Gênesis 48

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، إِتّْوَانَّا إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَقَا بَابَاشْ إِحْڒشْ!“ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّسْ مَانَاسَّا ذ إِفْرَايِيمْ.

¹ Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.

² خبَّارنْ يَاعْقُوبْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، أَقَا مِّيشْ يُوسُوفْ أَذْ غَاركْ د-يَاسْ!“ خنِّي إِڭَّا إِسْرَائِيل ؤُڒْ ذڭْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِكَّارْ إِقِّيمْ خْ قَامَا.

² E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.

³ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ يُوسُوفْ: ”أَربِّي، أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي، أَقَا إِبَانْ أَيِي-د ذِي لُوزْ، ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، ؤُ أَقَا نتَّا إِبَارْكْ أَيِي.

³ Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou

⁴ ؤُ أَقَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”خْزَارْ، أَذْ شكْ أَرّغْ أَذْ ثڭّذْ ڒْغِيدْجثْ ؤُشَا أَذْ شكْ كتَّارغْ، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ أَڭْڒَا إِ ڒبْذَا ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّشْ أَوَارْنِي أَشْ.

⁴ e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”

⁵ ؤُشَا ڒخُّو، أَقَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ، إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا قْبڒْ إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا أَثنْ إِنُو، أَمْ رُوبِينْ ذ شِيمْعُونْ إِ إِدْجَانْ إِنُو.

⁵ E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.

⁶ مَاشَا إِنِّي ذ أَشْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَوَارْنِي أَسنْ، أَذْ إِڒِينْ نّشْ. أَذْ تّْوَاسمَّانْ خْ يِيسمْ ن أَيْثْمَاثْسنْ ذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ.

⁶ Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.

⁷ ؤُمِي د-ؤُسِيغْ زِي فَاذَانْ-أَرَامْ، ثمُّوثْ رَاحِيلْ زَّاثِي ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ ذڭْ وبْرِيذْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ ثِيڭّْوِيجْ خْ إِفْرَاثَا. نضْڒغْ ت ذِينْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِفْرَاثَا!“، أَقَا-ت ذ بَايْثْ-لَاحْمْ.

⁷ Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.

⁸ إِژْرَا إِسْرَائِيل إِحنْجِيرنْ ن يُوسُوفْ، إِنَّا: ”مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“

⁸ Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?

⁹ يَارَّا-د يُوسُوفْ خْ بَابَاسْ: ”ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو إِ ذ أَيِي إِوْشَا أَربِّي ذَانِيثَا.“ إِنَّا أَسْ: ”سْقَارّْبمْ ثنْ-د غَارِي ؤُشَا أَذْ ثنْ بَارْكغْ!“

⁹ José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.

¹⁰ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ ن إِسْرَائِيل ؤُژْغنْثْ س ثوْسَارْ، وَارْ إِقِّيمْ إِتّْوَاڒَا. إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د، خنِّي إِسُّوذمْ إِ-ثنْ، إِذَارّعْ أَسنْ.

¹⁰ Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.

¹¹ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”وَارْ ذ أَيِي إِتّْغِيڒْ أَذْ ژَترغْ عَاذْ ؤُذمْ نّشْ. خْزَارْ، أَربِّي إِڭَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ عَاذْ ثَارْوَا نّشْ!“

¹¹ Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.

¹² خنِّي إِسّْضَارْ إِ-ثنْ يُوسُوفْ خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُشَا إِبنْذقْ س وُوذمْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹² E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.

¹³ ؤُشَا إِكْسِي إِ-ثنْ يُوسُوفْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ، إِفْرَايِيمْ س ؤُفُوسِي نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُزڒْمَاضْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَانَاسَّا س ؤُزڒْمَاضْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ؤُفُوسِي ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْقَارّبْ أَسْ ثنْ-د.

¹³ Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.

¹⁴ إِسّْوِيژّضْ إِسْرَائِيل يفُوسْ نّسْ، إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ أَمَاژُوژْ، ذ أَزڒْمَاضْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا. إِسَّارْسْ أَمُّو إِفَاسّنْ نّسْ مَامّشْ نّغْنِي نعْمَاذَا، وَاخَّا مَانَاسَّا ثُوغَا-ث ذ أَمنْزُو.

¹⁴ Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.

¹⁵ إِسْرَائِيل إِبَارْكْ يُوسُوفْ، إِنَّا: ”ذ أَربِّي، ونِّي ؤُمِي ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ، ؤُيُورنْ زَّاثسْ، أَربِّي، ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمكْسَاوْ إِنُو زڭْ وَامِي دْجِيغْ أَڒْ أَسّْ-أَ،

¹⁵ E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,

¹⁶ لْمَالَاكْ نِّي ذ أَيِي إِفْذِينْ زِي مَارَّا ثُوعفّْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِبَارْكْ إِحنْجِيرنْ-أَ ؤُ إِڒِي أَذْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو ذَايْسنْ ؤُڒَا ذ إِسمْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو، إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ. إِڒِي أَذْ مَّارنْينْ أَڒْ غَا ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمْ إِسڒْمَانْ ذڭْ وَامَانْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!“

¹⁶ o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.

¹⁷ ؤُمِي إِژْرَا يُوسُوفْ، بلِّي بَابَاسْ إِڭَّا أَفُوسْ أَفُوسِي نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ وَارْ ثحّْڒِي غَارسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا إِطّفْ أَفُوسْ ن بَابَاسْ، حِيمَا أَذْ ث إِبدّڒْ زڭْ ؤُزدْجِيفْ ن إِفْرَايِيمْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن مَانَاسَّا.

¹⁷ José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.

¹⁸ إِنَّا يُوسُوفْ إِ بَابَاسْ: ”وَارْ تّڭّْ شَا أَمُّو، أَ بَابَا، مِينْزِي ذ وَا ذ أَمنْزُو، أڭّْ أَفُوسِي نّشْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹⁸ E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.

¹⁹ مَاشَا بَابَاسْ وَارْ إِخْسْ شَا، إِنَّا: ”سّْنغْ، أَ مِّي، سّْنغْ. عَاوذْ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ، أَذْ إِمْغَارْ عَاوذْ، مَاشَا ؤُمَاسْ أَمَاژُوژْ أَذْ يِيڒِي كْثَارْ زَّايسْ، زَّارِيعثْ نّسْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَاشُورّثْ ن ڒڭْنُوسْ.“

¹⁹ Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.

²⁰ ؤُشَا أَمُّو إِ ثنْ إِبَاركْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِنَّا: ”ذَايكْ، ذڭْ يِيسمْ نّكْ، أَ يُوسُوفْ أَذْ إِبَاركْ ڒْْڭنْسْ إِسْرَائِيل، أَذْ إِنِينْ: ’أَذْ كنِّيوْ يَارّْ أَربِّي أَمْ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا!‘ “ ؤُشَا يَارَّا إِفْرَايِيمْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ مَانَاسَّا.

²⁰ Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.

²¹ أَوَارْنِي أَسْ إِنَّا إِسْرَائِيل إِ يُوسُوفْ: ”خْزَارْ، أَذْ مّْثغْ، مَاشَا أَربِّي أَذْ يِيڒِي أَكِيذْومْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّْمُوطِّييْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒجْذُوذْ نْومْ.

²¹ Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.

²² أَقَا وْشِيغْ أَشْ إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن إِذُورَارْ خْ مِينْ وْشِيغْ إِ يَايْثْمَاشْ، ثنِّي كْسِيغْ نشّْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمُورِييّنْ س سِّيفْ ذ ڒْقوْسْ إِنُو.“

²² Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 48 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →