاثِي ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ثِيڭّْوِيجْ خْ إِفْرَاثَا. نضْڒغْ ت ذِينْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِفْرَاثَا!“، أَقَا-ت ذ بَايْثْ-لَاحْمْ.
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 إِژْرَا إِسْرَائِيل إِحنْجِيرنْ ن يُوسُوفْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 يَارَّا-د يُوسُوفْ خْ بَابَاسْ: ”ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِ ذ أَيِي إِوْشَا أَربِّي ذَانِيثَا.“ إِنَّا أَسْ: ”سْقَارّْبمْ ثنْ-د غَارِي ؤُشَا أَذْ ثنْ بَارْكغْ!“
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُژْغنْثْ س ثوْسَارْ، وَارْ إِقِّيمْ إِتّْوَاڒَا. إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د، خنِّي إِسُّوذمْ إِ-ثنْ، إِذَارّعْ أَسنْ.
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”وَارْ ذ أَيِي إِتّْغِيڒْ أَذْ ژَترغْ عَاذْ ؤُذمْ نّشْ. خْزَارْ، أَربِّي إِڭَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ عَاذْ ثَارْوَا نّشْ!“
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 خنِّي إِسّْضَارْ إِ-ثنْ يُوسُوفْ خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُشَا إِبنْذقْ س وُوذمْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 ؤُشَا إِكْسِي إِ-ثنْ يُوسُوفْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ، إِفْرَايِيمْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُزڒْمَاضْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَانَاسَّا س ؤُزڒْمَاضْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُفُوسِي ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 إِسّْوِيژّضْ إِسْرَائِيل يفُوسْ نّسْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ أَمَاژُوژْ، ذ أَزڒْمَاضْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا. إِسَّارْسْ أَمُّو إِفَاسّنْ نّسْ مَامّشْ نّغْنِي نعْمَاذَا، وَاخَّا مَانَاسَّا ثُوغَا-ث ذ أَمنْزُو.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 إِسْرَائِيل إِبَارْكْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ أَربِّي، ونِّي ؤُمِي ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ، ؤُيُورنْ زَّاثسْ، أَربِّي، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمكْسَاوْ إِنُو زڭْ وَامِي دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ،
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 لْمَالَاكْ نِّي ذ أَيِي إِفْذِينْ زِي مَارَّا ثُوعفّْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِبَارْكْ إِحنْجِيرنْ-أَ ؤُ إِڒِي أَذْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو ذَايْسنْ ؤُڒَا ذ إِسمْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ. إِڒِي أَذْ مَّارنْينْ أَڒْ غَا ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمْ إِسڒْمَانْ ذڭْ وَامَانْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!“
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ، بلِّي بَابَاسْ إِڭَّا أَفُوسْ أَفُوسِي نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ وَارْ ثحّْڒِي غَارسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ أَفُوسْ ن بَابَاسْ، حِيمَا أَذْ ث إِبدّڒْ زڭْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا.
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 إِنَّا يُوسُوفْ إِ بَابَاسْ: ”وَارْ تّڭّْ شَا أَمُّو، أَ بَابَا، مِينْزِي ذ وَا ذ أَمنْزُو، أڭّْ أَفُوسِي نّشْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 مَاشَا بَابَاسْ وَارْ إِخْسْ شَا، إِنَّا: ”سّْنغْ، أَ مِّي، سّْنغْ. عَاوذْ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ، أَذْ إِمْغَارْ عَاوذْ، مَاشَا ؤُمَاسْ أَمَاژُوژْ أَذْ يِيڒِي كْثَارْ زَّايسْ، زَّارِيعثْ نّسْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشُورّثْ ن ڒڭْنُوسْ.“
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 ؤُشَا أَمُّو إِ ثنْ إِبَاركْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِنَّا: ”ذَايكْ، ذڭْ يِيسمْ نّكْ، أَ يُوسُوفْ أَذْ إِبَاركْ ڒْْڭنْسْ إِسْرَائِيل، أَذْ إِنِينْ: ’أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَربِّي أَمْ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا!‘ “ ؤُشَا يَارَّا إِفْرَايِيمْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ مَانَاسَّا.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 أَوَارْنِي أَسْ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَذْ مّْثغْ، مَاشَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّْمُوطِّييْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 أَقَا وْشِيغْ أَشْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِذُورَارْ خْ مِينْ وْشِيغْ إِ يَايْثْمَاشْ، ثنِّي كْسِيغْ نشّْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ س سِّيفْ ذ ڒْقوْسْ إِنُو.“
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.