Gênesis 48

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، إِتّْوَانَّا إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَقَا بَابَاشْ إِحْڒشْ!“ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ.

¹ E aconteceu, depois destas coisas, que disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então, tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.

² خبَّارنْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا مِّيشْ يُوسُوفْ أَذْ غَاركْ د-يَاسْ!“ خنِّي إِڭَّا إِسْرَائِيل ؤُڒْ ذڭْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِكَّارْ إِقِّيمْ خْ قَامَا.

² E um deu parte a Jacó e disse: Eis que José, teu filho, vem a ti. E esforçou-se Israel e assentou-se sobre a cama.

³ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يُوسُوفْ: ”أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَقَا إِبَانْ أَيِي-د ذِي لُوزْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُ أَقَا نتَّا إِبَارْكْ أَيِي.

³ E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,

⁴ ؤُ أَقَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”خْزَارْ، أَذْ شكْ أَرّغْ أَذْ ثڭّذْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ شكْ كتَّارغْ، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ أَڭْڒَا إِ ڒبْذَا ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَوَارْنِي أَشْ.

⁴ e me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e te porei por multidão de povos, e darei esta terra à tua semente depois de ti, em possessão perpétua.

⁵ ؤُشَا ڒخُّو، أَقَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا قْبڒْ إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا أَثنْ إِنُو، أَمْ رُوبِينْ ذ شِيمْعُونْ إِ إِدْجَانْ إِنُو.

⁵ Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão.

⁶ مَاشَا إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَوَارْنِي أَسنْ، أَذْ إِڒِينْ نّشْ. أَذْ تّْوَاسمَّانْ خْ يِيسمْ ن أَيْثْمَاثْسنْ ذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ.

⁶ Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.

⁷ ؤُمِي د-ؤُسِيغْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، ثمُّوثْ رَاحِيلْ زَّاثِي ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ثِيڭّْوِيجْ خْ إِفْرَاثَا. نضْڒغْ ت ذِينْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِفْرَاثَا!“، أَقَا-ت ذ بَايْثْ-لَاحْمْ.

⁷ Vindo, pois, eu de Padã, me morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, quando ainda ficava um pequeno espaço de terra para vir a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.

⁸ إِژْرَا إِسْرَائِيل إِحنْجِيرنْ ن يُوسُوفْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“

⁸ E Israel viu os filhos de José e disse: Quem são estes?

⁹ يَارَّا-د يُوسُوفْ خْ بَابَاسْ: ”ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِ ذ أَيِي إِوْشَا أَربِّي ذَانِيثَا.“ إِنَّا أَسْ: ”سْقَارّْبمْ ثنْ-د غَارِي ؤُشَا أَذْ ثنْ بَارْكغْ!“

⁹ E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.

¹⁰ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُژْغنْثْ س ثوْسَارْ، وَارْ إِقِّيمْ إِتّْوَاڒَا. إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د، خنِّي إِسُّوذمْ إِ-ثنْ، إِذَارّعْ أَسنْ.

¹⁰ Os olhos, porém, de Israel eram carregados de velhice, já não podia ver bem; e fê-los chegar a ele, e beijou-os e abraçou-os.

¹¹ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”وَارْ ذ أَيِي إِتّْغِيڒْ أَذْ ژَترغْ عَاذْ ؤُذمْ نّشْ. خْزَارْ، أَربِّي إِڭَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ عَاذْ ثَارْوَا نّشْ!“

¹¹ E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver a tua semente também.

¹² خنِّي إِسّْضَارْ إِ-ثنْ يُوسُوفْ خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُشَا إِبنْذقْ س وُوذمْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹² Então, José os tirou de seus joelhos e inclinou-se à terra diante da sua face.

¹³ ؤُشَا إِكْسِي إِ-ثنْ يُوسُوفْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ، إِفْرَايِيمْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُزڒْمَاضْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَانَاسَّا س ؤُزڒْمَاضْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُفُوسِي ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د.

¹³ E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.

¹⁴ إِسّْوِيژّضْ إِسْرَائِيل يفُوسْ نّسْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ أَمَاژُوژْ، ذ أَزڒْمَاضْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا. إِسَّارْسْ أَمُّو إِفَاسّنْ نّسْ مَامّشْ نّغْنِي نعْمَاذَا، وَاخَّا مَانَاسَّا ثُوغَا-ث ذ أَمنْزُو.

¹⁴ Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, ainda que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos avisadamente, ainda que Manassés era o primogênito.

¹⁵ إِسْرَائِيل إِبَارْكْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ أَربِّي، ونِّي ؤُمِي ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ، ؤُيُورنْ زَّاثسْ، أَربِّي، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمكْسَاوْ إِنُو زڭْ وَامِي دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ،

¹⁵ E abençoou a José e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia,

¹⁶ لْمَالَاكْ نِّي ذ أَيِي إِفْذِينْ زِي مَارَّا ثُوعفّْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِبَارْكْ إِحنْجِيرنْ-أَ ؤُ إِڒِي أَذْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو ذَايْسنْ ؤُڒَا ذ إِسمْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ. إِڒِي أَذْ مَّارنْينْ أَڒْ غَا ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمْ إِسڒْمَانْ ذڭْ وَامَانْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!“

¹⁶ o Anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes; e seja chamado neles o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque; e multipliquem-se, como peixes em multidão, no meio da terra.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ، بلِّي بَابَاسْ إِڭَّا أَفُوسْ أَفُوسِي نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ وَارْ ثحّْڒِي غَارسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ أَفُوسْ ن بَابَاسْ، حِيمَا أَذْ ث إِبدّڒْ زڭْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا.

¹⁷ Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.

¹⁸ إِنَّا يُوسُوفْ إِ بَابَاسْ: ”وَارْ تّڭّْ شَا أَمُّو، أَ بَابَا، مِينْزِي ذ وَا ذ أَمنْزُو، أڭّْ أَفُوسِي نّشْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹⁸ E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.

¹⁹ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ إِخْسْ شَا، إِنَّا: ”سّْنغْ، أَ مِّي، سّْنغْ. عَاوذْ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ، أَذْ إِمْغَارْ عَاوذْ، مَاشَا ؤُمَاسْ أَمَاژُوژْ أَذْ يِيڒِي كْثَارْ زَّايسْ، زَّارِيعثْ نّسْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشُورّثْ ن ڒڭْنُوسْ.“

¹⁹ Mas seu pai o recusou e disse: Eu o sei, filho meu, eu o sei; também ele será um povo e também ele será grande; contudo, o seu irmão menor será maior que ele, e a sua semente será uma multidão de nações.

²⁰ ؤُشَا أَمُّو إِ ثنْ إِبَاركْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِنَّا: ”ذَايكْ، ذڭْ يِيسمْ نّكْ، أَ يُوسُوفْ أَذْ إِبَاركْ ڒْْڭنْسْ إِسْرَائِيل، أَذْ إِنِينْ: ’أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَربِّي أَمْ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا!‘ “ ؤُشَا يَارَّا إِفْرَايِيمْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ مَانَاسَّا.

²⁰ Assim, os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti Israel abençoará, dizendo: Deus te ponha como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَذْ مّْثغْ، مَاشَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّْمُوطِّييْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.

²¹ Depois, disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco e vos fará tornar à terra de vossos pais.

²² أَقَا وْشِيغْ أَشْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِذُورَارْ خْ مِينْ وْشِيغْ إِ يَايْثْمَاشْ، ثنِّي كْسِيغْ نشّْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ س سِّيفْ ذ ڒْقوْسْ إِنُو.“

²² E eu te tenho dado a ti um pedaço de terra mais que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 48 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →